ദൈവം പിതാവല്ല, പുത്രനുമല്ല

ദൈവത്തെ പിതാവായും പുത്രനായും സങ്കല്‍പ്പിക്കുന്ന തിനെ ഖുര്‍ ആന്‍ നിശിതമായി എതിര്‍ത്തിട്ടുണ്ട്. ഖുര്‍ ആനിലെ ഒരു ചെറിയ അദ്ധ്യായത്തിലെ ആശയം ഇവിടെ പകര്‍ത്തുന്നു : "പ്രഖ്യാപിക്കുക, : കാര്യം അല്ലാഹു ഏകനാണ് എന്നതാകുന്നു. അല്ലാഹു ഏവര്‍ക്കും ആശ്രയമായിട്ടുള്ളവനാകുന്നു. അവന്‍ (ആര്‍ക്കും) ജന്‍മം നല്‍കിയിട്ടില്ല. (ആരുടെയും സന്തതിയായി) ജനിച്ചിട്ടുമില്ല. അവന്ന് തുല്യനായി ആരും ഇല്ലതാനും" [അദ്ധ്യായം 112].

അല്ലാഹുവിന്റെ നിസ്തുലതയും ഏകത്വവും അവന്‍റെ സത്തയിലും ഗുണങ്ങളിലും ആസ്തിക്യതിലും പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളിലും എല്ലാം ബാധകമാണ്. അവനു ഒരു സന്താനവുമില്ല. അവന്‍ ആരുടേയും സന്താനവുമല്ല. സന്താനത്തിന് പിതാവിന്‍റെ ഗുണങ്ങളും കഴിവുകളും ഏറെക്കുറെയുണ്ടായിരിക്കും. ചിലപ്പോള്‍ ചില വിഷയങ്ങളില്‍ പിതാവിനേക്കാള്‍ കഴിവുകള്‍ ഉണ്ടായേക്കും. ആരെയും അല്ലാഹുവിന്‍റെ 'പുത്രന്‍' എന്നു ഒരു അലങ്കാരരൂപത്തില്‍ പോലും വിശേഷിപ്പിക്കുവാന്‍ പരിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ അനുവദിക്കുന്നില്ല.

""പരമകാരുണികന്‍ ഒരു സന്താനത്തെ സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് അവര്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. (അപ്രകാരം പറയുന്നവരേ,) തീര്‍ച്ചയായും നിങ്ങള്‍ ചെയ്തിരിക്കുന്നത് ഗുരുതരമായ ഒരു കാര്യമാകുന്നു. അത് നിമിത്തം ആകാശങ്ങള്‍ പൊട്ടിപ്പിളരുകയും, ഭൂമി വിണ്ടുകീറുകയും, പര്‍വ്വതങ്ങള്‍ തകര്‍ന്ന് വീഴുകയും ചെയ്യുമാറാകും. (അതെ,) പരമകാരുണികന് സന്താനമുണ്ടെന്ന് അവര്‍ വാദിച്ചത് നിമിത്തം. സന്താനത്തെ സ്വീകരിക്കുക എന്നത് പരമകാരുണികന് അനുയോജ്യമാവുകയില്ല. ആകാശങ്ങളിലും ഭൂമിയിലുമുള്ള ഏതൊരാളും ഒരു ദാസനെന്ന നിലയില്‍ പരമകാരുണികന്‍റെ അടുത്ത് വരുന്നവന്‍ മാത്രമായിരിക്കും" [അദ്ധ്യായം 19 മര്‍യം 88 - 93].

പരിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍റെ അവതരണോദേശ്യങ്ങളില്‍ ഒന്ന് "ദൈവപുത്രാ'രോപണം നടത്തിയവര്‍ക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് കൊടുക്കലാണ്. ഖുര്‍ആനിന്‍റെ അവതരണോദേശ്യത്തെപ്പറ്റി അല്ലാഹു പറയുന്നു : "അല്ലാഹു സന്താനത്തെ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞവര്‍ക്ക് താക്കീത് നല്‍കുവാന്‍ വേണ്ടിയുമാകുന്നു (ഖുര്‍ആന്‍ അവതരിപ്പിച്ചത്). അവര്‍ക്കാകട്ടെ, അവരുടെ പിതാക്കള്‍ക്കാകട്ടെ അതിനെപ്പറ്റി യാതൊരു അറിവുമില്ല. അവരുടെ വായില്‍ നിന്ന് പുറത്ത് വരുന്ന ആ വാക്ക് ഗുരുതരമായിരിക്കുന്നു. അവര്‍ കള്ളമല്ലാതെ പറയുന്നില്ല" [അദ്ധ്യായം 18 ഇസ്രാഅ' 4,5]

ഒരു അലങ്കാരരൂപത്തില്‍ പോലും പറയാന്‍ പാടില്ലാത്ത പ്രയോഗമാണ് 'ദൈവ പുത്രന്‍' എന്നത്. സൃഷ്ടികളില്‍ എത്ര വലിയവരായാലും അല്ലാഹുവിന്‍റെ ദാസന്‍ എന്ന നിലയിലല്ലാതെ അതിന്നപ്പുറമുള്ള ഒരു ബന്ധം അല്ലാഹുവിനോട് ഉണ്ടായിരിക്കുവാന്‍ പറ്റുകയില്ല. അല്ലാഹുവിന്‍റെ കല്‍പ്പനപ്രകാരം നിലവില്‍ വരികയും നിലനില്‍ക്കുകയും നശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അല്ലാഹുവിന്‍റെ സൃഷ്ടിയെ അവന്‍റെ പുത്രനായി ആരോപിച്ചു കൂടാത്തതാണ്. പുത്രന് പിതാവിന്‍റെമേല്‍ സ്വാധീനവും അവകാശങ്ങളും ചിലപ്പോള്‍ അധികാരവുമുണ്ടായിരിക്കും. പിതാവിനെ വിശ്രമിക്കുവാന്‍ വിട്ടു പൂര്‍ണ്ണമായ അധികാരവും നിയന്ത്രണവും കൈയ്യേല്‍ക്കാനും പുത്രന് സാധിക്കും. അല്ലാഹുവിനു തുല്യനെയോ അതിലും ഉപരിയായവനെയോ ആരോപിക്കലാണ് ദൈവപുത്ര സങ്കല്പം കൊണ്ടുണ്ടായിത്തീരുന്നത്. അല്ലാഹുവിന്‍റെ പരിശുധിക്കും നിസ്തുലതക്കും എകത്വത്തിനും ഒട്ടും യോജിക്കാത്ത 'ദൈവപുത്രന്‍' എന്ന സങ്കല്‍പ്പത്തെ പരിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ വളരെ ശക്തിയായി തിരസ്കരിക്കുന്നു. ആവര്‍ത്തിച്ചാവര്‍ത്തിച്ച് വിമര്‍ശിക്കുന്നു.

"അവര്‍ പറയുന്നു: അല്ലാഹു സന്താനത്തെ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന്‌. അവനെത്ര പരിശുദ്ധന്‍! അങ്ങനെയല്ല, ആകാശഭൂമികളിലുള്ളതെല്ലാം തന്നെ അവന്‍റെതാകുന്നു. എല്ലാവരും അവന്ന് കീഴ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരാകുന്നു. ആകാശങ്ങളെയും ഭൂമിയെയും മുന്‍ മാതൃകയില്ലാതെ നിര്‍മിച്ചവനത്രെ അവന്‍....... അവനൊരു കാര്യം തീരുമാനിച്ചാല്‍ ഉണ്ടാകൂ എന്ന് പറയുക മാത്രമേ വേണ്ടതുള്ളൂ. ഉടനെ അതുണ്ടാകുന്നു" [അദ്ധ്യായം 2 ബഖറ 116,117].

