മരണം, മരണാനന്തരം


ഒരാള്‍ മരിക്കുമ്പോള്‍ അയാളുടെ കണ്ണുകള്‍ അടയ്‌ക്കാനും കലിമത്തുതൗഹീദിന്റെ വചനമായ ¸لا إله إلا الله ചൊല്ലിക്കൊടുക്കാനും ശ്രദ്ധിക്കണം. ഔറത്തുകള്‍ മറയ്‌ക്കുകയും മുഖത്ത്‌ തുണികൊണ്ട്‌ മൂടുകയും വേണം. കൂടുതല്‍ സമയം വൈകാതെ മറവു ചെയ്യാന്‍ നടപടികള്‍ സ്വീകരിക്കണം. മരണപ്പെട്ടയാളുടെ ഏറ്റവും അടുത്ത ബന്ധുവിനു വേണ്ടിയല്ലാതെ കാത്തിരിക്കുന്നത്‌ ഉചിതമല്ല. മരണവിവരം അടുത്ത ബന്ധുമിത്രാദികളെ അറിയിക്കണം. ശബ്‌ദകോലാഹലങ്ങളോ തേങ്ങിക്കരച്ചിലുകളോ ഉയരാത്ത വിധം കണ്ണീരൊലിപ്പിക്കുന്നതില്‍ തെറ്റില്ല. ദു:ഖം അനിയന്ത്രിതമായി മാറിലും മുഖത്തും അടിക്കുന്നതും വാവിട്ടു കരയുന്നതും വസ്‌ത്രങ്ങള്‍ വലിച്ചുകീറുന്നതും തലമുടി പറിക്കുന്നതും മതം നിരോധിച്ച കാര്യങ്ങളാണ്‌.


മരണപ്പെട്ടയാളുടെ വീട്ടുകാര്‍ക്ക്‌ ആവശ്യമായ ഭക്ഷണവും മറ്റും അയല്‍വാസികളോ ബന്ധുമിത്രാദികളോ തയ്യാറാക്കിക്കൊടുക്കുന്നത്‌ പുണ്യകര്‍മമാണ്‌. മരണപ്പെട്ടയാളുടെ വീട്ടില്‍ അവിടെയുള്ള വീട്ടുകാര്‍ ജനങ്ങള്‍ക്കെല്ലാവര്‍ക്കും ഭക്ഷണങ്ങള്‍ ഒരുക്കി അതിലേക്ക്‌ ക്ഷണിക്കുന്നതും അവര്‍ അതിന്നായി ഒരുമിച്ചു കൂടുന്നതും മതപരമായി വെറുക്കപ്പെടുന്ന കാര്യമാണ്‌. മരണം സംഭവിച്ചതു മൂലം അവിടെ അനാഥക്കുട്ടികളുണ്ടെങ്കില്‍ അവരുടെ സ്വത്ത്‌ അന്യായമായി ഭക്ഷിക്കാന്‍ ഇടവരരുത്‌.

മരണപ്പെട്ടയാളുടെ സ്വത്തില്‍ നിന്ന്‌ മരണാനന്തര കര്‍മങ്ങളുടെ ചെലവിനും അയാള്‍ക്കുണ്ടായിരുന്ന കടബാധ്യതകള്‍ വീട്ടുന്നതിനും ആവശ്യമായതൊഴിച്ചു ബാക്കിവരുന്നതാണ്‌ അനന്തരാവകാശികള്‍ ഓഹരിവെച്ചെടുക്കേണ്ടത്‌. മരണപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പായി ഓരോരുത്തരും ചെയ്‌തുവെക്കേണ്ടതായ നല്ല വസിയ്യത്തും കടംവീട്ടലും പൊരുത്തപ്പെടീക്കലും നിര്‍വഹിക്കണം. ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ അയാള്‍ക്ക്‌ അയാളുടെ കടങ്ങള്‍ വീട്ടാനും ഇടപാടുകള്‍ തീര്‍ത്ത്‌ മാപ്പ്‌ പറയാനും സാധിക്കുമല്ലോ. മരണപ്പെട്ടയാളെ കുളിപ്പിക്കുക, തുണിയില്‍ പൊതിയുക, നമസ്‌കരിക്കുക, മറവു ചെയ്യുക എന്നീ നാലു കാര്യങ്ങള്‍ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരുടെ മേല്‍ സാമൂഹ്യബാധ്യതയാണ്‌. ഇത്‌ ഒരു നാട്ടിലുള്ള ആരും നിര്‍വഹിച്ചില്ലെങ്കില്‍ എല്ലാവരും ശിക്ഷാര്‍ഹരാകും. മരണം സംഭവിച്ചാലും മരണവിവരമറിഞ്ഞാലും
إنا لله وإنا إليه راجعون എന്ന്‌ പറയുകയും പ്രസ്‌തുത വചനത്തിന്റെ അര്‍ഥം ഉള്‍ക്കൊണ്ടവരാവുകയും വേണം. തീര്‍ച്ചയായും ഞങ്ങള്‍ അല്ലാഹുവിനുള്ളവരും അവനിലേക്ക്‌ മടങ്ങേണ്ടവരുമാണ്‌ എന്നതാണതിന്റെ പൊരുള്‍.

യുദ്ധത്തില്‍ രക്തസാക്ഷിത്വം വരിക്കുന്നയാളെ കുളിപ്പിക്കുകയോ അയാള്‍ ധരിച്ചിരുന്നതല്ലാത്ത മറ്റു തുണികളില്‍ പൊതിയുകയോ മയ്യിത്ത്‌ നമസ്‌കരിക്കുകയോ വേണ്ടതില്ല. അയാള്‍ ധരിച്ചിരിക്കുന്ന വസ്‌ത്രത്തോടെ മറവു ചെയ്‌താല്‍ മാത്രം മതി. പൂര്‍ണ ശിശുവാകുന്നതിന്‌ മുമ്പ്‌ ഗര്‍ഭാശയത്തില്‍ വെച്ച്‌ മരണപ്പെട്ട കുട്ടിയെയും മറവു ചെയ്‌താല്‍ മതി. എന്നാല്‍ പൂര്‍ണ ശിശുവായിട്ടാണ്‌ മരണപ്പെടുന്നതെങ്കില്‍ കുളിപ്പിച്ച്‌ തുണിയില്‍ പൊതിഞ്ഞ്‌ നമസ്‌കരിക്കാതെ മറവുചെയ്യാം. പൂര്‍ണ ശിശുവായി ജനിക്കുകയും ശബ്‌ദമുയര്‍ത്തി കരയുകയും ചെയ്‌ത ശേഷം മരണപ്പെടുന്ന കുട്ടിയെ സാധാരണ മയ്യിത്തുകള്‍ക്ക്‌ ചെയ്യേണ്ട കര്‍മങ്ങളെല്ലാം ചെയ്‌ത്‌ മറവുചെയ്യണം.


