ഐഹികവിഭവങ്ങളില്‍ വഞ്ചിതരാകരുത്‌

ഭാര്യമാര്‍, മക്കള്‍, സ്വര്‍ണത്തിന്റെയും വെള്ളിയുടെയും കൂമ്പാരങ്ങള്‍, മേത്തരം കുതിരകള്‍, നാല്‌ക്കാലികള്‍, കൃഷിയിടം, എന്നിങ്ങനെ ഇഷ്‌ടപ്പെട്ട വസ്‌തുക്കളോടുള്ള പ്രേമം മനുഷ്യന്‌ അലങ്കാരമയി തോന്നിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതെല്ലാം ഈ ലോകത്തെ വിഭവങ്ങളാകുന്നു. എന്നാല്‍ അല്ലാഹുവിന്റെ അടുക്കലാണ്‌ഉത്തമ സങ്കേതമുള്ളത്‌.” (ഖുര്‍ആന്‍ 3:14)

മനുഷ്യനെ ആകര്‍ഷിക്കുന്ന ഒട്ടേറെ വിഭവങ്ങള്‍ ഈ ഭൂമുഖത്തുണ്ട്‌. കണ്ണിന്‌ കുളിര്‍മയും മനസ്സില്‍ ആനന്ദവും ജനിപ്പിക്കുന്ന ധാരാളം വസ്‌തുക്കള്‍. ഏതൊരു മനുഷ്യനും ആകൃഷ്‌ടരായിത്തീരുന്ന ഒട്ടേറെ സാധനങ്ങള്‍. സമ്പത്തും സന്താനങ്ങളും ഏവര്‍ക്കും പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്‌. വാഹനങ്ങളും തോട്ടങ്ങളും പലര്‍ക്കും ഹരമാണ്‌. ഭാര്യമാരോടും മക്കളോടും ഒരുമിച്ച്‌ സമയം ചെലവഴിക്കാനും വിനോദയാത്രകള്‍ നടത്താനും എല്ലാവരും താല്‌പര്യം കാണിക്കാറുണ്ട്‌. സമ്പത്ത്‌ സ്വായത്തമാക്കാനുള്ള കഠിനശ്രമം നടത്തുന്നവനുമാണ്‌ മനുഷ്യന്‍. ചിലര്‍ വാഹനകമ്പക്കാരാണെങ്കില്‍ മറ്റു ചിലര്‍ക്ക്‌ വളര്‍ത്തുമൃഗങ്ങളോടാണ്‌ താല്‌പര്യം. കൃഷിയെയും കൃഷിഭൂമിയെയും തോട്ടങ്ങളെയും ഏറെ സ്‌നേഹിക്കുന്നവരും ഉണ്ട്‌. ഇതെല്ലാം ചില യാഥാര്‍ഥ്യങ്ങള്‍ മാത്രം.

ഇവ പാടെ ഒഴിവാക്കി സന്യാസ ജീവിതം നയിക്കാന്‍ മതം ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല. എന്നാല്‍ ഇവക്ക്‌ വേണ്ടിയാവരുത്‌ ജീവിതം. ഈ വസ്‌തുക്കളെല്ലാം മനുഷ്യന്‌ വേണ്ടതാണ്‌; ഈ ഭൂമുഖത്ത്‌ അവന്‍ ജീവിക്കുന്ന ചുരുങ്ങിയ കാലത്തേക്ക്‌ മാത്രമേ അവയെല്ലാം മനുഷ്യന്‌ ഉപകരിക്കൂ എന്ന ചിന്ത അവനെ നയിക്കേണ്ടതുണ്ട്‌. സമ്പത്തും സന്താനങ്ങളും വാഹനങ്ങളും കൃഷിയുമെല്ലാം ഭൗതിക ജീവിതത്തിന്റെ ചില അലങ്കാരങ്ങള്‍ മാത്രമാണ്‌. വീടും കടയും മനുഷ്യര്‍ അലങ്കരിക്കാറുണ്ട്‌. ഈ അലങ്കാരം ഏതാനും ദിവസങ്ങള്‍ മാത്രമേ കാണൂ. എന്നെന്നും നിലനില്‌ക്കുന്നതാവില്ല. ഭൗതിക ജീവിതത്തിലെ അലങ്കാരങ്ങളെ ശാശ്വതമായി കാണുന്നത്‌ മനുഷ്യനെ നാശത്തിലേക്കാണ്‌ നയിക്കുക.

ഒരിക്കലും നശിക്കാത്തതും എല്ലാം ഒത്തിണങ്ങളിയതുമായ ഒരു സ്ഥലം സ്വര്‍ഗം മാത്രമാണ്‌. അല്ലാഹു തന്റെ സദ്‌വൃത്തരായ അടിമകള്‍ക്കായി ഒരുക്കിവെച്ചിരിക്കുന്ന സങ്കേതമാണത്‌. കാലപ്പഴക്കം കൊണ്ട്‌ മടങ്ങിപ്പോകുന്നതോ ജീര്‍ണിച്ച്‌ നശിച്ചുപോകുന്നതോ അല്ല അതിന്റെ ഭംഗിയും അലങ്കാരങ്ങളും. മനുഷ്യന്‌ തിരിച്ചുചെല്ലാവുന്ന ഒരു ഉത്തമ സങ്കേതവും അഭയസ്ഥാനവുമാണ്‌ അല്ലാഹു വാഗ്‌ദാനം ചെയ്യുന്ന സ്വര്‍ഗലോകം. ഇന്നേവരെ ഒരു കണ്ണിനും കാണാന്‍ കഴിയാത്ത വിസ്‌മയക്കാഴ്‌ചകളുടെ ലോകം, അനന്തമായ സുഖങ്ങളുടെയും അനിര്‍വചനീയമായ അനുഭൂതികളുടെയും ശാശ്വത കേന്ദ്രം. ഭൗതിക ജീവിതത്തിലെ നൈമിഷിക സുഖങ്ങള്‍ക്കായി, അതിര്‍വരമ്പുകള്‍ ലംഘിച്ച്‌, നശ്വരമായ അലങ്കാരങ്ങള്‍ക്ക്‌ പിറകെ പായുന്നവര്‍ ഓര്‍ക്കുക; അവര്‍ നഷ്‌ടപ്പെടുത്തുന്നത്‌, ശാശ്വതവും അനന്തവുമായ അല്ലാഹുവിന്റെ സ്വര്‍ഗമാവുന്ന ഉത്തമ സങ്കേതമാണ്‌.

by അബ്ദു സലഫി @ പുടവ 

സന്മാര്‍ഗത്തില്‍ തുടരുക

ഞങ്ങളുടെ നാഥാ! നീ ഞങ്ങളെ സന്മാര്‍ഗത്തിലാക്കിയ ശേഷം ഞങ്ങളുടെ മനസ്സുകളെ നീ തെറ്റിക്കല്ലേ. നിന്റെ കാരുണ്യം നീ ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ പ്രദാനം ചെയ്യേണമേ. തീര്‍ച്ചയായും നീ അത്യുദാരന്‍ തന്നെയാണല്ലോ?"(ഖുര്‍ആന്‍ 3:8)

 ഹിദായത്ത്‌ ലഭിക്കുക അഥവാ സന്മാര്‍ഗപാതയും വിജയവീഥിയും തിരിച്ചറിഞ്ഞ്‌ അതിലൂടെ നീങ്ങാന്‍ കഴിയുക എന്നതാണ്‌ ഒരാള്‍ക്ക്‌ ലഭിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ അനുഗ്രഹം. മനുഷ്യന്റെ ശാശ്വത വിജയത്തിന്റെ വഴി സ്രഷ്‌ടാവായ നാഥന്‍ തന്നെ തന്റെ ദൂതന്മാരിലൂടെ ഇവിടെ വരച്ചുകാണിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. സന്മാര്‍ഗപാത പിന്തുടര്‍ന്നാലുള്ള മഹത്തായ നേട്ടങ്ങളും വിവരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്‌. തുറന്ന മനസ്സോടെ കാര്യങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധിക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌ എളുപ്പത്തില്‍ എത്തിച്ചേരാവുന്നതാണ്‌ സ്വര്‍ഗപാത. അല്ലാഹുവിലും അന്ത്യദിനത്തിലും തുടങ്ങി, അദൃശ്യവും അഭൗതികവുമായ കാര്യങ്ങളിലുള്ള വിശ്വാസം ഈ വഴിയില്‍ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ്‌.

മനസ്സാണ്‌ വിശ്വാസത്തിന്റെ കേന്ദ്ര ബിന്ദു. എന്നാല്‍ മനുഷ്യന്റെ ആജന്മ ശത്രുവായ പിശാച്‌ അവന്റെ മനസ്സില്‍ ദുര്‍മന്ത്രങ്ങളും ദുഷ്‌ചിന്തകളും വളര്‍ത്താന്‍ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കും. സത്യസരണിയില്‍ നിന്ന്‌ അവനെ അടര്‍ത്തിമാറ്റാനും ശാശ്വത പരാജയത്തിലേക്ക്‌ നയിക്കാനും അവന്‍ പണിയെടുത്തുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. പിശാചിന്റെ ദുര്‍മന്ത്രണങ്ങളെ ചെറുക്കാനുള്ള ഇച്ഛാശക്തിക്കായി ഓരോ വിശ്വാസിയും കഠിനശ്രമം നടത്തേണ്ടതുണ്ട്‌. ഒപ്പം സര്‍വ ശക്തനായ നാഥനോട്‌ സഹായത്തിനായി അപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയും വേണം. “നാഥാ ഞങ്ങളുടെ മനസ്സുകളെ നീ സന്മാര്‍ഗത്തില്‍ നിന്നും വഴിമാറ്റരുതേ” എന്ന്‌ പ്രാര്‍ഥിക്കുക. നബി(സ)യുടെ പ്രാര്‍ഥനകളില്‍ ഇങ്ങനെ കാണാം: “ഹൃദയങ്ങളെ മാറ്റിമറിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന നാഥാ എന്റെ ഹൃദയത്തെ നീ നിന്റെ മതത്തില്‍ ഉറപ്പിച്ചുനിര്‍ത്തേണമേ.” മറ്റൊരു പ്രാര്‍ഥന ഇങ്ങനെയാണ്‌: “ഹൃദയങ്ങളെ പലതിലേക്കും തിരിച്ചുവിടുന്ന നാഥാ എന്റെ മനസിനെ നീ നിന്റെ അനുസരണത്തിലേക്ക്‌ തിരിച്ചുവിടേണമേ.”

`ഖല്‍ബ്‌’ എന്ന പദമാണ്‌ ഹൃദയം എന്ന്‌ വിവക്ഷിക്കപ്പെടാറുള്ളത്‌. സ്ഥിരതയില്ലാതെ മാറിമറിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്‌ എന്നാണ്‌ ഖല്‍ബിന്റെ ഭാഷാര്‍ഥം. വേഗത കൂടിയതും നിമിഷനേരം കൊണ്ട്‌ അനേകം കാര്യങ്ങള്‍ മിന്നിമറയുന്നതുമാണ്‌ മനസ്സ്‌. അതിശക്തമായ ഈമാനാണ്‌ മനസ്സിന്‌ കരുത്ത്‌ പകരുന്നത്‌. സന്മാര്‍ഗ പാത മനസ്സിലാക്കിയാല്‍ അതുള്‍ക്കൊള്ളാനും അതില്‍ ഉറച്ചു നില്‌ക്കാനും ശ്രമിക്കേണ്ടത്‌ ഓരോരുത്തരുടെയും ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ബാധ്യതയത്രെ.

കാരുണ്യവാനായ അല്ലാഹുവിന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടാണ്‌ നമുക്ക്‌ എല്ലാ നേട്ടങ്ങളും ലഭിക്കുന്നത്‌. അതിനാല്‍ അവന്റെ കാരുണ്യത്തിനായി നിരന്തരം കൈനീട്ടി യാചിക്കുക എന്നത്‌ വിശ്വാസിയുടെ ശീലമായിരിക്കണം. അത്യുദാരനായ അല്ലാഹു കാരുണ്യത്തിന്റെ നിറകുടമാണ്‌. ഔദാര്യത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഉയര്‍ന്ന രൂപവും അല്ലാഹു മാത്രമാണ്‌. മനസ്സില്‍ കുടിയേറുന്ന അവിശ്വാസവും കാപട്യവും മനസ്സില്‍ നിന്ന്‌ `ഹിദായത്തി’നെ നീക്കം ചെയ്‌തുകൊണ്ടിരിക്കും. അതിനാല്‍ വിശ്വാസത്തില്‍ പുഴുക്കുത്തുകള്‍ വരാതെ അല്ലാഹു അറിയിച്ച പാതയിലൂടെ, വക്രതയില്ലാതെ മുന്നേറാന്‍ ശ്രമിക്കുകയും അത്‌ സാധ്യമാകുന്നതിന്നായി നിരന്തരം പരിശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുക.

 by അബ്ദു സലഫി @ പുടവ മാസിക

പ്രതിഫലനാളിന്റെ ഉടമസ്ഥന്‍

“ആകാശ ഭൂമുകളിലുള്ളതെല്ലാം അല്ലാഹുവിന്റെതാകുന്നു. നിങ്ങളുടെ മനസ്സുകളിലുള്ളത്‌ നിങ്ങള്‍ വെളിപ്പെടുത്തിയാലും മറച്ചുവെച്ചാലും അല്ലാഹു അതിന്റെ പേരില്‍ നിങ്ങളോട്‌ കണക്ക്‌ ചോദിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും. എന്നിട്ടവന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌ പൊറുത്തുകൊടുക്കുകയും അവനുദ്ദേശിക്കുന്നവരെ അവന്‍ ശിക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യും. അല്ലാഹു ഏത്‌ കാര്യത്തിനും കഴിവുള്ളവനാകുന്നു. (വി.ഖു 2:284)

അനന്ത വിശാലമാണ്‌ ലോകം. വാനലോകവും ഭൂലോകവും അസംഖ്യം ജീവജാലങ്ങളാലും അചേതന വസ്‌തുക്കളാലും നിറഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്നു. പ്രപഞ്ചത്തിലെ അണു മുതല്‍ ഗാലക്‌സി വരെയുള്ള എല്ലാ വസ്‌തുക്കളും കൃത്യമായ പ്ലാനിംഗ്‌ സഹിതം സൃഷ്‌ടിക്കപ്പെട്ടവയാണ്‌. അനേക കോടി സചേതന അചേതന വസ്‌തുക്കളില്‍ വളരെ കുറച്ച്‌ മാത്രമേ മനുഷ്യന്റെ അറിവിന്റെ പരിധിയില്‍ വരുന്നുള്ളൂ. മനുഷ്യര്‍ ആര്‍ജിച്ച വിജ്ഞാനത്തിന്റെ പതിന്മടങ്ങ്‌ കൂടുതലാണ്‌ അവന്‌ അജ്ഞാതമായ കാര്യങ്ങള്‍. ആകാശ ഭൂമികളുടെയും അതിലെ മുഴുവന്‍ വസ്‌തുക്കളുടെയും ഉടമസ്ഥതാവകാശം അല്ലാഹുവിന്‌ മാത്രം അവകാശപ്പെട്ടതാണ്‌. സര്‍വശക്തനും രാജാധിരാജനുമായ ഒരു രക്ഷിതാവിന്‌ മാത്രമേ ഇവ മുഴുവന്‍ കൈകാര്യം ചെയ്യാന്‍ കഴിയൂ. രഹസ്യവും പരസ്യവും ഭൂതവും ഭാവിയും അറിയാന്‍ കഴിവുള്ളവനാണ്‌ സാക്ഷാല്‍ രക്ഷിതാവ്‌. അല്ലാഹുവിന്റെ അറിവില്‍ പെടാതെ ഒരു അണുവിനും നിലനില്‍പില്ല. നാം രഹസ്യമായി ചെയ്യുന്നതും പരസ്യപ്പെടുത്തുന്നതും കൃത്യമായി അറിയുന്ന അല്ലാഹു നമ്മുടെ കര്‍മങ്ങളെ അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ വിലയിരുത്തുന്നു. സുകൃതവാന്മാര്‍ക്ക്‌ സ്വര്‍ഗവും ധിക്കാരികള്‍ക്കും ദുര്‍വൃത്തര്‍ക്കും കഠിന ശിക്ഷയും നല്‍കാനുള്ള അധികാരവും ഉള്ളവനാണ്‌ അവന്‍.

