ദൈവവിശ്വാസം, അതാണ്‌ എല്ലാം

"സഹനവും നമസ്കാരവും മുഖേന (അല്ലാഹുവിന്റെ) സഹായം തേടുക. അത് (നമസ്കാരം) ഭക്തന്‍മാരല്ലാത്തവര്‍ക്ക് വലിയ (പ്രയാസമുള്ള) കാര്യം തന്നെയാകുന്നു. തങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവുമായി കണ്ടുമുട്ടേണ്ടിവരുമെന്നും, അവങ്കലേക്ക് തിരിച്ചുപോകേണ്ടി വരുമെന്നും വിചാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവരത്രെ അവര്‍ (ഭക്തന്‍മാര്‍)".
[അദ്ധ്യായം 2 ബഖറ 45,46]

ജീവിതത്തിലെ പ്രതിസന്ധികളെയും പ്രയാസങ്ങളെയും തരണം ചെയ്യാനുള്ള കരുത്ത് വിശ്വാസിക്ക് ലഭിക്കുന്നത് അവന്‍റെ വിശ്വാസത്തില്‍ നിന്നാണ്. തന്‍റെ സൃഷ്ടാവായ രക്ഷിതാവിന്‍റെ പൂര്‍ണ നിയന്ത്രണത്തിലാണ് ഞാന്‍ എന്ന ബോധം അവനു സുരക്ഷിതത്വം നല്‍കുന്നു. പരീക്ഷണങ്ങളില്‍ പതറാതെ നില്‍ക്കുന്നത് ഈ ശക്തി കൊണ്ടാണ്. വിശ്വാസത്തിന്‍റെ അര്‍ദ്ധഭാഗം ക്ഷമയാണ്. ക്ഷമിക്കാന്‍ കഴിയാത്തവന്‍ വിശ്വാസിയാവുകയില്ല എന്നര്‍ത്ഥം. ക്ഷമയുണ്ടാകുമ്പോഴെ കാത്തിരിക്കാനും സഹിക്കാനും സാധിക്കൂ. പ്രത്യാശ നിലനിര്‍ത്തി മുന്നോട്ടു പോവാന്‍ കഴിയുന്നതും ഇതിന്‍റെ ഭാഗമാണ്. സുഖദുഃഖ സമ്മിശ്രമായ ഈ ലോകത്ത് രണ്ടും മാറി മാറി വരാം. ഇന്നത്തെ ദുഃഖം എന്നത്തേതുമല്ല. കാത്തിരുന്നാല്‍ സന്തോഷത്തിന്‍റെ കാലം വരാനുണ്ട്. അതിനാല്‍ ക്ഷമ കൊണ്ട് നിങ്ങള്‍ ജീവിതത്തിനു കരുത്തും സഹായവും തേടുവിന്‍ എന്ന് അല്ലാഹു പറയുന്നു.

നമസ്കാരം എന്ന് നാം സാങ്കേതികമായി അര്‍ഥം പറയുന്ന 'സ്വലാത്ത്' എന്ന പദത്തിന് ഭാഷയില്‍ 'പ്രാര്‍ത്ഥന' എന്നാണര്‍ത്ഥം. നമസ്കാരത്തിന്‍റെ അന്തസ്സത്ത പ്രാര്‍ത്ഥനയാണല്ലോ. കൃത്യമായ ഇടവേളകളില്‍ നിര്‍ബന്ധപൂര്‍വ്വം നിര്‍വഹിക്കേണ്ട ഈ നമസ്കാരം ഭക്തിയുള്ളവര്‍ക്ക് വളരെ ലളിതമായും അല്ലാത്തവര്‍ക്ക് പ്രയാസമുള്ളതായും അനുഭവപ്പെടും. മനസ്സിനുള്ളിലേക്ക് വിശ്വാസം ആഴ്നിറങ്ങിയവര്‍ക്കു അതിരാവിലെ എഴുനേറ്റ് അംഗശുദ്ധി വരുത്തി തന്‍റെ സൃഷ്ടാവിന്റെ മുന്നില്‍ മുഖം കുനിക്കുന്നത് ഒട്ടും പ്രയാസകരമല്ല. പരലോക ചിന്തയില്ലാത്തവര്‍ക്കാകട്ടെ അത് കഠിനപ്രവൃത്തി തന്നെയാണ്. കപടവിശ്വാസികള്‍ക്ക് ഏറ്റവും പ്രയാസം കൂടിയ നമസ്കാരം ഇശാഅ', സുബഹി എന്നിവയാണെന്നു നബി (സ) പറഞ്ഞത് കാണാം.

അല്ലാഹുവിങ്കലേക്ക്‌ തിരിച്ചു ചെല്ലേണ്ടവരാണെന്നും അവന്‍റെ വിചാരണ നേരിടേണ്ടതുണ്ടെന്നും വിശ്വസിക്കുന്നവര്‍ക്ക് ഈ ഭൂമിയിലെ ഏതു പ്രവര്‍ത്തനവും പ്രയാസമുള്ളതാവില്ല. പരലോകത്ത് ലഭിക്കാനിരിക്കുന്ന അവര്‍ണനീയമായ സ്വര്‍ഗീയ സുഖങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ ഇവിടെ ഏതു പ്രയാസവും സഹിക്കാന്‍ അവനു കഴിയും. ഇല്ലെങ്കില്‍ വരാനിരിക്കുന്ന കഠിനശിക്ഷ അവന്‍ ഭയപ്പെടുന്നുണ്ട്.

ജീവിതത്തിനു അടുക്കും ചിട്ടയും വെളിച്ചവും നല്‍കുന്ന ഒരു മഹത്തായ ആരാധനയാണ് നമസ്കാരം. ഏതു തിരക്കുകള്‍ക്കിടയിലും തന്‍റെ നാഥനെ അല്‍പ്പസമയം പ്രത്യേകമായി ഓര്‍ക്കാനും അവനോടുള്ള ബന്ധം സുദൃഡമാക്കാനും വിശ്വാസി സമയം കണ്ടെത്തും. അതേസമയം പരലോകചിന്തയും ദൈവബോധവും ഇല്ലാത്തവര്‍ക്ക് ഇതൊരു വലിയ പ്രയാസകരമായി തോന്നുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്.

by അബ്ദു സലഫി @ പുടവ കുടുംബമാസിക

അല്ലാഹുവിന് പുറമെ പ്രാര്‍ഥിക്കപ്പെടുന്നവര്‍

"അല്ലാഹുവിന് പുറമെ നിങ്ങള്‍ ആരെയൊക്കെ വിളിച്ച് പ്രാര്‍ത്ഥിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്നുവോ അവര്‍ യാതൊന്നും സൃഷ്ടിക്കുന്നില്ല. അവരാകട്ടെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നവരുമാണ്‌. അവര്‍ (പ്രാര്‍ത്ഥിക്കപ്പെടുന്നവര്‍) മരിച്ചവരാണ്‌. ജീവനുള്ളവരല്ല. ഏത് സമയത്താണ് അവര്‍ ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍പിക്കപ്പെടുക എന്ന് അവര്‍ അറിയുന്നുമില്ല. നിങ്ങളുടെ ദൈവം ഏകദൈവമത്രെ. എന്നാല്‍ പരലോകത്തില്‍ വിശ്വസിക്കാത്തവരാകട്ടെ, അവരുടെ ഹൃദയങ്ങള്‍ നിഷേധസ്വഭാവമുള്ളവയത്രെ. അവര്‍ അഹങ്കാരികളുമാകുന്നു." [അദ്ധ്യായം 16 : 20 ,21 ,22]

വ്യാഖ്യാനം :

20 ) മരണപ്പെട്ടുപോയ മഹാന്മാരെയും മഹതികളെയും മറ്റും വിളിച്ചു സഹായം (ഇസ്തിഗാസ) ചെയ്യുന്നവരാണ് ഇവിടെ ഉദ്ദേശം. സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവരെ വിളിച്ചു തേടാന്‍ പാടില്ലെന്നും സൃഷ്ടാവിനെ മാത്രമേ വിളിച്ചു തേടാന്‍ പാടുള്ളുവെന്നും സൂക്തം വ്യക്തമാക്കുന്നു. ബദ്രീങ്ങളും, മുഹയുദ്ധീന്‍ ശെയ്ക്കും ലാത്തയും ഈസാ നബിയും എല്ലാം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവരാണ്. യാതൊന്നിനെയും അവര്‍ സൃഷ്ടിച്ചിട്ടില്ല. അന്ത്യദിനം വരെ പുതിയ വ്യക്തികളെ മനുഷ്യന്‍ വിളിച്ചു തേടുവാന്‍ സാധ്യതയുള്ളത് കൊണ്ടാണ് 'അവരാകട്ടെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു' എന്ന ഭാവിയെക്കുറിക്കുന്ന പദം അല്ലാഹു പ്രയോഗിച്ചത്.