മയ്യിത്തിനെ ചുംബിക്കുന്നതിന്‌ കുറ്റമില്ല. നബി(സ) ഉസ്‌മാനുബ്‌നു മള്‌ഊനിന്റെ മയ്യിത്തും അബൂബക്കര്‍(റ) നബി(സ)യുടെ മയ്യിത്തും ചുംബിച്ചതായി ഹദീസുകളിലുണ്ട്‌. ഹജ്ജിനോ ഉംറക്കോ ഇഹ്‌റാമില്‍ പ്രവേശിച്ച ശേഷം മരണപ്പെടുന്നയാളെ കുളിപ്പിച്ച്‌ അയാള്‍ ധരിച്ചിട്ടുള്ള ഇഹ്‌റാമിന്റെ വസ്‌ത്രത്തില്‍ പൊതിഞ്ഞ്‌ നമസ്‌കരിച്ച ശേഷം മറവുചെയ്‌താല്‍ മതി. അദ്ദേഹം ധരിച്ചിരുന്ന വസ്‌ത്രം തലഭാഗവും കാലുകളും മൂടത്തക്ക വിധമില്ലെങ്കില്‍ തലഭാഗം പൊതിഞ്ഞ്‌ കാലിന്റെ ഭാഗത്ത്‌ മറയ്‌ക്കാന്‍ പുല്ലോ മറ്റോ ഉപയോഗിക്കാം.


ധാരാളം മയ്യിത്തുകള്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍ അവയെ അണിനിരത്തി ഒരു നമസ്‌കാരം മാത്രം നിര്‍വഹിച്ചാല്‍ മതിയാകും. മയ്യിത്തിനെ കാണാന്‍ പാടുള്ളവരും പാടില്ലാത്തവരും ആരാണെന്നതില്‍ വ്യത്യസ്‌ത അഭിപ്രായങ്ങള്‍ പണ്ഡിതന്മാര്‍ക്കിടയിലുണ്ട്‌. ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ ബന്ധപ്പെടാന്‍ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന നിയമങ്ങള്‍ തന്നെ മരണപ്പെട്ടാലും നിലനില്‌ക്കുമെന്നതാണ്‌ ഒരു വീക്ഷണം. എന്നാല്‍ മരണപ്പെട്ട ജഡവുമായി ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോഴുള്ള ഇടപഴക്കനിയമങ്ങള്‍ വേണ്ടതില്ലെന്നതാണ്‌ മറ്റൊരു വീക്ഷണം. പ്രത്യക്ഷത്തില്‍ സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ട രണ്ടു വീക്ഷണവും ശരിയാണെന്ന്‌ അംഗീകരിച്ച്‌ മധ്യമമായൊരു നിലപാട്‌ കൈക്കൊള്ളാവുന്നതാണ്‌.

by അബ്‌ദുല്‍അലി മദനി @ ശബാബ് വാരിക

നേതൃത്വം ചോദിച്ചു വാങ്ങരുത്


മോഹങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളും മനുഷ്യന്റെ കൂടപ്പിറപ്പുകളാണ്. എന്തൊക്കെ ആഗ്രഹങ്ങളും മോഹങ്ങളുമാണ് നമുക്കുള്ളത്? നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നതും മോഹിക്കുന്നതുമൊക്കെ നമുക്ക് നന്മയായിക്കൊള്ളണമെന്നില്ല. പലതും നമ്മെ നാശത്തിലും നഷ്ടത്തിലുമാക്കാറുണ്ട്. സമ്പത്ത് മോഹിക്കുന്നവര്‍ , സംബന്ധം മോഹിക്കുന്നവര്‍ , സ്ഥാനമാനങ്ങളും പദവികളും ആഗ്രഹിക്കുന്നവര്‍ , നേതൃത്വവും മറ്റു നേട്ടങ്ങളും മോഹിക്കുന്നവര്‍ , അതില്‍ ഉറച്ചു നില്‍ക്കുന്നവര്‍ ഇങ്ങനെ എന്തെല്ലാം താല്പര്യങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളുമാണ് നമ്മെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

നാം വിശ്വാസികളാണ്. നമ്മുടെ കര്‍മ്മങ്ങള്‍ക്ക് വിലക്കുകളും വിധികളുമുണ്ട്. ചിലത് ചെയ്യാം. മറ്റു ചിലത് നമുക്ക് ചെയ്തുകൂടാ. ആഗ്രഹങ്ങള്‍ക്കും മോഹങ്ങള്‍ക്കും ഇതുപോലെ വിധികളും വിലക്കുകളുമുണ്ട്. എന്തും ആഗ്രഹിക്കുവാനും മോഹിക്കുവാനും നമുക്ക് അനുവാദമില്ല. വിലക്കുകളില്‍ ബന്ധിതമാണ് വിശ്വാസികളുടെ ജീവിതം. ഇമാം ബുഖാരി ഉദ്ധരിച്ച സഹീഹായ ഒരു നബിവചനം ഇവിടെ ഓര്‍ക്കാം. അബ്ദുറഹ്മാനുബ്നു സമുറയില്‍ നിന്നും നിവേദനം : നബി (സ) പറഞ്ഞു : "ഓ അബ്ദുറഹ്മാനുബ്നു സമുറാ, നേതൃത്വം നീ ആവശ്യപ്പെടരുത്. ആവശ്യപ്പെട്ടതിന്റെ പേരില്‍ നിനക്കതു നല്‍കപ്പെട്ടാല്‍ നീ അതിനു അപ്രാപ്തനായിത്തീരും. ചോദിക്കാതെ നിനക്കതു നല്‍കപ്പെട്ടാല്‍ നിനക്കതില്‍ സഹായം ലഭിക്കും. നീ ഒരു കാര്യത്തില്‍ സത്യം ചെയ്തുറച്ചു. അതിനേക്കാള്‍ ഉത്തമമായാത് കണ്ടാല്‍ അത് സ്വീകരിച്ചു നേരത്തെ ചെയ്തുപോയ സത്യത്തിനു പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യുക."

നമുക്കാശ്വാസവും അഭിമാനവും നല്കുന്നതാണീ വാക്കുകള്‍ . പ്രവാചകനല്ലാതെ മറ്റാരുണ്ട് ഇത് നമ്മെ ഉപദേശിക്കുവാനും ഉണര്‍ത്തുവാനും? അല്ലാഹുവേ, നിനക്കാണ് സര്‍വ്വസ്തുതിയും. നേതൃത്വമെന്നത് ചോദിച്ചു വാങ്ങേണ്ടതോ ചോദിച്ചുവരുന്നവര്‍ക്ക് നല്‍കേണ്ടതോ ചോദിച്ചുവാങ്ങിക്കൊടുക്കേണ്ടതോ അല്ല. എങ്കില്‍ അതെത്ര മ്ലേച്ചം! അങ്ങനെ വന്നാല്‍ അതിനു അയാള്‍ അപ്രാപ്തനായിത്തീരുമെന്ന പ്രവാചകവചനം എത്ര സത്യമാണ്! മിക്കപ്പോഴും നേതൃത്വനിരയില്‍കാണുന്ന അപ്രാപ്തി ഇതിനാല്‍ അനുഭവപ്പെട്ടതല്ലേ?

അഅ'റാബിയായ ഒരാള്‍ പ്രവാചകസന്നിധിയില്‍ വച്ച് അന്ത്യദിനത്തിന്റെ അടയാളങ്ങള്‍ ചോദിച്ചപ്പോള്‍ പ്രവാചകന്‍ (സ നല്‍കിയ മറുപടി 'വിശ്വാസ്യത നഷ്ടപ്പെടുകയും അര്‍ഹതയില്ലാത്തവര്‍ അംഗീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്‌താല്‍' എന്നായിരുന്നു. അര്‍ഹതയില്ലാത്തവര്‍ പദവികള്‍ ചോദിച്ചുവാങ്ങുക വഴി ഏതൊക്കെ മേഘലകളിലാണ് നാമിന്നു നാശം വിതച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

സഹോദരങ്ങളെ, ഒരു വിശ്വാസിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അവനാഗ്രഹിക്കാതെ അവനില്‍ വിശ്വസിചേല്‍പ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഒരമാനത്താണ് നേതൃത്വമെന്നത്. സ്ഥാനാര്‍ഥി എന്ന പദംപോലും വിശ്വാസത്തോട് യോജിച്ചതല്ല. പ്രയോഗാധിക്യത്താല്‍ അര്‍ത്ഥവും ആശയവും നഷ്ടപ്പെട്ട ഒന്നാണത്.