നന്മയ്‌ക്ക്‌ പ്രതിഫലവും തിന്മയ്‌ക്ക്‌ ശിക്ഷയും നല്‍കുക എന്നത്‌ നീതിയുടെ തേട്ടമാണ്‌. എന്നാല്‍ കാരുണ്യവാനായ അല്ലാഹു തിന്മ ചെയ്‌തവര്‍ക്ക്‌ വീണ്ടും നന്നാവാന്‍ അവസരം നല്‍കുന്നു. അവര്‍ക്ക്‌ പശ്ചാത്താപ മനസ്സുണ്ടെങ്കില്‍ അവരെ സ്‌നേഹപൂര്‍വം സ്വീകരിക്കാനും അവര്‍ക്ക്‌ മാപ്പ്‌ നല്‍കാനും അല്ലാഹുവിന്‌ സന്തോഷമേയുള്ളൂ. നന്മ ചെയ്യുന്നവര്‍ക്ക്‌ കൂടുതല്‍ പ്രതിഫലം അധികമായി നല്‍കുന്നവനാണ്‌ അല്ലാഹു. അതേസമയം, തെറ്റുകള്‍ക്ക്‌ അതിന്റെ ശിക്ഷമാത്രമേ വിധിക്കുന്നുള്ളൂ. സര്‍വശക്തനും എല്ലാ അധിഹകാരങ്ങളുടെയും ഉടമയുമായതിനാല്‍ അല്ലാഹുവിന്‌ മാത്രമഹാണ്‌ രക്ഷാ ശിക്ഷകള്‍ നടപ്പാക്കാന്‍ കഴിയുക. ആയതിനാല്‍ നാം അല്ലാഹഹുവിന്റെ അടിമകളാണെന്നും നമ്മുടെ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ളതെല്ലാം യഥാര്‍ര്‍ഹഥത്തില്‍ അല്ലാഹുവിന്റെതാണെന്നും മനസ്സിലാക്കി അവന്റെ നിയമാവലിഹകള്‍ പാലിച്ച്‌ ജീവിക്കലാണ്‌ നമ്മുടെ വിജയപാത.

by അബ്ദു സലഫി @ പുടവ മാസിക

അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യം ലഭിക്കാന്‍

അല്ലാഹുവിന്റെ പൊതുവായ കാരുണ്യം (വായു, വെള്ളം, അന്തരീക്ഷ സംവിധാനം തുടങ്ങിയവ) എല്ലാവര്‍ക്കും ഈ ലോകത്ത്‌ ലഭിക്കുന്നുണ്ട്‌. എന്നാല്‍ അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രത്യേകമായ കാരുണ്യം ലഭിക്കാന്‍ താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലുണ്ട്‌ എന്ന്‌ ഉറപ്പുവരുത്തേണ്ടതുണ്ട്‌. അവ ഇപ്രകാരം സംഗ്രഹിക്കാം:

1. ഖുര്‍ആന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു കേള്‍ക്കുക 

അല്ലാഹു പറയുന്നു: “ഖുര്‍ആന്‍ പാരായണം ചെയ്യപ്പെട്ടാല്‍ നിങ്ങളത്‌ ശ്രദ്ധിച്ചു കേള്‍ക്കുകയും നിശ്ശബ്‌ദത പാലിക്കുകയും ചെയ്യുക. നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ കാരുണ്യം ലഭിച്ചേക്കാം.” (ഖുര്‍ആന്‍ 7:204)

2. അല്ലാഹുവിനോട്‌ പാപമോചനം തേടുക

സ്വാലിഹ്‌ നബി(അ) തന്റെ ജനതയോട്‌ ചോദിച്ച കാര്യം അല്ലാഹു ഉദ്ധരിക്കുന്നു: “എന്റെ ജനങ്ങളേ, നിങ്ങള്‍ എന്തിനാണ്‌ നന്മയേക്കാള്‍ മുമ്പായി തിന്മക്ക്‌ തിടുക്കം കൂട്ടുന്നത്‌? നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ അല്ലാഹുവിനോട്‌ പാപമോചനം തേടിക്കൂടേ? എങ്കില്‍ കാരുണ്യം ലഭിക്കുമല്ലോ.” (ഖുര്‍ആന്‍ 27:46)

3. നമസ്‌കാരം, സകാത്ത്‌, പ്രവാചകചര്യ എന്നിവ നിഷ്‌ഠയോടെ പാലിക്കുക 

അല്ലാഹു സത്യവിശ്വാസികള്‍ക്ക്‌ അവരുടെ വിജയത്തിന്റെ വഴികള്‍ വിവരിക്കവെ പറയുന്നു: “നിങ്ങള്‍ നമസ്‌കാരം നിലനിര്‍ത്തുകയും സകാത്ത്‌ നല്‌കുകയും പ്രവാചകനെ അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യുക. നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ കാരുണ്യം ലഭിച്ചേക്കാം.”(ഖുര്‍ആന്‍ 24:56)

4. തെറ്റി നില്‌ക്കുന്ന ബന്ധങ്ങളെ നന്നാക്കുക

നിലവിലുള്ള ബന്ധങ്ങളെ സുദൃഢമായി നിലനിര്‍ത്തുകയും അറ്റുപോയ ബന്ധങ്ങളെ ഇണക്കിച്ചേര്‍ക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതിനെപ്പറ്റി അല്ലാഹു പറയുന്നു: “സത്യവിശ്വാസികള്‍ പരസ്‌പരം സഹോദരങ്ങളാണ്‌. അതിനാല്‍ നിങ്ങളുടെ രണ്ടു സഹോദരങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ നിങ്ങള്‍ രഞ്‌ജിപ്പിണ്ടാക്കുക. നിങ്ങള്‍ അല്ലാഹുവെ സൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുക. നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ കാരുണ്യം ലഭിച്ചേക്കാം.” (ഖുര്‍ആന്‍ 49:10)

5.പ്രതിസന്ധികളിലും പരീക്ഷണങ്ങളിലും ക്ഷമയവലംബിക്കുക

ജീവിതത്തില്‍ കടുത്ത പ്രയാസങ്ങളും പരീക്ഷണങ്ങളും ഉണ്ടാവുക സ്വാഭാവികവും അനിവാര്യവുമാണ്‌ എന്നുണര്‍ത്തിയശേഷം ക്ഷമാശീലത്തെപ്പറ്റി അല്ലാഹു പറയുന്നു: “അവര്‍ക്ക്‌ വല്ല ആപത്തും ബാധിച്ചാല്‍ അവര്‍ പറയും: `ഞങ്ങള്‍ അല്ലാഹുവിന്റെ അധീനത്തിലാണ്‌. അവങ്കലേക്ക്‌ തന്നെ മടങ്ങേണ്ടവരുമാണ്‌.’ അവര്‍ക്ക്‌ തങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവില്‍ നിന്ന്‌ അനുഗ്രഹവും കാരുണ്യവും ലഭിക്കും. അവരാണ്‌ സന്മാര്‍ഗം പ്രാപിച്ചവര്‍.”(ഖുര്‍ആന്‍ 2:156,157)

6. അല്ലാഹുവിലുള്ള ദൃഢവിശ്വാസം നിലനിര്‍ത്തുക 

അല്ലാഹുവില്‍ ദൃഢമായി വിശ്വസിച്ച്‌ പ്രതീക്ഷയര്‍പ്പിച്ച്‌, അവനില്‍ കാര്യങ്ങള്‍ ഭരമേല്‌പിച്ച്‌ ജീവിക്കുന്നവരെ പറ്റി അല്ലാഹു പറയുന്നു: “ആര്‍ അല്ലാഹുവില്‍ വിശ്വസിക്കുകയും അവനെ മുറുകെ പിടിക്കുകയും ചെയ്‌തുവോ അവരെ തന്റെ കാരുണ്യത്തിലും അനുഗ്രഹത്തിലും അവന്‍ പ്രവേശിപ്പിക്കുന്നതാണ്‌. അവങ്കലേക്ക്‌ അവരെ അവന്‍ നേര്‍വഴിയിലൂടെ നയിക്കുന്നതുമാണ്‌.”(ഖുര്‍ആന്‍ 4:175)

7. ഖുര്‍ആന്‍ പിന്‍പറ്റി സൂക്ഷ്‌മതയോടെ ജീവിക്കുക

ഖുര്‍ആന്‍ അനുധാവനം ചെയ്‌ത്‌ ജീവിക്കേണ്ടതിന്റെ അനിവാര്യതയെ പറ്റി അല്ലാഹു പറയുന്നു: “ഇത്‌ നാം അവതരിപ്പിച്ച അനുഗ്രഹീത ഗ്രന്ഥമാകുന്നു. ഇതിനെ നിങ്ങള്‍ അനുധാവനം ചെയ്യുകയും സൂക്ഷ്‌മത (തഖ്‌വ) പാലിക്കുകയും ചെയ്യുക. നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ കാരുണ്യം ലഭിച്ചേക്കാം.”(ഖുര്‍ആന്‍ 6:155)

അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യത്തിന്റെ കനിവിലും തണലിലുമാണ്‌ നാം ജീവിക്കുന്നത്‌. എന്നാല്‍ ഇരു ലോകത്തും യഥാര്‍ഥ വിജയവും സൗഭാഗ്യവും നമുക്ക്‌ ലഭിക്കാന്‍ അല്ലാഹു പ്രത്യേകം കനിഞ്ഞേകുന്ന കാരുണ്യം തന്നെ വേണം. അത്‌ ലഭിക്കാന്‍ അല്ലാഹു പറഞ്ഞ വഴികള്‍ നാം ശ്രദ്ധിക്കുകയും വേണം.

by ശംസുദ്ദീന്‍ പാലക്കോട്‌ @ പുടവ

സ്വര്‍ഗം സ്വപ്‌നം കാണാറുണ്ടോ?

“നിങ്ങള്‍ അല്ലാഹുവിലേക്ക്‌ മടക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ദിവസത്തെ സൂക്ഷിക്കുക; പിന്നെ ഓരോ വ്യക്തിക്കും അവന്‍ സമ്പാദിച്ച തിന്റെ പ്രതിഫലം പൂര്‍ണമായും നല്‌കപ്പെടുന്നതാണ്‌. അവര്‍ ഒരു അനീതിക്കും വിധേയമാവില്ല” (ഖുര്‍ആന്‍ 2:281)

മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ യഥാര്‍ഥ ലക്ഷ്യം പലരും മറന്നുപോകുന്നു. ഈ ലോകത്തെ ഏതാനും വര്‍ഷത്തെ ജീവിതത്തോടെ അവസാനിക്കുന്നതല്ല യഥാര്‍ഥത്തില്‍ ജീവിതം. ഇത്‌ ഒരു താല്‌ക്കാലിക ഇടം മാത്രം. സ്രഷ്‌ടാവ്‌ നമ്മെ ഈ ഭൂമിയിലേക്ക്‌ അയച്ചത്‌ ചില കാര്യങ്ങള്‍ നാം സമ്പാദിച്ചുവെക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണ്‌. അത്‌ നന്മകള്‍ ചെയ്‌ത്‌ ഈ സ്വര്‍ഗപ്രവേശത്തിനുള്ള യോഗ്യത നേടുക എന്നതാണ്‌. `ഞങ്ങള്‍ അല്ലാഹുവില്‍ നിന്ന്‌ വന്നവരും അവനിലേക്ക്‌ തന്നെ തിരിച്ചുപോകേണ്ടവരുമാണ്‌.’ എന്ന ചിന്തയും പ്രഖ്യാപനവും വിശ്വാസിയില്‍ നിന്നുണ്ടാവണം. അതിനിടക്ക്‌ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ നന്മകളില്‍ മുന്നേറാന്‍ മത്സരിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്‌. ഈ ലോകം താല്‌ക്കാലിക സ്ഥലം മാത്രം. സ്രഷ്‌ടാവ്‌ തിരിച്ചുവിളിക്കുമ്പോള്‍ നാം പോകണം. അതിന്‌ മുമ്പ്‌ നാം കുറെയേറെ കാര്യങ്ങള്‍ നേടിയെടുക്കണം. ചെയ്യുന്ന ഏത്‌ പ്രവര്‍ത്തനവും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുകയും പ്രതിഫലം നിശ്ചയിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്‌. പരിപൂര്‍ണ പ്രതിഫലം ഇവിടെ ഒരാള്‍ക്കും ലഭിക്കുകയില്ല. ഈ ലോകത്ത്‌ ആത്മാര്‍ഥതയും നിഷ്‌കളങ്കതയും അളക്കാനോ കൃത്യമായ പ്രതിഫലം നിശ്ചയിക്കാനോ മാനദണ്ഡങ്ങളില്ല.

നബി(സ) മരണപ്പെടുന്നതിന്റെ ഒമ്പത്‌ ദിവസം മുമ്പാണ്‌ ഈ വചനം ഇറങ്ങിയത്‌ എന്ന്‌ അഭിപ്രായപ്പെട്ട വ്യാഖ്യാതാക്കളുണ്ട്‌.. വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആനില്‍ അവസാനം ഇറങ്ങിയ ആയത്ത്‌ എന്ന സ്ഥാനവും പണ്ഡിതന്മാര്‍ ഇതിന്‌ നല്‌കുന്നു. ജീവിത ലക്ഷ്യം മനസ്സിലാക്കി, നാളേക്കുവേണ്ടി സ്വര്‍ഗം പണിയാന്‍ പാടുപെടുകയാണ്‌ നമ്മുടെ ജോലി. അല്ലാഹുവിന്റെ വിളി കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ `മരണം’ എന്ന വാതിലിലൂടെ വേണം ആ സ്വര്‍ഗലോകത്തെത്താന്‍. ഈ ചിന്ത വിശ്വാസി നിലനിര്‍ത്തണം. നമ്മുടെ സ്വര്‍ഗവും നരകവും തീരുമാനിക്കുന്നത്‌ നാം തന്നെയാണ്‌. സത്യവും അസത്യവും തിരിച്ചറിയാനുള്ള സവിശേഷ ബുദ്ധി അല്ലാഹു തന്നിട്ടുണ്ട്‌. ഭാവിയില്‍ വരാനിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ പ്രവാചകന്മാരിലൂടെ അറിയിച്ചിട്ടുമുണ്ട്‌. അതിനാല്‍ അല്ലാഹുവിലേക്ക്‌ മടങ്ങേണ്ടുന്ന ദിവസത്തെ മുന്നില്‍ കണ്ട്‌ പ്രവര്‍ത്തിക്കണം. പ്രവൃത്തിക്കുന്ന ഒരു കൊച്ചു കാര്യവും വൃഥാവിലാവുകയില്ല.