21 ) മരണപ്പെട്ടവരേയും മരണപ്പെടുന്ന സ്വഭാവം ഉള്ളവരുമായ ആരെയും കാര്യകാരണബന്ധങ്ങള്‍ക്ക് അപ്പുറമുള്ള സംഗതികള്‍ക്ക് വേണ്ടി വിളിച്ചു സഹായം തേടുവാന്‍ പാടില്ലെന്ന് വ്യക്തമായി ഉണര്‍ത്തുകയാണ്. മരണപ്പെട്ടവരും അദൃശ്യരുമായ മഹാന്മാരാണ് ഇവിടെ ഉദേശിക്കുന്നത് എന്ന് 'ഏത് സമയത്താണ് അവര്‍ ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍പിക്കപ്പെടുക എന്ന് അവര്‍ അറിയുന്നുമില്ല' എന്ന പ്രസ്താവന യാതൊരു സംശയത്തിനും പഴുതില്ലാത്ത വിധം വ്യക്തമാക്കുന്നു. വിഗ്രഹങ്ങളെയായിരുന്നില്ല മറിച്ച് വിഗ്രഹങ്ങള്‍ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന മഹാന്മാരെയായിരുന്നു വിഗ്രഹാരാധകന്മാര്‍ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നതെന്ന് ഇമാം റാസി (റ) തന്‍റെ തഫ്സീറില്‍ 25ല്‍ അധികം സ്ഥലങ്ങളില്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. അപ്പോള്‍ വിഗ്രഹങ്ങള്‍ എന്ന് ഇവിടെ അര്‍ഥം നല്‍കിയാലും വിരോധമില്ല. അതായത് വിഗ്രഹങ്ങള്‍ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നവര്‍ എന്നര്‍ത്ഥം. യേശുക്രിസ്തുവിന്‍റെ വിഗ്രഹത്തെ വിളിച്ചു വല്ല മനുഷ്യനും വിളിച്ചു തേടിയാല്‍ ഖുര്‍ആനിന്റെ ഭാഷയില്‍ വിഗ്രഹവും അദ്ദേഹവും കേള്‍ക്കുകയില്ല. മരണപ്പെട്ടവര്‍ എന്ന വിശേഷണം വിഗ്രഹത്തെക്കാള്‍ യോജിക്കുക ശൈഖിനാണ്. മലക്കുകളും ഈ സൂക്തത്തില്‍ ഉദ്ദേശിക്കപ്പെടുമെന്ന് ഇമാം റാസി (റ) ഉദ്ധരിക്കുന്നു. അതായത് അവര്‍ക്കും മരണം അനിവാര്യമാണ് (റാസി 20 -16 ).

22 ) പുനര്‍ജീവിതത്തില്‍ രക്ഷ കിട്ടുവാനും അല്ലാഹുവിന്‍റെ ശിക്ഷയില്‍നിന്നും ശുപാര്‍ശ മൂലം മോചനം ലഭിക്കുവാനുമാണ്‌ മനുഷ്യര്‍ അല്ലാഹുവിനു പുറമേ മറ്റുള്ളവരെ പ്രധാനമായും വിളിച്ചു തേടുന്നത്. അതിനാല്‍ യഥാര്‍ത്ഥമായ പരലോകത്തില്‍ ഇവര്‍ വിശ്വസിച്ചിട്ടില്ലെന്നു വിവക്ഷ. തെളിവുകളെ അവഗണിക്കുന്ന സ്വഭാവം മനുഷ്യര്‍ക്കുണ്ടായാല്‍ നിഷേധാത്മകമായ ഒരു സ്വഭാവം ഹൃദയത്തിനു ഉണ്ടാകുന്നതാണ്. സത്യത്തെ നിഷേധിക്കലാണ് അഹങ്കാരത്തിന്റെ ഒരു വിവക്ഷ.

by അബ്ദുസ്സലാം സുല്ലമി @ ഖുര്‍ആനിന്റെ വെളിച്ചം

ആത്മനിയന്ത്രണത്തിന്‍റെ ആഘോഷപ്പെരുന്നാള്‍


ഇതാ ഒരിക്കല്‍ കൂടി ഈദുല്‍ ഫിതര്‍ സമാഗതമായി. അല്ലാഹുവിനു വേണ്ടി മനുഷ്യന്‍ സഹിച്ച വിശപ്പിന്റെയും അര്‍പ്പിച്ച ആരാധനകളുടെയും തൊട്ടുപിന്നാലെ വരുന്ന ആത്മഹര്ഷത്തിന്റെയും കൊണ്ടാട്ടപ്പെരുന്നാള്‍.

ഇതര സമൂഹങ്ങളെപ്പോലെ ഏതെങ്കിലും മതാചാരത്തിന്റെയോ പുണ്യപുരുഷന്‍റെയോ ജന്മദിനത്തിന്റെയോ ചരമദിനത്തിന്റെയോ മറ്റേതെങ്കിലും പ്രാദേശികമോ ദേശീയമോ ആയ ചരിത്രസംഭവത്തിന്റെയോ ഓര്‍മ പുതുക്കാനുള്ളതല്ല ഇസ്ലാമിലെ രണ്ടു പെരുന്നാളുകള്‍. മറിച്ചു പ്രധാനപ്പെട്ട രണ്ടു ആരാധനകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പുണ്യ ദിനങ്ങളാണവ. ഈദുല്‍ അദ്ഹ ഹജ്ജുമായും ഈദുല്‍ ഫിതര്‍ റമദാന്‍ നോമ്പുമായും ബന്ധപ്പെട്ടു നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടതാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഭൌതികപ്രദമായ ആഘോഷപരതയും ആഹ്ലാദപ്രകടനവും മാത്രമല്ല, അതിലുപരി ആത്മീയമായ ധ്യാനപരതയും ദൈവാഭിമുഖ്യവുമാണ് ഈ പെരുന്നാളുകളുടെ അടിസ്ഥാന ഭാവം. അവ, തിന്നാനും കുടിക്കാനും ആഹ്ലാദിക്കാനും മാത്രമുള്ള വെറും ആഘോഷ വേളകളല്ല. അനുവദനീയമായ ആനന്ദങ്ങള്‍ ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ, ദൈവത്തെ വാഴ്ത്താനും അവനോടു നന്ദി പ്രകടിപ്പിക്കാനുമുള്ള പുണ്യമുഹൂര്‍ത്തങ്ങളാണ്.