by ഡോ : എം ഉസ്മാന്‍ @ അള്ളാഹു from ദി ട്രുത്ത്

നേതാവും അനുയായികളും

പിന്തുടരപ്പെട്ടവര്‍ (നേതാക്കള്‍) പിന്തുടര്‍ന്നവരെ (അനുയായികളെ) വിട്ട് ഒഴിഞ്ഞ് മാറുകയും, ശിക്ഷ നേരില്‍ കാണുകയും, അവര്‍ (ഇരുവിഭാഗവും) തമ്മിലുള്ള ബന്ധങ്ങള്‍ അറ്റുപോകുകയും ചെയ്യുന്ന സന്ദര്‍ഭമത്രെ (അത്‌.)))))))))) പിന്തുടര്‍ന്നവര്‍ (അനുയായികള്‍))] അന്നു പറയും : ഞങ്ങള്‍ക്ക് (ഇഹലോകത്തേക്ക്‌))))))) ഒരു തിരിച്ചുപോക്കിന്നവസരം കിട്ടിയിരുന്നെങ്കില്‍ ഇവര്‍ ഞങ്ങളെ വിട്ടൊഴിഞ്ഞ് മാറിയത് പോലെ ഞങ്ങള്‍ ഇവരെ വിട്ടും ഒഴിഞ്ഞു മാറുമായിരുന്നു. അപ്രകാരം അവരുടെ കര്‍മ്മങ്ങളെല്ലാം അവര്‍ക്ക് ഖേദത്തിന് കാരണമായി ഭവിച്ചത് അല്ലാഹു അവര്‍ക്ക് കാണിച്ചുകൊടുക്കും. നരകാഗ്നിയില്‍ നിന്ന് അവര്‍ക്ക് പുറത്ത് കടക്കാനാകുകയുമില്ല. (അദ്ധ്യായം 2 ബഖറ 166,167)

നേതാക്കന്മാരും അനുയായികളും സാമൂഹ്യജീവിതത്തിലെ ഒരനിവാര്യ ഘടകമാണ്. ഏതൊരു കൂട്ടായ്മക്കും ഒരു നേതൃത്വം ഉണ്ടാവേണ്ടതുണ്ട്. നേതൃത്വമേറ്റെടുക്കുന്നവര്‍ തികഞ്ഞ ഉത്തരവാദിത്വബോധം കാണിക്കണം. അനുയായികളുടെ ക്ഷേമവും വളര്‍ച്ചയും വിജയവും സുരക്ഷയുമെല്ലാം നേതാക്കളുടെ കൂടി ചുമതലയില്‍ പെട്ടതാണ്. അവര്‍ക്ക് ദിശാബോധം നല്‍കി നന്മയിലേക്ക് തിരിച്ചുവിടാന്‍ നേതാക്കള്‍ക്ക് കഴിയണം. എന്നാല്‍ സ്വാര്‍ത്ഥ താല്പര്യങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി നിലകൊള്ളുന്ന നേതാക്കളുമുണ്ട്.വിവരമില്ലാത്ത അനുയായികളെ അവര്‍ പലതും പറഞ്ഞു ധരിപ്പിക്കും. അവരുടെ മനസ്സും പണവും ഇവര്‍ കവര്‍ന്നെടുക്കും. തങ്ങള്‍ നിങ്ങളുടെ കൂടെ എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരിക്കുമെന്നവര്‍ പറഞ്ഞു നടക്കും. തങ്ങളെ അന്ധമായി പിന്‍പറ്റി ജീവിച്ചാല്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു പ്രശ്നവുമില്ല എന്ന രീതിയില്‍ അവര്‍ സംസാരിക്കും.