അര്‍ഹമായ പ്രതിഫലവും പുറമെ അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യത്താലുള്ള വര്‍ധനവും വിശ്വാസികള്‍ക്ക്‌ ലഭിക്കും. കൃത്യമായ ശിക്ഷയും തെറ്റ്‌ ചെയ്യുന്നവര്‍ അനുഭവിച്ചേക്കും. നീതിമാനായ അല്ലാഹു ഒട്ടും അനീതി ചെയ്യുകയില്ല. മനസ്സിന്റെ വിചാരങ്ങളറിഞ്ഞ്‌ പ്രതിഫലം നല്‌കാന്‍ അവന്‌ മാത്രമേ കഴിയൂ. അതിനാല്‍ സദാ അല്ലാഹുവിനെ ഓര്‍മിച്ച്‌, പരലോക ശിക്ഷയെ ഭയന്ന്‌ കൂടുതല്‍ പുണ്യകര്‍മങ്ങളിലേര്‍പ്പെടാന്‍ കഴിയേണ്ടതുണ്ട്‌..

 by അബ്‌ദു സലഫി @ പുടവ മാസിക

വാക്കിന്‍റെ ഊക്ക്

വാക്കിന്‍റെ ശക്തി അപാരം തന്നെ. ഒരു സമൂഹത്തെ ഇളക്കിമറിക്കാനും കത്തിപ്പടരുന്ന രോഷാഗ്നിയെ പെട്ടെന്ന് കെടുത്താനും അതിന്നാകുന്നു. വാക്കിന്‍റെ മാധുര്യവും ആകര്‍ഷകം തന്നെ. വേദന കൊണ്ട് പുളയുന്ന ഹൃദയങ്ങളെ ആശ്വാസത്തിന്‍റെ തെളിനീരൊഴിച്ച് തണുപ്പിക്കാന്‍ വാക്കുകള്‍ മതി. അതേയവസരം രണ്ട് വ്യക്തികള്‍ തമ്മിലുള്ള സ്നേഹബന്ധത്തിന്‍റെ സ്വര്‍ണനൂല്‍ പൊട്ടിക്കാനും ഒറ്റ വാക്കിനു കഴിയും. മനുഷ്യന്‍ ഒരു വാക്ക് ഉച്ചരിക്കുമ്പോള്‍ അതിന്‍റെ നന്മ - തിന്മകളെക്കുറിച്ചു പൂര്‍ണ ബോധമുള്ളവനായിരിക്കണം. മറ്റുള്ളവരുടെ അഭിമാനത്തെ കളങ്കപ്പെടുത്തുന്നതും സല്‍പ്പേരിനു ദോഷം വരുത്തുന്നതുമായ പരദൂഷണവും ഏഷണിയും എല്ലാ മതങ്ങളും എതിര്‍ക്കുന്നു.

വാക്കുകളാല്‍ വ്യക്തിഹത്യ നടത്തുന്നത് ഇന്ന് രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ പ്രതിയോഗികളെ തളര്‍ത്താന്‍ സ്വീകരിക്കുന്ന ഏറ്റവും ദുഷിച്ച മാര്‍ഗമാണ്. എന്നാല്‍ ഒരാളുടെ ജീവന്‍ അപഹരിക്കുകയോ സ്വത്വം നശിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് പോലുള്ള മഹാപാപമാണ് മതത്തിന്‍റെ ദൃഷ്ട്ടിയില്‍ അഭിമാനത്തിനു കളങ്കമേല്‍പ്പിക്കലും. പ്രവാചകഭാര്യ ആയിശ (റ) സ്ത്രീസഹജമായ വികാരത്താല്‍ സഹകളത്രയുടെ നീളക്കുറവിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന പദം പ്രയോഗിച്ചപ്പോള്‍ പ്രവാചകന്‍ (സ) ഇപ്രകാരം താക്കീതു ചെയ്തു : "നീ പറഞ്ഞ വാക്ക് കടലില്‍ കലക്കുകയാണെങ്കില്‍ അതിന്‍റെ പ്രകൃതം തന്നെ മാറും".

 റോക്ക് ഫെല്ലര്‍ കോടിക്കണക്കിനു പണത്തിന്‍റെ ഉടമയായിരുന്നു. പക്ഷെ, അതൊന്നും അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ മനസ്സിന് ആശ്വാസം നല്‍കിയില്ല. തന്‍റെ ബന്ധുമിത്രാതികള്‍ പോലും അദ്ദേഹത്തെ സ്നേഹിച്ചിട്ടില്ല. സ്നേഹത്തിന്‍റെ ഒരു വാക്കിനു വേണ്ടി അദ്ദേഹം കൊതിക്കുകയായിരുന്നു. പണം ചോദിച്ചു വരുന്നവര്‍ക്കെല്ലാം അവര്‍ക്കാവശ്യമുള്ളത് കൊടുത്ത് അവരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുവാന്‍ ഒരാള്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞെന്നുവരില്ല. പക്ഷെ, അവര്‍ക്ക് നല്ല വാക്ക് നല്‍കി സന്തോഷിപ്പിക്കാന്‍ കഴിയും. അതുകൊണ്ടത്രേ 'നല്ല വാക്ക് പുണ്യ ദാനമാണ്' എന്ന് പ്രവാചകന്‍ (സ) പഠിപ്പിച്ചത്. കാരണം, അത് മനസ്സിനെ തുറക്കും. അതിലെ വ്രണം ഉണക്കും. വിദ്വേഷം അകറ്റി ശാന്തത കൈവരുത്തും.

മനസ്സമാധാനത്തിനു വേണ്ടി ഉഴലുന്ന മനുഷ്യനെ ഒരിക്കലും നിരാശപ്പെടുത്തരുത്. നല്ല വാക്കുകള്‍ കൊണ്ട് അവരില്‍ പ്രതീക്ഷ ഉണര്‍ത്തണം. ഇവിടെ പ്രവാചകന്‍ (സ) പറഞ്ഞ ഒരു കഥ അനുസ്മരിക്കേണ്ടതുണ്ട്.\ തൊണ്ണൂറ്റി ഒമ്പത് പേരെ കൊന്ന ഒരു കൊലയാളി തനിക്ക് പാപമോചനത്തിനു വഴിയുണ്ടോ എന്ന് ഒരു പുരോഹിതനോട് ചോദിച്ചു. 'ഇല്ല' എന്ന പുരോഹിതന്‍റെ നിഷേധാത്മക മറുപടി അയാളെ രോഷാകുലനാക്കി. അയാള്‍ ആ പുരോഹിതനെയും വധിച്ച് നൂറു തികച്ചു. പിന്നെ ഒരു മഹാനായ പണ്ഡിതനെ സമീപിച്ചു. ഇതേ ചോദ്യമുന്നായിച്ചപ്പോള്‍ 'ഉണ്ട്' എന്നായിരുന്നു മറുപടി. നല്ല മനുഷ്യര്‍ മാത്രം താമസിക്കുന്ന ഒരു നാട്ടിലേക്ക് മാറിത്താമസിക്കാന്‍ അദ്ദേഹത്തോട് പണ്ഡിതന്‍ ഉപദേശിച്ചു. പക്ഷെ, അവിടെയെത്തും മുമ്പ് വഴി മദ്ധ്യേ അദ്ദേഹം മരണപ്പെടുകയും അല്ലാഹുവിങ്കല്‍ അയാള്‍ വിശുദ്ധനായി ഗണിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. 

പൂവിന്‍റെ സുഗന്ധവും സൌരഭ്യവുമുള്ള നല്ല വാക്കുകള്‍ മാത്രമായിരിക്കട്ടെ നമ്മുടെ നാവും തൂലികയും പുറത്ത് വിടുന്നത്.

 by പി മുഹമ്മദ്‌ കുട്ടശ്ശേരി @ ജീവിതം സന്തോഷ പ്രദമാകാന്‍ from യുവത

റജബിലെ അനാചാരങ്ങള്‍

ദൈവികമതമാണിസ്‌ലാം. അഥവാ ഇസ്‌ലാം മാത്രമാണ്‌ ദൈവികമതം. മനുഷ്യര്‍ക്ക്‌ സന്മാര്‍ഗവും ദുര്‍മാര്‍ഗവും തിരിച്ചറിയാനായി അല്ലാഹു നബിമാര്‍ മുഖേന ലോകാരംഭം മുതല്‍ തന്നെ അറിയിച്ചുകൊടുത്ത ജീവിത ക്രമത്തിന്റെ പേരാണ്‌ ഇസ്‌ലാം. അത്‌ കാലാകാലങ്ങളില്‍ ദൈവദൂതന്‍മാരിലൂടെയും വേദഗ്രന്ഥങ്ങളിലൂടെയും ആവശ്യാനുസാരം അറിയിച്ചുകൊടുക്കുകയും മുഹമ്മദ്‌ നബിയിലൂടെ, വിശുദ്ധഖുര്‍ആനിലൂടെ, അതിന്‌ സമാപനം കുറിക്കുകയും ചെയ്‌തു. "ഇന്ന്‌ നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ നാം നിങ്ങളുടെ മതത്തെ പൂര്‍ത്തിയാക്കിത്തന്നിരിക്കുന്നു'' (5:3) എന്ന്‌ വിശുദ്ധഖുര്‍ആന്‍ വചനത്തിലൂടെ, നബി(സ)യുടെ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനത്തെ വര്‍ഷം ഹജ്ജ്‌വേളയില്‍, അസന്നിഗ്‌ധമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.

 നബി(സ) അക്കാര്യം ഒന്നുകൂടി വിശദീകരിച്ചു: `"സ്വര്‍ഗത്തിലേക്കടുപ്പിക്കുകയും നരകത്തില്‍ നിന്നകറ്റുകയും ചെയ്യുന്ന യാതൊരു കാര്യവും ഞാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ പറഞ്ഞുതരാതിരുന്നിട്ടില്ല. നരകത്തോടടുപ്പിക്കുകയും സ്വര്‍ഗത്തില്‍ നിന്നകറ്റുകയും ചെയ്യുന്ന യാതൊരു കാര്യവും നിങ്ങളോട്‌ ഞാന്‍ മുന്നറിയിപ്പു നല്‍കാതെയുമുണ്ടായിട്ടില്ല.'' മുഹമ്മദ്‌ നബി(സ)യുടെ വിയോഗത്തോടെ ദിവ്യസന്ദേശം മനുഷ്യര്‍ക്കെത്തിക്കുന്ന സമ്പ്രദായത്തിന്‌ തിരശ്ശീല വീണു. അതിനു ശേഷം പുണ്യകരമായ ആചാരങ്ങള്‍ ആവിഷ്‌കരിക്കാന്‍ ആര്‍ക്കും അല്ലാഹു അവകാശം നല്‌കിയിട്ടില്ല. `"പുതിയ മതാചാരങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കിയാല്‍ അത്‌ തള്ളപ്പെടുകയാണ്‌ വേണ്ടത്‌'' എന്ന്‌ നബി(സ) പ്രത്യേകം ഉണര്‍ത്തിയിട്ടുണ്ട്‌. 

നിര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍, ഇസ്‌ലാമിന്റെ അടിസ്ഥാനപരമായ ഇക്കാര്യം ഒട്ടും മനസ്സിലാക്കാതെ പുതിയ പുതിയ ആചാരങ്ങളും അനുഷ്‌ഠാനങ്ങളും മുസ്‌ലിം സമൂഹത്തില്‍ എത്രയോ വളര്‍ന്നുവന്നിരിക്കുന്നു. എല്ലാം പുണ്യത്തിന്റെ പേരില്‍ തന്നെ. ഓരോ മാസത്തിലും ഓരോതരം പുതിയ ആചാരങ്ങള്‍ മുസ്‌ലിംകളില്‍ ചിലര്‍ ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇവയ്‌ക്ക്‌ പ്രാദേശികമായും കാലികമായും ഭേദങ്ങളുണ്ടാകുമെന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്‌. ഇസ്‌ലാമികാചാരങ്ങള്‍ക്ക്‌ ലോകത്തിലുടനീളം ഒരേ രൂപമേ നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളൂ.

 റജബ്‌ മാസത്തിലും ചില അനാചാരങ്ങള്‍ മുസ്‌ലിംകളില്‍ ചിലര്‍ അനുഷ്‌ഠിച്ചുവരുന്നുണ്ട്‌. അവയില്‍ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത്‌ `മിഅ്‌റാജ്‌' ആഘോഷമാണ്‌. പ്രവാചകത്വ ലബ്‌ധിക്കു ശേഷം മുഹമ്മദ്‌നബി(സ)ക്കു നല്‍കപ്പെട്ട നിരവധി ദൃഷ്‌ടാന്തങ്ങളില്‍ പെട്ടതത്രെ ഇസ്‌റാഉം മിഅ്‌റാജും. മക്കയിലെ മസ്‌ജിദുല്‍ ഹറാമില്‍ നിന്ന്‌ ഫലസ്‌ത്വീനിലെ ജറൂസലമിലെ മസ്‌ജിദുല്‍ അഖ്‌സ്വാ വരെ ഒരു രാത്രിയില്‍ പ്രവാചകന്‍(സ) ആനയിക്കപ്പെട്ടു. അന്നത്തെ സ്ഥിതിയനുസരിച്ച്‌ മാസങ്ങളോളം സഞ്ചരിച്ചെങ്കില്‍ മാത്രം എത്തിപ്പെടാവുന്ന ദൂരം ഒരു രാത്രിയില്‍ നബി(സ) പോയി വന്നു എന്നത്‌ ദൈവികദൃഷ്‌ടാന്തമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല. ഇതിന്നാണ്‌ ഇസ്‌റാഅ്‌ എന്ന്‌ പറയുന്നത്‌. ഇസ്‌റാഅ്‌ എന്ന പേരില്‍ അറിയപ്പെടുന്ന വിശുദ്ധഖുര്‍ആനിലെ 17-ാം അധ്യായം ആരംഭിക്കുന്നത്‌ ഇസ്‌റാഇനെ പരാമര്‍ശിച്ചുകൊണ്ടാണ്‌. അതേ രാത്രിയില്‍ തന്നെ മസ്‌ജിദുല്‍ അഖ്‌സ്വയില്‍ നിന്ന്‌ വാനലോകത്തേക്ക്‌ മുഹമ്മദ്‌നബി(സ) ആനയിക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. അവിടെ വെച്ച്‌ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൃഷ്‌ടാന്തങ്ങള്‍ എമ്പാടും കാണാനും അറിയാനും അദ്ദേഹത്തിന്‌ അവസരമുണ്ടായി. ഇതെല്ലാം അമാനുഷിക ദൃഷ്‌ടാന്തങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു. ഈ സംഭവം മിഅ്‌റാജ്‌ എന്ന പേരിലാണ്‌ അറിയപ്പെടുന്നത്‌. വിശുദ്ധഖുര്‍ആനിലെ 57-ാം അധ്യായമായ `അന്നജ്‌മി'ല്‍ ഈ ആകാശാരോഹണം, പേരെടുത്തു പറയാതെ, പരാമര്‍ശിക്കുന്നുണ്ട്‌. ഈ സംഭവങ്ങള്‍ നബിചര്യയില്‍ വളരെ വ്യക്തമായി പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. നിര്‍ബന്ധ കര്‍മാനുഷ്‌ഠാനമായ അഞ്ചു നേരത്തെ നമസ്‌കാരം നിര്‍ബന്ധമാക്കപ്പെട്ടത്‌ ഈ സന്ദര്‍ഭത്തിലാണ്‌. ഇത്രയും കാര്യങ്ങള്‍ ഇസ്‌ലാമിക ചരിത്രത്തിലെ തര്‍ക്കമറ്റ സംഗതികളാണ്‌.

