തിന്മകൾ പരസ്യപ്പെടുത്തരുത്‌

"തിന്മകൾ പറഞ്ഞ്‌ പരസ്യമാക്കുന്നത്‌ അല്ലാഹുവിനു ഇഷ്ടമില്ലാത്തതാകുന്നു; മർദ്ദിദനൊഴികെ. അല്ലാഹു എല്ലാം കേൾക്കുന്നവനും അറിയുന്നവനുമത്രെ." [അദ്ധ്യായം 4 നിസാഅ് 148]

ഉൽകൃഷ്ട സ്വഭാവങ്ങളുള്ള ഒരു സമൂഹത്തേയാണ് ഇസ്‌ലാം ലക്ഷ്യമാക്കുന്നത്‌. നന്മകളും സദാചാരങ്ങളും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ഒരു മാതൃകാ സമൂഹത്തെ. മനുഷ്യന്റെ പ്രത്യേകത, നന്മകളെപ്പോലെത്തന്നെ തിന്മകളും അവനു ചെയ്യാൻ കഴിയും എന്നതാണല്ലോ. എന്നാൽ തിന്മകൾ സംഭവിച്ചു പോയാൽ പശ്ചാതപിക്കുകയും ആത്മാർത്ഥമായി ആ തെറ്റിൽ നിന്നും മടങ്ങുകയുമാണ് വേണ്ടത്‌.

തെറ്റുകുറ്റങ്ങൾ സ്വയം ചെയ്തുപോയാലും മറ്റാരെങ്കിലും ചെയ്യുന്നത്‌ കണ്ടാലും അതിനു അനാവശ്യമായ പ്രചാരണം നൽകി സമൂഹത്തെ ഒന്നടങ്കം കളങ്കപ്പെടുത്തുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ മുഴുകാൻ പാടില്ല. തെറ്റുകൾ തിരുത്താനും തിരുത്തിക്കാനും ശ്രമിക്കുകയും സമൂഹത്തിന്റെ നല്ല ഇമേജ്‌ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുകയുമാണ് വേണ്ടത്‌.

ഒരാൾ ഒരു തിന്മ ചെയ്ത്‌ അത്‌ മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നിൽ പരസ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ തെറ്റിനോടുള്ള മറ്റുള്ളവരുടെ മനോഭാവത്തിൽ മാറ്റം വരാം. തെറ്റുകൾ ചെറുതായി തോന്നാനും സാമാന്യവൽക്കരിച്ചു കൊണ്ട്‌ ഗൗരവമില്ലാതെയാവാനും അത്‌ ഇടവരുത്തും. മറ്റൊരാളുടെ തെറ്റുകൾ അയാളോട്‌ പറഞ്ഞ്‌ തിരുത്തുകയാണ് വേണ്ടത്‌. മറിച്ച്‌ അത്‌ പാടി നടക്കുന്നതായാൽ പരദൂഷണം എന്ന മഹാപാപത്തിന്റെ വാക്താക്കളാവുകയാണ് ചെയ്യുക. സഹോദരന്റെ ശവത്തിൽ നിന്ന് മാംസം തിന്നുന്നതിനോടാണ് അല്ലാഹു ഇതിനെ ഉപമിച്ചത്‌. മറ്റുള്ളവരുടെ കുറ്റങ്ങളും കുറവുകളും ചികഞ്ഞന്വേഷിക്കുന്നത്‌ ഇസ്‌ലാം വിലക്കിയതുമാണ്.

കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ ദൃശ്യവൽക്കരിച്ചു കൊണ്ട്‌ വാർത്താമാധ്യമങ്ങളിൽ നിരന്തര ചർച്ചകളായപ്പോൾ കുറ്റകൃത്യങ്ങളോട്‌ ജനങ്ങളുടെ മനോഭാവത്തിൽ മാറ്റം വന്നതായും അവയുടെ എണ്ണം കൂടിയതായും ആധുനിക ലോകം ലാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

എന്നാൽ എന്തനീതിയും അക്രമവും നടന്നാലും അതിനെതിരെ പ്രതികരിക്കരുതെന്നോ അത്‌ പുറത്തുകൊണ്ടു വരരുതെന്നോ ഇതിനർത്ഥമില്ല. മർദ്ദിക്കപ്പെട്ടവനും അക്രമത്തിനിരയായവനും നീതി ലഭിക്കേണ്ടതുണ്ട്‌. അതിനു നിയമപാലകരുടെ മുന്നിലും ചിലപ്പോൾ ജനമധ്യത്തിലും അവ വെളിപ്പെടുത്തേണ്ടി വരും. കുറ്റവാളികളെ മാതൃകാപരമായി ശിക്ഷിക്കുവാനും ഇത്തരം ക്രൂരതകളും തിന്മകളും ചെയ്താൽ ഇഹലോകത്തിൽ തന്നെ ശിക്ഷ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുമെന്ന് മറ്റുള്ളവരെ ബോധ്യപ്പെടുത്താനും ചിലപ്പോൾ ഇതാവശ്യമായി വരും. അല്ലാഹുവിനു നമ്മുടെ ഉദ്ദേശ്യം അറിയാമല്ലോ.

by പി അബ്ദു സലഫി @ Pudava Monthly

നബിയുടെ മരണം ലോകത്തിന്റെ നഷ്ടം

റബിഉൽ അവ്വൽ 12! ലോക ഗുരുവും നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ട പ്രവാചകനുമായ മുഹമ്മദ് നബി (സ) ഈ ലോകത്തോട്‌ വിട പറഞ്ഞദിവസം! മുസൽമാന്റെ ഓർമയിൽ ദു:ഖം തികട്ടിവരുന്ന ദിവസം! ലോകത്തിന് ഏറ്റവും വലിയ നഷ്ടം സംഭവിച്ച ദിവസം! പുരോഹിതന്മാർ സാധാരണക്കാർക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുക്കാതെ മറച്ചുവെക്കുകയായിരുന്നു ഈ സത്യം! ഇക്കാര്യം - നബിയുടെ മരണം നടന്നത് റബീഉൽ അവ്വൽ 12 നാണെന്ന കാര്യം!  നിഷ്കളങ്കരായ സാധാരണ മുസ്ലിംകൾ അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്നേ ദിവസം പുരോഹിതന്മാരോടൊപ്പം ആഹ്ലാദിക്കുകയും ആർമോദിക്കുകയും തുള്ളിച്ചാടുകയും ചെയ്യുന്നവരുടെ എണ്ണം വളരെ വളരെ കുറയുമായിരുന്നു! ലോകത്തിന്റെ നഷ്ടവും വിശ്വാസികളുടെ ദു:ഖവുമായ പ്രവാചക വിയോഗവും ആ ദു:ഖ സംഭവം നടന്നത് റബീഉൽ അവ്വൽ 12 ആണെന്ന ചരിത്ര സത്യവും മറച്ച് വെച്ചു കൊണ്ടാണ് പല പുരോഹിതന്മാരും റബീഉൽ അവ്വൽ മാസത്തെ വയറും കീശയും വീർപ്പിക്കാനുള്ള വേദിയാക്കുന്നത്!