ഈദുല്‍ ഫിതര്‍ വലിയൊരു സാഫല്യത്തിന്റെ ആഘോഷമാണ്. റമദാന്‍ മാസം മുഴുവന്‍ ഏറെ ക്ഷമിച്ചും സഹിച്ചും ശരീരേച്ചകള്‍ നിയന്ത്രിച്ചും ദൈവസ്മരണയിലും ആരാധനകളിലും പ്രാര്‍ത്ഥനകളിലും മുഴുകിയും അല്ലാഹുവിന്‍റെ പ്രീതിമാത്രം കാംക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് നോമ്പ് നോല്‍ക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞതിലുള്ള സത്യവിശ്വാസിക്ക്‌ തന്‍റെ സാഫല്യബോധവും സന്തോഷവും പ്രകടിപ്പിക്കാനുള്ള സുവര്‍ണാവസരം. ഈദുല്‍ ഫിതര്‍ - ഫിത്രിന്റെ ഈദ്- എന്ന പേര് തന്നെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് അതാണ്‌. ഈദ് എന്നാല്‍ ആഘോഷം. ഫിതര്‍ എന്നാല്‍ നോമ്പ് മുറിക്കല്‍, അഥവാ അവസാനിപ്പിക്കല്‍. വിജയകരമായി റമദാന്‍ നോമ്പ് പൂര്‍ത്തിയാക്കി അവസാനിപ്പിക്കുന്ന ആഘോഷം എന്നര്‍ത്ഥം. നോമ്പറുതിപ്പെരുന്നാള്‍ എന്ന് മലയാളത്തില്‍ പരിഭാഷപ്പെടുത്താമെന്നു തോന്നുന്നു.

ഈദുല്‍ ഫിതര്‍ നന്ദിപ്രകടനത്തിന്‍റെ ആഘോഷം കൂടിയാണ്. അതായത്, മുകളില്‍ പറഞ്ഞത്പോലെ ദൈവപ്രീതിക്ക് വേണ്ടി കഷ്ടപ്പെട്ടു നോമ്പ് നോല്‍ക്കാന്‍ കഴിയുക എന്ന ഏറ്റവും വലിയ അനുഗ്രഹം തനിക്കു പ്രദാനം ചെയ്തതിനും അത് തനിക്കു സാധ്യമാക്കിതന്നതിനും സത്യവിശ്വാസി അല്ലാഹുവിനോട് ആത്മാര്‍ത്ഥമായി നന്ദി പ്രകടിപ്പിക്കാനും അവന്‍റെ മഹത്വം പ്രകടിപ്പിക്കാനും അവന്‍ തന്നെ ഏര്‍പ്പെടുത്തിത്തന്ന സുദിനം. റമദാന്‍ മാസത്തില്‍ വ്രതമനുഷ്ടിക്കണമെന്നു കല്പ്പിച്ചതിനു ശേഷം അല്ലാഹു പറയുന്നു : "(അങ്ങനെ കല്‍പ്പിച്ചത്) നിങ്ങള്‍ ആ എണ്ണം പൂര്‍ത്തിയാക്കാനും നിങ്ങള്‍ക്ക് നേര്‍വഴി കാണിച്ചു തന്നതിന്‍റെ പേരില്‍ അല്ലാഹുവിന്‍റെ മഹത്വം നിങ്ങള്‍ പ്രകീര്‍ത്തിക്കാനും നിങ്ങള്‍ നന്ദി പ്രകടിപ്പിക്കുവാനും വേണ്ടിയത്രെ" [ഖുര്‍ആന്‍ 2 :185]. ഈ ദൈവാജ്ഞ അനുസരിച്ച്കൊണ്ടാണ് മുസ്ലിംകള്‍ പെരുന്നാള്‍ദിനം മുഴുവന്‍ അല്ലാഹുവിനെ വാഴ്ത്തിക്കൊണ്ടും സ്തുതിച്ചുകൊണ്ടും ദൈവപ്രകീര്‍ത്തനമന്ത്രം ഉച്ചത്തില്‍ മുഴക്കി കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

ഉന്നതമായ സാമൂഹ്യബോധത്തിന്റെയും സാമൂഹ്യ പ്രതിബദ്ധതയുടെയും പ്രകടനം കൂടിയാണ് ഈദുല്‍ ഫിതര്‍. ഒരു മുസ്ലിം, വ്യക്തിയെന്ന നിലയില്‍ സ്വന്തം കുടുംബത്തോടൊന്നിച്ചു തിന്നും കുടിച്ചും ആഹ്ലാദിക്കാന്‍ മാത്രമുള്ള അവസരമല്ല അത്. മറിച്ച്, ഒരു മുസ്ലിമിന്‍റെ സന്തോഷം മറ്റു മുസ്ലിംകളും അവരുടെ സന്തോഷം അവനും പരസ്പരം പങ്കുവെക്കുകയും അങ്ങനെ ഓരോരുത്തരും സമൂഹമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു ഐക്യ പ്പെരുന്നാളാണത്. അത് കൊണ്ടാണ്, മുസ്ലിംകള്‍ ആബാലവൃദ്ധം സ്ത്രീപുരുഷ ഭേദമന്യേ ഈദു ഗാഹുകളില്‍ ഒരുമിച്ചു കൂടാനും സംഘടിതമായ നമസ്കാരത്തില്‍ പങ്കെടുക്കാനും ഇമാമിന്‍റെ പ്രസംഗം ശ്രവിക്കാനും പരസ്പരം സ്നേഹസൌഹൃദങ്ങള്‍ കൈമാറാനും ബന്ധുമിത്രാദികളുടെ വീടുകള്‍ പരസ്പരം സന്ദര്‍ശിച്ചു ആശ്വാസം പകര്‍ന്നുകൊടുക്കാനും മറ്റും ഇസ്ലാം നിര്‍ദേശിച്ചത്. എല്ലാവരും സുഭിക്ഷമായി തിന്നുകയും കുടിക്കുകയും ചെയ്യണമെന്ന ലക്‌ഷ്യം വെച്ചുകൊണ്ട് ദരിദ്രര്‍ക്കും പാവപ്പെട്ടവര്‍ക്കുമുള്ള ഫിതര്‍ സകാത്ത് എന്ന പ്രത്യേകദാനം നിര്‍വഹിക്കണമെന്നും ഇസ്ലാം കല്‍പ്പിക്കുന്നത്. ഇങ്ങനെ സമത്വസുന്ദരവും മനുഷ്യസ്നേഹാധിഷ്ടിതവും സാമൂഹ്യക്ഷേമോന്മുഖവുമായ ഏതെങ്കിലും ആഘോഷം മുസ്ലിംകളുടെ ചെറിയ പെരുന്നാളല്ലാതെ വേറെയുണ്ടോ?

ഈദുല്‍ ഫിതര്‍ പ്രത്യാശയുടെ സന്ദേശം കൂടി നല്‍കുന്നു. ത്യാഗപൂര്‍ണ്ണവും ശ്രമകരമുമായ വ്രതാനുഷ്ടാനത്തിനു ശേഷം വരുന്ന ഈ പെരുന്നാള്‍ പ്രയാസത്തിനുശേഷം ആശ്വാസവും അധ്വാനത്തിന് ശേഷം വിശ്രമവുമുണ്ടാകുമെന്ന പ്രതീക്ഷക്കു വക നല്‍കുന്നു. ഈ സന്ദേശം ജീവിതസമരത്തില്‍ ദൈവത്തില്‍ ദൃഡമായി വിശ്വാസമര്‍പ്പിച്ചുകൊണ്ട് ധൈര്യപൂര്‍വ്വം മുന്നോട്ട് പോകാന്‍ സത്യവിശ്വാസിയെ സഹായിക്കാതിരിക്കില്ല.

by ഡോ: ഇ കെ അഹമ്മദ് കുട്ടി @ ഹിലാല്‍ ഈദ് പതിക

രണ്ടു പെരുന്നാളുകള്‍

ഇസ്ലാം പ്രകൃതിമതമാണ്‌. വിനോദിക്കുകയും സന്തോഷിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നത് മനുഷ്യപ്രകൃതിയാണ്. അതിനാല്‍ മുസ്ലിംകള്‍ക്ക് വിനോദിക്കുവാന്‍ വേണ്ടി മതപരമായിത്തന്നെ ഇസ്ലാം രണ്ടു ദിവസങ്ങള്‍ അനുവദിച്ചിരിക്കുന്നു. അവയാണ് ചെറിയ പെരുന്നാളും ബലിപ്പെരുന്നാളും .