 എന്നാല്‍ ഇത്‌ ഏത്‌ ദിവസമാണെന്ന്‌ കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഈ ദിവസം ഓര്‍മിക്കാന്‍ നിഷ്‌കര്‍ഷിക്കുകയോ ആ ദിവസത്തില്‍ ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള പ്രത്യേക ആരാധനാകര്‍മങ്ങളോ ചടങ്ങുകളോ ഏര്‍പ്പെടുത്തുകയോ ചെയ്‌തിട്ടുമില്ല. എന്നാല്‍ റജബ്‌ ഇരുപത്തേഴാമത്‌ രാത്രിയാണ്‌ ഈ ദിനമെന്നു കണക്കാക്കുകയും അന്ന്‌ പ്രത്യേക ചടങ്ങുകളും ആഘോഷങ്ങളും നടത്തുകയും പ്രത്യേക ഭക്ഷണ പദാര്‍ഥങ്ങള്‍ തയ്യാറാക്കുകയും മുസ്‌ലിയാന്മാരെ വിളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന്‌ ദുആ ചെയ്യിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പതിവ്‌ ചില സ്ഥലങ്ങളില്‍ കണ്ടുവരുന്നത്‌ പ്രവാചകന്‍ പഠിപ്പിച്ച ദീനില്‍ ഇല്ലാത്തതാണ്‌. ഇത്തരം `ദീനീ'കാര്യങ്ങള്‍ക്കാണ്‌ ബിദ്‌അത്ത്‌ എന്ന്‌ പറയുന്നത്‌. ബിദ്‌അത്താകട്ടെ നരകത്തിലേക്കുള്ള പാതയുമത്രെ.

 ശൈഖുല്‍ ഇസ്‌ലാം ഇബ്‌നുല്‍ ഖയ്യിം പറയുന്നത്‌ ഈ സംഭവം ഏതു മാസത്തിലെന്നോ ഏതു ദിവസമെന്നോ തിട്ടപ്പെടുത്താവുന്ന പ്രാമാണിക രേഖകള്‍ ഒന്നുമില്ല' എന്നാണ്‌ (സാദുല്‍മആദ്‌). മിഅ്‌റാജ്‌ രാവ്‌ എന്ന പേരില്‍ കൊണ്ടാടപ്പെടുന്ന ഈ ആചാരം പക്ഷെ, ഇസ്‌റാഅ്‌ രാവ്‌ എന്ന്‌ പറയപ്പെടാറില്ല! അതെന്താണെന്നറിഞ്ഞുകൂടാ. മിഅ്‌റാജിനെക്കാള്‍ ഖണ്ഡിതമായി ഖുര്‍ആന്‍ സൂക്തങ്ങളില്‍ വ്യക്തമായി പറഞ്ഞത്‌ ഇസ്‌റാഅ്‌ ആയിരുന്നിട്ടുപോലും.

 റജബ്‌, ശഅ്‌ബാന്‍ മാസങ്ങളില്‍ ചില ആളുകള്‍ `സ്വലാത്തുര്‍റഗാഇബ്‌' എന്ന പേരില്‍ ഒരു പ്രത്യേക നമസ്‌കാരം നിര്‍വഹിക്കുന്നുണ്ട്‌. ഇതും ബിദ്‌അത്താണ്‌. നബിചര്യയില്‍ അടിസ്ഥാനമില്ലാത്ത പുണ്യകര്‍മങ്ങള്‍ക്കും ആരാധനകള്‍ക്കും സാധുതയില്ല. അവ പാഴ്‌വേലയാണെന്നു മാത്രമല്ല ശിക്ഷാര്‍ഹമായ ബിദ്‌അത്തു കൂടിയാണ്‌. ഹിജ്‌റ 448ല്‍ ഇബ്‌നു അബില്‍ ഹംറാഅ്‌ എന്നു പേരുള്ള ഒരാളാണ്‌ ഈ നമസ്‌കാരം ആദ്യമായി തുടങ്ങിയതത്രെ. മനോഹരമായി ഖുര്‍ആന്‍ പാരായണം ചെയ്‌തിരുന്ന ഇയാള്‍ ബൈത്തുല്‍ മുഖദ്ദസില്‍ വെച്ച്‌ നമസ്‌കരിക്കുകയും അതുകണ്ട്‌ ആളുകള്‍ കൂടെ കൂടുകയും ചെയ്‌തു എന്ന്‌ അഹ്‌മദുബ്‌നു ഹജര്‍ ഇമാം ത്വര്‍ത്വൂസി അല്‍ ഹവാദിസ്‌ വല്‍ബിദഅ്‌ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തില്‍ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചിട്ടുണ്ട്‌.

 അതു മാത്രമല്ല, റജബ്‌ മാസത്തില്‍ മിഅ്‌റാജ്‌ ആഘോഷത്തോടനുബന്ധിച്ച്‌ നോമ്പനുഷ്‌ഠിക്കുന്നവരെയും കാണാം. ഈ നോമ്പിനു ഇസ്‌ലാമില്‍ രേഖകളില്ല. മറ്റു മാസങ്ങളിലുള്ളതിനെക്കാള്‍ പുണ്യകരമായ ഒരു നോമ്പും റജബില്‍ ഇല്ല. ആദരണീയ മാസങ്ങളായി അല്ലാഹു അറിയിച്ച നാലു മാസങ്ങളിലൊന്നാണ്‌ റജബ്‌. ദുല്‍ഖഅ്‌ദ, ദുല്‍ഹിജ്ജ:, മുഹര്‍റം എന്നിവയാണ്‌ മറ്റു മാസങ്ങള്‍. ആ മാസങ്ങളില്‍ ആയുധമേന്താനോ യുദ്ധങ്ങളിലേര്‍പ്പെടാനോ പാടില്ല. എന്നാല്‍ അതിനപ്പുറം പ്രസ്‌തുത മാസങ്ങളില്‍ ദിക്‌റുകളോ ദുആകളോ നമസ്‌കാരമോ നോമ്പോ പ്രത്യേകമായി നബി(സ) ഏര്‍പ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. റജബിന്റെ പ്രാധാന്യവും പോരിശയും പറയുന്ന, റജബില്‍ ചില നോമ്പുകള്‍ നിര്‍ദേശിക്കുന്ന ഏതാനും ഹദീസുകള്‍ ഉദ്ധരിക്കപ്പെടാറുണ്ട്‌. ഈ വകുപ്പില്‍ ഉദ്ധരിക്കപ്പെട്ട മുഴുവന്‍ ഹദീസുകളും ദുര്‍ബലങ്ങളോ വ്യാജനിര്‍മിതങ്ങളോ ആണെന്ന്‌ മുഹദ്ദിസുകള്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്‌. ഇനി അങ്ങനെ ആണെങ്കില്‍ തന്നെ അവയൊന്നും മിഅ്‌റാജുമായോ ഇസ്‌റാഉമായോ ബന്ധപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞതല്ല എന്നത്‌ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധേയമാണ്‌. 

``ആകാശഭൂമികള്‍ സൃഷ്‌ടിച്ച അന്നു മുതല്‍ തന്നെ മാസങ്ങള്‍ പന്ത്രണ്ടാണെന്നും അവയില്‍ നാലെണ്ണം ആദരണീയമായി കണക്കാക്കണമെന്നും'' (9:36) വിശുദ്ധഖുര്‍ആന്‍ പറഞ്ഞു. അവ ഏതെല്ലാം മാസങ്ങളാണെന്നും എങ്ങനെ ആദരിക്കണമെന്നും നബി(സ)യും പഠിപ്പിച്ചു. നബിയോ സ്വഹാബികളോ ചെയ്യാത്ത ഒരു കാര്യം ദീനില്‍ ഒരു ചടങ്ങായി വരാന്‍ പാടില്ല എന്ന പ്രാഥമികതത്വം ഉള്‍ക്കൊള്ളുകയും ഖുര്‍ആനും സുന്നത്തും നാം സാമാന്യമായി പഠിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ്‌ ഇത്തരം അന്ധവിശ്വാസങ്ങള്‍ക്ക്‌ അറുതിവരുത്താനുള്ള മാര്‍ഗം. അതേസമയം സമുദായത്തിലെ `വിവരമുള്ളവരെന്ന്‌' ധരിക്കപ്പെടുന്ന ആള്‍ക്കാര്‍ ഇത്തരം ചടങ്ങുകള്‍ സംഘടിപ്പിക്കുകയും ഫീസ്‌ ഏര്‍പ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നതാണ്‌ ഏറെ ഖേദകരം.

 യുദ്ധം ഹറാമായ മാസമാണ്‌ റജബ്‌ എന്നല്ലാതെ ഈ മാസത്തില്‍ ഏതെങ്കിലും ഒരു പ്രത്യേക കര്‍മം ഇബാദത്തായി നിശ്ചയിക്കുകയോ നിലവിലുള്ള ഏതെങ്കിലും അനുഷ്‌ഠാനങ്ങള്‍ക്ക്‌ റജബില്‍ പ്രത്യേകത നിര്‍ണയിക്കുകയോ ചെയ്‌തിട്ടില്ല. എന്നാല്‍ റജബ്‌ മാസത്തില്‍ ചില ആചാരങ്ങള്‍ പുണ്യമായി കരുതിപ്പോരുന്നവരുണ്ട്‌. ``റജബ്‌ അല്ലാഹുവിന്റെ മാസവും ശഅ്‌ബാന്‍ എന്റെ മാസവും റമദാന്‍ സമുദായത്തിന്റെ മാസവുമാണ്‌'' എന്ന്‌ പ്രവാചകന്‍(സ) പറഞ്ഞതായി ചിലര്‍ ഉദ്ധരിക്കുന്ന ഹദീസ്‌ ഒരു മുഹദ്ദിസും അംഗീകരിച്ചിട്ടില്ലാത്ത വ്യാജഹദീസാണ്‌. മൗദ്വൂഅ്‌ ആയ ഹദീസുകളുടെ ഗണത്തില്‍ പെട്ടതാണിത്‌. ``ഇതര ദിക്‌റുകളെക്കാള്‍ ഖുര്‍ആനിന്നുള്ള പ്രാധാന്യം പോലെയാണ്‌ ഇതര മാസങ്ങളെക്കാള്‍ റജബിനുള്ളത്‌'' എന്ന ഹദീസും വ്യജമാണ്‌. (തബ്‌യീനുല്‍ അജബ്‌)

 റജബ്‌ ഒന്നാം തിയ്യതി മഗ്‌രിബിനു ശേഷം ചില പ്രത്യേക നമസ്‌കാരങ്ങള്‍ നിര്‍വഹിച്ചാല്‍ ഒരുപാട്‌ പ്രതിഫലമുണ്ട്‌ എന്നു പറയുന്ന ഹദീസ്‌ വ്യാജമാണെന്ന്‌ ഇബ്‌നുല്‍ജൗസി വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്‌. റജബ്‌ മാസത്തില്‍ ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള ആരാധനകള്‍ നബി(സ) നിര്‍വഹിക്കുകയോ നിര്‍ദേശിക്കുകയോ ചെയ്‌തതായി പ്രബലമായ ഒരു ഹദീസിലും രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഇസ്‌ലാമിനു മുമ്പ്‌ `മുദര്‍' ഗോത്രക്കാര്‍ റജബിന്‌ അമിത പ്രാധാന്യം കല്‌പിക്കുകയും `അതീറ' എന്ന ബലികര്‍മം നിര്‍വഹിക്കുകയും ചെയ്‌തിരുന്നതിനാല്‍ ഈ മാസം `റജബ്‌ മുദര്‍' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. നബി(സ) ഈ ആചാരങ്ങള്‍ നിരോധിച്ചു.

 ``സ്വര്‍ഗത്തില്‍ റജബ്‌ എന്നു പേരായ ഒരു നദിയുണ്ട്‌. പാലിനെക്കാള്‍ വെളുത്തതും തേനിനെക്കാള്‍ മധുരമുള്ളതുമാണത്‌. റജബ്‌ മാസത്തില്‍ ഒരു ദിവസം നോമ്പനുഷ്‌ഠിച്ചാല്‍ ആ നദിയില്‍ നിന്ന്‌ ജലപാനം സാധ്യമാകും'' എന്ന ഒരു റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ ചിലര്‍ ഉദ്ധരിച്ചുകണുന്നു. അറിയപ്പെടാത്ത നിരവധി റിപ്പോര്‍ട്ടര്‍മാരിലൂടെ ഉദ്ധരിക്കപ്പെട്ട ഈ ഹദീസ്‌ മുഹദ്ദിസുകള്‍ തള്ളിക്കളഞ്ഞതാണ്‌.

 റജബ്‌ മാസത്തിലെ ആദ്യ വെള്ളിയാഴ്‌ച രാത്രി സ്വലാതുര്‍റഗാഇബ്‌ എന്ന ഒരു പ്രത്യേക നമസ്‌കാരം ചിലര്‍ നിര്‍വഹിക്കുന്നുണ്ടത്രെ. ആദ്യത്തെ നാലു നൂറ്റാണ്ടില്‍ ആര്‍ക്കും ഇതു പരിചയമില്ല. ഹിജ്‌റ 480നു ശേഷം ബൈതുല്‍ മുഖദ്ദസിലാണത്രെ ഈ `നമസ്‌കാരം' ആദ്യമായി അരങ്ങേറിയത്‌. റജബില്‍ പൂര്‍ണമായോ ഏതാനും ദിവസമോ വ്രതമനുഷ്‌ഠിക്കുന്ന ചിലരുണ്ട്‌. ഇവ്വിഷയകമായി വന്നിട്ടുള്ള എല്ലാ റിപ്പോര്‍ട്ടുകളും വ്യാജവും ദുര്‍ബലവുമാണെന്ന്‌ ഹാഫിദ്‌ ഇബ്‌നുഹജറില്‍ അസ്‌ഖലാനി വ്യക്തമാക്കുന്നു. (തബ്‌യീനുല്‍ അജബ്‌ ബിമാ വറദ ഫീ ഫദ്‌ലി റജബ്‌)

 റജബില്‍ ഉംറ നിര്‍വഹിക്കല്‍ പ്രത്യേകം പുണ്യകരമാണെന്ന്‌ ചിലര്‍ കരുതുന്നു. പ്രവാചകന്‍ റജബില്‍ ഉംറ നിര്‍വഹിക്കുകയോ നിര്‍വഹിക്കാന്‍ നിര്‍ദേശിക്കുകയോ ചെയ്‌തിട്ടില്ല. റജബ്‌ 22ന്‌ ഇമാം ജഅ്‌ഫര്‍ സ്വാദിഖിന്റെ സ്‌മരണാര്‍ഥം സദ്യവട്ടങ്ങളോടെ ആഘോഷിക്കുന്നത്‌ ശീഅകളുടെ പതിവാണ്‌. യഥാര്‍ഥത്തില്‍ ജഅ്‌ഫറുസ്വാദിഖിന്റെ ജന്മദിനമോ ചരമദിനമോ അല്ല റജബ്‌ 22. മറിച്ച്‌ ഈ ദിനത്തിലാണ്‌ മുആവിയ(റ)യുടെ മരണം. ഇതിലുള്ള സന്തോഷമാണ്‌ അവര്‍ ആചരിക്കുന്നത്‌ എന്നോര്‍ക്കുക!

  by അബ്ദുല്‍ ജബ്ബാര്‍ തൃപ്പനച്ചി @ അതൌഹീദ് ദ്വൈ മാസിക

ശപഥം നന്മയെ തടയരുത്

"ബോധപൂര്‍വ്വമല്ലാതെ വെറുതെ പറഞ്ഞുപോകുന്ന ശപഥവാക്കുകള്‍ മൂലം അല്ലാഹു നിങ്ങളെ പിടികൂടുന്നതല്ല. പക്ഷെ, നിങ്ങള്‍ മനസ്സറിഞ്ഞ് പ്രവര്‍ത്തിച്ചതിന്‍റെ പേരില്‍ അല്ലാഹു നിങ്ങളെ പിടികൂടുന്നതാണ്‌. അല്ലാഹു ഏറെ പൊറുക്കുന്നവനും സഹനശീലനുമാകുന്നു" (അദ്ധ്യായം 2 ബഖറ 225) 

മനുഷ്യരുടെ സൃഷ്ടാവായ അല്ലാഹുവാണ് മനുഷ്യ മനസ്സിനെക്കുറിച്ച് ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ അറിയുന്നവന്‍. ഏതു കാര്യവും ചെയ്യുമ്പോഴും 'ഉള്ളിലിരുപ്പ്' എന്താണെന്ന് കൃത്യമായി അറിയുന്നവനാകുന്നു അല്ലാഹു. ബാഹ്യമായ പ്രവര്‍ത്തനവും ഭാവവും നോക്കിയല്ല, മനസ്സിന്‍റെ യഥാര്‍ത്ഥനില നോക്കിയാണ് അല്ലാഹു പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുന്നതും പ്രതിഫലം നല്‍കുന്നതും ശിക്ഷ വിധിക്കുന്നതും. മനപ്പൂര്‍വമല്ലാതെ അബദ്ധത്തില്‍ പറയുന്നതും ചെയ്യുന്നതും കാരുണ്യവാനായ അല്ലാഹുവിന്‍റെ മുമ്പില്‍ മാപ്പര്‍ഹിക്കുന്ന പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളാണ്. അതേസമയം ബോധപൂര്‍വം ചെയ്യുന്നവയെ അവന്‍ കാണാതിരിക്കുകയോ പിടികൂടാതിരിക്കുകയോ ചെയ്യുകയുമില്ല.