നബി (സ) യുടെ മരണദിവസത്തെ വർണക്കടലാസിന്റെ പളപളപ്പിലും ഭക്ഷണ ധാരാളിത്തത്തിലും പണ സമ്പാദനത്തിലും തളച്ചിട്ട് ആട്ടവും പാട്ടുമായി ആർത്തുല്ലസിക്കുന്ന പുരോഹിതന്മാരോടും അവരെ ചാണിന് ചാണായും മുഴത്തിന് മുഴമായും അനുധാവനം ചെയ്യുന്ന പാമരമുസൽമാനോടും ചോദിക്കട്ടെ :-

നിങ്ങളുടെ ഉമ്മയോ ഉപ്പയോ മറ്റു വേണ്ടപ്പെട്ടവരോ സ്നേഹപ്പെട്ടവരോ മരണപ്പെട്ട ദിവസം വരുമ്പോൾ നിങ്ങൾ സന്തോഷം കൊണ്ട് തുള്ളിച്ചാടുമോ?
ഇല്ല എന്നാണ് മറുപടിയെങ്കിൽ സ്വന്തം ഉമ്മയെക്കാൾ, ഉപ്പയേക്കാൾ, മറ്റാരേക്കാളും വേണ്ടപ്പെട്ടവരും സ്നേഹപ്പെട്ടവരുമായ നബി (സ) മരണപ്പെട്ട ദിവസം ആർത്തുല്ലസിക്കാൻ നിങ്ങൾക്കെങ്ങനെ കഴിയുന്നു?!

നബി (സ) ജനിച്ചത് ഒരു റബീഉൽ അവ്വൽ 2 നാണെന്നും 8 നാണെന്നും 9നാണെന്നും 12 നാണെന്നും പ്രബലമായ 4 അഭിപ്രായങ്ങളുണ്ട്. എന്നാൽ നബി (സ) മരണപ്പെട്ടത് ഹിജ്‌റ 11-ാം വർഷം റബീഉൽ അവ്വൽ 12 തിങ്കളാഴ്ച ഉച്ചയോടടുത്ത സമയത്താണെന്നത് അഭിപ്രായ വ്യത്യാസമില്ലാത്ത ഏക ഖണ്ഡമായ ചരിത്രവസ്തുതയാണ്! അഥവാ നബിദിന ഘോഷയാത്രക്കാർ സന്തോഷപ്പാട്ടു പാടി പായസവും ഫാലൂദയും കഴിച്ച് അടുത്ത സ്വീകരണ പോയന്റിലേക്ക് നീങ്ങുന്ന ഇളയുച്ചനേരത്താണ് പൊന്നു മക്കളേ നിങ്ങളുടെ / നമ്മുടെ പുന്നാര നബി മരണപ്പെട്ടത്! ലോകത്തിന്റെ ദുഖം - നബിയുടെ മരണം - നടന്ന ഈ ദിവസം ദു:ഖാചരണം നടത്തിയില്ലെങ്കിലും സന്തോഷാ ഘോഷം നടത്താതിരിക്കാനുള്ള ഒരു ബന്ധമെങ്കിലും നബിയോട് കാണിക്കാൻ നിങ്ങൾ മറക്കുന്നതെന്തേ?!!

നബിയോടുള്ള വല്ലാത്ത സ്നേഹം കൊണ്ടാണിതൊക്കെ ചെയ്യുന്നതെങ്കിൽ സവിനയം ഒരു സത്യം ഓർമിപ്പിക്കട്ടെ; നിങ്ങളെക്കാൾ അധികം നബിയെ സ്നേഹിച്ച അബൂബക്കർ (റ) ,ഉമർ (റ) ,ഉസ്മാൻ(റ) ,അലി (റ) എന്നീ ഖലീഫമാരും അബൂഹനീഫ, ശാഫി, മാലിക് ,അഹ്മദുബ്നു ഹമ്പൽ തുടങ്ങിയ ഇമാമുമാരും ഇമാം ബുഖാരി, ഇമാം മുസ്ലിം, ഇമാം നസാഇ, ഇമാം തിർമുദി, ഇമാം അബൂദാവൂദ്‌ തുടങ്ങിയ മുഹദ്ദിസുകളും സച്ചരിതരായ ,ആദ്യ നൂറ്റാണ്ടുകാരായ സലഫുസ്വാലിഹുകളുമൊന്നും റബിഉൽ അവ്വൽ മാസത്തിൽ പ്രത്യേകിച്ചെന്തെങ്കിലും ആചാരങ്ങളോ ആഘോഷങ്ങളോ നടത്തിയിട്ടില്ല. റബീഉൽ അവ്വൽ ആഘോഷമാക്കുന്ന ഒറ്റ പുരോഹിത മുസ്ല്യാരും ഇവർ ആഘോഷിച്ച/ ആചരിച്ച നബിദിനാചാരത്തിന്റെ പ്രാമാണികമായ ഒരു രേഖയും ഇന്ന് വരെ ഹാജരാക്കിയിട്ടുമില്ല. ഇതിലൂടെ തന്നെ മനസ്സിലാക്കിക്കൂടെ ഇതൊക്കെ ഏതോ ഒരു മുദഫർ രാജാവിന്റെയും കുറെ പുരോഹിതന്മാരുടെയും സ്വയം കൃത ഏർപ്പാടാണെന്ന്!!

ആയിക്കോട്ടെ ! അതിന് തെരഞ്ഞെടുത്ത ദിവസം പ്രിയപ്പെട്ട നബി (സ) മരണപ്പെട്ട ദിവസം തന്നെ ആയിപ്പോയല്ലൊ എന്നതാണ് ഏറെ സങ്കടകരം!!!

© ശംസുദ്ദീൻ പാലക്കോട്

നമസ്കാരത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം

നമസ്കാരം അഥവാ പ്രാർത്ഥന ഇസ്‌ലാമിലെ രണ്ടാം സ്തംഭമാണ്. അല്ലാഹുവിന്ന് നമ്മുടെ പ്രാർത്ഥനയുടെ യാതൊരു ആവശ്യവുമില്ലെന്ന കാര്യം ഒരു വിശ്വാസിയുടെ മനസ്സിൽ രൂഢമൂലമാവണം. കാരണം അല്ലാഹു ആവശ്യക്കാരനല്ല. മറിച്ച്‌ എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും മനുഷ്യരുടെ സുസ്ഥിതിയും സുഭിക്ഷതയുമാണ് അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്‌. അവൻ നമ്മോട്‌ പ്രാർത്ഥനക്കോ എന്തെങ്കിലും കർത്തവ്യ നിർവ്വഹണത്തിനോ നമ്മോട്‌ നിർബന്ധിക്കുമ്പോൾ അവൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്‌ നമ്മെ സഹായിക്കുക എന്നതാണ്. കാരണം നാം എന്തെങ്കിലും നന്മ ചെയ്താൽ അതിന്റെ പ്രയോജനം നമുക്ക്‌ തന്നെയാണ്. അതുപോലെ നാം എന്തെങ്കിലും കുറ്റം ചെയ്താൽ അത്‌ നമ്മുടെ ആത്മാവിനെതിരും നമ്മോട്‌ ചെയ്യുന്ന അക്രമവുമാണ്. ദിനേനയുള്ള പ്രാർത്ഥനയിലൂടെ വിശ്വാസികൾ ആർജ്ജിക്കുന്ന ഗുണം അമൂല്യവും തന്മൂലം ലഭിക്കുന്ന അനുഗ്രഹം വർണ്ണിക്കാൻ കഴിയാത്തതുമാണ്.