മുഹമ്മദ്‌ നബി (സ) മദീനയില്‍ വന്നപ്പോള്‍ മദീനക്കാരുടെ ഇടയില്‍ രണ്ടു ആഘോഷങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. അധാര്‍മികതയിലും ബഹുദൈവാരാധനയിലും അധിഷ്ടിതമായിരുന്നു പ്രസ്തുത ആഘോഷ ദിവസങ്ങള്‍. ലക്‌ഷ്യം നന്നായാല്‍ മാത്രം പോരാ, മാര്‍ഗവും നന്നായിരിക്കണമെന്നതാണ് ഇസ്ലാമിന്റെ മൌലിക സിദ്ധാന്തം. അതിനാല്‍ ആ രണ്ടു ആഘോഷങ്ങളില്‍ മുസ്ലിംകള്‍ പങ്കെടുക്കുന്നതിനെ നബി (സ) വിലക്കി. ജൂതന്മാര്‍ ഇത് ഇസ്ലാമിനെ വിമര്‍ശിക്കുവാന്‍ ഒരു മാര്‍ഗമായി ദര്‍ശിക്കുകയും ഇസ്ലാം മനുഷ്യന്‍റെ വികാരവിചാരങ്ങള്‍ ദര്‍ശിക്കുവാന്‍ സാധിക്കാത്ത മതമാണെന്ന് ആക്ഷേപിക്കുകയും ചെയ്തു. അപ്പോള്‍ നബി (സ) പറഞ്ഞു : "അല്ലാഹു അവ രണ്ടിന്നും പകരം നിങ്ങള്‍ക്കു മറ്റു രണ്ടു ആഘോഷദിനങ്ങള്‍ പകരമാക്കിയിരിക്കുന്നു. അത് ബലിപ്പെരുന്നാളും ചെറിയ പെരുന്നാളുമാണ്".

ദൈവത്തെ മറന്നുകൊണ്ട് വിനോദിക്കുകയും ആഘോഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സമ്പ്രദായത്തെ ഇസ്ലാം അംഗീകരിക്കുന്നില്ല. അതിനാല്‍ ഈ ആഘോഷ ദിനങ്ങളില്‍ ചില അനുഷ്ടാനങ്ങള്‍ ഇസ്ലാം നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു.

തക്ബീര്‍ ചൊല്ലല്‍


പെരുന്നാള്‍ ദിവസങ്ങളില്‍ അല്ലാഹുവിനെ മറന്നു വിനോദങ്ങളില്‍ മനുഷ്യന്‍ പ്രവേശിക്കാതിരിക്കാന്‍ ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്ന മുദ്രാവാക്യം ചൊല്ലുവാന്‍ ഇസ്ലാം നിര്‍ദേശിക്കുന്നു. ചെറിയ പെരുന്നാളില്‍ ശവ്വാല്‍ മാസപ്പിറവിയോട് കൂടി തക്ബീര്‍ ചൊല്ലി തുടങ്ങുക. പെരുന്നാള്‍ നമസ്കാരം നിര്‍വഹിച്ചു കഴിഞ്ഞാല്‍ അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുക. ബാലിപ്പെരുന്നാളില്‍ അറഫാദിനത്തിന്റെ (ദുല്‍ഹജ്ജ് 9) പ്രഭാതം മുതല്‍ ദുല്‍ഹജ്ജ് 13ന്‍റെ (അയ്യാമുത്തശ്രീകിന്റെ അവസാന ദിനം) അസര്‍ നമസ്കാരം വരെ ചൊല്ലണം.

കുളിക്കല്‍

പെരുന്നാള്‍ ദിവസം വിശ്വാസികള്‍ പ്രത്യേകം കുളിച്ചു ശുദ്ധിയാവണം. ഇബ്നു ഉമര്‍ (റ) പോലെയുള്ള പ്രവാചകന്‍റെ പ്രഗല്‍ഭരായ അനുചരന്മാര്‍ പെരുന്നാള്‍ ദിവസം മൈതാനത്തേക്ക്‌ പുറപ്പെടുന്നതിന്റെ മുമ്പ് കുളിക്കുവാന്‍ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. [മുവത്വ, മുസ്വന്നഫ്]

പുതുവസ്ത്രം ധരിക്കല്‍

സാമ്പത്തികമായി കഴിവുള്ളവര്‍ പെരുന്നാളുകളില്‍ പുതിയ വസ്ത്രം വാങ്ങി ധരിക്കല്‍ സുന്നത്താണ്. ബുഖാരിയില്‍ 'രണ്ടു പെരുന്നാളില്‍ അലങ്കാര വസ്ത്രം ധരിക്കല്‍' എന്നൊരു അദ്ധ്യായം തന്നെ നമുക്ക് കാണാം. തുടര്‍ന്ന് പെരുന്നാളുകള്‍ക്ക് വേണ്ടി നബി (സ)യും സഹാബികളും ഭംഗിയുള്ള വസ്ത്രങ്ങള്‍ വിലക്ക് വാങ്ങിയിരുന്നു എന്നുള്ള ഹദീസ് അദ്ദേഹം ഉദ്ധരിക്കുന്നു. വെള്ള വസ്ത്രം ധരിക്കാന്‍ ഇസ്ലാം പൊതുവായി പ്രേരിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും പെരുന്നാള്‍ ദിവസങ്ങളില്‍ വരയും മറ്റുമുള്ള അലങ്കാര വസ്ത്രമാണ് നബി (സ) ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നത്‌ (സാദുല്‍ മആദ് 1 :441).

പുതുവസ്ത്രം ധരിക്കുമ്പോള്‍ ഇപ്രകാരം പ്രാര്‍ഥിക്കുക : "അല്ലാഹുവേ, നിനക്ക് സര്‍വ സ്തുതിയും, നീയാണ് യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ എന്നെ ഈ വസ്ത്രം ധരിപ്പിച്ചത്. ഇതില്‍ നിന്നുള്ള എല്ലാ നന്മയും നിന്നോട് ഞാന്‍ ചോദിക്കുന്നു. എല്ലാതരം തിന്മയില്‍ നിന്നും നിന്നോട് ഞാന്‍ രക്ഷ തേടുകയും ചെയ്യുന്നു." [നസാഈ]

ഭക്ഷണം കഴിക്കല്‍

ചെറിയ പെരുന്നാള്‍ ദിവസം എന്തെങ്കിലും ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷമായിരിക്കണം സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും പുരുഷന്മാരും ഈട് ഗാഹിലേക്ക് പുറപ്പെടെണ്ടത്.

ബുറൈദ (റ) നിവേദനം : നബി (സ) ചെറിയ പെരുന്നാള്‍ ദിവസം എന്തെങ്കിലും ഭക്ഷണം കഴിക്കാതെ (നമസ്കാരത്തിന്) പുറപ്പെടാറില്ല. എന്നാല്‍ ബലിപ്പെരുന്നാളില്‍ നമസ്കാര ശേഷമാണ് ഭക്ഷിക്കാറുള്ളത് [അഹമദ്].