 ഏതു കാര്യത്തെക്കുറിച്ചും ഞാനത് ചെയ്യും; ചെയ്യില്ല എന്നെല്ലാം അല്ലാഹുവില്‍ സത്യംചെയ്തു പറയല്‍ അറബികളുടെ ശീലമായിരുന്നു. സത്യലംഘനം തെറ്റായതിനാല്‍, മുമ്പൊരു സത്യം ചെയ്തുപോയി എന്നത് കൊണ്ടുമാത്രം പല നല്ലകാര്യങ്ങളും ഉപേക്ഷിക്കുന്ന സ്ഥിതിവിശേഷവും അവരില്‍ കാണാമായിരുന്നു. അതിനാല്‍ ശപഥം സല്‍കര്‍മ്മങ്ങള്‍ക്ക് തടസ്സമാകരുതെന്നു അല്ലാഹു പ്രത്യേകം ഉണര്‍ത്തുന്നുണ്ട്. "അല്ലാഹുവെ - അവന്റെപേരില്‍ നിങ്ങള്‍ ശപഥം ചെയ്തു പോയി എന്ന കാരണത്താല്‍ - നന്‍മ ചെയ്യുന്നതിനോ ധര്‍മ്മം പാലിക്കുന്നതിനോ ജനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ രഞ്ജിപ്പുണ്ടാക്കുന്നതിനോ നിങ്ങള്‍ ഒരു തടസ്സമാക്കി വെക്കരുത്‌. അല്ലാഹു എല്ലാം കേള്‍ക്കുന്നവനും അറിയുന്നവനുമാകുന്നു" (അദ്ധ്യായം 2 ബഖറ 224)

 കൂടുതല്‍ ഉത്തമവും മനുഷ്യര്‍ക്ക് ഉപകാര പ്രദവുമായ ഒരു കാര്യം നിര്‍വഹിക്കുന്നതിന്, നേരത്തെ ചെയ്തുപോയ പ്രതിജ്ഞ ലംഘിക്കുന്നതിനു വിരോധമില്ലെന്നാണ് ഇവിടെ അല്ലാഹു ഉണര്‍ത്തുന്നത്. നബി (സ) പറഞ്ഞു : "ഒരാള്‍ ഒരു കാര്യത്തെപ്പറ്റി സത്യം ചെയ്തിട്ട്, അതിനേക്കാള്‍ ഉത്തമം മറ്റൊന്നായിരുന്നുവെന്ന് കണ്ടാല്‍, അവന്‍ അവന്‍റെ സത്യത്തിനു പ്രായശ്ചിത്തം നല്‍കുകയും ആ ഉത്തമമായ കാര്യം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു കൊള്ളട്ടെ" [ബുഖാരി, മുസ്‌ലിം]

 ബോധപൂര്‍വം ചെയ്ത സത്യം ലംഘിക്കുന്നതായാല്‍ പ്രായശ്ചിത്തമായി പത്ത് അഗതികള്‍ക്ക് ഭക്ഷണമോ വസ്ത്രമോ നല്‍കുകയോ ഒരടിമയെ മോചിപ്പിക്കുകയോ മൂന്നു ദിവസം നോമ്പെടുക്കുകയോ ചെയ്യേണ്ടതുണ്ടെന്ന് വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ (മാഇദ 93) സൂചിപ്പിക്കുന്നു. സത്യം ചെയ്യുന്നതിനെ ഇസ്‌ലാം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും, സത്യം ചെയ്യുകയാണെങ്കില്‍ അത് അല്ലാഹുവിനെ മുന്‍നിര്‍ത്തി മാത്രമേ ആകാവൂ എന്ന് നിര്‍ബന്ധം പിടിക്കുന്നുണ്ട്. ശപഥം ചെയ്‌താല്‍ അത് പാലിക്കാതിരിക്കുന്നത് കുറ്റകരമാണെന്ന് പ്രത്യേകം ഖുര്‍ആന്‍ ഓര്‍മപ്പെടുത്തുന്നു.

 by അബ്ദു സലഫി @ പുടവ മാസിക

കണ്ണുനീര്‍ പൊഴിക്കാത്ത കണ്ണ്‍

മനുഷ്യരെന്ന നിലയില്‍ ഭാഗ്യനിര്‍ഭാഗ്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിലയിരുത്തുന്നവരാണ് നാം. പലതും ഭാഗ്യമായും സൌഭാഗ്യമായും മഹാഭാഗ്യമായും നാം കണക്കാക്കുമ്പോള്‍ മറ്റു പലതും നിര്‍ഭാഗ്യവും ദൌര്‍ഭാഗ്യവുമായാണ് നമ്മുടെ കണ്ണുകളില്‍ പെടുന്നത്. വിവിധ മാനദണ്ടങ്ങളിലൂടെ വിലയിരുത്തപ്പെടുകയാണ് ഭാഗ്യനിര്‍ഭാഗ്യങ്ങള്‍. വിശ്വാസികളാണ് നാം. വിലയിരുത്തലുകള്‍ക്ക് മാനദണ്ടമുണ്ടാകണം. എങ്കിലേ അവ മൂല്യവത്താകൂ. ശേഷ്ടമായ മാനദണ്ഡം ദൈവവചനവും പ്രവാചകവചനവുമാണ്. ഇവ ഉപയോഗിച്ച് നമുക്ക് നമ്മെ വിലയിരുത്താം; നാം ഭാഗ്യവാന്മാരോ നിര്‍ഭാഗ്യ വാന്മാരോ എന്ന്.

നബി (സ)യില്‍ നിന്നും അനസുബ്നു മാലിക് (റ) ഉദ്ധരിച്ചു. അല്ലാഹുവിന്‍റെ റസൂല്‍ (സ) പറഞ്ഞു : നാല് കാര്യങ്ങള്‍ നിര്‍ഭാഗ്യത്തിന്‍റെ നിദര്‍ശനങ്ങളാകുന്നു. അവ, കണ്‍വരള്‍ച്ച, ഹൃദയകാഠിന്യം, അതിമോഹം, ഭൌതികതയോടുള്ള ദുരാഗ്രഹം എന്നിവയാണ്.

കണ്‍വരള്‍ച്ച : കണ്ണുനീര്‍ പൊഴിക്കുന്നതിലുള്ള കണ്ണിന്‍റെ ലുബ്ധത. ദൈവഭയത്താലോ പാപബോധത്താലോ ഒരിറ്റു കണ്ണുനീര്‍പോലും പൊടിയാത്ത, പൊഴിയാത്ത കണ്ണിന്‍റെ കാഠിന്യം!

ഹൃദയകാഠിന്യം : ഒരു ഉപദേശവും പ്രതിഫലിക്കാത്ത, ഒരു ഉല്‍ബോധനവും സ്വാധീനിക്കാത്ത, ഒരു പുണ്യത്തിനും മുതിരാത്ത, ദൈവവചനത്താലോ സ്മരണയാലോ ലോലമാവാത്ത കല്ലുപോലും നാണിക്കുന്ന ഹൃദയ കാഠിന്യം! 

അതിമോഹം : മരണത്തെയും പരലോകത്തെയും മറപ്പിച്ചു കളയുന്ന മോഹങ്ങള്‍. അവയുടെ വ്യാപ്തിക്കായുള്ള നെട്ടോട്ടം. അറ്റമില്ലാത്ത ഇത്തരം ആഗ്രഹങ്ങള്‍ സത്യത്തെയും ധര്‍മ്മത്തേയും നീതിയേയും ഇതരമൂല്യങ്ങളെയും തകര്‍ത്തെറിയുന്നു.

ഭൌതികതയോടുള്ള ദുരാഗ്രഹം : ഭൌതിക സുഖപ്രാപ്തി, അതിലുള്ള തൃപ്തി, മനംനിറയെ ഭൌതികത, സുഖലോലുപത. വായ നിറയെ, വാക്ക് നിറയെ, കണ്‍ നിറയെ, കാതു നിറയെ, മനസ്സ് നിറയെ ഒരേയൊരു ചിന്ത. ഈ ലോകം....ഈ ജീവിതം.....ഈ സുഖം....

എന്നാല്‍ സത്യവിശ്വാസികളുടെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് അല്ലാഹു പറയുന്നത് കേള്‍ക്കൂ : "റസൂലിന് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത് അവര്‍ കേട്ടാല്‍ സത്യം മനസ്സിലാക്കിയതിന്‍റെ ഫലമായി അവരുടെ കണ്ണുകളില്‍ നിന്ന് കണ്ണുനീര്‍ ഒഴുകുന്നതായി നിനക്ക് കാണാം. അവര്‍ പറയും: ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ! ഞങ്ങള്‍ വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനാല്‍ സത്യസാക്ഷികളോടൊപ്പം ഞങ്ങളെയും നീ രേഖപ്പെടുത്തേണമേ" (അദ്ധ്യായം 5 മാഇദ 83)

"പിന്നീട് അതിന് ശേഷവും നിങ്ങളുടെ മനസ്സുകള്‍ കടുത്തുപോയി. അവ പാറപോലെയോ അതിനെക്കാള്‍ കടുത്തതോ ആയി ഭവിച്ചു. പാറകളില്‍ ചിലതില്‍ നിന്ന് നദികള്‍ പൊട്ടി ഒഴുകാറുണ്ട്‌. ചിലത് പിളര്‍ന്ന് വെള്ളം പുറത്ത് വരുന്നു. ചിലത് ദൈവഭയത്താല്‍ താഴോട്ട് ഉരുണ്ടു വീഴുകയും ചെയ്യുന്നു. നിങ്ങള്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന യാതൊന്നിനെപറ്റിയും അല്ലാഹു ഒട്ടും അശ്രദ്ധനല്ല" (അദ്ധ്യായം 2 ബഖറ 74)

"(സത്യവിശ്വാസികളെ) വിളിച്ച് അവര്‍ (കപടന്‍മാര്‍) പറയും: ഞങ്ങള്‍ നിങ്ങളോടൊപ്പമായിരുന്നില്ലേ? അവര്‍ (സത്യവിശ്വാസികള്‍) പറയും: അതെ; പക്ഷെ, നിങ്ങള്‍ നിങ്ങളെ തന്നെ കുഴപ്പത്തിലാക്കുകയും (മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് നാശം വരുന്നത്‌) പാര്‍ത്തുകൊണ്ടിരിക്കുകയും (മതത്തില്‍) സംശയിക്കുകയും അല്ലാഹുവിന്‍റെ ആജ്ഞ വന്നെത്തുന്നത് വരെ വ്യാമോഹങ്ങള്‍ നിങ്ങളെ വഞ്ചിക്കുകയും ചെയ്തു. അല്ലാഹുവിന്‍റെ കാര്യത്തില്‍ പരമവഞ്ചകനായ പിശാച് നിങ്ങളെ വഞ്ചിച്ചു കളഞ്ഞു" (അദ്ധ്യായം 57 ഹദീദ് 14)

നാമോര്‍ക്കുക, നാം ഭാഗ്യവാന്മാരോ ദൌര്‍ഭാഗ്യവാന്മാരോ? നമ്മുടെ കണ്ണുകള്‍ നിര്‍ജലങ്ങളായോ? ഹൃദയം കടുത്തുവോ? മോഹങ്ങള്‍ക്കറ്റമില്ലേ? ഈ ഭൌതികലോകം നമ്മെ വഞ്ചിച്ചുവോ? അല്ലാഹു നമ്മെ കാത്തു രക്ഷിക്കട്ടെ, അവന്‍ നമ്മെ ഭാഗ്യവാന്മാരില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തി അനുഗ്രഹിക്കുമാറാകട്ടെ, ആമീന്‍

 by സഈദ് ഫാറൂഖി @ ഹദീസ് ചിന്തകള്‍ from യുവത ബുക്ക്‌ ഹൌസ്

ഇസ്‌ലാം: സമര്‍പ്പണത്തിലൂടെ സമാധാനം

ഉമര്‍(റ) പറയുന്നു: ``ഞങ്ങള്‍ ഒരു ദിവസം പ്രവാചക സവിധത്തില്‍ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോള്‍ കറുത്ത മുടിയുള്ള ശുഭ്രവസ്‌ത്രധാരിയായ ഒരാള്‍ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. യാത്ര ചെയ്‌തുവന്ന അടയാളങ്ങളൊന്നും അദ്ദേഹത്തില്‍ കാണപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. ഞങ്ങള്‍ക്കാര്‍ക്കും അദ്ദേഹത്തെ പരിചയവുമില്ല. തന്റെ കാല്‍മുട്ടുകള്‍ പ്രവാചകന്റെ കാല്‍മുട്ടിനോട്‌ ചേര്‍ത്തുവെച്ച്‌ തന്റെ കൈപടം കാല്‍തുടമേല്‍ വെച്ച്‌ അദ്ദേഹം പ്രവാചകനോട്‌ ചേര്‍ന്നിരുന്നു. എന്നിട്ടദ്ദേഹം ചോദിച്ചു: `മുഹമ്മദേ, ഇസ്‌ലാം എന്താണെന്ന്‌ താങ്കളെനിക്ക്‌ പറഞ്ഞുതരൂ.' അപ്പോള്‍ പ്രവാചകന്‍ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞുകൊടുത്തു: `അല്ലാഹുവല്ലാതെ വേറെ ആരാധ്യനില്ലെന്ന്‌ നീ സാക്ഷ്യം വഹിക്കുക, മുഹമ്മദ്‌ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതനാണെന്നും. നീ നമസ്‌കാരം നിലനിര്‍ത്തുകയും സകാത്ത്‌ കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുക. റമദാനില്‍ നോമ്പനുഷ്‌ഠിക്കുകയും ഹജ്ജിന്‌ പോകാന്‍ സാധിക്കുമെങ്കില്‍ കഅ്‌ബയിലെത്തി ഹജ്ജ്‌ നിര്‍വഹിക്കുകയും ചെയ്യുക.' അപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: താങ്കള്‍ സത്യമാണ്‌ പറഞ്ഞത്‌. ഇത്‌ കണ്ട്‌ ഞങ്ങള്‍ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹം തന്നെ ചോദിക്കുകയും അദ്ദേഹം തന്നെ സത്യപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.'' (മുസ്‌ലിം)

മുസ്‌ലിം ഉദ്ധരിച്ച ദീര്‍ഘമായ ഈ ഹദീസിന്നൊടുവില്‍ പ്രവാചക സവിധത്തില്‍ വന്ന അപരിചിതന്‍ അല്ലാഹുവിനാല്‍ നിയോഗിതനായ ജിബ്‌രീല്‍ എന്ന മലക്കാണെന്ന്‌ നബി(സ) വിശദീകരിക്കുന്ന ഭാഗമുണ്ട്‌. ഏറെ ഉദ്ധരിക്കപ്പെടുകയും പലര്‍ക്കും സുപരിചിതവുമായ ഈ ഹദീസില്‍ ഇസ്‌ലാമിന്റെ പാഠങ്ങളാണ്‌ ഹ്രസ്വമായും എന്നാല്‍ സമഗ്രമായും പഠിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്‌. ഇസ്‌ലാമിന്റെ പ്രവിശാലമായ മേഖലകളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്ന വേറെയും ധാരാളം ഹദീസുകളുണ്ട്‌. എന്നാല്‍ അവയുടെയെല്ലാം ആകെത്തുകയും അടിസ്ഥാന തത്ത്വങ്ങളുമാണ്‌ മുകളിലുദ്ധരിച്ച ഹദീസിലെ പ്രതിപാദ്യ വിഷയം. ഇസ്‌ലാമിനെ ഒരു കെട്ടിടത്തോടുപമിക്കുകയാണെങ്കില്‍- പ്രവാചകന്‍(സ) തന്നെ ഒരിക്കല്‍ അപ്രകാരം ഉപമിച്ചിട്ടുണ്ട്‌- അതിന്റെ അഞ്ചുതൂണുകളാണ്‌ ജിബ്‌രീലിന്റെ വിവരണത്തില്‍ പരാമര്‍ശിച്ച അഞ്ചുകാര്യങ്ങള്‍.