സ്വലാത്ത്‌ അഥവാ പ്രാർത്ഥനയുടെ മുഴുവൻ ആശയവും വാക്കുകളിലൂടെ പ്രകടിപ്പിക്കുക പ്രയാസകരമാണ്. എന്നാലും സ്വലാത്ത്‌ താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ ലക്ഷ്യമാക്കുന്നു.

* ജനങ്ങളെ അല്ലാഹുവുമായി അടുപ്പിക്കുന്നു.

* മനുഷ്യരെ അധാർമ്മികവും ലജ്ജാകരവും വിലക്കപ്പെട്ടതുമായുള്ള കാര്യങ്ങളിൽ നിന്നും തടഞ്ഞു നിർത്തുന്നു.

* മനുഷ്യരെ അല്ലാഹുവിനേയും അവന്റെ മഹത്വത്തേയും കുറിച്ച്‌ സദാ ജാഗരൂകരാക്കുന്നു.

* അച്ചടക്കവും ദൃഢനിശ്ചയവും വളർത്തിയെടുക്കുന്നു.

* സമത്വം, സാഹോദര്യം, ഐക്യം എന്നിവ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു.

* ക്ഷമ, ധൈര്യം, പ്രതീക്ഷ, പ്രത്യാശ എന്നിവ വളർത്തുന്നു.

* ജനങ്ങളെ ശുചിത്വബോധം, ശുദ്ധമനസ്കത, കൃത്യനിഷ്ഠ എന്നിവ ശീലിപ്പിക്കുന്നു.

By മൗലാനാ വഹീദുദ്ദീൻ ഖാൻ

ആദിയും അന്തിമനും

"അവന്‍ (അല്ലാഹു) ആദിയും അന്തിമനും പ്രത്യക്ഷമായവനും പരോക്ഷമായവനുമാണ്‌. അവന്‍ സര്‍വ്വകാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും അറിവുള്ളവനുമാണ്‌." [അദ്ധ്യായം 57 ഹദീദ്‌ 3]

ഉറങ്ങുവാൻ പോകുമ്പോൾ നബി (സ) ചെയ്തിരുന്ന ഒരു പ്രാർത്ഥനയുടെ സാരം ഇങ്ങനെ :

"അല്ലാഹുവേ, ആകാശങ്ങളുടെ റബ്ബേ, മഹത്തായ അർശ്ശിന്റെ റബ്ബേ, ഞങ്ങളുടേയും എല്ലാ വസ്തുക്കളുടേയും റബ്ബേ, ധാന്യവും കുരുവും പിളർത്തി മുളപ്പിക്കുന്നവനേ, തൗറത്തും ഇഞ്ചീലും ഫുർഖാനും (ഖുർആൻ) ഇറക്കിയവനേ, ദോഷമുണ്ടാക്കുന്ന എല്ലാറ്റിന്റേയും ദോഷത്തിൽ നിന്നും ഞാൻ നിന്നോട്‌ രക്ഷ തേടുന്നു. അവയെല്ലാം നിന്റെ പിടുത്തത്തിലാണുള്ളത്‌.

അല്ലാഹുവേ, നീയത്രെ ആദ്യനായുള്ളവൻ. അപ്പോൾ നിനക്ക്‌ മുമ്പ്‌ ഒന്നും തന്നെയില്ല. നീയത്രെ അന്ത്യനായുള്ളവൻ. അപ്പോൾ നിനക്കു ശേഷം ഒന്നുംതന്നെയില്ല. നീയത്രെ പ്രത്യക്ഷനായുള്ളവൻ. അപ്പോൾ നിന്റെ മീതെ ഒന്നുംതന്നെയില്ല. നീയത്രെ പരോക്ഷമായുള്ളവൻ. അപ്പോൾ നിന്റെ അടിയിലായി ഒന്നുംതന്നെയില്ല. നീ ഞങ്ങൾക്ക്‌ കടം വീട്ടിത്തരികയും ദാരിദ്ര്യത്തിൽ നിന്ന് ധന്യത നൽകുകയും ചെയ്യേണമേ!" [മുസ്‌ലിം, അഹമദ്‌, തുർമ്ദി]

'നിന്റെ മീതെ ഒന്നുമില്ല' എന്നതിന്റെ അർത്ഥം നിന്നെ അതിജയിക്കുന്നവനോ നിന്നേക്കാൾ ദൃഷ്ടാന്തപ്പെട്ടവനോ നിന്നേക്കാൾ ഉന്നതനോ ആയി ഒന്നുമില്ല എന്നാണ്. അതുപോലെ 'നിന്റെ അടിയിലായി' എന്നാൽ നീ അറിയാത്തതായോ നിന്റെ നിയമത്തിനും നിയന്ത്രണത്തിനും വിധേയമല്ലാത്തതായോ ഒന്നുമില്ല എന്നുമാണ്. ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ കൊണ്ടും പ്രവർത്തനങ്ങൾ കൊണ്ടും അല്ലാഹു പ്രത്യക്ഷനും സ്പഷ്ടമായവനുമാണ്. പക്ഷേ ഈ ബാഹ്യദൃഷ്ടികൾ കൊണ്ട്‌ അവനെ കണ്ടെത്താനോ ഈ ബുദ്ധികൊണ്ട്‌ അവനെ രൂപപ്പെടുത്താനോ സാധ്യമല്ലാത്തവണ്ണം അവൻ പരോക്ഷനും അസ്പഷടനുമാണ്.

✍🏽അമാനി മൗലവി

ഭയപ്പെടുക; കാപട്യത്തെ

"(ഒരിക്കല്‍) വിശ്വസിക്കുകയും പിന്നീട് അവിശ്വസിക്കുകയും, വീണ്ടും വിശ്വസിച്ചിട്ട് പിന്നെയും അവിശ്വസിക്കുകയും, അനന്തരം അവിശ്വാസം കൂടിക്കൂടി വരുകയും ചെയ്തവരാരോ അവര്‍ക്ക് അല്ലാഹു പൊറുത്തുകൊടുക്കുകയേ ഇല്ല. അവരെ അവന്‍ നേര്‍വഴിയിലേക്ക് നയിക്കുന്നതുമല്ല. കപടവിശ്വാസികള്‍ക്ക് വേദനയേറിയ ശിക്ഷയുണ്ട് എന്ന സന്തോഷവാര്‍ത്ത നീ അവരെ അറിയിക്കുക." [അദ്ധായം 4 നിസാ അ് 137,138]

വ്യക്തമായ ചില ബോധ്യങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ കൃത്യവും അടിയുറച്ചതുമായ ചില വിശ്വാസങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുകയും തദനുസൃതമായ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ മുഴുകുമ്പോഴാണ് ഒരാൾ സത്യവിശ്വാസിയായിത്തീരുന്നത്‌. സ്രഷ്ടാവായ നാഥനെ മാത്രം ആരാധ്യനായി കാണുകയും പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദ്‌ നബി (സ)യെ പൂർണ്ണമായി ഉൾക്കൊള്ളുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്‌.