എന്നാല്‍ അല്ലാഹുവിന്‍റെയും റസൂല്‍ (സ)യുടെയും നിര്‍ദേശങ്ങള്‍ക്കാണ് ഒരു വിശ്വാസി മുന്‍ഗണന നല്‍കേണ്ടത്. ഇതിനെതിരെ എത്ര വലിയ നേതാവ് പറഞ്ഞാലും ആ നേതാവിനെ തള്ളിക്കളയണം. ശിര്‍ക്കിലേക്കും ദുര്‍മാര്‍ഗത്തിലേക്കും നയിക്കുന്ന നേതാക്കളും അവരെ പിന്‍പറ്റിയ അനുയായികളും പരലോകത്ത് ഒരു പോലെ ശിക്ഷക്ക് വിധേയമായിത്തീരും. അന്ന് എല്ലാവരും നിസ്സഹായരായിരിക്കും. തങ്ങള്‍ക്കു വല്ല ശിക്ഷക്കും ഇളവു ലഭിക്കുമോ എന്നു കരുതി നേതാക്കളില്‍ കുറ്റംചാരാന്‍ അനുയായികള്‍ ശ്രമിക്കുന്നു. നേതാക്കളാകട്ടെ, തങ്ങളല്ല ഇവര്‍ ഇവിടെ എത്താന്‍ ഉത്തരവാദികള്‍ എന്നുപറഞ്ഞു ഒഴിഞ്ഞു മാറുന്നു. ഇത് അനുയായികളുടെ സങ്കടം വര്‍ധിപ്പിക്കുന്നു. തങ്ങള്‍ക്കെങ്ങാനും ഒരു തിരിച്ചു പോക്ക് സാധ്യമായിരുന്നെങ്കില്‍ നിങ്ങളോട് ഞങ്ങള്‍ പ്രതികാരം ചെയ്യുമായിരുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു വിലപിക്കാന്‍ മാത്രമേ അവര്‍ക്ക് അന്ന് കഴിയുകയുള്ളൂ.

ഖുര്‍ആനും സുന്നത്തും അനുവദിക്കാത്ത വിശ്വാസങ്ങളുടെയും കര്‍മ്മങ്ങളുടെയും പിന്നാലെ പോയവരുടെ നാളത്തെ ദുസ്ഥിതിയാണിത്. തങ്ങള്‍ ചെയ്തു കൂട്ടിയ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെല്ലാം നഷ്ടത്തിലായ ദുഃഖം അവര്‍ താങ്ങേണ്ടി വരും. ശാശ്വതമായ നരകശിക്ഷ അനുഭവിക്കുക എന്നതല്ലാതെ മറ്റൊരു പോംവഴിയും പിന്നീട് അവരുടെ മുന്നില്‍ ഇല്ലാതാകുന്നു. അല്ലാഹു നമ്മെ കാത്തു രക്ഷിക്കുമാറാകട്ടെ, ആമീന്‍

by അബ്ദു സലഫി @ പുടവ കുടുംബ മാസിക

കരുതിവെച്ച് ഒരു കാത്തിരിപ്പ്

പൂജാമുറിയിലെ കല്‍വിഗ്രഹത്തിനു മുന്നില്‍ ഏറെനേരം തൊഴുകൈയോടെ നിന്നു. പിന്നീട് അതിനെ വിലപിടിച്ച പട്ടു പുതപ്പിച്ചു. സുഗന്ധദ്രവ്യക്കടയില്‍ നിന്നു വരുത്തിയ മേത്തരം വാസനാദ്രവ്യം അതില്‍ ആവശ്യത്തിലധികം പുരട്ടി. അബൂദര്‍ദാഇന്‍റെ ഒരു ദിനം ആരംഭിക്കുകയായിരുന്നു.

അത്തര്‍ വ്യാപാരിയായ അബൂദര്‍ദാഅ' സമ്പന്നനായിരുന്നു. സര്‍വ സുഖങ്ങളുടെയും തോഴനും. എന്നാല്‍ ഇസ്ലാമിലേക്കുള്ള വഴി അദ്ദേഹത്തിനു മുന്നില്‍ തുറന്നപ്പോള്‍ ജീവിതം മാറി. പൂജാമുറിയും കല്‍പ്രതിമയും ഓര്‍മയായി. ഹൃദയത്തില്‍ സദാ പരിമളം വിതറി. ഇസ്ലാമും തിരുനബിയും അബൂദര്‍ദാഇന്‍റെ വികാരമായി. പിന്നീടുള്ള ആ ജീവിതം പരലോക വിജയത്തിനു വേണ്ടി മാത്രമായിരുന്നു.