ഈദ് ഗാഹ്

പെരുന്നാള്‍ ദിവസം പ്രവാചകന്റെ ജീവിതത്തില്‍ ഒരു പ്രാവശ്യം പോലും പള്ളിയില്‍ വെച്ച് നിര്‍വഹിച്ചിട്ടില്ല. ഒരു പെരുന്നാളിന് മഴ കാരണം പള്ളിയില്‍ വച്ച് നമസ്കരിച്ചുവെന്ന് ഒരു ഹദീസില്‍ പ്രസ്താവിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാല്‍ ആ ഹദീസ് ദുര്‍ബലമായതാണ്. മൈതാനത്തായിരുന്നു നബി (സ) പെരുന്നാള്‍ നമസ്കാരം നിര്‍വഹിച്ചിരുന്നത്. അശുദ്ധിയുള്ള സ്ത്രീകളെ വരെ പ്രാര്‍ത്ഥനയില്‍ പങ്കെടുപ്പിക്കണമെന്നതാണ് ഇസ്ലാമിന്റെ നിയമം. അവര്‍ വീടുകളില്‍ ഇരിക്കുന്നതിനെ ഇസ്ലാം അനുവദിക്കുന്നില്ല.

ഉമ്മു അതിയ്യ (റ) പറയുന്നു : "ഞങ്ങളോട് പെരുന്നാള്‍ ദിവസം പുറത്തിറങ്ങാനും ആര്‍ത്തവകാരികളെയും കന്യകമാരെയും സ്വകാര്യമുറികളില്‍ നിന്നും പുറത്തിറക്കാനും നബി (സ) കല്‍പ്പിച്ചു. അശുദ്ധിയുള്ളവര്‍ ജനങ്ങളുടെ പിന്നില്‍ നിന്ന് പുരുഷന്മാരുടെ കൂടെ തക്ബീര്‍ ചൊല്ലുകയും പ്രാര്‍ഥിക്കുകയും ആ ദിവസത്തിന്‍റെ പുണ്യത്തെയും പരിശുദ്ധിയേയും കാംക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യും." [ബുഖാരി, മുസ്ലിം]

നടന്നു കൊണ്ട് പുറപ്പെടല്‍

നടന്നുകൊണ്ട് സംഘങ്ങളായി തക്ബീര്‍ ചൊല്ലിക്കൊണ്ട് ഈദ്‌ ഗാഹുകളിലേക്ക് പോവുക എന്നതാണ് ശരിയായ രീതി. അലി (റ) പറയുന്നു : "പെരുന്നാള്‍ മൈതാനത്തേക്ക്‌ നടന്നുകൊണ്ട് പുറപ്പെടല്‍ സുന്നത്താണ്." [തുര്‍മുദി]

ഭിന്ന വഴികള്‍

ജാബി (റ) പറയുന്നു : "നബി (സ) പെരുന്നാള്‍ ദിവസം പോക്കുവരവില്‍ വഴി മാറുക പതിവായിരുന്നു". [ബുഖാരി]

"നബി (സ) പെരുന്നാള്‍ ആഘോഷ ത്തിനു പുറപ്പെട്ടാല്‍ പുറപ്പെട്ട വഴിയല്ലാത വഴിയിലൂടെ മടങ്ങുക പതിവായിരുന്നു." [മുസ്ലിം]

നമസ്കാര രൂപം

മൈതാനത് എത്തിയാലും തക്ബീര്‍ ചൊല്ലിക്കൊണ്ടിരിക്കുക. സുന്നത് നമസ്കാരങ്ങള്‍ യാതൊന്നും തന്നെ നമസ്കരിക്കരുത്.

ഇബ്നു അബ്ബാസ് (റ) പറയുന്നു : നബി (സ) പെരുന്നാള്‍ ദിവസം രണ്ടു റകഅത്ത് (പെരുന്നാള്‍ നമസ്കാരം) നിര്‍വഹിച്ചു. അതിനു മുമ്പും ശേഷവും അദ്ദേഹം നമസ്കരിച്ചിട്ടില്ല." [ബുഖാരി,മുസ്ലിം]

ഇബ്നു അബ്ബാസ് (റ) പറയുന്നു : നബി (സ) ബാങ്കും ഇക്കാമതും ഇല്ലാതെയാണ് പെരുന്നാള്‍ നമസ്കാരം നിര്‍വഹിക്കാറുള്ളത് ." [ബുഖാരി]

ആയിശ (റ) പറയുന്നു : നബി (സ) ബലിപ്പെരുന്നാളിലും ചെറിയ പെരുന്നാളിലും അഞ്ചും ഏഴും തക്ബീറുകള്‍ ചൊല്ലാറുണ്ട്. റുകൂഇന്‍റെതിനു പുറമേ." [ഇബ്നു മാജ]

നബി (സ) പറഞ്ഞു : "ചെറിയ പെരുന്നാളില്‍ ആദ്യത്തെ റകഅത്തില്‍ ഏഴും അവസാന റകഅത്തില്‍ അഞ്ചും തക്ബീറുകളുണ്ട്. രണ്ടിലെയും തക്ബീറിനു ശേഷമാണ് ഖുര്‍ആന്‍ പാരായണം." [അബൂ ദാവൂദ്] ഈ തക്ബീറിന്റെ ഇടയില്‍ ഒന്നും ചൊല്ലരുത്. ഒരു ആയതു ഓതുന്ന സമയം വരെ റസൂല്‍ (സ) മൌനം പാലിക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്തിരുന്നത്.

പെരുന്നാള്‍ ഖുത്ബ

നമസ്കാരം നിര്‍വഹിച്ചു കഴിഞ്ഞാല്‍ റസൂല്‍ (സ) എഴുനേറ്റു നിന്ന് ഒരു പ്രസംഗം നിര്‍വഹിക്കും. ജനങ്ങള്‍ അവരുടെ വരിയില്‍ നിന്നും തെറ്റുക പോലും ചെയ്യാറില്ല.

അനസ് (റ) പറയുന്നു : "നബി (സ) പെരുന്നാള്‍ ദിവസങ്ങളില്‍ നമസ്കാര ശേഷം വാഹനപ്പുറത്ത് ഇരുന്ന്‍ പ്രസംഗിക്കാറുണ്ട്." [അബ്ദു റസാക്ക്]

ഇബ്നു തയ്യിമ (റ) എഴുതുന്നു : "പെരുന്നാള്‍ ഖുത്ബയില്‍ ജുമുഅ ഖുത്ബയേക്കാള്‍ വര്‍ധിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഖുത്ബയുടെ ഇടയില്‍ തക്ബീറുകള്‍ ചൊല്ലല്‍ മതത്തില്‍ അടിസ്ഥാനമുള്ളതാണ്".[മജ്മൂഅ' ഫതാവാ 24 -213 ]

ദാനധര്‍മ്മം

പെരുന്നാള്‍ ഖുത്ബാക്ക് ശേഷം നബി (സ) ഒരു പിരിവുനടത്തുക പതിവാണ്.

ഇബ്നു അബ്ബാസ് (റ) പറയുന്നു : "പെരുന്നാള്‍ ഖുത്ബക്ക് ശേഷം നബി (സ) ദാനം ചെയ്യാന്‍ നിര്‍ദേശിക്കുകയും അവ ബിലാല്‍ (റ) ശേഖരിക്കുകയും ചെയ്യും. ശേഷം അവ മുസ്ലിംകളില്‍പ്പെട്ട ദരിദ്രര്‍ക്ക് വിതരണം ചെയ്യും". [അബൂ ദാവൂദ്]

വിനോദം

പെരുന്നാള്‍ ദിവസം കളിയും പാട്ടും സംഘടിപ്പി ക്കുവാന്‍ ഇസ്ലാം നിര്‍ദേശിക്കുന്നു.