രണ്ട്‌ സാക്ഷ്യവാക്യം അംഗീകരിക്കുന്നതോടെ നിയമപരമായി ഒരാള്‍ മുസ്‌ലിമായി എന്ന്‌ പറയാം. അഥവാ നിയമപരമായ, ഇസ്‌ലാമിലേക്കുള്ള പ്രവേശന കവാടമാണ്‌ ഈ സാക്ഷ്യവാക്യങ്ങള്‍. സാക്ഷ്യവാക്യമുച്ചരിച്ച്‌ ഇസ്‌ലാമിലേക്ക്‌ പ്രവേശിക്കുന്നതിലൂടെ ഇസ്‌ലാമിലെ മറ്റു കാര്യങ്ങള്‍ സ്വാഭാവികമായും നിര്‍ബന്ധമാവുകയാണ്‌. ഇവിടെ എണ്ണിപ്പറഞ്ഞ സുപ്രധാനമായ കര്‍മാനുഷ്‌ഠാനങ്ങള്‍ മാത്രമല്ല, ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളെയും സമഗ്രമായി സ്‌പര്‍ശിക്കുന്ന സ്വഭാവ സംസ്‌കാരങ്ങളും ഇസ്‌ലാമിന്റെ വിവരവൃത്തത്തില്‍ പെടുന്നു. `മറ്റു മുസ്‌ലിംകള്‍ തന്റെ കൈ കൊണ്ടും നാവുകൊണ്ടുമുള്ള ഉപദ്രവത്തില്‍ നിന്ന്‌ രക്ഷപ്പെടുന്നവനാരോ അവനാണ്‌ മുസ്‌ലിം' എന്ന ബുഖാരി ഉദ്ധരിച്ച നബിവചനം ഇതിലേക്ക്‌ വെളിച്ചം വീശുന്നതാണ്‌.

അബ്‌ദുല്ലാഹിബ്‌നു ഉമറില്‍ നിന്ന്‌ ബുഖാരിയും മുസ്‌ലിമും ഉദ്ധരിച്ച ഒരു ഹദീസില്‍ ഇപ്രകാരം കാണാം: ``ഒരാള്‍ പ്രവാചക സവിധത്തില്‍ വന്ന്‌ ഇസ്‌ലാമില്‍ ഏറ്റവും ഉത്തമമായിട്ടുള്ളത്‌ ഏതാണെന്ന്‌ ചോദിച്ചപ്പോള്‍ നബി(സ) പ്രതികരിച്ചതിപ്രകാരമാണ്‌. മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക്‌ ഭക്ഷണം നല്‌കലും അറിയുന്നവര്‍ക്കും അറിയാത്തവര്‍ക്കും സലാം പറയലുമാണ്‌.'' ഹുദൈഫ(റ)യുടെ പ്രസിദ്ധമായ ഒരു വാചകം ഇപ്രകാരം ഉദ്ധരിക്കപ്പെടുന്നു: ``സമര്‍പ്പണം, നമസ്‌കാരം, സകാത്ത്‌, ധര്‍മസമരം, റമദാന്‍ വ്രതം, ഹജ്ജ്‌ നിര്‍വഹണം, നന്മ ഉപദേശിക്കല്‍, തിന്മവിരോധിക്കല്‍ ഇങ്ങനെ ഇസ്‌ലാം എട്ട്‌ ഓഹരികളാകുന്നു. ഇതില്‍ ഏതെങ്കിലുമൊരു ഓഹരിയെ നിരാകരിച്ചവന്‍ പരാജയപ്പെട്ടു.'' നിഷിദ്ധകാര്യങ്ങളില്‍ നിന്ന്‌ വിട്ടകന്ന്‌ നില്‌ക്കുകയെന്നതും ഇസ്‌ലാമിന്റെ വിശകലന പരിധിയില്‍ പെടുന്നതാണ്‌. ഒരു മനുഷ്യന്റെ ഇസ്‌ലാമിക നന്മയില്‍ പെട്ടതാണ്‌ തനിക്ക്‌ ഗുണപരമല്ലാത്ത കാര്യങ്ങള്‍ ഉപേക്ഷിക്കുകയെന്നത്‌ എന്ന നബിവചനം പ്രസിദ്ധമാണല്ലോ.

അല്ലാഹുവിനെ ഏകാരാധ്യനായ സംരക്ഷകനായും മുഹമ്മദ്‌ നബിയെ ദൈവദൂതനായും അംഗീകരിക്കുക വഴി അല്ലാഹുവിന്റെ മുമ്പില്‍ സമര്‍പ്പിതമനസ്‌കനായി ജീവിതത്തെ തദനുസാരം ക്രമപ്പെടുത്താമെന്ന്‌ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുകയാണ്‌. ഈ പ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ പ്രായോഗികമായ അനുഷ്‌ഠാന രൂപങ്ങളാണ്‌ നമസ്‌കാരവും സകാത്തും വ്രതവും ഹജ്ജും. ഇസ്‌ലാമിലെ ഈ നാല്‌ അനുഷ്‌ഠാനങ്ങളും സമര്‍പ്പിത മനസ്‌കനായ ഒരു മുസ്‌ലിമിന്റെ പരസ്യമായ അടയാളങ്ങളാണ്‌. ഇവയില്‍ ചിലത്‌ ശരീര പ്രധാനമാണെങ്കില്‍ (നമസ്‌കാരവും നോമ്പും ഉദാഹരണം) ചിലത്‌ സാമ്പത്തിക പ്രധാനമാണ്‌. (സകാത്ത്‌ ഉദാഹരണം) യാത്രാ പ്രധാനമായവയും ഇതിലുണ്ട്‌. ഹജ്ജ്‌ ഉദാഹരണം.

ഒരു മുസ്‌ലിം തന്റെ ശരീരവും സമ്പത്തും ത്യാഗപരിശ്രമങ്ങളും സര്‍വശക്തനായ അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രീതിനേടാനായി സമര്‍പ്പിക്കണമെന്ന്‌ ഇസ്‌ലാം കാര്യങ്ങള്‍ നമ്മെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു. ഇപ്രകാരം പൂര്‍ണ സംതൃപ്‌തിയോടെ ജീവിതത്തെ അല്ലാഹുവിന്നുവേണ്ടി സമര്‍പ്പിക്കുന്ന ഒരു മുസ്‌ലിം മറ്റാര്‍ക്കും അനുഭവിക്കാന്‍ സാധിക്കാത്ത സമാധാനവും സംതൃപ്‌തിയും ജീവിതത്തില്‍ അനുഭവിക്കുന്നു. സച്ചരിതരായ സ്വഹാബികള്‍ സമര്‍പ്പണത്തിലൂടെ സമാധാനം എന്ന ഇസ്‌ലാമിന്റെ വാഗ്‌ദാനം സ്വജീവിതത്തില്‍ സ്വാംശീകരിച്ച ഭാഗ്യവാന്മാരായിരുന്നു. സമര്‍പ്പണം, സമാധാനം എന്നീ ദ്വിമാന അര്‍ഥതലങ്ങളെ ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന പദമാണ്‌ ഇസ്‌ലാം എന്നത്‌ ഏറെ ശ്രദ്ധേയവുമാണ്‌. ഇസ്‌ലാമിക ജീവിതം നയിക്കുക എന്നാല്‍ സമാധാനത്തിന്റെ സത്യവാക്യം തിരിച്ചറിയുക എന്നാണര്‍ഥം. അല്ലാഹു പറയുന്നത്‌ കാണുക: ``അല്ലാഹു സമാധാനത്തിന്റെ ഭവനത്തിലേക്കാണ്‌ ക്ഷണിക്കുന്നത്‌. അവനുദ്ദേശിക്കുന്നവരെ അവന്‍ ചൊവ്വായ വഴിയിലേക്ക്‌ നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.'' (യൂനുസ്‌ 25)

by കെ പി എസ് ഫാറൂഖി @ ശബാബ് വാരിക 

ശാശ്വത വിജയികള്‍

"സത്യനിഷേധികള്‍ക്ക് ഐഹികജീവിതം അലംകൃതമായി തോന്നിയിരിക്കുന്നു. സത്യവിശ്വാസികളെ അവര്‍ പരിഹസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാല്‍ സൂക്ഷ്മത പാലിച്ചവരായിരിക്കും ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍പിന്‍റെ നാളില്‍ അവരെക്കാള്‍ ഉന്നതന്‍മാര്‍. അല്ലാഹു അവന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവര്‍ക്ക് കണക്ക് നോക്കാതെ തന്നെ കൊടുക്കുന്നതാണ്" [അദ്ധ്യായം 2 ബഖറ 212]

 ഭദ്രവും ഉന്നതവുമായ ജീവിതവീക്ഷണമാണ് ഇസ്ലാം മുന്നോട്ടു വെക്കുന്നത്. ഭൌതിക ലോകവും ജീവിതവും ഒരു താല്‍കാലിക പ്രക്രിയ മാത്രമാണ്. മനുഷ്യന്‍റെ ആത്യന്തിക ലക്‌ഷ്യം പാരത്രിക ലോകത്തെ വിജയമാണ്. അതിനു സഹായകരമായ രീതിയില്‍ മാത്രമാണ് ഭൌതിക ജീവിതത്തെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തേണ്ടത്. എന്നാല്‍ അവിശ്വാസികള്‍ ഈ ലോകത്തിന്‍റെ മോടിയില്‍ വഞ്ചിതരായി 'ഇത് തന്നെയാണ് എല്ലാം' എന്ന് ധരിച്ചു വെച്ചിരിക്കുകയാണ്. അതിനാല്‍ സത്യം അവര്‍ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല, സത്യവിശ്വാസം സ്വീകരിച്ച് നിയന്ത്രണം പാലിച്ചു ജീവിക്കുന്നവരെ അവര്‍ പരിഹസിക്കുക കൂടി ചെയ്യുന്നു. തങ്ങള്‍ക്ക് ലഭിച്ച ഭൌതിക നേട്ടങ്ങള്‍ തങ്ങള്‍ സഞ്ചരിക്കുന്ന വഴി ശരിയാണ് എന്നതിന്‍റെ തെളിവായി അവര്‍ തെറ്റിദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ തങ്ങള്‍ ഇതിലൂടെ പരീക്ഷിക്കപ്പെടുകയാണ് എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവര്‍ക്കില്ലാതെ പോയി. സത്യവിശ്വാസികള്‍ പ്രയാസപ്പെടുമ്പോഴും ദൈവമാര്‍ഗത്തില്‍ അധ്വാന പരിശ്രമങ്ങള്‍ നടത്തുമ്പോഴും ദാനധര്‍മങ്ങള്‍ ചെയ്യുമ്പോഴും ഈ നിഷേധികള്‍ക്ക് പരിഹാസമാണ്.

 എന്നാല്‍ അവരുടെ കളിയാക്കളില്‍ ഒരു കാര്യവുമില്ല. ശാശ്വത ജീവിതമാകുന്ന പരലോകജീവിതത്തില്‍ സത്യവിശ്വാസികള്‍ തന്നെയായിരിക്കും അത്യുന്നത സ്ഥാനങ്ങള്‍ അലങ്കരിക്കുന്നവര്‍. സത്യവിശ്വാസികള്‍ സ്വര്‍ഗീയ സുഖങ്ങളില്‍ ആറാടി നടക്കുന്നത് കാണുമ്പോള്‍ സങ്കടപ്പെടുകയും ഭക്ഷണവും ജലവും യാചിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ദയനീയ സ്ഥിതിയാണ് ഈ അവിശ്വാസികള്‍ക്ക്‌ വരാന്‍ പോകുന്നതെന്ന് ഖുര്‍ആനിലൂടെ അല്ലാഹു ഉണര്‍ത്തുന്നു. "നരകാവകാശികള്‍ സ്വര്‍ഗാവകാശികളെ വിളിച്ചുപറയും: ഞങ്ങള്‍ക്ക് അല്‍പം വെള്ളമോ, അല്ലാഹു നിങ്ങള്‍ക്ക് നല്‍കിയ ഉപജീവനത്തില്‍ നിന്ന് അല്‍പമോ നിങ്ങള്‍ ചൊരിഞ്ഞുതരണേ! അവര്‍ പറയും: സത്യനിഷേധികള്‍ക്കു അല്ലാഹു അത് രണ്ടും തീര്‍ത്തും വിലക്കിയിരിക്കുകയാണ്‌" [അദ്ധ്യായം 7 അഅ'റാഫ് 50 ] 

സത്യവിശ്വാസികളെ കളിയാക്കിയ നിഷേധികളെക്കുറിച്ച് അല്ലാഹു പറയുന്നത് കാണുക : "തീര്‍ച്ചയായും കുറ്റകൃത്യത്തില്‍ ഏര്‍പെട്ടവര്‍ സത്യവിശ്വാസികളെ കളിയാക്കി ചിരിക്കുമായിരുന്നു. അവരുടെ (സത്യവിശ്വാസികളുടെ) മുമ്പിലൂടെ കടന്നു പോകുമ്പോള്‍ അവര്‍ പരസ്പരം കണ്ണിട്ടു കാണിക്കുമായിരുന്നു. അവരുടെ സ്വന്തക്കാരുടെ അടുക്കലേക്ക് തിരിച്ചുചെല്ലുമ്പോള്‍ രസിച്ചു കൊണ്ട് അവര്‍ തിരിച്ചുചെല്ലുമായിരുന്നു. അവരെ (സത്യവിശ്വാസികളെ) അവര്‍ കാണുമ്പോള്‍, തീര്‍ച്ചയായും ഇക്കൂട്ടര്‍ വഴിപിഴച്ചവര്‍ തന്നെയാണ് എന്ന് അവര്‍ പറയുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. അവരുടെ (സത്യവിശ്വാസികളുടെ) മേല്‍ മേല്‍നോട്ടക്കാരായിട്ട് അവര്‍ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിട്ടൊന്നുമില്ല. എന്നാല്‍ അന്ന് (ഖിയാമത്ത് നാളില്‍) ആ സത്യവിശ്വാസികള്‍ സത്യനിഷേധികളെ കളിയാക്കി ചിരിക്കുന്നതാണ്‌. സോഫകളിലിരുന്ന് അവര്‍ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കും. സത്യനിഷേധികള്‍ ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നതിന് അവര്‍ക്ക് പ്രതിഫലം നല്‍കപ്പെട്ടുവോ എന്ന്‌" [അദ്ധ്യായം 83 മുത്വഫ്ഫിഫീന്‍ 29 - 36]

 by അബ്ദു സലഫി @ പുടവ മാസിക

ദഅ്‌വത്തും വിചാരശുദ്ധിയും

ആകാശ ഭൂമികള്‍ക്കിടയില്‍ വിലപ്പെട്ട കര്‍മം നിര്‍വഹിക്കുന്നവരാണ്‌ ഇസ്‌ലാമിക പ്രവര്‍ത്തകര്‍ അഥവാ പ്രബോധകര്‍.അത്‌ സത്യ സന്ധമായ രീതിയില്‍ പൂര്‍ത്തീകരിക്കപ്പെടുകയും ഫലം സാക്ഷാത്‌ക്കരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്‌താല്‍ തീര്‍ച്ചയായും ഈ ലോകവും അതിലുള്ളതിനേക്കാളും നന്മയാണെന്നാണ്‌ പ്രവാചകന്‍ പഠിപ്പിച്ചത്‌.