എന്നാൽ പുറമെ വിശ്വാസിയായി നടക്കുകയും യഥാർത്ഥത്തിൽ മനസ്സിൽ ഇതിനു വിരുദ്ധമായ ചിന്തകളുമായി നടക്കുന്നതുമാണ് കാപട്യം. പ്രവാചക സദസ്സിൽ വരുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ വിശ്വാസികളാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുകയും തിരിച്ചു പോയാൽ അവിശ്വാസികളുടെ വിശ്വാസാചാരങ്ങളിലും പ്രവർത്തനങ്ങളിലും ഏർപ്പെടുകയും ചെയ്തിരുന്ന ഒരു വിഭാഗം മുനാഫിക്കുകൾ മദീനയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. വിശുദ്ധ ഖുർആനിൽ അവരുടെ നാമത്തിൽ ഒരധ്യായം തന്നെ അവതരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്‌.

സത്യനിഷേധികളേക്കാൾ സാമൂഹ്യ പ്രശ്നങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നവരായിരുന്നു ഇവർ. അതിനാൽ അവർക്കുള്ള ശിക്ഷ നരകത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ തന്നെയാണെന്ന് ഖുർആൻ പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. സത്യവിശ്വാസത്തിൽ അടിയുറച്ച്‌ നിൽക്കുകയും ധാർമ്മിക മൂല്യങ്ങൾ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുകയും ചെയ്യുകയാണ് മുസ്‌ലിമിന്റെ ദൗത്യം. വിശ്വാസവഞ്ചന നടത്തുകയും കളവ്‌ പറയുകയും വാഗ്ദാന പാലനം ചെയ്യാതിരിക്കുകയും പിണങ്ങുന്നവരോട്‌ തെറി പറയുകയും ചെയ്യുന്നത്‌ കാപട്യമുള്ളവരുടെ ലക്ഷണമാണെന്ന് നബി (സ) പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. അവർ നമസ്കരിക്കാൻ വരുമെങ്കിലും വളരെ ആലസ്യത്തോടെ ഒട്ടും താൽപര്യമില്ലാതെയാണ് വരിക. അവർ നമസ്കരിക്കുന്നതു തന്നെ ആളുകളെ ബോധ്യപ്പെടുത്താനായിരിക്കും. അവിശ്വാസികളായ വ്യക്തികളായിരിക്കും അവരുടെ മനസാക്ഷി സൂക്ഷിപ്പുകാരും ആത്മ മിത്രങ്ങളും.

ഇത്തരം സ്വഭാവങ്ങൾ ഇടക്കിടെ നമ്മിലേക്ക്‌ കടന്നുവരുന്നുവെങ്കിൽ നാമും ഈ വിഭാഗത്തിൽ പെട്ട്‌ പോയേക്കാം. വിശ്വാസികളായി നടക്കുന്ന നമ്മിൽ തന്നെ ഇത്തരം പ്രവർത്തനങ്ങൾ പ്രകടമാവുന്നതിനെ ഭയപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്‌. സ്വഹാബികൾ പലരും തങ്ങൾ കപടന്മാരാവുന്നുണ്ടൊ എന്ന് ഭയപ്പെടുന്നവരായിരുന്നു. കാര്യങ്ങൾ ബോധ്യപ്പെട്ടിട്ടും കുഫ്രിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ മുഴുകിയാൽ അല്ലാഹു സന്മാർഗ്ഗ വഴി തുറന്നു തരില്ലെന്ന് ഭയപ്പെടണം. സത്യം മനസ്സിലാക്കിയിട്ടും അവിശ്വാസത്തിലേക്ക്‌ ഇടക്കിടെ മനസ്സു മാറിയാൽ നമ്മുടെ പശ്ചാതാപം പോലും വിഫലമായി എന്നു വരാം. കപട വിശ്വാസികൾക്ക്‌ അതികഠിനവും അസഹനീയവുമായ ശിക്ഷയാണ് ഖുർആൻ പല സ്ഥലങ്ങളിലും എടുത്തു പറയുന്നത്‌ എന്നത്‌ സത്യവിശ്വാസികൾ ഗൗരവത്തോടെ കാണണം. അല്ലാഹു കാത്തുരക്ഷിക്കുമാറാകട്ടെ, ആമീൻ

By പി അബ്ദു സലഫി @ പുടവ





അറഫയില്‍ മുഴങ്ങുന്ന വിമോചന വിളംബരം

ഹിജ്‌റ, പത്താം വര്‍ഷം നബി(സ) തന്റെ ഹജ്ജ്‌ നിര്‍വഹിച്ചു. അതിനുമുമ്പ്‌ അവിടുന്ന്‌ ഹജ്ജ്‌ നിര്‍വഹിച്ചിട്ടില്ല. തലേവര്‍ഷം അബൂബക്‌റിന്റെ(റ) നേതൃത്വത്തിലായിരുന്നു ജനങ്ങള്‍ ഹജ്ജിന്‌ പുറപ്പെട്ടത്‌. ഹജ്ജ്‌ നിര്‍വഹിച്ച്‌ മദീനയില്‍ തിരിച്ചെത്തിയ ശേഷം ഏകദേശം മൂന്ന്‌ മാസത്തോളം മാത്രമാണ്‌ റസൂല്‍ ജീവിച്ചത്‌. റബീഉല്‍ അവ്വല്‍ പകുതിയാകുന്നതിനു മുമ്പ്‌ തന്നെ അവിടുന്ന്‌ ഇഹലോകവാസം വെടിയുകയുണ്ടായി. ഇസ്‌ലാമിന്റെ ആരാധാനാകര്‍മങ്ങളില്‍ അഞ്ചാമത്തേതായി വരുന്ന ഹജ്ജ്‌ അതിന്റെ പൂര്‍ണരൂപത്തില്‍ വാക്കിലൂടെയും പ്രവൃത്തിയിലൂടെയും കാണിച്ചുകൊടുത്ത ശേഷമാണ്‌ വിടവാങ്ങുന്നത്‌.
ഇതിനു മുമ്പ്‌ ഇസ്‌ലാമിന്റെ മറ്റു കാര്യങ്ങളെല്ലാം -വിശ്വാസാരാധനാ അനുഷ്‌ഠാന കാര്യങ്ങളെല്ലാം -റസൂല്‍ വിശദമായി ജനങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവശേഷിക്കുന്ന ഹജ്ജ്‌ കൂടി പൂര്‍ണമായി പഠിപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞതോടെ പ്രവാചകന്റെ ദൗത്യം ഏതാണ്ട്‌ പൂര്‍ത്തിയായതു പോലെയായി. അതിനാല്‍, ഈ ഹജ്ജിന്നിടയില്‍ അവിടുന്ന്‌ അറഫയില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോഴാണ്‌ മതം പൂര്‍ത്തിയാക്കിക്കൊണ്ടുള്ള ഖുര്‍ആന്‍ വാക്യം അവതരിക്കുന്നത്‌. ``ഇന്ന്‌ ഞാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ നിങ്ങളുടെ മതം പൂര്‍ത്തിയാക്കി തന്നിരിക്കുന്നു. എന്റെ അനുഗ്രഹം നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഞാന്‍ നിറവേറ്റിത്തരികയും ചെയ്‌തിരിക്കുന്നു. മതമായി ഇസ്‌ലാമിനെ ഞാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ തൃപ്‌തിപ്പെട്ടുതന്നിരിക്കുന്നു.'' (വി.ഖു 5:3)
തിരുദൂതരുടെ ഈ ഹജ്ജ്‌ പിന്നീട്‌ ജനങ്ങളാട്‌ യാത്ര പറഞ്ഞുകൊണ്ടുള്ള അവസാനത്തെ ഹജ്ജ്‌ എന്ന നിലക്ക്‌ ഹജ്ജതുല്‍ വിദാഅ്‌ എന്നും ഹജ്ജ്‌ അടക്കം ഇസ്‌ലാമിന്റെ മുഴുവന്‍ കാര്യങ്ങളും പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്‌ ജനങ്ങള്‍ക്ക്‌ എത്തിച്ചുകൊടുത്തു എന്ന നിലക്ക്‌ ഹജ്ജതുല്‍ ബലാഗ്‌ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.