ആയിശ (റ) നിവേദനം : "ഒരു ദിവസം നബി (സ) എന്‍റെ മുറിയുടെ വാതില്‍ക്കല്‍ നില്‍ക്കുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു. അബ്സീനിയക്കാര്‍ അന്നേരം പള്ളിയില്‍ ആയുധ അഭ്യാസ പ്രകടനം നടത്തുകയായിരുന്നു. നബി (സ) തട്ടം കൊണ്ട് എന്നെ കാണാതെ മറച്ചു. ഞാന്‍ അവരുടെ കളി നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു." ഇതൊരു പെരുന്നാള്‍ ദിവസമായിരുന്നു. [ബുഖാരി]

ആയിശ (റ) പറയുന്നു : രണ്ടു പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ബുആസ് യുദ്ധത്തിന്റെ പാട്ടുകള്‍ എന്‍റെ അടുക്കല്‍ പാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സന്ദര്‍ഭത്തില്‍ അബൂബക്കര്‍ (റ) കടന്നു വന്നു എന്നോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടു. അപ്പോള്‍ അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന നബി (സ) അദ്ധേഹത്തോട് പറഞ്ഞു : "അവരെ വിട്ടേക്കുക. നിശ്ചയം എല്ലാ സമുദായങ്ങള്‍ക്കും ആഘോഷ ദിനമുണ്ട്. ഇത് നമ്മുടെ ആഘോഷദിനമാണ്" [ബുഖാരി]


by അബ്ദുസ്സലാം സുല്ലമി @ ഇസ്ലാമിലെ അനുഷ്ഠാന മുറകള്‍

സകാത്തുല്‍ ഫിത്വ്‌ര്‍


മദാന്‍ മാസത്തില്‍ നോമ്പ്‌ നോറ്റിരിക്കുമ്പോഴാണ്‌ പലപ്പോഴും മുസ്‌ലിം സമുദായം സകാത്തിനെപ്പറ്റി ഓര്‍ക്കാറുള്ളത്‌. യഥാര്‍ഥത്തില്‍ റമദാന്‍ മാസവും സകാത്തുമായി പ്രത്യേകിച്ച്‌ യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല. സമൂഹത്തിനിടയില്‍ നിരന്തരമായി നിലനില്‍ക്കേണ്ട ഒരു അനുഷ്‌ഠാനകര്‍മമാണ്‌ സകാത്ത്‌. അതിന്‌ പ്രത്യേക മാസമോ സമയമോ ഇല്ല.

അങ്ങനെ സ്ഥിരം സംവിധാനമായി സകാത്ത്‌ മാറിവരികയാണെങ്കില്‍ മുസ്‌ലിം സമൂഹം സാമ്പത്തിക സുസ്ഥിതി കൈവരിക്കുമെന്നതില്‍ തര്‍ക്കമില്ല. എന്നാല്‍ റമദാന്‍ മാസത്തില്‍ പ്രത്യേകമായി ശ്രദ്ധപതിപ്പിക്കേണ്ട ഒരു സകാത്ത്‌ ഇസ്‌ലാം നിശ്ചയിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. അതാണ്‌ വ്രതസമാപന സകാത്ത്‌ അഥവാ സകാത്തുല്‍ ഫിത്വ്‌ര്‍.

``മുസ്‌ലിംകളിലെ അടിമകള്‍, സ്വതന്ത്രര്‍, പുരുഷന്മാര്‍, സ്‌ത്രീകള്‍, ചെറിയവര്‍, വലിയവര്‍ (എന്നീ വേര്‍തിരിവുകളില്ലാതെ) എല്ലാവരുടെ പേരിലും ഓരോ സ്വാഅ്‌ കാരക്കയോ ബാര്‍ലിയോ ഫിത്വ്‌ര്‍ സകാത്ത്‌ നല്‍കല്‍ ബാധ്യതയായി അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതര്‍(സ) നിര്‍ബന്ധമായി നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു. പെരുന്നാള്‍ നമസ്‌കാരത്തിന്‌ ആളുകള്‍ പുറപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പായി അത്‌ നല്‍കണമെന്നും അദ്ദേഹം കല്‌പിച്ചിരിക്കുന്നു.'' (ബുഖാരി, മുസ്‌ലിം)

റമദാന്‍ അവസാനിക്കുന്നതോടെയാണ്‌ ഈ സകാത്ത്‌ നിര്‍ബന്ധമായിത്തീരുന്നത്‌. ഈദുല്‍ഫിത്വ്‌ര്‍ (ശവ്വാല്‍ ഒന്ന്‌) നമസ്‌കാരത്തിന്‌ പുറപ്പെടുന്നതോടെ അതിന്റെ സമയം അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഹ്രസ്വമായ സമയപരിധിക്കുള്ളില്‍ അത്‌ പൂര്‍ണമായി നിര്‍വഹിക്കപ്പെടാന്‍ പ്രയാസമാണെങ്കില്‍ വ്രതസമാപനത്തിന്‌ രണ്ടോ മൂന്നോ ദിവസം മുമ്പായി അത്‌ കൊടുക്കുകയും ചെയ്യാം. ഇബ്‌നു ഉമര്‍(റ) പറയുന്നു: ``അവര്‍ (സ്വഹാബികള്‍) ഫിത്വ്‌ര്‍ സകാത്ത്‌ പെരുന്നാളിന്റെ ഒന്നോ രണ്ടോ ദിവസം മുമ്പ്‌ നല്‍കാറുണ്ടായിരുന്നു.'' (ബുഖാരി)

സമ്പത്ത്‌ എന്ന അല്ലാഹുവിന്റെ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചവര്‍ക്ക്‌ മാത്രം നിര്‍ബന്ധമാണ്‌ സാധാരണ സകാത്ത്‌. അതിന്‌ നിശ്ചിത പരിധിയും കൃത്യമായ തോതും കണക്കുമെല്ലാം നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാല്‍ സകാത്തുല്‍ ഫിത്വ്‌ര്‍ സമ്പത്തിന്റെ മാനദണ്ഡമനുസരിച്ചല്ല നല്‍കേണ്ടത്‌. കണക്കനുസരിച്ച്‌ തന്റെ സമ്പത്തിന്റെ സകാത്ത്‌ കൊടുത്തുതീര്‍ത്തവരും കണക്കനുസരിച്ച്‌ സകാത്ത്‌ കൊടുക്കാന്‍ മാത്രം സമ്പത്തില്ലാത്തവരും സകാത്തുല്‍ ഫിത്വ്‌ര്‍ കൊടുക്കേണ്ടതുണ്ട്‌. നിത്യവൃത്തിക്ക്‌ വകയില്ലാത്തവര്‍ മാത്രമേ ഇതിന്റെ നിര്‍ബന്ധ കല്‌പനയില്‍ നിന്ന്‌ ഒഴിവാക്കപ്പെടുകയുള്ളൂ.

മനുഷ്യസഹജമായ താല്‌പര്യം അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ട്‌ അല്ലാഹു നിശ്ചയിച്ച ആഘോഷം എന്ന നിലയില്‍ പെരുന്നാളിന്റെ ആഹ്ലാദം പങ്കിടുവാന്‍ നിത്യവൃത്തിക്ക്‌ കഷ്‌ടപ്പെടുന്നവര്‍ക്കുപോലും സാധിക്കണമെന്നതാണ്‌ സകാത്തുല്‍ ഫിത്വ്‌ര്‍ കൊണ്ട്‌ ലക്ഷ്യമാക്കുന്നത്‌. ജീവിതത്തില്‍ സൂക്ഷ്‌മത കൈവരിക്കാനും വന്നുപോയ പാളിച്ചകള്‍ക്ക്‌ പരിഹാരവും പ്രായശ്ചിത്തവുമായിക്കൊണ്ടുമാണ്‌ സത്യവിശ്വാസി വ്രതമനുഷ്‌ഠിക്കുന്നത്‌. നോമ്പുകാരന്‌ വീണ്ടും വിമലീകരണത്തിനുള്ള അവസരം കൂടിയാണ്‌ സകാതുല്‍ ഫിത്വ്‌ര്‍. ``അനാവശ്യമായ വാക്കും പ്രവൃത്തിയും മൂലം നോമ്പുകാരന്‌ വന്നുപോയ പിഴവുകളില്‍ നിന്ന്‌ അവനെ ശുദ്ധീകരിക്കാനും പാവങ്ങള്‍ക്ക്‌ ആഹാരത്തിനുമായി റസൂല്‍(സ) സകാത്തുല്‍ ഫിത്വ്‌ര്‍ നിര്‍ബന്ധമാക്കിയിരിക്കുന്നു.'' (അബൂദാവൂദ്‌, ഇബ്‌നുമാജ)