എന്നാല്‍ അത്‌ ലോകമാന്യത്തിന്നും പ്രശസ്‌തിക്കും മറ്റു താല്‌പര്യങ്ങള്‍ക്കും വേണ്ടിയാണെങ്കില്‍ ഫലം ചെയ്‌താലും ഇല്ലെങ്കിലും പ്രസ്‌തുത വ്യക്തി വന്‍ ശിക്ഷക്കും നിന്ദ്യതക്കും പരലോകത്ത്‌ വിധേയമാകും. `ജനങ്ങള്‍ അവരുടെ ഉദ്ദേശ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്‌ പുനര്‍ജീവിപ്പിക്കപ്പെടുക' എന്ന്‌ പ്രവാചക വചനം (ഇബ്‌നുമാജ). വിചാര വിശുദ്ധിയുടെ കര്‍മങ്ങളിലെ സ്വാധീനവും സാന്നിധ്യവും പ്രവര്‍ത്തകര്‍, പ്രബോധകര്‍ ഉറപ്പുവരുത്തേണ്ടതാണ്‌. ഒരു കര്‍മത്തിന്റെ മതവിധിയും ധാര്‍മിക മൂല്യവും പാരത്രിക പ്രതിഫലവും അത്‌ ചെയ്യുന്നവന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിന്നനുസരിച്ചായിരിക്കുമെന്ന്‌ ഏത്‌ കര്‍മം നിര്‍വഹിക്കുമ്പോഴും ഓര്‍മയിലുണ്ടായിരിക്കുകയും സംശുദ്ധ വിചാരവുമായി പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെ ബന്ധിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യണം. അപ്പോള്‍ മാത്രമേ നമ്മുടെ കര്‍മങ്ങള്‍ നമുക്കനുകൂലമായി സാക്ഷിയാവുകയുള്ളൂ.

ഇമാം സുയൂത്വി(റ) പറയുന്നു: ``പണ്ഡിതന്മാര്‍ പറയുന്നു: വിചാരം പ്രവര്‍ത്തനത്തെ ബാധിക്കും. ഒരേ രൂപത്തിലുള്ള ഒരു പ്രവര്‍ത്തനം തന്നെ ഒരുവേള ഹറാമും (നിഷിദ്ധവും) ഹലാലും (അനുവദനീയവും) ആകുന്നു. മൃഗത്തെ അല്ലാഹുവിന്ന്‌ വേണ്ടി അറുത്താല്‍ അത്‌ അനുവദനീയവും അല്ലാഹുവല്ലാത്തവര്‍ക്ക്‌ വേണ്ടി അറുക്കുമ്പോള്‍ അത്‌ ഹറാമും ആകുന്നു'' നിര്‍ണായക ഘടകം ഇവിടെ വിചാരമാണ്‌.

 പ്രബോധന മേഖലയിലെ വലിയ കാര്യം തന്നെയാണ്‌ പ്രാര്‍ഥനയ്‌ക്കും പ്രബോധനത്തിനുമുള്ള പള്ളിനിര്‍മാണം. എന്നാല്‍ ഇവിടെ നിര്‍മാണ താല്‌പര്യവും വിചാരവും വ്യതിചലിച്ചാല്‍ പ്രസ്‌തുത കര്‍മത്തിന്‌ ഒരു വിലയും കല്‌പിക്കപ്പെടുന്നതല്ല. കാരണം പള്ളിനിര്‍മാണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവാചക വചനം ഇക്കാര്യം വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്‌. ``അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രീതി കാംക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്‌ ആരെങ്കിലും പള്ളി പണിതാല്‍ അല്ലാഹു അവന്‌ സ്വര്‍ഗത്തിലൊരു ഭവനം പണിയും'' ഇവിടെ `അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രീതി കാംക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്‌' പള്ളി പണിയുന്നവര്‍ക്കാണ്‌ പ്രതിഫലം. പള്ളി നിര്‍മിക്കുന്ന എല്ലാവര്‍ക്കുമല്ല എന്ന കാര്യം ശ്രദ്ധേയമാണ്‌. ദ്രോഹവും തിന്മയുമുദ്ദേശിച്ചുകൊണ്ടുണ്ടാക്കപ്പെട്ട (പ്രവാചകന്റെ കാലത്തെ ഒരു പള്ളിയെ (മസ്‌ജിദുള്ളിറാര്‍) സംബന്ധിച്ച്‌ പ്രതികൂലമായാണ്‌ ഖുര്‍ആന്‍ പ്രതികരിക്കുന്നത്‌ (ഖുര്‍ആന്‍ 9:107,108). എന്തെന്നാല്‍ ഈ പള്ളി നിര്‍മാണത്തിന്റെ താല്‌പര്യം തിന്‍മയായിരുന്നു, ശത്രുതയായിരുന്നു. മത വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളുടെയും നിര്‍മാണത്തിലെ വിചാര വിശുദ്ധി ഇവിടെ ഓര്‍മിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്‌.

ഇബ്‌നു അജ്‌ലാന്‍ പറയുന്നു: കര്‍മം മൂന്ന്‌ കാര്യങ്ങളാലല്ലാതെ നന്നാവുകയില്ല (1) ഭയഭക്തി (തഖ്‌വ), (2) നല്ല ഉദ്ദേശ്യം (3) മതപരമായുള്ള അനുവദനീയത. വിചാര വിശുദ്ധി കര്‍മം ചെയ്യുന്നവനും അവന്റെ സ്രഷ്‌ടാവും മാത്രം തിരിച്ചറിയുന്ന കാര്യമാണ്‌. കര്‍മം കാണുന്നവര്‍ക്കും അനുഭവിക്കുന്നവര്‍ക്കും അത്‌ മനസ്സിലാകണമെന്നില്ല. ``(നബിയേ) പറയുക, നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിലുള്ളത്‌ നിങ്ങള്‍ മറച്ചുവെച്ചാലും വെളിപ്പെടുത്തിയാലും അല്ലാഹു അറിയുന്നതാണ്‌.'' (ഖുര്‍ആന്‍ 3:29)

പള്ളിയിലെ മുഅദ്ദിനുകളുടെയും (ബാങ്ക്‌ വിളിക്കുന്നവര്‍) ഇമാമുമാരുടെയും, ശബ്‌ദസൗന്ദര്യം ജനങ്ങളില്‍ എളുപ്പത്തില്‍ സ്വാധീനമുണ്ടാക്കുന്നതാണ്‌. ബാങ്കുവിളി എന്ന പുണ്യകര്‍മവും ഇമാമത്ത എന്ന ഉന്നത പദവിയും അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രീതി ലഭിക്കുന്ന വലിയ കര്‍മങ്ങളാണെങ്കിലും അത്‌ നിര്‍വഹിക്കുന്നവരുടെ വിചാര വിശുദ്ധിക്കനുസരിച്ച്‌ കുറ്റം ലഭിക്കാനും സാധ്യതയുണ്ട്‌.

അല്ലാഹുവുമായുള്ള ഒരു വ്യക്തിയുടെ നേരിട്ടുള്ള സംഭാഷണമായ നമസ്‌കാരത്തിന്‌ മഹല്ലിലെ ആളുകള്‍ക്ക്‌ നേതൃത്വം നല്‌കുന്നവരാണ്‌ പള്ളി ഇമാമുമാര്‍. നല്ല ശബ്‌ദ സൗന്ദര്യത്തോടെ വ്യക്തമായി ഖുര്‍ആന്‍ പാരായണം ചെയ്യുന്ന ഇമാമുമാര്‍ക്ക്‌ തങ്ങളുടെ പാരായണം ജനങ്ങളില്‍ സ്വാധീനം ചെലുത്തുവാനും അവരെ ഖുര്‍ആനിലേക്കും ഈമാനിക ചിന്തയിലേക്കും ആകൃഷ്‌ടരാക്കുവാനും കഴിയുമ്പോള്‍ അവര്‍ക്ക്‌ മുറിഞ്ഞ്‌പോകാത്ത പുണ്യം ലഭിക്കും. എന്നാല്‍ തന്റെ പാരായണ സൗകുമാര്യത്തിലൂടെ ജനങ്ങളിലെ സ്വാധീനവും പ്രശസ്‌തിയും ആഗ്രഹിക്കുമ്പോള്‍ ഖുര്‍ആന്‍ പാരായണങ്ങള്‍ അദ്ദേഹത്തിനെതിരായ സാക്ഷികളായി മാറുന്നതാണ്‌.

പ്രഭാഷകര്‍ ആളുകളില്‍ സ്വാധീനം സൃഷ്‌ടിക്കാനും ജനങ്ങളെ മാറ്റുവാനും കഴിവുള്ളവരാണ്‌. വിജ്ഞാനംകൊണ്ടും അവതരണ ശൈലികൊണ്ടും സമൂഹത്തില്‍ മാറ്റമുണ്ടാകുമ്പോള്‍ പടച്ചവന്‍ അവരെ കൂടുതല്‍ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും അനുഗ്രഹിക്കുകയും പവിത്രമാക്കുകയും ചെയ്യും. അവര്‍ നിലയ്‌ക്കാത്ത നന്മയുടെ പ്രവാഹം സൃഷ്‌ടിച്ച കാരണം പരലോകത്ത്‌ നല്ല പ്രതിഫലം നല്‌കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. എന്നാല്‍ പേരും പെരുമയും ആഗ്രഹിക്കുകയും അവതരണ മികവില്‍ അഹങ്കരിക്കുകയും ചെയ്‌താല്‍ അവരുടെ പ്രഭാഷണങ്ങള്‍ പരലോകത്തവര്‍ക്കെതിരെയുള്ള പ്രഖ്യാപനങ്ങളാകും.

മഹത്‌ ദൗത്യം നിര്‍വഹിക്കുന്ന പ്രവര്‍ത്തകര്‍, പ്രഭാഷകര്‍, പ്രബോധകര്‍, ഇഹലോക ജീവിത സമയത്തിലധികവും നന്മകള്‍ക്കുവേണ്ടി ചെലവഴിക്കുന്നവരും ത്യാഗം അനുഭവിക്കുന്നവരുമായിരിക്കെ, തീര്‍ച്ചയായും ഇതെല്ലാം അവരുടെ നാളെയുടെ ജീവിതത്തിലേക്കൊരു മുതല്‍ക്കൂട്ടായിരിക്കണം. അതിന്നുവേണ്ടി വിചാര വിശുദ്ധിയും ആത്മാര്‍ഥതയും പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളിലുടനീളം ഉണ്ടായിരിക്കാന്‍ ഉറപ്പുവരുത്തേണ്ടതാണ്‌. അല്ലാഹു പറയുന്നു: ``ആരെങ്കിലും പരലോകം ഉദ്ദേശിക്കുകയും സത്യവിശ്വാസിയായിക്കൊണ്ട്‌ അതിന്നുവേണ്ടി അതിന്റേതായ തക്കതായ പരിശ്രമം നടത്തുകയും ചെയ്‌താല്‍ അവരുടെ പരിശ്രമം പ്രതിഫലാര്‍ഹമായിരിക്കും''(ഖുര്‍ആന്‍ 17:19)

by സയ്യിദ്‌ അബ്‌ദുര്‍റഹ്‌മാന്‍ @ ശബാബ്

സമാധാനം നല്‍കുന്ന വിധിവിശ്വാസം

ജീവിതത്തില്‍ അവിചാരിതമായുണ്ടാകുന്ന സംഭവങ്ങളില്‍ തളരാതിരിക്കാനും തകരാതിരിക്കാനും വിധിവിശ്വാസം പോലെ സഹായകമായ മറ്റെന്തുണ്ട്? വിമാനം ലാന്‍ഡ് ചെയ്യാന്‍ നിമിഷങ്ങള്‍ മാത്രമുള്ളപ്പോള്‍ മുഖംകുത്തി നിലംപതിക്കുകയും വന്‍ അഗ്നിഗോളമായി യാത്രക്കാരില്‍ 95 % പേരും കത്തിച്ചാമ്പലാവുകയും ചെയ്ത സംഭവത്തില്‍ വിധിവിശ്വാസം നല്‍കുന്ന പരിഹാരത്തേക്കാള്‍ വലിയ നഷ്ടപരിഹാരം മറ്റെന്തുണ്ട്? മനുഷ്യന്‍ അനുനിമിഷം ഈ ലോകത്ത് ജീവിച്ചു മുന്നേറുന്നത് കരുണാമയനായ അല്ലാഹുവിന്‍റെ കനിവിലും തണലിലുമാണെന്ന് അവിചാരിതമായുണ്ടാകുന്ന ഓരോ ദുരന്തങ്ങളും സ്വബോധമുള്ള മനുഷ്യനെ ഓര്‍മപ്പെടുത്തേണ്ടതാണ്. വിധിവിശ്വാസം വിനയവും വിവേകവുമുള്ള സന്തുലിതജീവിതം നയിക്കാന്‍ മനുഷ്യനെ പ്രാപ്തനാക്കുന്നു.

അവിചാരിതമായുണ്ടാകുന്ന സംഭവമാണെങ്കിലും ചിലപ്പോള്‍ ദുരന്തത്തിനിരയാവുന്നവരുടെ സൂക്ഷ്മതക്കുറവോ തെറ്റായ നിലപാടുകളോ അതിനു കാരണമായേക്കാം. എല്ലാ ദുരന്തങ്ങളെയും 'അല്ലാഹുവിന്‍റെ വിധി' എന്നു പറഞ്ഞു സ്വന്തം ഉത്തരവാദിത്വത്തില്‍ നിന്നു ഒഴിഞ്ഞുമാറുന്നതിനെ വിമര്‍ശിച്ചുകൊണ്ട് ഉഹ്ദ് യുദ്ധത്തില്‍ മുസ്ലിംകള്‍ക്ക് നേരിട്ട ദുരന്തത്തെ പരാമര്‍ശിച്ചു അല്ലാഹു വിവരിച്ചത് ശ്രദ്ധേയമാണ്.