ഉപരിസൂചിത തിരുവചനം നമ്മുടെ മനസ്സുകള്‍ക്കാശ്വാസവും കര്‍മ്മങ്ങള്‍ക്ക് ആശ്രയവുമായിത്തീരട്ടെ. "നേതൃത്വം നീ ആവശ്യപ്പെടരുത്......" എത്ര സത്യമാണീ വാക്ക്. അല്ലാഹുവേ, ഈ സത്യത്തില്‍ ഞങ്ങളെ നീ ജീവിപ്പിക്കേണമേ, ഞങ്ങളുടെ മനസ്സുകള്‍ക്ക് ആശ്വാസവും സമാധാനവും നീ നല്‍കേണമേ, നീയാണ് രക്ഷ, നിന്നില്‍നിന്നാണ് സമാധാനം.

by സഈദ് ഫാറൂഖി @ ഹദീസ് ചിന്തകള്‍ from യുവത ബുക്ക്‌ഹൗസ്

ആദരിക്കപ്പെടേണ്ട സ്തീത്വം

മാതാപിതാക്കളുടെ സ്നേഹം, ആദരവ്, പരിഗണന മുതലായവയ്ക്ക് സ്ത്രീകളാണ് കൂടുതല്‍ അവകാശപ്പെട്ടതെന്നു ഇസ്ലാം മനുഷ്യനെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.

വളരെ പഴക്കമുള്ള സംസ്കാരമായിരുന്നു അമേരിക്കന്‍സംസ്കാരം. യൂപ്രട്ടീസ്, ടൈഗ്രിസ്‌ നദികള്‍ക്ക്മദ്ധ്യേ സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന മേസപ്പോട്ടോമിയയുടെ ഉത്തരഭാഗത്താണ് ഈ സംസ്കാരം തഴച്ചു വളര്‍ന്നത്‌. ആ കാലത്ത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന സ്ത്രീകള്‍ പുരുഷന്റെ സ്വകാര്യസ്വത്തായിരുന്നു. സ്വര്‍ണാഭരണങ്ങള്‍ പോലെ സ്ത്രീയെ അവര്‍ പണയംവച്ചിരുന്നു. അവിടത്തെ നിയമമനുസരിച്ച് ഒരു അധമര്‍ണന്‍ തന്റെ ഭാര്യയെ ഉത്തമര്‍ണനു മൂന്നു വര്‍ഷത്തേക്ക് അടിമയാക്കി കൊടുക്കണമായിരുന്നു. ബാബിലോണിയന്‍ സംസ്കാരത്തിലും സ്ത്രീകള്‍ സ്വതന്ത്രരായിരുന്നില്ല. ഹമുരാബിയന്‍ നിയമത്തിന്റെ ക്രൂരത, ഒരാള്‍ മറ്റൊരു വ്യക്തിയെ കൊലപ്പെടുത്തിയാല്‍ കൊലക്ക് പകരം അയാളുടെ നിരപരാധിയായ മകളെയാണ് വധിച്ചിരുന്നത്. മനുഷ്യ സമൂഹത്തിനു ഏറ്റവും വലിയ ശാപമായിട്ടാണ് അവിടെ സ്ത്രീകള്‍ കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. പൌരാണിക റോമന്‍ സംസ്കാരത്തില്‍ പിതാവിന് തന്റെ കീഴിലുള്ള സ്ത്രീകളെ, അവര്‍ ഭാര്യമാരോ പുത്രഭാര്യമാരോ ആയിരുന്നാലും അവരെ വധിക്കാനും വില്‍ക്കാനും അധികാരമുണ്ടായിരുന്നു. പുരാതന റഷ്യയില്‍ പിതാവിനും ഭര്‍ത്താവിനും സ്ത്രീകളെ നിഷ്കരുണം പ്രഹരിക്കാന്‍ അധികാരമുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു പിതാവ് തന്റെ പുത്രിയെ വിവാഹം ചെയ്തു കൊടുക്കുമ്പോള്‍ അവളെ ചാട്ടവാറുകൊണ്ട് അടിച്ച ശേഷമാണ് ഭര്‍ത്താവിനു ഏല്‍പ്പിച്ചു കൊടുക്കുക. ഭാര്യയെ നിര്‍ദയം മര്ദിക്കാമെന്നതിനുള്ള സൂചനയായിരുന്നു ഇത്.

സ്ത്രീ പിശാചിലേക്കുള്ള കവാടമാണ്, അവള്‍ അശുദ്ധയും പുരുഷന്റെ മഹത്വത്തിന് കളങ്കം ചാരത്തുന്നവളുമാണ് എന്നായിരുന്നു ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസം. സ്വര്‍ഗത്തില്‍ നിന്നും വിലക്കപ്പെട്ടകനി ഭക്ഷിക്കുവാന്‍ ആദമിനെ പ്രേരിപ്പിച്ചത് അവളാണെന്നു ബൈബിളില്‍ പറയുന്നു. അതിനാല്‍ അനുഗ്രഹങ്ങളെ മുഴുവന്‍ നശിപ്പിച്ചത് അവളാണെന്നും അവര്‍ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. കര്‍ഷകരുടെയും തൊഴിലാളികളുടെയും ഭാര്യമാരെ വിവാഹത്തിന് ശേഷം ഇരുപത്തിനാല്‍ മണിക്കൂര്‍ നേരത്തേക്ക് പുരോഹിതനോ ഭൂവുടമക്കോ നല്‍കണമായിരുന്നു. ഏതന്‍സില്‍ സ്ത്രീകളുടെ നില വളരെ ശോചനീയമായിരുന്നു. പ്രസവിക്കാനുള്ള വെറും അടിമകള്‍ എന്നതില്‍ കവിഞ്ഞു യാതൊരു പരിഗണനയും അവര്‍ക്ക് ലഭിച്ചിരുന്നില്ല. പൌരാവകാശങ്ങള്‍ മുഴുവന്‍ നിഷേധിക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീ കമ്പോളത്തിലെ വില്‍പ്പനചരക്കായിരുന്നു. മനു എഴുതിയുണ്ടാക്കിയ മൃഗീയ നിയമസംഹിതയായ മനുസ്മ്രിതിയില്‍ സ്ത്രീക്ക് യാതൊരു പരിഗണനയും നല്‍കിയിരുന്നില്ല. മഹാഭാരത കാലത്ത് സ്ത്രീയെക്കുരിച്ചുണ്ടായിരുന്ന ധാരണകളും പൂര്‍വോപരി മ്ലേച്ചമായിരുന്നു. മതവിശ്വാസത്തിന്റെ പേരില്‍ സ്ത്രീകളെ കാമ പൂര്‍ത്തീകരണത്തിനുള്ള ഉപകരണമാക്കിയിരുന്ന ദേവദാസി സമ്പ്രദായം ഇന്ത്യയില്‍ നിലനിന്നിരുന്നുവല്ലോ.

വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചു : ഹേ; മനുഷ്യരേ, തീര്‍ച്ചയായും നിങ്ങളെ നാം ഒരു ആണില്‍ നിന്നും ഒരു പെണ്ണില്‍ നിന്നുമായി സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു. നിങ്ങള്‍ അന്യോന്യം അറിയേണ്ടതിന്‌ നിങ്ങളെ നാം വിവിധ സമുദായങ്ങളും ഗോത്രങ്ങളും ആക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. തീര്‍ച്ചയായും അല്ലാഹുവിന്‍റെ അടുത്ത്‌ നിങ്ങളില്‍ ഏറ്റവും ആദരണീയന്‍ നിങ്ങളില്‍ ഏറ്റവും ധര്‍മ്മനിഷ്ഠ പാലിക്കുന്നവനാകുന്നു. തീര്‍ച്ചയായും അല്ലാഹു സര്‍വ്വജ്ഞനും സൂക്ഷ്മജ്ഞാനിയുമാകുന്നു. [49 ൯ ഹുജുറാത് 13]

ആണിനേയും പെണ്ണിനേയും സൃഷ്ടിച്ചത് ദൈവം തന്നെയാണ്. അതിനാല്‍ അവന്റെ അടുത്ത് പരിഗണനയ്ക്ക് അടിസ്ഥാനം ലിംഗവ്യത്യാസമല്ല. പ്രത്യുത സൂക്ഷ്മതാബോധവും ഭക്തിയുമാണ്. ഖുര്‍ആന്‍ വീണ്ടും നിര്‍ദേശിക്കുന്നു : "സ്ത്രീകളോട് നിങ്ങള്‍ മര്യാദയോടെ സഹവര്‍ത്തിക്കുവിന്‍"[4 നിസാ അ' 19]. നബി (സ) അരുളി : "മാന്യന്മാരാണ് സ്ത്രീകളെ ആദരിക്കുക. നീചന്മാരല്ലാതെ അവരെ നിന്ദിക്കുകയില്ല" [ഇബ്നുമാജ, ഇബ്നു അസാകിര്‍ ]. നബി (സ) അരുളി : "നിങ്ങളില്‍ ഭാര്യമാരോട് സൌമ്യമായി പെരുമാറുന്നവന്റെ വിശ്വാസമാണ് ഏറ്റവും പൂര്‍ണ്ണതയുള്ളത് " [തുര്‍മുദി]. നബി (സ) അരുളി : "നിങ്ങളില്‍ ഒരു വിശ്വാസിയും ഒരു വിശ്വാസിനിയെയും വെറുക്കരുത്" [മുസ്ലിം].

ഒരു കുട്ടി ജനിച്ചാല്‍ സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ ഒരു മൃഗത്തെ അറുക്കുന്നത് ഇസ്ലാം പുണ്യകര്‍മ്മമായി കരുതുന്നു. നബി (സ)യുടെ കാലത്ത് ജൂതന്മാര്‍ ആണ്‍കുട്ടികള്‍ക്ക് മാത്രമാണ് ഈ കര്‍മ്മം നിര്‍വഹിച്ചിരുന്നത്. ഇസ്ലാം ഈ സമ്പ്രദായത്തെ ശക്തമായി എതിര്‍ത്തു. നബി (സ) പ്രഖ്യാപിച്ചു: "ജൂതന്മാര്‍ ആണ്‍കുട്ടികള്‍ക്ക് വേണ്ടി ആടിനെ അറുക്കാരുണ്ട്. പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്ക് വേണ്ടി അറുക്കാരില്ല. എന്നാല്‍ നിങ്ങള്‍ ആണ്‍കുട്ടികള്‍ക്കും പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്കും വേണ്ടി മൃഗത്തെ അറുക്കുവിന്‍" [ബസ്സാര്‍ ].

ചുരുക്കത്തില്‍ ഇസ്ലാം ആണ്‍കുട്ടിക്ക് നല്‍കുന്ന എല്ലാ പരിഗണനകളും പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്കും നല്‍കുവാന്‍ പറയുന്നു. നല്ല പേരുകള്‍ കുട്ടികള്‍ക്ക് നിര്‍ദേശിച്ചു. ഇതില്‍ പെണ്‍കുട്ടികളെ ഒഴിവാക്കുന്നില്ല. പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്ക് ചീത്തപ്പേരുകള്‍ നല്‍കുന്നത് പ്രവാചകന്റെ ശ്രദ്ധയില്‍പ്പെട്ടപ്പോള്‍ അവിടുന്ന് അതെല്ലാം മാറ്റുവാന്‍ അനുചരന്മാരോട് നിര്‍ദേശിക്കുകയും നല്ല പേരുകള്‍ നല്‍കുവാന്‍ കല്‍പ്പിക്കുകയും ചെയ്തു [അബൂദാവൂദ്].

by അബ്ദുസ്സലാം സുല്ലമി @ സ്ത്രീകളുടെ അവകാശങ്ങള്‍ from യുവത ബുക്ക്‌ഹൌസ്

സംഘടന കൊണ്ട് എനിക്കെന്തുകിട്ടി?

പ്രശസ്തനായ ഒരു ഗായകനുമൊത്തുള്ള അഭിമുഖലേഖനം വായിച്ചു. അദ്ദേഹം വളര്‍ത്തിയെടുത്ത മറ്റൊരു ഗായകന്‍ വലിയ പ്രസിദ്ധനായതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യത്തിന് അദ്ദേഹം നല്‍കിയ മറുപടി ഇങ്ങനെയായിരുന്നു : "അദ്ധേഹത്തെ വളര്‍ത്തിയെടുത്തത് ഞാനാണെന്ന് പറഞ്ഞുകൂടാ. ദൈവമാണ് ആളുകളെ വളര്‍ത്തുന്നതും വലുതാക്കുന്നതും. ചിലപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ അതിനു നിമിത്തമാകുന്നുവെന്ന് മാത്രം". പക്വവും ചിന്താര്‍ഹാവുമായ മറുപടിയാണിത്. മറ്റുള്ളവരെ വലുതാക്കിയെടുക്കുമ്പോഴും സ്വയം വലുതാകാന്‍ ആഗ്രഹിക്കാത്ത നല്ല മനസ്സിന്റെ മറുപടി.

രാഷ്ട്രീയപ്രസ്ഥാനങ്ങളില്‍ നിന്ന് മതപ്രസ്ഥാനത്തെ വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നതെന്താണ്?

പലതുമുണ്ട്. പക്ഷെ, മതപ്രസ്ഥാനങ്ങളില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നവരില്‍ പലരും ഇക്കാര്യം കാണാതെ പോകുന്നുണ്ടോ? വ്യക്തിപരമായ അഭ്യുന്നതിയും പ്രശസ്തിയും പരിഗണനയും ലഭിക്കാതെ വരുമ്പോള്‍ സംഘടനയില്‍ നിന്നും തെറ്റിപ്പിരിയുകയും മറുകണ്ടം ചാടുകയുമൊക്കെ ചെയ്യുന്ന പല അനുഭവങ്ങളും മതപ്രസ്ഥാനങ്ങളില്‍ വര്‍ധിച്ചു വരുന്നു. സംഘടനയില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ഏതൊരു ചെറിയ വ്യക്തിക്കും അര്‍ഹമായ പരിഗണനയും ശ്രദ്ധയും സഹപ്രവര്‍ത്തകരില്‍ നിന്നും നേതൃത്വത്തില്‍ നിന്നും ലഭിക്കേണ്ടതുണ്ട്. പക്ഷെ അത് ലഭിക്കണമെന്ന് സ്വയം ആഗ്രഹിക്കുകയും ലഭിക്കാതെ വരുമ്പോള്‍ പിണങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നത് വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ അല്‍പ്പത്തത്തെയാണ്‌ കാണിക്കുന്നത്. ചെറിയ മനസ്സുള്ളവര്‍ വലിയ വിഷമങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കുന്നവരാണ്. പെട്ടെന്ന് പിണങ്ങാനും തെറ്റിപ്പിരിയാനും സാധ്യതയുണ്ട്. അങ്ങനെയുള്ളവരെ പ്രത്യേകം പരിഗണിക്കുന്നിടത്ത്‌ നേതൃത്വം വിജയിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