കാരക്കയും ബാര്‍ലിയും മാത്രമല്ല നാട്ടിലെ പ്രധാന ആഹാര സാധനങ്ങളാണ്‌ ഫിത്വ്‌ര്‍ സകാത്തായി നല്‍കേണ്ടത്‌ എന്നാണ്‌ സ്വഹാബിമാരുടെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ നിന്ന്‌ മനസ്സിലാകുന്നത്‌. അബൂസഈദില്‍ ഖുദ്‌രി(റ) പറയുന്നു: ``ഒരു സ്വാഅ്‌ ഗോതമ്പ്‌, അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു സ്വാഅ്‌ ബാര്‍ലി, അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു സ്വാഅ്‌ പാല്‍ക്കട്ടി, അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു സ്വാഅ്‌ മുന്തിരി എന്നിങ്ങനെയായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ സകാത്തുല്‍ ഫിത്വ്‌ര്‍ കൊടുത്തുവന്നിരുന്നത്‌.'' (ബുഖാരി)

സകാത്തുല്‍ ഫിത്വ്‌ര്‍ അരി കൊടുക്കണമെന്ന്‌ വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആനിലോ ഹദീസിലോ പറഞ്ഞിട്ടില്ലെങ്കിലും നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ അരിയാണ്‌ സകാത്തുല്‍ ഫിത്വ്‌ര്‍ നല്‍കേണ്ടതെന്ന കാര്യത്തില്‍ മുസ്‌ലിം സമൂഹത്തില്‍ രണ്ടഭിപ്രായമില്ല. അത്‌ മേല്‍പറഞ്ഞ ഹദീസുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്‌.

എന്നാല്‍ സകാത്തുല്‍ ഫിത്വ്‌ര്‍ എന്തിനു വേണ്ടി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടുവോ അതിന്റെ ചൈതന്യം കെടുത്തിക്കളയുമാറ്‌ നാഴിയും ഉരിയും നുള്ളിക്കൊടുക്കുന്ന സമ്പ്രദായത്തിലേക്ക്‌ സമുദായം അധപ്പതിച്ചു. പാവങ്ങള്‍ തങ്ങള്‍ക്കുള്ള അവകാശത്തിനു വേണ്ടി മറ്റുള്ളവരുടെ ഔദാര്യത്തിനെന്ന പോലെ, വീട്ടുപടിക്കല്‍ കാത്തുനില്‍ക്കുന്ന അവസ്ഥയില്‍ നിന്ന്‌ സമൂഹത്തെ ഒരു പരിധിവരെ രക്ഷിച്ചെടുത്തത്‌ ഇസ്വ്‌ലാഹീ പ്രസ്ഥാനമാണ്‌. എങ്കിലും സകാത്തുല്‍ ഫിത്വ്‌ര്‍ സമൂഹത്തിനുപകരിക്കുംവിധം സംഘടിതമായി നിര്‍വഹിക്കാന്‍ എല്ലാ മുസ്‌ലിംകളും ഇനിയും തയ്യാറായിട്ടില്ലെന്നത്‌ ഖേദകരമാണ്‌.

സകാത്ത്‌ കൊടുക്കുന്ന വ്യക്തി തനിക്കും തന്റെ കീഴിലുള്ള കുടുംബത്തിനും വേണ്ടി അത്‌ നിര്‍വഹിക്കണം. ശവ്വാല്‍ ഒന്നിന്‌ കാലത്ത്‌ പിറന്ന കുഞ്ഞുള്‍പ്പെടെ ഒരാള്‍ക്ക്‌ ഒരു സ്വാഅ്‌ എന്ന തോതില്‍ ധാന്യം അയാള്‍ സകാത്ത്‌ സമിതിയെ ഏല്‌പിക്കണം. സ്വാഅ്‌ എന്നത്‌ നബി(സ)യുടെ കാലത്തെ അളവാണ്‌. മെട്രിക്‌ തൂക്കമനുസരിച്ച്‌ രണ്ടുകിലോഗ്രാമും ഏതാനും ഗ്രാമും ആണത്‌. ആയതിനാല്‍ ആളൊന്നിന്‌ രണ്ട്‌ കിലോഗ്രാം വീതം അരിയാണ്‌ നല്‍കേണ്ടത്‌. ശേഖരിച്ച സകാത്ത്‌ റമദാനിന്റെ അവസാനത്തെ ദിവസങ്ങളില്‍ തന്നെ അര്‍ഹതപ്പെട്ടവര്‍ക്ക്‌ എത്തിച്ചുകൊടുക്കുക എന്നത്‌ സകാത്ത്‌ സമിതിയുടെ ബധ്യതയാണ്‌. ഒരുതരത്തില്‍ സമുദായത്തിന്റെ നിര്‍ബന്ധിതമായ ഒരു റിലീഫ്‌ കൂടിയാണ്‌ സകാത്തുല്‍ ഫിത്വ്‌ര്‍.

വ്രതാനുഷ്‌ഠാനം പരലോകമോക്ഷത്തിനു വേണ്ടി അനുഷ്‌ഠിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ അത്‌ ഭൗതികമായി ശരീരത്തിന്‌ വളരെ ഫലപ്രദമായ ഒരു `സാധന' കൂടിയാണെന്ന്‌ ആധുനിക ശാസ്‌ത്രം പറയുന്നു. ഇസ്‌ലാം നിശ്ചയിച്ച സകാത്തും ദാനധര്‍മങ്ങളും യഥോചിതം നടപ്പിലാക്കിയാലും അത്‌ ഭൗതികനേട്ടം കൂടിയായിത്തീരുന്നു. സന്നദ്ധ സംഘങ്ങളും മറ്റും നടത്തുന്ന റിലീഫുകളും സര്‍ക്കാര്‍ പൊതുവിതരണ സമ്പ്രദായത്തിലൂടെ വിപണിനിലയില്‍ ഇടപെടുന്നതും പട്ടിണിക്കെതിരെയുള്ള ഫലപ്രദമായ സാമൂഹിക പ്രതിരോധമാണെന്ന്‌ അമര്‍ത്യാസെന്‍ പോലുള്ള സാമ്പത്തിക ശാസ്‌ത്രജ്ഞര്‍ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. സകാത്ത്‌, സ്വദഖ, റമദാനിലെ ഉദാരമായ ദാനധര്‍മങ്ങള്‍, അവസാനം സകാത്തുല്‍ ഫിത്വ്‌ര്‍... സമൂഹത്തിന്റെ പട്ടിണിമാറ്റാന്‍ ഇതിലപ്പുറം ഫലപ്രദമായ സംവിധാനം ഒരുക്കാന്‍ ആര്‍ക്ക്‌ കഴിയും!