ഹജ്ജിലെ ഓരോ കര്‍മങ്ങള്‍ക്കും അതിന്റേതായ പ്രാധാന്യമുണ്ട്‌. അവയെല്ലാം ശരിയായും പൂര്‍ണമായും നിര്‍വഹിക്കുമ്പോഴാണ്‌ ഹജ്ജ്‌ പൂര്‍ണമാകുന്നത്‌. വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആനിലൂടെ അല്ലാഹു അറിയിക്കുന്നു: ``നിങ്ങള്‍ അല്ലാഹുവിനു വേണ്ടി ഹജ്ജും ഉംറയും പൂര്‍ണമായി നിര്‍വഹിക്കുക'' (2:176). എന്നാല്‍, ഹജ്ജില്‍ മറ്റെല്ലാ കര്‍മങ്ങളെക്കാളും പ്രാധാന്യം നല്‍കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്‌ അറഫക്കാണ്‌. ഹജ്ജ്‌ എന്നത്‌ അറഫയാണെന്നും ആര്‍ക്കെങ്കിലും അറഫ ലഭിച്ചാല്‍ ഹജ്ജ്‌ ലഭിച്ചു (അഹ്‌മദ്‌, ഇബ്‌നുഹിബ്ബാന്‍) എന്നും അവിടുന്ന്‌ പ്രത്യേകം ഉണര്‍ത്തുകയുണ്ടായി. ദുല്‍ഹിജ്ജ ഒമ്പതിന്‌ സൂര്യന്‍ മധ്യാഹ്‌നത്തില്‍ നിന്ന്‌ തെറ്റിയശേഷം റസൂല്‍(സ) അറഫയില്‍ പ്രവേശിച്ചു. സൂര്യന്‍ പൂര്‍ണമായും അസ്‌തമിക്കുന്നതുവരെ അവിടെ കഴിച്ചുകൂട്ടി. അസ്വര്‍ മുതല്‍ പൂര്‍ണമായും അസ്‌തമിക്കുന്നതു വരെയാണ്‌ അറഫയിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട സമയമെങ്കിലും സുബ്‌ഹിന്‌ മുമ്പായി അറഫയില്‍ എത്തിയാലും അറഫ ലഭിച്ചതായി പരിഗണിക്കും.

പ്രാര്‍ഥന പ്രധാനം

ഒരു ഇബാദത്തെന്ന നിലയ്‌ക്ക്‌ ഹജ്ജിലെ സുപ്രധാന കര്‍മം പ്രാര്‍ഥന തന്നെയാണ്‌. `പ്രാര്‍ഥന അതുതന്നെയാണ്‌ ഇബാദത്ത്‌' എന്ന നബിവചനം ഇവിടെ കൂടുതല്‍ പ്രസക്തമാകുന്നു. ഹജ്ജിനിടയില്‍ ആറ്‌ പ്രധാന സ്ഥലങ്ങളില്‍ നബിതിരുമേനി കൈകള്‍ അല്ലാഹുവിലേക്കുയര്‍ത്തി പ്രത്യേകം പ്രാര്‍ഥിക്കുകയുണ്ടായി. സ്വഫാ മലയിലും മര്‍വാ മലയിലും അറഫായിലും മുസ്‌ദലിഫയിലും ഒന്നും രണ്ടും ജംറകളില്‍ കല്ലെറിഞ്ഞശേഷവും ഇതിനു പുറമെ സൗകര്യാനുസരണം യഥേഷ്‌ടം പ്രാര്‍ഥിക്കാവുന്നതാണ്‌. മേല്‍ സ്ഥലങ്ങളിലെല്ലാം പ്രാര്‍ഥിച്ചപ്പോള്‍ ഖിബ്‌ലയെ അഭിമുഖീകരിക്കാന്‍ അവിടുന്ന്‌ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. അറഫയെ സംബന്ധിച്ച്‌ അവിടുന്ന്‌ പ്രത്യേകം പറഞ്ഞതും ചെയ്‌തതും പ്രാര്‍ഥനയുടെ കാര്യമാണ്‌.
അവിടുന്ന്‌ പറഞ്ഞു: ``ഏറ്റവും നല്ല ദുആഅ്‌ (പ്രാര്‍ഥന) അറഫാ ദിവസത്തിലെ പ്രാര്‍ഥനയാണ്‌. ഞാനും എനിക്ക്‌ മുമ്പ്‌ വന്ന പ്രവാചകന്മാരും പറഞ്ഞതില്‍ വെച്ചേറ്റവും ശ്രേഷ്‌ഠമായ വാക്യം ലാഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്‌ (അല്ലാഹു അല്ലാതെ ഒരാരാധ്യനുമില്ല) എന്നതാണ്‌.'' (അഹ്‌മദ്‌, തിര്‍മിദി). നബിതിരുമേനി(സ) അങ്ങേയറ്റം താഴ്‌മയോടും വിനയത്തോടും കൂടി അല്ലാഹുവോട്‌ ഇവിടെ വെച്ച്‌ പ്രാര്‍ഥിക്കുകയുണ്ടായി. ഒട്ടകപ്പുറത്തിരുന്ന്‌ പ്രാര്‍ഥിച്ച അദ്ദേഹത്തിന്റെ കയ്യില്‍ നിന്ന്‌ ഒട്ടകക്കയര്‍ അറിയാതെ താഴോട്ട്‌ ഉതിര്‍ന്നുവീണപ്പോള്‍ ഒരു കയ്യില്‍ കയര്‍ പിടിച്ച്‌ മറ്റേ കൈ ഉയര്‍ത്തി അദ്ദേഹം പ്രാര്‍ഥനയില്‍ തന്നെ മുഴുകുകയുണ്ടായി (നസാഈ).

അറഫയുടെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത ഈ പ്രാര്‍ഥനയും അതുവഴി നേടുന്ന ആത്മവിശുദ്ധിയുമാണ്‌. അല്ലാഹു ഒന്നാനാകാശത്തേക്ക്‌ ഇറങ്ങിവരികയും തന്നോട്‌ ചോദിക്കുന്ന ആളുകളെ നോക്കി കൂടെയുള്ള മലക്കുകളോട്‌ എന്താണ്‌ ഇവരെല്ലാം ചോദിക്കുന്നത്‌ എന്ന്‌ അഭിമാനപൂര്‍വം പറയുകയും ചെയ്യും. അറഫാ ദിനത്തിലെ ഈ പ്രാര്‍ഥനയുടെ ഫലമായാണ്‌ ഏറ്റവും അധികം ആളുകള്‍ നരകവിമുക്തി കൈവരിക്കുന്നത്‌. പിശാച്‌ ഏറ്റവുമധികം വെറുപ്പ്‌ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ദിവസവും അറഫ തന്നെ. കരഞ്ഞുപ്രാര്‍ഥിച്ചും കരളുരുകി തേടിയും മനസ്സിന്റെ പാപക്കറകള്‍ കണ്ണീര്‍കണങ്ങള്‍ കൊണ്ട്‌ കഴുകിയും പൂര്‍ണ വിശുദ്ധിവരുത്തി ഒരു കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ പരിശുദ്ധി നേടി മടങ്ങാന്‍ ഹാജിയെ സഹായിക്കുന്നതില്‍ മുഖ്യമായിട്ടുള്ളത്‌ അറഫാ ദിനമാണ്‌. ഈ സുദിനത്തിലെ മഹത്വം പരിഗണിച്ച്‌ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള സത്യവിശ്വാസികള്‍ അന്നേ ദിവസം നോമ്പെടുത്ത്‌ അതിനോട്‌ ഐക്യദാര്‍ഢ്യം പ്രഖ്യാപിക്കണമെന്ന്‌ പ്രവാചക തിരുമേനി നിര്‍ദേശിക്കുകയുണ്ടായി.
ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ ഇഹപര നേട്ടങ്ങള്‍ക്കായി പ്രത്യേകം പ്രാര്‍ഥിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ ലോകത്തെമ്പാടുമുള്ള മുസ്‌ലിം സഹോദങ്ങളുടെ വേദനയും യാതനയും അറിഞ്ഞുകൊണ്ട്‌ അവര്‍ക്കുവേണ്ടിയും പ്രാര്‍ഥനയില്‍ മുഴുകുന്നു. വിശ്വാസി സമൂഹം ഒരൊറ്റ ശരീരംപോലെയാണെന്ന തിരുനബിയുടെ പ്രഖ്യാപനത്തില്‍ നിന്ന്‌ ആവേശം സ്വീകരിച്ച്‌ നടത്തുന്ന ഈ പ്രാര്‍ഥന അല്ലാഹു സ്വീകരിക്കുകയും അവരെ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതോടൊപ്പം സാര്‍വലൗകിക ഇസ്‌ലാമിക സാഹോദര്യത്തിന്റെ ഒരു മാതൃകയായും ഈ രംഗം മാറുന്നു. തനിക്കുവേണ്ടി ഇഷ്‌ടപ്പെടുന്നത്‌ തന്റെ സഹോദരനുവേണ്ടിയും ഇഷ്‌ടപ്പെടാത്ത കാലത്തോളം വിശ്വാസ പൂര്‍ത്തീകരണം നടക്കുകയില്ലെന്ന്‌ പ്രവാചക തിരുമേനിയുടെ പ്രഖ്യാപനം ഏതൊരു വിശ്വാസിയെയും തന്റെ സഹോദരനായ വിശ്വാസിയെക്കുറിച്ച്‌ ഓര്‍മിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഒരു സാര്‍വലൗകിക വീക്ഷണവും സാഹോദര്യവും വളര്‍ത്താനും സ്‌നേഹോഷ്‌മളമായ വിശ്വാസബന്ധം നിലനിര്‍ത്താനും അറഫയിലെ സംഗമത്തോളം സഹായകമായ അവസരങ്ങളില്ല. രാജ്യങ്ങളുടെയും നാടുകളുടെയും അതിരടയാളങ്ങളും ഭാഷാ വര്‍ണങ്ങളുടെ വൈവിധ്യങ്ങളും രൂപഭാവങ്ങളുടെ വ്യത്യാസങ്ങളും പരിഗണിക്കാതെ, ഒരേ സമയത്ത്‌ ഒരേ സ്ഥലത്ത്‌ ഒന്നിച്ചൊരുമിച്ചുകൂടി ഒരേ മനസ്സോടെ സര്‍വലോകരുടെയും രക്ഷകനായ തമ്പുരാനോട്‌ സര്‍വലോകര്‍ക്കും വേണ്ടി നടത്തുന്ന മനസ്സിന്റെ തേട്ടവും യാചനയും ഇങ്ങനെ ഇവിടെയല്ലാതെ മറ്റെവിടെയാണ്‌ കാണുക. ഇസ്‌ലാമിക വിശ്വാസത്തിന്റെയും സംസ്‌കാരത്തിന്റെയും മാനവിക വീക്ഷണത്തിന്റെയും ഏറ്റവും ഉന്നതമായ ചിത്രമാണ്‌ ഇവിടെ പ്രകടമാകുന്നത്‌. പ്രപഞ്ചനാഥന്‍ അവതരിപ്പിച്ച സാര്‍വലൗകിക മതത്തിനല്ലാതെ ഇതുപോലൊരു കാഴ്‌ചപ്പാട്‌ നിലനിര്‍ത്താനാവില്ല.

അറഫാ പ്രഭാഷണം

തിരുദൂതരുടെ പ്രസിദ്ധമായ അറഫാ പ്രഭാഷണം നടക്കുന്നത്‌ അറഫയുടെ അതിര്‍ത്തിയിലുള്ള `നമിറ'യില്‍ വെച്ചാണ്‌. അവിടെവെച്ചുള്ള പ്രഭാഷണവും നമസ്‌കാരവും കഴിഞ്ഞ ശേഷമാണ്‌ അവിടുന്ന്‌ അറഫയിലേക്ക്‌ പ്രവേശിച്ചത്‌. അറഫ എന്ന നാമകരണം ഈ സ്ഥലത്തിന്‌ കിട്ടാന്‍ പല കാരണങ്ങളും പറയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്‌. അവയൊന്നും തന്നെ ഖണ്ഡിതമായ അറിവല്ല. ഇബ്‌റാഹീം നബി(അ)ക്ക്‌ ജിബ്‌രീല്‍(അ) ഹജ്ജ്‌ നിര്‍വഹിച്ചു കാണിച്ചുകൊടുത്ത ശേഷം അവിടെവെച്ച്‌ അറഫ്‌ത (മനസ്സിലാക്കിയോ?) എന്ന്‌ ചോദിച്ചറിഞ്ഞതിനാലാണെന്നും ആദമും ഹവ്വായും അവിടെവെച്ച്‌ പരസ്‌പരം കണ്ടുമുട്ടി തിരിച്ചറിഞ്ഞതിനാലാണെന്നും മറ്റും അഭിപ്രായങ്ങള്‍ ഉണ്ട്‌.
ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ ഈ അറഫാ പ്രഭാഷണം ഒട്ടനവധി കാര്യങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നുണ്ട്‌. ഇസ്‌ലാമിന്റെ മൗലികമായ പല തത്വങ്ങളും പഠിപ്പിക്കുകയും ഒരു സാര്‍വലൗകിക മതത്തിന്റെ അന്തിമ ദൂതനെന്ന നിലക്കുള്ള വിടവാങ്ങല്‍ പ്രഭാഷണത്തില്‍ സാമൂഹികവും മാനവികവുമായ ഒട്ടനവധി കാര്യങ്ങള്‍ പരാമര്‍ശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്‌. ഒറ്റവാക്കില്‍ ഒരു `മനുഷ്യാവകാശ പ്രഖ്യാപനം' എന്ന്‌ ഇതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്നതാണ്‌. കാലത്തിന്റെ തന്നെ ഗതി മാറ്റിയ ഒരു ചരിത്രസംഭവത്തിന്റെ അസുലഭമായ ഒരു സന്ദര്‍ഭത്തില്‍ അതിനെല്ലാം വിജയകരമായി നേതൃത്വം നല്‍കിയ മഹാനായ ഒരു പ്രവാചകന്‌ എന്തെല്ലാം പറയാനുണ്ടാകും!