"ഞാനിവിടെ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ കാണാമായിരുന്നു". "ആ നിര്‍ദേശം വച്ചത് ഞാനാണ്". "ഞാനൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്ന കാലം! ". "ഞാനല്ലേ അവനെ സംഘടനയിലേക്ക് കൊണ്ട് വന്നത് ". ഇങ്ങനെയുള്ള സംസാരങ്ങള്‍ നിരവധി കേള്‍ക്കുന്നവരാണ്‌ നമ്മള്‍ . വ്യക്തി സ്വയം പൊങ്ങിനില്‍ക്കുന്ന സംസാരങ്ങള്‍. മറ്റുള്ളവര്‍ നല്‍കുന്നതിനേക്കാള്‍ 'മാര്‍ക്ക്' സ്വന്തത്തിനു ചാര്‍ത്തുന്ന സംസാരങ്ങള്‍ . പിശാചിന്റെ പ്രേരണയാണ് അഹന്തയുടെ അടിവേര്. വലുപ്പം നടിക്കാന്‍ ആര്‍ക്കും സാധിക്കും. ചെറുതാകാനും ചെയ്ത കാര്യങ്ങള്‍ വിളിച്ചു പറയാതിരിക്കാനും വലിയ മനസ്സുള്ളവര്‍ക്കെ സാധിക്കൂ.

ഉപദേശം ചോദിച്ചുവന്നവരോട് താബിഉകളില്‍ പ്രസിദ്ധനായ ഫുദൈലുബ്നു ഇയാദ് പറഞ്ഞത് നമ്മളെല്ലാം നെഞ്ചില്‍ കുറിച്ചിടെണ്ടതാണ് . 'നിങ്ങള്‍ ഖുര്‍ആന്‍ മുറുകെപിടിക്കുക. സുന്നത് പിന്തുടരുക. നമസ്കാരത്തില്‍ നിഷ്ഠപുലര്‍ത്തുക. ഇല്ലെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് നാശം. ഈകാലം പഴയകാലമല്ല. നീ നിന്റെ നാവു സൂക്ഷിക്കുക. നിന്റെ സ്ഥാനം ആരും കാണാത്തിടത്താവട്ടെ. രാവിന്റെ നിശബ്ദതയില്‍ നിന്റെ നാഥനുമായി രഹസ്യസംസാരം നടത്തുക. നല്ലത് ചെയ്യുക. തിന്മ കൈവെടിയുക".

ഹാകിം ഉദ്ധരിച്ച വിശ്രുതമായ ഒരു ഹദീസ് : "തഖ്'വയുള്ളവരും പുണ്യവാന്മാരും പ്രശസ്തി ആഗ്രഹിക്കാത്തവരുമായ ആളുകളെ അല്ലാഹു ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. അവര്‍ ഒരു സദസ്സില്‍ വന്നാല്‍ അവരെ ആരും തിരിച്ചറിയുകയില്ല. അവര്‍ വന്നില്ലെങ്കില്‍ ആരും അവരെ അന്വേഷിക്കുകയുമില്ല. അവരുടെ ഹൃദയങ്ങള്‍ പ്രകാശദീപങ്ങളാവുന്നു. ഇരുള്‍മുട്ടിയ എല്ലാ വിജനപ്രദേശത്തും അവര്‍ വരും".
നുഅ'മാനുബ്നു മുഖര്‍റിന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ നഹാവന്തിലേക്ക് ഒരു സേനയെ ഖലീഫ ഉമര്‍ (റ) അയച്ചു. യുദ്ധം നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ കാണാനെത്തിയ ദൂതനോട് ഉമര്‍ (റ) ചോദിച്ചു : "എന്തൊക്കെയാണ് യുദ്ധഭൂമിയിലെ വിശേഷങ്ങള്‍? ആരെല്ലാം ശഹീദായി?" ദൂതന്‍ ശുഹദാകളുടെ പേര് പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. "വേറെയും കുറേപേര്‍ ശഹീദായി. പക്ഷെ, അവരുടെ പേരുകള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കറിയില്ല". അപ്പോള്‍ ഉമര്‍ (റ) പറഞ്ഞു : "നിങ്ങള്‍ക്കറിയില്ലെങ്കിലും അല്ലാഹുവിന്നറിയാം. രക്തസാക്ഷിത്വം നല്‍കി അവരെ ആദരിച്ച അല്ലാഹുവിനു അവരെ അറിയാം. അവരുടെ പേരറിയാം. മാതാക്കളെ അറിയാം". [അല്‍ഖരാജ്, അബൂയൂസുഫ് 35]

പ്രശസ്തി ആഗ്രഹിക്കാതെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ പാതയില്‍ മുന്നേറിയ ആയിരക്കണക്കിന് പ്രവര്‍ത്തകര്‍ നമുക്കുണ്ട്. ആരും അവരെ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടില്ല. മഹല്ലുകളില്‍ നിന്നും പുറത്താക്കപ്പെട്ടവര്‍ , ആളുകളുടെ ശകാരം കേട്ടവര്‍ , തൌഹീദിന്റെ ആദര്‍ശം സ്വീകരിച്ചതിന്റെ പേരില്‍ യാതനകള്‍ അനുഭവിച്ചവര്‍ . ഒരു സ്ഥലത്തും അവരുടെ പേരുകള്‍ അച്ചടിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. എന്നാല്‍ അവരാണ് ഈ മഹാപ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ മുതല്‍കൂട്ട്. അവരുടെ കണ്ണീരും ത്യാഗവും ഗദ്ഗദങ്ങളുമാണ് നമ്മുടെ ഈട് വെയ്പ്പ്. അവരുടെ മനസ്സുനൊന്ത പ്രാര്‍ത്ഥനകളാണ് നമ്മുടെ മുന്നേറ്റത്തിന്റെ ഊക്കും ഊര്‍ജവും.

പ്രസ്ഥാനത്തെക്കാള്‍ വലുപ്പത്തില്‍ സ്വന്തത്തെ വളര്‍ത്തി എടുക്കുന്നവര്‍ ഏതൊരു പ്രസ്ഥാനത്തിനും നാശമേ വരുത്തൂ. പ്രസ്ഥാനവും അതിന്റെ സഞ്ചാരവും തന്റെ ചൊല്‍പ്പടിക്ക് ആകണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവര്‍ വലിയ ദുരന്തങ്ങളാണ് വരുത്തിവെക്കുക. സ്വന്തത്തെക്കുറിച്ച് അമിതമായ മതിപ്പുള്ളവര്‍ക്ക് ആകര്‍ഷകമായ വ്യക്തിത്വം രൂപപ്പെടുത്താന്‍ ആവില്ല. 'ഞാന്‍' എന്ന പദം സംസാരത്തില്‍ നിന്നും കഴിവതും ഒഴിവാക്കുകയാണ് എപ്പോഴും നല്ലത്. "ഒരാള്‍ ഉള്ളതില്‍ കവിഞ്ഞ വില തനിക്കിട്ടാല്‍ യഥാര്‍ത്ഥ വിലയിലേക്ക് അല്ലാഹു അയാളെ താഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് വരും" എന്ന് ഇമാം ശാഫിഈ ഒരു കവിതയില്‍ പറയുന്നുണ്ട്. ബിശ്രുബ്നുല്‍ ഹാരിസുല്‍ ഹാഫി പറഞ്ഞു : "തന്റെ കര്‍മ്മങ്ങള്‍ വലുതായി കാണുകയും മറ്റുള്ളവരുടെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ നിസ്സാരമായി ഗണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് അപകടം".