സുഖസൌകര്യങ്ങള്‍ വെടിഞ്ഞു ആരാധനാകര്‍മ്മങ്ങളില്‍ ലയിച്ചു അദ്ദേഹം സമയം ചെലവിട്ടു. പരലോകത്തിന് വേണ്ടി സഹിക്കാനും ത്യജിക്കാനും അബൂദര്‍ദാഅ' ഉത്സാഹം കാട്ടി.

ഒരു തണുപ്പുള്ള രാത്രി; ആകസ്മികമായി വന്നുകയറിയ വിരുന്നുകാരെ നിറഞ്ഞ ഹൃദയത്തോടെ അദ്ദേഹം വരവേറ്റു. ലളിതമായ ഭക്ഷണം അവര്‍ക്കായി വിളമ്പി. ഉറങ്ങാന്‍ പരിമിതമായ ഇടവും നല്‍കി. അസ്ഥികളിലേക്ക് തുളച്ചു കയറുന്ന കൊടുംതണുപ്പില്‍, പുതപ്പില്ലാതെ തറയില്‍ കിടന്ന വിരുന്നുകാരില്‍ നിന്നു ഉറക്കം അകന്നുനിന്നു. ഒടുവില്‍ ഒരാള്‍ പുതപ്പു അന്വേഷിച്ചു ഗൃഹനാഥനെ സമീപിച്ചു. ഒട്ടകപ്പുറത്ത് വിരിക്കുന്ന തുണിയില്‍ തലവെച്ചു നിലത്തു അബൂദര്‍ദാഅ' സുഖമായുറങ്ങുന്നു. വിരുന്നുകാരന്‍ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.

"പുതപ്പില്ലാത്തതിനാല്‍ ഉറക്കം വരുന്നില്ല അല്ലേ?" ചോദ്യംകേട്ട വിരുന്നുകാരന്‍ പരുങ്ങി. "നിങ്ങളും പുതപ്പില്ലാതെയാണോ കിടന്നുറങ്ങുന്നത്?" അദ്ദേഹം തിരിച്ചു ചോദിച്ചു.

അബൂദര്‍ദാഅ' പറഞ്ഞു : "പുതപ്പുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് നല്‍കുമായിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ ഈ വീട്ടില്‍ ഒന്നും സൂക്ഷിക്കാറില്ല. ദുര്‍ഘടപാതയിലെ ഗിരിനിരക്കപ്പുറം മറ്റൊരു വീടുണ്ട് ഞങ്ങള്‍ക്ക്. ഇവിടെയുള്ളതെല്ലാം അങ്ങോട്ട്‌ കൊടുത്തു വിടാറാണ് പതിവ്. ഇവിടുത്തെ താമസം മതിയാക്കി അങ്ങോട്ട്‌ പോകുമ്പോള്‍ ഭാരമില്ലാതെ പര്‍വതം താണ്ടിക്കടക്കാമല്ലോ".

"നിങ്ങള്‍ സുഖമായുറങ്ങൂ, അല്ലാഹു നിങ്ങളെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ" വിരുന്നുകാരന്‍ പിന്‍വാങ്ങി. രാത്രിയിലെ ഏതോ യാമത്തില്‍ ഉറക്കം കൂട്ടിനെത്തുംവരെ ആതിഥേയനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ മനം നിറയെ.

by വി എസ് എം @ പുടവ കുടുംബമാസിക

സകാത്തിന്‍റെ പ്രാധാന്യം

ഒരു മുസ്‌ലിം ചെയ്യേണ്ട അനുഷ്ഠാനകര്‍മ്മങ്ങളില്‍ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് സകാത്ത്. നമസ്കാരം നിര്‍വഹിക്കാത്തവന് മുസ്‌ലിംസമുദായത്തില്‍ അംഗീകാരം ഇല്ലാത്തത് പോലെത്തന്നെ സത്യവിശ്വാസത്തിന്‍റെ അനിവാര്യ താല്പര്യമായിത്തന്നെയാണ് കഴിവുണ്ടെങ്കില്‍ സകാത്ത് നല്‍കുക എന്നതും ഇസ്‌ലാം കാണുന്നത്.