പ്രവാചകന്റെ ജീവചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ദൈര്‍ഘ്യമേറിയ പ്രഭാഷണമായി ഈ പ്രഭാഷണം അറിയപ്പെടുന്നു. കുന്നും മലയും മണല്‍തിണ്ണകളും നിറഞ്ഞു നില്‌ക്കുന്ന, ചന്തകളുടെയും മേളകളുടെയും ബഹളങ്ങളില്ലാത്ത, ശാന്തഗംഭീരമായ ഒരന്തരീക്ഷത്തില്‍ ഒരു ലക്ഷത്തില്‍പരം അനുയായികളുടെ മുമ്പില്‍ നിന്നുകൊണ്ട്‌ ദൗത്യം പൂര്‍ത്തീകരിച്ച നിര്‍വൃതിയും ഉത്തരവാദിത്വ നിര്‍വഹണത്തിന്റെ കനത്ത ബാധ്യതയും തന്റെ കര്‍മങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം നിരന്തരം സാക്ഷിയായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സര്‍വ ലോകരക്ഷകനായ റബ്ബിന്റെ അടുക്കലേക്ക്‌ തിരിച്ചുപോകേണ്ടതിന്റെ ഭയവും ചേര്‍ന്നുനില്‌ക്കുന്ന ആ സന്ദര്‍ഭത്തില്‍ അവിടുന്ന്‌, തന്റെ റബ്ബിനെ സാക്ഷിനിര്‍ത്തി ആവര്‍ത്തിച്ചു ചോദിച്ചു: `അലാ ഹല്‍ ബല്ലഗ്‌തു.... അലാ ഹല്‍.... ' എന്നെ ഏല്‌പിച്ച ഉത്തരവാദിത്തം ഞാന്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കിയില്ലേ? ആ വാക്കുകള്‍ ശ്രവിച്ചിരുന്ന സദസ്സ്‌ ഒന്നൊഴിയാതെ മൊഴിഞ്ഞു. അതെ. `അല്ലാഹുവേ നീ ഇതിന്‌ സാക്ഷിയാകണേ' എന്ന്‌ മൊഴിഞ്ഞുകൊണ്ട്‌ അവിടുന്ന്‌ വാക്കുകള്‍ പൂര്‍ത്തീകരിച്ചു. ആത്മനിര്‍വൃതിയുടെ അനര്‍ഘനിമിഷങ്ങളായിരുന്നു അത്‌!

നേതൃത്വത്തിന്റെ മാതൃക

ജീവിതത്തിലുടനീളം ഏറ്റവും നല്ല മാതൃകകള്‍ മാത്രം കാണിച്ചുകൊണ്ടാണ്‌ അവിടുന്ന്‌ ജീവിച്ചത്‌. എക്കാലത്തുമുള്ള മനുഷ്യസമൂഹത്തിന്‌ അവിടുന്ന്‌ മാതൃക തന്നെ. രാജാക്കന്മാര്‍ക്കും നേതാക്കന്മാര്‍ക്കും ജനനായകന്മാര്‍ക്കും തുടങ്ങി ജീവിതത്തിന്റെ വിവിധ തുറകളില്‍ നേതൃത്വം കയ്യാളുന്ന എക്കാലത്തെയും മനുഷ്യര്‍ക്ക്‌ മാതൃകയായിക്കൊണ്ട്‌ അവിടുന്ന്‌ ഈ പ്രഭാഷണത്തില്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചത്‌ ഏറെ ശ്രദ്ധേയമാണ്‌. ``ജാഹിലിയ്യത്തിന്റെ (ഇസ്‌ലാമിനു മുമ്പുള്ള കാലം) മുഴുവന്‍ പലിശയിടപാടുകളും ഞാന്‍ ദുര്‍ബലപ്പെടുത്തുന്നു. ആദ്യമായി ഞാന്‍ ദുര്‍ബലപ്പെടുത്തുന്നത്‌ നമ്മുടെ കുടുംബത്തിലെ അബ്ബാസ്‌ ബിന്‍ അബ്‌ദുല്‍മുത്വലിബിന്റെ പലിശയാണ്‌. അവയെല്ലാം ഞാന്‍ ദുര്‍ബലപ്പെടുത്തുന്നു''. ജാഹിലിയ്യത്തിന്റെ മുഴുവന്‍ സംസ്‌കാരങ്ങളും അവസാനമായി കാല്‍ക്കീഴില്‍ ചവിട്ടിത്താഴ്‌ത്തി ഇസ്‌ലാമിന്റെ മങ്ങാത്ത പ്രകാശശോഭയിലേക്ക്‌ ജനങ്ങളെ നയിച്ചുകൊണ്ട്‌ അവിടുന്ന്‌ പ്രഖ്യാപിച്ചതാണിത്‌.

പലിശ കടുത്ത സാമ്പത്തിക ചൂഷണോപാധിയായി ആ സമൂഹത്തെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കിയിരുന്നു. അതില്‍നിന്ന്‌ എന്നെന്നേക്കുമായി അവരെ മോചിപ്പിക്കുകയാണ്‌ പ്രവാചകന്‍. ഇനിയൊരിക്കലും തന്റെ സമൂഹത്തില്‍ അത്‌ നാമ്പെടുക്കരുതെന്ന അര്‍ഥത്തില്‍ അവിടുന്ന്‌ അതെല്ലാം കാല്‍ക്കീഴില്‍ ചവിട്ടിത്താഴ്‌ത്തി. ഒരു ജനതയുടെ സര്‍വതോമുഖമായ പുരോഗതിക്കും വിമോചനത്തിനും വേണ്ടി നിയോഗിതനായ പ്രവാചകന്‍ ഈ കടുത്ത ചൂഷണ വ്യവസ്ഥയെ നിരാകരിച്ച്‌ ചരിത്രത്തില്‍ തിളങ്ങിനില്‌ക്കുന്നു!
നേതൃത്വത്തിലിരിക്കുമ്പോള്‍ തനിക്കോ കുടുംബത്തിനോ വേണ്ടപ്പെട്ടവര്‍ക്കോ വരുന്ന നഷ്‌ടം കണക്കുകൂട്ടിയെടുത്ത്‌ അതിനനുസരിച്ച്‌ നിയമനിര്‍മാണങ്ങള്‍ നടത്തുന്ന ഇക്കാലത്ത്‌, പ്രവാചകതിരുമേനിയുടെ മാതൃക ഇവിടെ ഏറെ ശ്രദ്ധേയവും മാതൃകാപരവുമാണ്‌.