ഇസ്‌ലാമിന്റെ നിയമങ്ങളോരോന്നും മനുഷ്യന്‌ വേണ്ടി അല്ലാഹു നിശ്ചയിച്ചതാണ്‌. ലക്ഷ്യം പരലോകം. ഇഹലോകത്തും അതിന്റെ ഗുണഫലം ലഭ്യം. നിര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍ മുസ്‌ലിംകള്‍പോലും അത്‌ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല. ഇസ്‌ലാമിക്‌ ബാങ്കിംഗിന്റെ പ്രായോഗികത മനസ്സിലാക്കിയവര്‍ പോലും തമസ്‌കരിക്കുന്നത്‌ നാം കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണല്ലോ. ആകയാല്‍ ഇസ്‌ലാമിക നിയമങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നതിലും മുറുകെ പിടിക്കുന്നതിലും മുസ്‌ലിംകളുടെ ബാധ്യത കൂടുകയാണ്‌. അല്ലാഹുവും റസൂലും കല്‌പിച്ച ഓരോ കാര്യത്തിലും ഭക്തിയും യുക്തിയും നിലകൊള്ളുന്നു. നിരോധിച്ച കാര്യങ്ങളും ഇങ്ങനെത്തന്നെ. ആയതിനാല്‍ ഇസ്‌ലാം ആഴത്തില്‍ പഠിക്കുക, കഴിവനുസരിച്ച്‌ പ്രവൃത്തിപഥത്തില്‍ കൊണ്ടുവരിക. പാരത്രിക മോക്ഷവും ഭൗതികനന്മയും കൈവരും. അതിന്നായി ഇടനിലക്കാരോ കാണിക്കയോ ആവശ്യമില്ല എന്നതാണ്‌ ഏറെ യുക്തിഭദ്രമായ സംഗതി.


by അബ്‌ദുല്‍ജബ്ബാര്‍ തൃപ്പനച്ചി @ ശബാബ് വാരിക

മനം കനിയട്ടെ, കൈ നീളട്ടെ


സമ്പത്ത് ദൈവാനുഗ്രഹങ്ങളില്‍ ഒന്നാണ്. അത് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന ട്രസ്റ്റി മാത്രമാണ് മനുഷ്യന്‍. സമ്പത്താകുന്ന ദൈവാനുഗ്രഹം എല്ലാ മനുഷ്യര്‍ക്കും ഒരു പോലെയല്ല ലഭിക്കുന്നത്. സമ്പാദിക്കാനുള്ള കഴിവും വിഭിന്നമായിരിക്കും. എന്നാല്‍ തനിക്കു ലഭിച്ച അനുഗ്രഹം സമ സൃഷ്ടികള്‍ക്ക് പങ്കുവെക്കാനുള്ള മനസ്സ് വിശ്വാസത്തിന്‍റെയും ധര്‍മബോധത്തിന്റെയും അനിവാര്യഘടകമാണ്.

ധനികന് തന്‍റെ ഐശ്വര്യത്തില്‍ അഹങ്കരിക്കാനാവില്ല. ദരിദ്രനാകട്ടെ, ദാരിദ്ര്യത്തില്‍ ഇച്ചാഭംഗമോ സമ്പന്നനോട് അസൂയയോ വേണ്ടതില്ല. ധനികന്റെ സ്വത്തില്‍ നിശ്ചിതപരിധി എത്തിയാല്‍ നിര്‍ണിതമായ വിഹിതം ഔദാര്യമെന്ന നിലയിലല്ല, പാവങ്ങളുടെ അവകാശമെന്ന നിലയില്‍ മാറ്റി വെക്കണം. ഇതിനു സകാത്ത് (നിര്‍ബന്ധ ദാനം) എന്ന് പറയുന്നു. ഇത് നിര്‍ബന്ധബാധ്യതയാണ്. ഐചികമായി സന്ദര്‍ഭാനുസരണം ഇത്രയെന്നു നിബന്ധനയില്ലാതെ പാവപ്പെട്ടവരെ സഹായിക്കുന്നതാണ് ദാനധര്‍മ്മങ്ങള്‍. ഇതിനു വലിയ പ്രതിഫലമാണ് ദൈവത്തിന്‍റെ വാഗ്ദാനം.

മുഹമ്മദ്‌ നബി (സ) യുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഗുണവിശേഷമായിരുന്നു ഔദാര്യം. ജനങ്ങളില്‍ ഏറ്റവും വലിയ ഔദാര്യവാനായിരുന്നു നബി (സ) എന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. മതത്തിന്റെ പ്രധാന ഘടകമായി ഖുര്‍ആന്‍ ദാനധര്‍മ്മങ്ങളെ എണ്ണി. അഗതികളും അനാഥരും ദുരിതംപേറുന്നവരും സമൂഹത്തിലുണ്ടായിട്ടു തിരിഞ്ഞു നോക്കാത്തവരെ മതനിഷേധിയെന്നു ഖുര്‍ആന്‍ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു (107 :1-3 ). വിശ്വാസം മനസ്സില്‍ കടക്കാതെ അലക്ഷ്യമായി പ്രാര്‍ത്ഥന ഉരുവിടുകയും സമൂഹത്തിന്‍റെ പ്രയാസങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവര്‍ സത്യനിഷേധിയത്രെ (90 :11 -16 )

ഒരു വിശ്വാസിയുടെ ഔദാര്യം മുസ്ലിം സമുദായത്തില്‍ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതല്ല. സര്‍വമനുഷ്യരിലേക്കും ജീവന്‍ തുടിക്കുന്ന എല്ലാറ്റിനോടും വേണമെന്നാണ് മതം അനുശാസിക്കുന്നത്. ദാഹിച്ചു വലഞ്ഞ നായക്ക് വെള്ളം കോരിക്കൊടുത്ത വ്യക്തിക്ക് പാപങ്ങള്‍ പൊറുത്തുകൊടുത്തു എന്നാണല്ലോ പ്രവാചകന്‍ (സ) അറിയിച്ചത്. സന്നിഗ്ധഘട്ടത്തില്‍ തനിക്കുള്ളതെന്തും അല്ലാഹുവിന്‍റെ കല്‍പ്പനപ്രകാരം ത്യജിക്കാന്‍ വിശ്വാസി തയ്യാറാകണം. അതേ സമയം സര്‍വസ്വവും ദാനം ചെയ്തു കുടുംബത്തെ വഴിയാധാരമാക്കണമെന്നോ അനന്തരാവകാശികളെ പാപ്പരാക്കണമെന്നോ നിഷ്കര്‍ഷിക്കുന്നില്ല. അത് പുണ്ണ്യമല്ലതാനും.

സമൂഹത്തിലെ അവശതാനിവാരണവും വ്യക്തിയുടെ സ്വാര്‍ഥത, പിശുക്ക്, ആര്‍ത്തി തുടങ്ങിയ ദുര്‍ഗുണങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള പരിശുദ്ധിയുമാണ് ദാന ധര്മങ്ങളിലൂടെ ഇസ്ലാം വിഭാവന ചെയ്യുന്നത്. സഹകരണ മനോഭാവം, നിസ്വാര്‍ത്ഥത, സൂക്ഷ്മത, സമസൃഷ്ടിസ്നേഹം, സാധുദയ, വിശാല മനസ്കത, പരലോക ബോധം പോലെയുള്ള സദ്‌ഗുണങ്ങളാണ് ദാനധര്‍മ്മത്തിലൂടെ വളര്‍ത്തിയെടുക്കുന്നത്‌.

കര്‍മ്മങ്ങള്‍ക്ക് ഇരട്ടി പ്രതിഫലം കിട്ടുമെന്ന് അറിയിക്കപ്പെട്ട റമദാനില്‍ ദാനധര്‍മ്മാദികള്‍ക്ക് ഏറെ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. റമദാനിലെ പ്രവാചകന്‍റെ ഔദാര്യം അടിച്ചുവീശുന്ന കാറ്റിനു സമാനമായിരുന്നു. സാമൂഹികക്ഷേമ-ദുരിതാശ്വാസ-ജീവകാരുണ്യ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്ക് ഏറെ പ്രസക്തി യുള്ള നാളുകളാണിത്. ആകയാല്‍ വിശ്വാസികളുടെ മനസ്സ് ഈ ധന്യനാളുകളില്‍ കൂടുതല്‍ കനിവുള്ളതാകട്ടെ. സഹായഹസ്തങ്ങള്‍ പാവപ്പെട്ടവരിലേക്ക് ഇനിയുമൊരുപാട് നീളട്ടെ.

by സ്വലാഹുദ്ദീന്‍ മദനി @ മാധ്യമം

Popular ISLAHI Topics

ISLAHI visitors