"സകാത്ത് നല്‍കാത്തവരും പരലോകത്തില്‍ വിശ്വാസമില്ലാത്തവരുമായ ബഹുദൈവാരാധകര്‍ക്കാകുന്നു നാശം" [അദ്ധ്യായം 41 ഫുസ്സിലത്ത് 6,7] എന്ന ഖുര്‍ആന്‍ വാക്യം കഴിവുള്ള ഏകദൈവവിശ്വാസി സകാത്ത് നല്‍കേണ്ടതിന്‍റെ അനിവാര്യത സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

നമസ്കാരത്തിനുള്ള അതെ പ്രാധാന്യം തന്നെയാണ് സകാത്തിനും ഇസ്‌ലാം കല്‍പ്പിക്കുന്നത്. എന്നാല്‍ ഇന്ന് സമുദായം ഈ കാര്യം മനസ്സിലാക്കിയതില്‍ കാര്യമായ അപാകത നേരിട്ടിരിക്കുന്നു. നമസ്കാരം കൃത്യമായി നിര്‍വഹിക്കുന്നവര്‍ പോലും സകാത്തിന്‍റെ കാര്യം വിസ്മരിക്കുന്നു. നമസ്കാരത്തെപ്പോലെ സകാത്തിനെപ്പറ്റി പഠിക്കാന്‍ പലരും ശ്രമിക്കുന്നില്ല. നമസ്കാരം സ്വന്തമായും സംഘടിതമായും ഒട്ടൊക്കെ നിര്‍വഹിക്കുന്നവര്‍ പോലും സകാത്ത് നടപ്പിലാക്കാന്‍ താല്പര്യം കാണിക്കുന്നില്ല.

വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആനില്‍ 32 സ്ഥലങ്ങളിലാണ് സകാത്ത് പരാമര്‍ശിക്കപ്പെട്ടത്. അതില്‍ 28 സ്ഥലങ്ങളിലും നമസ്കാരത്തോട്‌ ചേര്‍ത്താണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. പ്രവാചകന്‍ (സ)യും അനുയായികളും അതു അങ്ങനെത്തന്നെ ഉള്‍ക്കൊണ്ടു.

ജാബിര്‍ (റ) പറയുന്നു : "നമസ്കാരം മുറപ്രകാരം നിര്‍വഹിക്കുകയും സകാത്ത് നല്‍കുകയും എല്ലാ മുസ്ലിംകളോടും ഗുണകാംക്ഷ പുലര്‍ത്തുകയും ചെയ്തുകൊള്ളാമെന്നു ഞാന്‍ നബി (സ)യുമായി കരാര്‍ (ബൈഅത്ത്) ചെയ്തു" [ബുഖാരി].

അബൂബക്കര്‍ (റ) ഖലീഫയായി സ്ഥാനമേറ്റെടുത്തപ്പോള്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചു : "അല്ലാഹുവാണ് സത്യം, നമസ്കാരത്തിന്‍റെയും സകാത്തിന്‍റെയുമിടയില്‍ വ്യത്യാസം കല്‍പ്പിച്ചവനോട് ഞാന്‍ സമരം ചെയ്യും" [മുസ്‌ലിം].

സകാത്ത് വ്യക്തി ഗതമായ ബാധ്യതയാണെങ്കിലും അതു നിര്‍വഹിക്കേണ്ട ത് സാമൂഹികമായിട്ടാണ്. മുസ്ലിംകളില്‍ നിന്നു സകാത്ത് വാങ്ങാന്‍ പ്രവാചകന്‍ (സ)യോടാണ് ഖുര്‍ആന്‍റെ കല്‍പ്പന. അതുകൊണ്ട്തന്നെ നബി (സ) സകാത്ത് സ്വീകരിക്കാന്‍ ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍മാരെ നിയമിച്ചിരുന്നു.