പലിശയിനത്തില്‍ തന്റെ കുടുംബത്തിന്‌ വരാവുന്ന മുഴുവന്‍ സാമ്പത്തിക ലാഭവും ഒന്നാമതായി തന്നെ എഴുതിത്തള്ളിക്കൊണ്ട്‌ തന്റെ പിതൃസഹോദരനും സംരക്ഷകനും ഏറ്റവും അടുത്ത വ്യക്തിയുമായ അബ്ബാസിബ്‌നി അബ്‌ദുല്‍മുത്വലിബിന്‌ കിട്ടേണ്ട പലിശയിനത്തിലെ മുഴുവന്‍ വരുമാനവും അവിടുന്ന്‌ ദുര്‍ബലപ്പെടുത്തിയതായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഒരു കൊടുംപലിശ വ്യാപാരിയുടെ എല്ലാ പലിശയിടപാടുകളും ഒരു പ്രഖ്യാപനത്തിലൂടെ എന്നെന്നേക്കുമായി ദുര്‍ബലപ്പെടുത്തുമ്പോള്‍ അതിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങള്‍ എന്തെല്ലാമായിരിക്കും. ശുപാര്‍ശകരും ആശ്രിതരും ഉപജാപസംഘങ്ങളും എന്തെല്ലാം ഗൂഢപദ്ധതികളാവിഷ്‌കരിക്കും. പക്ഷേ, അതൊന്നുമില്ലാതെ, ശാന്തമായി അതെല്ലാം ശിരസ്സാവഹിച്ചുകൊണ്ട്‌ ആ തീരുമാനം അദ്ദേഹവും മറ്റു പലിശയിടപാടുകാരും ഏറ്റെടുത്തു. അങ്ങനെ ചരിത്രത്തിലെ അതുല്യമായ ഒരു സംഭവമായി അത്‌ മാറി.

പലിശ നിഷിദ്ധമാക്കിയപ്പോള്‍ തന്റെ കുടുംബത്തിനുള്ള വരുമാനം നഷ്‌ടപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്‌ തുടങ്ങിയ പ്രവാചകന്‍ ഇതിനുമുമ്പ്‌ സകാത്ത്‌ നടപ്പാക്കിയപ്പോള്‍ കാണിച്ചത്‌ ഇതിന്റെ മറുപുറമാണ്‌. സകാത്ത്‌, സ്വത്തിന്റെ വരുമാനമനുസരിച്ചു ഓരോരുത്തരും നല്‌കേണ്ട വിഹിതമാണ്‌. ഈ വിഹിതം നിര്‍ബന്ധമായും നല്‌കണം. നല്‌കുന്നവര്‍ക്ക്‌ അത്‌ തങ്ങളുടെ സ്വത്തില്‍ നിന്ന്‌ കുറയുമ്പോള്‍ വാങ്ങുന്നവര്‍ക്ക്‌ അത്രയും ഇങ്ങോട്ട്‌ കിട്ടുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാല്‍ ഇത്തരമൊരു കാര്യം നിയമമായി പ്രഖ്യാപിച്ചപ്പോള്‍ അവിടുന്ന്‌ പറഞ്ഞത്‌; മുഹമ്മദിന്റെ കുടുംബത്തിന്‌ സകാത്ത്‌ വിഹിതത്തില്‍ നിന്ന്‌ ഒന്നും കൈപറ്റാന്‍ അവകാശമില്ല എന്നാണ്‌! മനുഷ്യസമൂഹത്തെ നയിക്കുകയും ഭരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവര്‍ മാതൃകയാക്കേണ്ട ജീവിത വിശുദ്ധിയാണ്‌ ഇവിടെ പ്രവാചകന്‍ ഏറ്റവും അവസാനത്തിലും പഠിപ്പിക്കുന്നത്‌. കാലവും ലോകവും എന്നാണ്‌ ഇത്തരമൊരു മാതൃകയിലേക്ക്‌ തിരിച്ചുവരിക?
മഖ്‌സൂം ഗോത്രക്കാരിയായ ഒരു സ്‌ത്രീ മോഷണം നടത്തിയപ്പോള്‍ അതിനു ഇസ്‌ലാമിന്റെ ശിക്ഷ വിധിച്ചപ്പോള്‍ ശുപാര്‍ശയുമായെത്തിയവരോട്‌ പ്രവാചകന്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചത്‌ ഇവിടെ പ്രത്യേകം അനുസ്‌മരണീയമാണ്‌: അല്ലാഹുവില്‍ ആണയിട്ടു ഞാന്‍ പറയുന്നു; മുഹമ്മദിന്റെ മകള്‍ ഫാത്വിമയാണ്‌ മോഷണം നടത്തിയതെങ്കില്‍ പോലും ഞാനവളുടെ കൈ മുറിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും'' -ധീരവും സത്യസന്ധവുമായ നിലപാട്‌.
സ്വജനപക്ഷപാതവും ആശ്രിതവാത്സല്യവും സ്വന്തക്കാരെ എന്ത്‌ നെറികേടിലും സംരക്ഷിക്കലുംംരക്ഷിക്കലും നേതൃപാടവമായും അധികാരത്തില്‍ തുടരാനുള്ള യോഗ്യതയായും വിലയിരുത്തപ്പെടുന്ന കാലത്ത്‌ പ്രവാചകതിരുമേനിയുടെ മാതൃക ഒളിമങ്ങാതെ പ്രശോഭിച്ചുതന്നെ നില്‌ക്കുന്നു. അവിടുന്ന്‌ മാത്രമല്ല, അവിടുന്ന്‌ വളര്‍ത്തിയെടുത്ത പ്രിയശിഷ്യന്മാരും ഇത്‌ മാതൃകയാക്കുകയുണ്ടായി. പ്രവാചകന്‌ ശേഷം ഇസ്‌ലാമിക രാജ്യം ഭരിച്ച ഖലീഫമാരുടെ ചരിത്രം ഇത്‌ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു. രണ്ടാം ഖലീഫ ഉമറിന്റെ(റ) ഒരു പ്രസ്‌താവം മാത്രം ഇവിടെ പരിശോധിക്കാം. അദ്ദേഹം ഏതെങ്കിലും നിയമങ്ങള്‍ നടപ്പാക്കാനുദ്ദേശിച്ചാല്‍ ആദ്യം തന്റെ ബന്ധുക്കളെയും സ്വന്തക്കാരെയും കുടുംബാംഗങ്ങളെയും വിളിച്ചുചേര്‍ത്ത്‌ ഇങ്ങനെ പറയുമായിരുന്നു: ``ജനങ്ങള്‍ നിങ്ങളെ നോക്കുന്നത്‌ കഴുകന്‍ ഇറച്ചിയിലേക്ക്‌ നോക്കുന്നത്‌ പോലെയാണ്‌. ഞാന്‍ ഇന്ന കാര്യങ്ങള്‍ കല്‌പിക്കുകയും ഇന്ന കാര്യങ്ങള്‍ നിരോധിക്കുകയും ചെയ്‌തിട്ടുണ്ട്‌. അതിനാല്‍ നിങ്ങളില്‍ ഒരൊറ്റയാളും അതിന്‌ വിരുദ്ധമായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്‌ ഞാന്‍ കാണാതിരിക്കട്ടെ. അങ്ങനെ കണ്ടാല്‍ അവര്‍ക്ക്‌ ഞാന്‍ ഇരട്ടി ശിക്ഷ നല്‍കുന്നതാണ്‌''. ആരുണ്ട്‌ ഇങ്ങനെ ഒരു ഭരണാധികാരി. എവിടെയുണ്ട്‌ ഇതിന്‌ തുല്യമായ ഒരു സംസ്‌കാരം.

By സി മുഹമ്മദ്‌ സലീം സുല്ലമി

Popular ISLAHI Topics

ISLAHI visitors