നമ്മളൊക്കെ ചെറിയവരാണ്. ഇതൊരു വലിയ പ്രസ്ഥാനവും. ഈ മഹാപ്രസ്ഥാനപ്രവാഹത്തില്‍ ഇടക്കെപ്പോഴോ വന്നുചേരുന്ന ചെറിയ കണങ്ങള്‍ മാത്രമാണ് നമ്മളോരോരുത്തരും. അധികാരമേറ്റയുടനെ ഉമര്‍ (റ) പറഞ്ഞുവല്ലോ; " 'ലാ ലീ വലാ അലയ്യ' എനിക്കിതില്‍നിന്നും ഒന്നുംവേണ്ട. എന്നെക്കൊണ്ട് നിങ്ങള്‍ക്ക് ആപത്തൊന്നും ഉണ്ടാവുകയില്ല". ഇതായിരിക്കട്ടെ നമ്മുടെയും നിലപാട്.

പ്രസ്ഥാനംകൊണ്ടും സംഘടനാപ്രവര്‍ത്തനംകൊണ്ടും എനിക്കെന്തുകിട്ടി എന്നന്വേഷിക്കാതെ, നമ്മുടെ ആരോഗ്യവും ഒഴിവു സമയങ്ങളും സമ്പത്തും ഊര്‍ജ്ജവും ആവുന്നത്ര ഈ ആദര്‍ശത്തിന് വേണ്ടി നീക്കിവെച്ചു മറ്റാരുടെയും പ്രശംസയോ അഭിനന്ദനമോ ആഗ്രഹിക്കാതെ, പ്രശസ്തിമോഹങ്ങളില്ലാതെ മുന്നേറുക. നമ്മുടെ പ്രവര്‍ത്തനം നേതാക്കളാരും കണ്ടില്ലായിരിക്കാം, പക്ഷെ അണ്'മണിതൂക്കം നന്മക്കും പ്രതിഫലം കാത്തുവച്ചിരിക്കുന്നവന്‍ എല്ലാം കാണുന്നു.

by പി എം എ ഗഫൂര്‍ @ വിശ്വാസി ഓര്‍മ്മിക്കേണ്ടത് [2] from യുവത ബുക്ക്‌ഹൌസ്

KNM അറുപതിന്റെ നിറവില്‍


കേരളത്തിലെയും ഇന്ത്യയിലെയും മാത്രമല്ല, ലോകത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയതും സുസംഘടിതവുമായ ഇസ്‌ലാമിക നവോത്ഥാന (ഇസ്‌ലാഹീ) സംഘടനയായ, 1950ല്‍ രൂപീകൃതമായ കേരള നദ്‌വത്തുല്‍ മുജാഹിദീന്‌ (കെ എന്‍ എം) അറുപത്‌ വയസ്സ്‌ തികയുകയാണ്‌. ഒരു സംഘടനയെ സംബന്ധിച്ചേടത്തോളം അറുപത്‌ വര്‍ഷം വളരെ ചെറിയ ഒരു കാലയളവാണ്‌. എന്നാല്‍, ഈ ഹ്രസ്വകാലത്തിനുള്ളില്‍ അത്‌ ഇസ്‌ലാമിനും കേരള മുസ്‌ലിം സമൂഹത്തിനും അര്‍പ്പിച്ച സേവനങ്ങളും സംഭാവനകളും എത്രയോ വിലയേറിയതും ബൃഹത്തുമാണ്‌ എന്നത്‌ ശ്രദ്ധേയമാണ്‌.

കെ എന്‍ എം 1950ല്‍ പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം മുളച്ചുപൊന്തിയ ഒരു പ്രസ്ഥാനമല്ല. പ്രത്യുത, അതിന്റെ രൂപീകരണത്തിന്‌ ഏതാണ്ട്‌ നാല്‌ ദശാബ്‌ദങ്ങള്‍ക്ക്‌ മുമ്പ്‌ മുതല്‍ തന്നെ കേരളത്തില്‍ സജീവമായി നിലനിന്നിരുന്ന ഇസ്‌ലാമിക നവോത്ഥാന സംരംഭങ്ങളുടെയും ചലനങ്ങളുടെയും സംഘടനാ രൂപത്തിലുള്ള ഒരു തുടര്‍ച്ച മാത്രമാണത്‌. ആയരത്തിത്തൊള്ളായിരത്തി ഇരുപതുകള്‍ക്ക്‌ മുമ്പുതന്നെ സയ്യിദ്‌ സനാഉല്ലാ മക്‌തിതങ്ങളെയും(1847-1912) ഹമദാനി തങ്ങളെയും (മരണം 1922) അല്‍പം കഴിഞ്ഞ്‌ വക്കം മുഹമ്മദ്‌ അബ്‌ദുല്‍ഖാദിര്‍ മൗലവിയെയും(1873-1932) പോലെയുള്ള മഹാന്മാരുടെ കൈകളില്‍ പിറന്നുവീണ ഇസ്‌ലാഹീ പ്രസ്ഥാനം; 1922ല്‍ കൊടുങ്ങല്ലൂരില്‍ സ്ഥാപിതമായ കേരള മുസ്‌ലിം ഐക്യസംഘത്തിലൂടെയും മറ്റു പല പ്രാദേശിക സംഘടനകളിലൂടെയും, 1924ല്‍ രൂപീകരിക്കപ്പെട്ട, കേരള ജംഇയ്യത്തുല്‍ ഉലമ എന്ന പണ്ഡിതസംഘടനയുടെ നേതൃത്വത്തിലും വളര്‍ന്ന്‌ വലുതായി. അവസാനം 1950ല്‍ കോഴിക്കോട്‌ വെച്ച്‌ രൂപീകൃതമായ കേരള നദ്‌വത്തുല്‍ മുജാഹിദീന്‍ (കെ എന്‍ എം) എന്ന ബഹുജനസംഘടനയായി മാറുകയാണുണ്ടായത്‌.

ഏകനായ സാക്ഷാല്‍ ദൈവം മാത്രമാണ്‌ ആരാധനക്കര്‍ഹന്‍ എന്നും അവനു മാത്രമേ മനുഷ്യര്‍ തങ്ങളുടെ ആരാധനകളും പ്രാര്‍ഥനകളും കീഴ്‌വണക്കങ്ങളും അര്‍പ്പിക്കാന്‍ പാടുള്ളൂ എന്നുമുള്ള തൗഹീദ്‌ തത്വത്തില്‍ ഊന്നിനിന്ന്‌ ഖുര്‍ആനും സുന്നത്തും പ്രചരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്‌ കേരളത്തിലെ മുസ്‌ലിംകള്‍ക്കിടയില്‍ മതനവോത്ഥാനവും അതിലൂടെ എല്ലാ തരത്തിലുമുള്ള സാമൂഹ്യ-ധാര്‍മിക- സാംസ്‌കാരിക നവോത്ഥാനവും വളര്‍ത്തിയെടുക്കുകയെന്ന സമഗ്രമായ ദൗത്യമാണ്‌ മുജാഹിദ്‌ പ്രസ്ഥാനം ഏറ്റെടുത്ത്‌ നിര്‍വഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്‌.