ഒരു മുസ്‌ലിം സകാത്ത് നല്‍കാന്‍ വിസമ്മതിച്ചാല്‍ പിഴയടക്കം വസൂലാക്കും എന്നു പ്രവാചകന്‍ (സ) പ്രഖ്യാപിച്ചു : "വല്ലവനും പ്രതിഫലം ആഗ്രഹിച്ചു സ്വമനസ്സാലെ സകാത്ത് നല്‍കിയാല്‍ അയാള്‍ക്കതിന്‍റെ പ്രതിഫലമുണ്ട്. വല്ലവനും അതു നല്‍കാതിരുന്നാല്‍ അതും അവന്‍റെ ധനത്തിന്‍റെ ഒരു ഭാഗവും നാം പിടിച്ചടക്കുകതന്നെ ചെയ്യും. നമ്മുടെ റബ്ബിന്‍റെ ഉറച്ച തീരുമാനങ്ങളില്‍ ഒന്നാണിത്. എന്നാല്‍ മുഹമ്മദിന്‍റെ കുടുംബത്തിനു അതില്‍നിന്നും അനുവദനീയമല്ല".

പാവങ്ങളുടെ അവകാശം ധനികര്‍ നിഷേധിച്ചാല്‍ മതനിയമമെന്ന നിലയില്‍തന്നെ അതില്‍ സമുദായ നേതൃത്വം ഇടപെടണമെന്നര്‍ത്ഥം. ഇത് ദൈവിക തീരുമാനമാണെന്ന് പ്രവാചകന്‍ (സ) പറഞ്ഞു. എന്നാല്‍ ശക്തിയുപയോഗിച്ചു സകാത്ത് പിടിച്ചെടുക്കുന്നത് സ്വന്തം താല്പര്യത്തിനു വേണ്ടിയല്ല എന്നു പ്രത്യേകം ഉണര്‍ത്തുന്നു. പ്രവാചകനോ കുടുംബത്തിനോ അതില്‍ നിന്നും അനുഭവിക്കാന്‍ അനുവാദമില്ല. എത്ര ഉദാത്തമായ നിയമം!

നബി (സ)യുടെ വിയോഗാനന്തരം ഒരു വിഭാഗം സകാത്ത് നിഷേധിച്ചപ്പോള്‍ ഖലീഫ അബൂബക്കര്‍ (റ) വളരെ കര്‍ക്കശമായിത്തന്നെ അതു കൈകാര്യം ചെയ്തു. അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിച്ചു : "പടച്ചവന്‍ സത്യം, പ്രവാചകന് അവര്‍ നല്കാറുണ്ടായിരുന്ന ഒരു ഒട്ടകകുട്ടിയെയെങ്കിലും അവര്‍ എനിക്ക് നിഷേധിച്ചാല്‍ അതിന്‍റെ പേരില്‍ ഞാന്‍ അവരോടു യുദ്ധം ചെയ്യും" [ബുഖാരി].

സകാത്ത് നിഷേധിക്കുന്നവര്‍ക്കെതിരെ സമുദായ നേതൃത്വം നടപടി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് മാത്രമല്ല ഐഹിക ജീവിതത്തില്‍ തന്നെ ദൈവശിക്ഷയും ലഭിച്ചേക്കാം. അതു പോലെ സകാത്ത് നല്കാത്തവന്‍റെ ബാക്കിധനം പോലും ദുഷിക്കുമെന്നും ഹദീസുകളില്‍ കാണാം.

നബി (സ) പറഞ്ഞു : "സകാത്ത് നല്‍കാത്ത ഏതു സമൂഹത്തെയും അല്ലാഹു ക്ഷാമവര്‍ഷങ്ങള്‍ കൊണ്ട് പരീക്ഷിക്കാതിരിക്കില്ല" [ത്വബ്റാനി]. "ധര്‍മം- സകാത്ത് ഏതു ധനവുമായി കലരുന്നുവോ അതു (ധര്‍മ്മമായി കൊടുക്കേണ്ട ധനം) മറ്റേതിനെ കേടുവരുത്താതിരിക്കില്ല" [ബൈഹഖി]

by സി പി ഉമര്‍ സുല്ലമി @ സകാത്ത്,ദാനം തത്വവും പ്രയോഗവും from യുവത ബുക്സ്

Popular ISLAHI Topics

ISLAHI visitors