ഈ രംഗങ്ങളിലെല്ലാം അത്ഭുതകരമായ പരിവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ സൃഷ്‌ടിക്കാന്‍ ഇസ്‌ലാഹീ പ്രസ്ഥാനത്തിന്‌ കഴിഞ്ഞു. തൗഹീദിന്‌ പ്രാധാന്യം കൊടുത്തുകൊണ്ടുള്ള ഇസ്‌ലാമിക പ്രബോധനത്തിലൂടെയും പ്രചാരണത്തിലൂടെയും അത്‌ മുസ്‌ലിം സമൂഹത്തിലെ പല അന്ധവിശ്വാസങ്ങളും അനാചാരങ്ങളും തിന്മകളും ദൂരീകരിച്ചു. അവര്‍ മുമ്പ്‌ അവഗണിച്ചിരുന്ന ഖുര്‍ആന്‍ പഠനത്തെക്കുറിച്ച്‌ നിരന്തരം അവരെ ബോധവത്‌കരിക്കുകയും അതിനു വേണ്ടി വിപുലമായ സംവിധാനങ്ങള്‍ ഒരുക്കുകയും ചെയ്‌തു. ജനങ്ങളുടെ കര്‍മങ്ങളിലും വിശ്വാസങ്ങളിലും വീക്ഷണങ്ങളിലും ഗുണപരമായ പരിവര്‍ത്തനങ്ങളുണ്ടായി. അതുവരെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനെതിരെ പുറംതിരിഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന മുസ്‌ലിം ബഹുജനം മതവിദ്യാഭ്യാസം മാത്രമല്ല, ആധുനിക ഭൗതിക വിദ്യാഭ്യാസവും നേടാന്‍ ആവേശപൂര്‍വം മുന്നോട്ടുവന്നു. സ്‌ത്രീവിദ്യാഭ്യാസത്തിന്‌ ഇസ്‌ലാഹീ പ്രസ്ഥാനം വളരെയധികം പ്രാധാന്യം നല്‍കി.

തല്‍ഫലമായി, മുസ്‌ലിം സ്‌ത്രീകള്‍ മത-ഭൗതിക വിദ്യാഭ്യാസം സമ്പാദിച്ച്‌ അടുക്കളയില്‍ നിന്ന്‌ അരങ്ങത്തേക്ക്‌ വന്നു; ഇസ്‌ലാമിക സാംസ്‌കാരിക മര്യാദകള്‍ ലംഘിക്കാതെ തന്നെ. പൊതുരംഗത്ത്‌ തങ്ങളുടെ വ്യക്തിമുദ്രകള്‍ പതിപ്പിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. മുമ്പ്‌ അവര്‍ക്ക്‌ മുന്നില്‍ കൊട്ടിയടക്കപ്പെട്ടിരുന്ന മസ്‌ജിദുകളുടെ വാതിലുകള്‍ അവര്‍ക്കു വേണ്ടി തുറക്കപ്പെട്ടു. തങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങളെക്കുറിച്ചും കടമകളെക്കുറിച്ചും അവര്‍ ബോധവതികളായി. മാതൃഭാഷയില്‍ ജുമുഅ ഖുത്‌ബകള്‍ നിര്‍വഹിക്കപ്പെട്ടു തുടങ്ങി. അതോടൊപ്പം നിരന്തരമായ മതപഠനക്ലാസുകളും ഉദ്‌ബോധനങ്ങളും അരങ്ങേറി. ജനം യഥാര്‍ഥ മതം എന്താണെന്ന്‌ മനസ്സിലാക്കി; ശിര്‍ക്കുകളും ബിദ്‌അത്തുകളും തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അതെല്ലാം ഒഴിവാക്കി, തൗഹീദ്‌ ഉള്‍ക്കൊണ്ട്‌ ജീവിച്ചു.

സാമൂഹ്യരംഗത്ത്‌ സ്‌ത്രീധനം, ആര്‍ഭാട പൂര്‍ണമായ വിവാഹാഘോഷങ്ങള്‍, ആഭരണഭ്രമം, ജനനവും മരണവും പോലെയുള്ള സന്ദര്‍ഭങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദുരാചാരങ്ങള്‍ മാലകള്‍, മൗലൂദുകള്‍, റാത്തീബുകള്‍ പോലുള്ള മതപരമായ അനാചാരങ്ങള്‍, മരുമക്കത്തായം, സമ്പത്തിന്റെ ധൂര്‍ത്ത്‌... തുടങ്ങി നിരവധി തിന്മകള്‍ വലിയൊരളവോളം നിര്‍മാര്‍ജനം ചെയ്യപ്പെട്ടു. ഇജ്‌തിഹാദിന്റെ അനിവാര്യതയും, തഖ്‌ലീദിന്റെ അപകടങ്ങളും മുസ്‌ലിംകളെ ബോധ്യപ്പെടുത്തി. അവരുടെ ചിന്താമണ്ഡലം സ്വതന്ത്രവും വികസിതവുമായി. സാഹിത്യ-സാംസ്‌കാരിക മണ്ഡലങ്ങളില്‍ മുസ്‌ലിംകള്‍ക്ക്‌ പ്രാതിനിധ്യമുണ്ടാകാന്‍ തുടങ്ങി. സാമ്പത്തികരംഗത്തെ പിന്നാക്കാവസ്ഥ പരിഹരിക്കുന്നതിനും ഈ ഉല്‍ബുദ്ധത സഹായകമായി. മുസ്‌ലിം സമൂഹം കയ്യൊഴിച്ചുകളഞ്ഞിരുന്ന സകാത്തിന്റെ സംഘടിത സംഭരണവും വിതരണവും ഒരു പരിധിവരെയെങ്കിലും പുനസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. മുസ്‌ലിം സാമാന്യജനങ്ങളില്‍ ആത്മാഭിമാനവും രാഷ്‌ട്രീയബോധവും ദേശാഭിമാനവും വളര്‍ത്തിയെടുത്തു. അവരെ സ്വാതന്ത്ര്യസമരമടക്കമുള്ള ദേശീയ-രാഷ്‌ട്രീയ-സാമൂഹ്യസംരംഭങ്ങളില്‍ പങ്കാളികളാക്കുന്നതില്‍ മുജാഹിദുകള്‍ അനല്‍പമായ പങ്ക്‌ വഹിച്ചു.

മുസ്‌ലിം രാഷ്‌ട്രീയത്തിലും നേതൃത്വപരമായ സാന്നിധ്യമറിയിക്കാന്‍ അവര്‍ക്ക്‌ കഴിഞ്ഞു. നാട്ടിന്റെ വികസന പ്രവര്‍ത്തനപരിപാടികളിലും ദേശസ്‌നേഹവും സമുദായമൈത്രിയും മതസൗഹാര്‍ദവും ഊട്ടിയുറപ്പിക്കുന്നതിലും വിനാശകരമായ മതതീവ്രവാദത്തില്‍ നിന്നും ഭീകരവാദത്തില്‍ നിന്നും കേരള മുസ്‌ലിംകളെ അകറ്റിനിര്‍ത്തുന്നതിലും, മറ്റു വിഭാഗങ്ങളോടൊപ്പം മുജാഹിദുകളും സജീവമായി ഭാഗഭാക്കുകളായി. അങ്ങനെ, കേരള ജംഇയ്യത്തുല്‍ ഉലമ, കേരള നദ്‌വത്തുല്‍ മുജാഹിദീന്‍, ഐ എസ്‌ എം, എം എസ്‌ എം, എം ജി എം എന്നീ ഇസ്വ്‌ലാഹീ സംഘടനകളാല്‍ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന മുജാഹിദ്‌ പ്രസ്ഥാനം, നിരന്തരവും ത്യാഗപൂര്‍ണവുമായ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളിലൂടെ കേരള മുസ്‌ലിം സമൂഹത്തില്‍ സൃഷ്‌ടിച്ച നാനാമുഖമായ പരിവര്‍ത്തനങ്ങളും ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുത്ത നേട്ടങ്ങളും വിവരിക്കാന്‍ ലേഖനങ്ങളല്ല, ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ തന്നെ എഴുതേണ്ടിവരും.

ഇവിടെ ഒരു വാക്ക്‌: ഈ പരിവര്‍ത്തനങ്ങളും നേട്ടങ്ങളുമെല്ലാം മുജാഹിദ്‌ പ്രസ്ഥാനം മാത്രം ഒറ്റക്ക്‌ ഉണ്ടാക്കിയതാണെന്ന്‌ ഒരിക്കലും അവകാശപ്പെടുന്നില്ല. മറ്റു സംഘടനകളും പ്രസ്ഥാനങ്ങളും അവരുടേതായ പങ്ക്‌ വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. എന്നാല്‍ മുജാഹിദുകള്‍ അവയിലെല്ലാം ചിലതില്‍ പ്രചോദനപരമായും മറ്റു ചിലതില്‍ നേതൃത്വപരമായും പങ്കുവഹിച്ചിട്ടുണ്ട്‌ എന്നത്‌ ഒരു അനിഷേധ്യസത്യമാണ്‌. അതോടൊപ്പം തൗഹീദില്‍ ഊന്നിയുള്ള മതപ്രബോധനമെന്ന മൗലികമായ ദൗത്യം നിര്‍വഹിക്കുന്നതിനുള്ള ക്രഡിറ്റ്‌ മുജാഹിദ്‌ പ്രസ്ഥാനത്തിന്‌ മാത്രം അവകാശപ്പെട്ടതാണ്‌ എന്ന സത്യം ഉറക്കെ പറയാന്‍ മടിക്കുന്നില്ല. നിരവധി പള്ളികള്‍, മദ്‌റസകള്‍, അറബിക്കോളേജുകള്‍, ആര്‍ട്‌സ്‌ & സയന്‍സ്‌ കോളെജുകള്‍, സാങ്കേതിക-തൊഴില്‍ പരിശീലന സ്ഥാപനങ്ങള്‍, ഖുര്‍ആന്‍ പഠനത്തിനുള്ള അതിവിപുലമായ ക്യു എല്‍ എസ്‌ സംവിധാനം, ഖുര്‍ആന്‍ പരിഭാഷകള്‍, യുവത ബുക്‌ഹൗസ്‌, ശബാബ്‌-പുടവ-അത്തൗഹീദ്‌ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങള്‍, വര്‍ത്തമാനം ദിനപത്രം, വിവിധ വിജ്ഞാനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വലുതും ചെറുതുമായ ഗ്രന്ഥങ്ങളും ലഘുലേഖകളും, ഇസ്‌ലാമിക വിദ്യാഭ്യാസ ഗവേഷണ സമിതി (സിഐഇആര്‍), ഹിലാല്‍ കമ്മിറ്റി, സാമൂഹ്യക്ഷേമ-ജീവകാരുണ്യ പ്രവര്‍ത്തനപദ്ധതി, മെഡിക്കല്‍ എയ്‌ഡ്‌ സെന്റര്‍, ജീവകാരുണ്യ സേവന സംരംഭങ്ങള്‍, സകാത്ത്‌ സെല്ലുകള്‍, ഹജ്ജ്‌ സെല്‍, വിദ്യാര്‍ഥി യുവജന ഹോസ്റ്റലുകള്‍, സംസ്ഥാനതല വാര്‍ഷിക മഹാസമ്മേളനങ്ങള്‍, പ്രാദേശിക തലങ്ങളിലുള്ള സമ്മേളനങ്ങള്‍, ദഅ്‌വാ പരിപാടികള്‍, സെമിനാറുകള്‍, ചര്‍ച്ചായോഗങ്ങള്‍... അങ്ങനെയങ്ങനെ നിരവധി സംവിധാനങ്ങളിലൂടെ, കോഴിക്കോട്ടെ മര്‍കസുദ്ദഅ്‌വത്തില്‍ ഇസ്‌ലാമിയ കേന്ദ്രമാക്കി, ഈ നവോത്ഥാന പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ ഊര്‍ജിതമായും ശക്തമായും മുന്നോട്ടുപോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

പ്രസ്ഥാനത്തിന്‌ അറുപതാണ്ട്‌ തികയുന്ന ഈ വേളയില്‍ അതിന്റെ വളര്‍ച്ചയ്‌ക്കും വിജയത്തിനും വേണ്ടി കണ്ണീരും വിയര്‍പ്പും നല്‍കുകയും കഠിനമായ ത്യാഗങ്ങള്‍ അനുഷ്‌ഠിക്കുകയും കഷ്‌ടപ്പാടുകളും മര്‍ദനങ്ങളും സഹിക്കുകയും ചെയ്‌തുകൊണ്ട്‌ അധ്വാനിച്ച്‌ മണ്‍മറഞ്ഞുപോയ ഒരുപാട്‌ പണ്ഡിതന്മാരെയും നേതാക്കന്മാരെയും നമുക്ക്‌ അനുസ്‌മരിക്കാം. അവരുടെയെല്ലാം പേരുകള്‍ കുറിക്കുന്നത്‌ അസാധ്യവും ചിലരുടെ മാത്രം പേരുകള്‍ പറയുന്നത്‌ അനുചിതവുമാകയാല്‍ അതിന്‌ തുനിയുന്നില്ല. അവരെക്കൂടാതെ, അവരോടൊപ്പം പ്രസ്ഥാനത്തിന്‌ വേണ്ടി വിയര്‍പ്പൊഴുക്കി മരിച്ചുപോയ പതിനായിരക്കണക്കിലുള്ള ത്യാഗധനരായ സാധാരണ പ്രവര്‍ത്തകരെയും നമുക്ക്‌ ഓര്‍മിക്കാം. ആ നേതാക്കന്മാരുടെയും അനുയായികളുടെയുമെല്ലാം ത്യാഗപരിശ്രമങ്ങള്‍ക്കും സേവനങ്ങള്‍ക്കും അല്ലാഹു പരലോകത്ത്‌ അര്‍ഹമായ പ്രതിഫലം നല്‍കുകയും അവരെയും നമ്മെയുമെല്ലാം സ്വര്‍ഗത്തില്‍ പ്രവേശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുമാറാകട്ടെ! ആമീന്‍.
``സത്യവിശ്വാസികളേ, നിങ്ങള്‍ അല്ലാഹുവെ, സഹായിക്കുകയാണെങ്കില്‍ അവന്‍ നിങ്ങളെ സഹായിക്കുകയും നിങ്ങളുടെ പാദങ്ങള്‍ ഉറപ്പിച്ചുനിര്‍ത്തുകയും ചെയ്യും.'' (വി.ഖു 47:7)


by ഡോ. ഇ കെ അഹ്‌മദ്‌കുട്ടി [KNM President]

Popular ISLAHI Topics

ISLAHI visitors