"ആരെയും തിരിഞ്ഞ് നോക്കാതെ നിങ്ങള്‍ (പടക്കളത്തില്‍നിന്നു) ഓടിക്കയറിയിരുന്ന സന്ദര്‍ഭം (ഓര്‍ക്കുക.) റസൂല്‍ പിന്നില്‍ നിന്ന് നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെ അല്ലാഹു നിങ്ങള്‍ക്കു ദുഃഖത്തിനുമേല്‍ ദുഃഖം പ്രതിഫലമായി നല്‍കി. നഷ്ടപ്പെട്ടുപോകുന്ന നേട്ടത്തിന്‍റെ പേരിലോ, നിങ്ങളെ ബാധിക്കുന്ന ആപത്തിന്‍റെ പേരിലോ നിങ്ങള്‍ ദുഃഖിക്കുവാന്‍ ഇടവരാതിരിക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയാണിത്‌. നിങ്ങള്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നതിനെപ്പറ്റി അല്ലാഹു സൂക്ഷ്മമായി അറിയുന്നവനാകുന്നു" (അദ്ധ്യായം 3 ആലു ഇംറാന്‍ 153).

വിഷമവേളകളില്‍ ക്ഷമിക്കാനും സന്തോഷവേളകളില്‍ വിനയാന്വിതരാകാനും വിധിവിശ്വാസം തന്നെയാണ് വിശ്വാസിക്ക് പ്രചോദനം. അക്കാര്യം സൂചിപ്പിക്കുന്ന ദിവ്യവചനം ഇപ്രകാരം : "ഭൂമിയിലോ നിങ്ങളുടെ ദേഹങ്ങളില്‍ തന്നെയോ യാതൊരു ആപത്തും ബാധിക്കുകയുണ്ടായിട്ടില്ല; അതിനെ നാം ഉണ്ടാക്കുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ ഒരു രേഖയില്‍ ഉള്‍പെട്ടുകഴിഞ്ഞതായിട്ടല്ലാതെ. തീര്‍ച്ചയായും അത് അല്ലാഹുവെ സംബന്ധിച്ചേടത്തോളം എളുപ്പമുള്ളതാകുന്നു. {ഇങ്ങനെ നാം ചെയ്തത്‌)} നിങ്ങള്‍ക്കു നഷ്ടപ്പെട്ടതിന്‍റെ പേരില്‍ നിങ്ങള്‍ ദുഃഖിക്കാതിരിക്കുവാനും, നിങ്ങള്‍ക്ക് അവന്‍ നല്‍കിയതിന്‍റെ പേരില്‍ നിങ്ങള്‍ ആഹ്ലാദിക്കാതിരിക്കുവാനും വേണ്ടിയാണ്‌. അല്ലാഹു യാതൊരു അഹങ്കാരിയെയും ദുരഭിമാനിയെയും ഇഷ്ടപ്പെടുകയില്ല" (അദ്ധ്യായം 57 ഹദീദ് 22,23).

നഷ്ടങ്ങളും കെടുതികളും സംഭവിക്കുന്നത്‌ അല്ലാഹുവിന്‍റെ യുക്തിയും തീരുമാനവുമനുസരിച്ചാണെന്നു വിശ്വസിക്കുന്ന വ്യക്തിക്ക് വിഷമഘട്ടത്തില്‍ ക്ഷമിക്കാന്‍ കഴിയുന്നു. ഏതു നേട്ടവും അല്ലാഹുവിന്‍റെ ദാനമാണെന്നു വിശ്വസിക്കുന്ന വ്യക്തി നേട്ടങ്ങളില്‍ മതി മറന്നാഹ്ലാദിക്കുകയോ അഹങ്കരിക്കുകയോ ചെയ്യില്ല.

"അല്ലാഹുവേ, നീ നല്‍കിയത് തടയുന്നവനായി ആരുമില്ല. നീ തടഞ്ഞത് നല്‍കാനും ആര്‍ക്കും സാധ്യമല്ല. ഒരാളുടെയും പ്രതാപം നിന്‍റെ പ്രതാപത്തോള മെത്തുകയുമില്ല" എന്നു ഹൃദയസാന്നിധ്യത്തോടെ നാഥനോട് പ്രാര്‍ഥിക്കുന്ന സത്യവിശ്വാസി താന്‍ ഉരുവിടുന്ന ഏറ്റവും ശക്തമായ വിജയമന്ത്രവും വിധിമന്ത്രവുമാണിതെന്ന് തിരിച്ചറിയട്ടെ.

by ഷംസുദ്ദീന്‍ പാലക്കോട് @ പുടവ

സ്വവര്‍ഗരതി എന്ന പുഴുത്ത സംസ്‌കാരം

ആനന്ദകരവും ആഹ്ലാദകരവുമായ ജീവിതത്തിന് ആസ്വാദനം എന്നത് അവിഭാജ്യമായ ഒരു ഘടകമാണ്. ആസ്വദിക്കാതെയുള്ള ജീവിതത്തിന്‍റെ മുന്നോട്ടുള്ള ഓരോ കാലടികളും മനുഷ്യജീവിതത്തെ മുരടിപ്പിക്കുകയും മടുപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും. മനുഷ്യജീവിതത്തില്‍ ആനന്ദവും ആസ്വാദ്യതയും നുകരാനും അനുഭവിക്കാനും അല്ലാഹു അനുവദിച്ച ഒന്നാണ് ഇണകളായി ജീവിക്കുക എന്നത്. ജീവിതത്തിലെ സന്തോഷദായകതക്ക് ഊടുംപാവും നല്‍കുന്നതില്‍ ഇണകളായി ജീവിക്കുക എന്ന സംവിധാനം കൂടുതല്‍ കരുത്തും ഊര്‍ജവും മനുഷ്യജീവിതത്തില്‍ നല്‍കാറുമുണ്ട്. ഇണകളായി ജീവിക്കുക എന്നതും അങ്ങനെ സൃഷ്ടിക്കുക എന്നതും കുറ്റമറ്റ ദൈവിക സംവിധാനവും നിയമവുമാണ്. ഭൂമിയില്‍ കാണപ്പെടുന്ന മുഴുവന്‍ വസ്തുക്കളെയും ഇണകളായി സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നത് ദൈവിക പരിശുദ്ധിയെയും മഹത്വത്തെയും വിളിച്ചറിയിക്കുന്നു. 'ഭൂമി മുളപ്പിക്കുന്ന സസ്യങ്ങളിലും സ്വന്തം വര്‍ഗങ്ങളിലും അവര്‍ക്കറിയാത്ത വസ്തുക്കളിലുംപെട്ട എല്ലാ ഇണകളെയും സൃഷ്ടിച്ചവന്‍ എത്ര പരിശുദ്ധന്‍' {വി ഖു 36:36}

മാനവരാശിയുടെ സമാധാനപൂര്‍ണമായ ജീവിതത്തിന് അല്ലാഹു സംവിധാനിച്ച ഏറ്റവും വ്യവസ്ഥാപിതവും അനുഗൃഹീതവുമായ നിയമസംവിധാനമാണ് ഇണകളായി ജീവിക്കുക എന്നത്. നാം അതിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മനുഷ്യന്‍റെ വികാര വിചാരങ്ങളെ കുറിച്ച് അതിസൂക്ഷ്മമായി അറിയുന്ന അല്ലാഹു ഇണയും തുണയുമായി ജീവിക്കുക എന്നതിലൂടെ മനുഷ്യന്റെ സ്വസ്ഥതയും സമാധാനവുമാണ് ലക്ഷ്യമാക്കുന്നത്. 'നിങ്ങള്‍ക്ക് സമാധാനപൂര്‍വം ജീവിക്കുന്നതിനായി നിങ്ങളില്‍ നിന്നുതന്നെ നിങ്ങള്‍ക്ക് ഇണകളെ സൃഷ്ടിക്കുകയും നിങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ സ്‌നേഹവും കാരുണ്യവും ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്തതും അവന്‍റെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളില്‍ പെട്ടതത്രെ. തീര്‍ച്ചയായും അതില്‍ ചിന്തിക്കുന്ന ജനങ്ങള്‍ക്ക് ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളുണ്ട്' (വി ഖു 30:21)

ചിന്തിക്കുന്ന ജനങ്ങളോട് സംവദിക്കുന്ന പരിശുദ്ധ ഖുര്‍ആനിന്‍റെ നിയമനിര്‍ദേശങ്ങളുടെ ആസ്വാദനത്തിന്‍റെ മറപിടിച്ച് മൃഗങ്ങളെപ്പോലും നാണിപ്പിക്കുന്ന രൂപത്തില്‍ അതിര്‍ലംഘിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചാല്‍ അത് ജീവിതവ്യവസ്ഥയേയും പദ്ധതികളേയും താളംതെറ്റിക്കുകയും തകര്‍ത്തുകളയുകയും ചെയ്യും. മനുഷ്യന്‍റെ അനുവദനീയവും പ്രകൃതിപരവുമായ ഇണകളോടുള്ള ആകര്‍ഷണീയതയെ നിയമപരമായി അംഗീകരിക്കലാണ് ഇസ്‌ലാമിലെ വിവാഹം. വിവാഹം പുരുഷനും സ്ത്രീയും തമ്മിലാണ്. പുരുഷനും പുരുഷനും സ്ത്രീയും സ്ത്രീയും വിവാഹബന്ധത്തിലേര്‍പ്പെടുക എന്നത് പ്രകൃതിവിരുദ്ധവും ദൈവികനിയമത്തെ അതിലംഘിക്കലുമാണ്.

മാനവസമൂഹത്തിന് മാര്‍ഗദര്‍ശനമായി ദൈവം അവതരിപ്പിച്ച പരിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ ചിന്തിക്കുന്ന ജനങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പില്‍ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തമായും മുന്നറിയിപ്പായും ചാവുകടലിനേയും അതിന്‍റെ തെക്കേ തീരത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ട്രാന്‍സ് ജോര്‍ദനേയും വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. മഹാനായ പ്രവാചകന്‍ ലൂത്ത് നബി (അ) നിയുക്തനായ സദൂം നിവാസികളുടെ ഏറ്റവും വലിയ അധാര്‍മികതയായിരുന്നു സ്വവര്‍ഗരതി എന്നത്. ആഡംബരത്തിന്‍റെയും അനുഗ്രഹത്തിന്‍റെയും ആട്ടുതൊട്ടിലില്‍ അഭിരമിച്ചിരുന്ന ആ സമൂഹത്തോട് മാന്യമായും പക്വമായും ആ ദുഷ്‌ചെയ്തിക്കെതിരെ മുന്നറിയിപ്പ് നല്‍കിയ അദ്ദേഹത്തെ അംഗീകരിക്കാന്‍ പോയിട്ട് കേള്‍ക്കാന്‍ പോലും ആ സമൂഹം തയ്യാറായില്ല. ആ പ്രവാചകന്‍റെ വീട്ടിലേക്ക് വന്ന സുന്ദരന്മാരായ മാലാഖമാരെപ്പോലും തങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി വിട്ടുകൊടുക്കാന്‍ അവര്‍ ലൂത്ത് നബിയോട് ആവേശത്തോടെ ആക്രോശരൂപത്തില്‍ ആവശ്യപ്പെടുകയായിരുന്നു.

ലൂത്ത് നബി സ്വജനത്തോട് പറഞ്ഞു: "നിങ്ങള്‍ ഇത്ര നാണമില്ലാത്തവരായോ, നിങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ് ലോകത്താരും ചെയ്തിട്ടില്ലാത്ത ഈ വഷളത്തരം ചെയ്യാന്‍?' ലൈംഗികാസക്തി ശമിപ്പിക്കുന്നതിന് വേണ്ടി നിങ്ങള്‍ സ്ത്രീകളെ വെടിഞ്ഞ് പുരുഷന്മാരെ സമീപിക്കുന്നു. സത്യത്തില്‍ നിങ്ങള്‍ അതിര് കടന്ന ജനങ്ങള്‍ തന്നെ" (വി ഖു- 7:80,81) ലൂത്ത് നബിയുടെ ഉപദേശം ഉള്‍ക്കൊള്ളാനോ അംഗീകരിക്കാനോ തയ്യാറാവാത്ത ആ ജനതയെ അല്ലാഹുവിന്‍റെ പ്രകൃതിനിയമത്തെ അതിര്‍ലംഘിച്ചത് കാരണം പ്രകൃതിയെ കീഴ്‌മേല്‍ മറിച്ചിട്ടും ചൂടേറിയ ഇഷ്ടികക്കല്ലുകള്‍ വര്‍ഷിച്ചിട്ടും അല്ലാഹു നശിപ്പിച്ചുകളഞ്ഞു. 'അങ്ങനെ സൂര്യോദയത്തോടെ ആ ഘോരശബ്ദം അവരെ പിടികൂടി. അങ്ങനെ ആ രാജ്യത്തെ നാം തലകീഴായി മറിക്കുകയും ചുട്ടുപഴുത്ത ഇഷ്ടികക്കല്ലുകള്‍ അവരുടെ മേല്‍ നാം വര്‍ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. നിരീക്ഷിച്ചിട്ട് മനസ്സിലാക്കുന്നവര്‍ക്ക് തീര്‍ച്ചയായും അതില്‍ പല ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളുമുണ്ട്' (ഖു: 15: 73 -75).

ജനങ്ങള്‍ക്കനുകൂലവും ഉപകാരപ്രദവുമായ ഒരു കാര്യത്തിന് നിയമാംഗീകാരം ലഭിക്കാന്‍ കാലങ്ങളും വര്‍ഷങ്ങളുമെടുക്കുമ്പോള്‍ ഏതൊക്കെയോ കശ്മലന്മാരുടെ ഇടപെടല്‍ കാരണം ഞൊടിയിടയില്‍ പാസായ സ്വവര്‍ഗരതിക്കനുകൂലമായ നിയമസംവിധാനത്തെ എതിര്‍ക്കേണ്ടതും തടയിടേണ്ടതും ഓരോ പൗരന്‍റെയും ധാര്‍മിക ഉത്തരവാദിത്തമാണ്.

by ജലീല്‍ മാമാങ്കര @ വര്‍ത്തമാനം

ഒരു പൂവും നുള്ളാതിരിക്കുക

"വെള്ളത്താമാരപോല്‍ വിശുദ്ധി വഴിയും
സ്ത്രീ ചിത്തമേ, മാനസം
പൊള്ളുമ്പോള്‍ അമൃതം തെളിച്ചു തടവും
സല്‍ സാന്ത്വന സ്വരൂപമേ"
[ചങ്ങമ്പുഴ]

സ്ത്രീ, പുരുഷന് ഇണയും തുണയുമാണ്. സാന്ത്വനവും ചൂടും തണുപ്പുമകറ്റുന്ന വസ്ത്രമാണ്. അവനെ എപ്പോഴും മനസ്സില്‍ പേറിക്കഴിയുന്നവള്‍.> അവന്‍റെ സൌഖ്യത്തിനു വേണ്ടി സ്വന്തം ജീവിതം ഉഴിഞ്ഞുവെച്ചവള്‍.> പരിക്ഷീണനായി വീട്ടിലെത്തുന്ന പുരുഷനെ സമാശ്വാസത്തിന്‍റെ പൂമെത്തായിലേക്കാനയിക്കുന്നവള്‍> സ്തീ വീടിന്‍റെ വിളക്കാണ്. അമ്മയെന്ന മഹനീയപദവി നല്‍കി ദൈവം അവളെ ആദരിച്ചിരിക്കുന്നു. സ്വര്‍ഗം മാതാവിന്‍റെ കാല്‍ക്കീഴിലാണ്. പുരുഷനും സ്ത്രീക്കും തുല്ല്യസ്ഥാനമാണ് സൃഷ്ടാവിങ്കലുള്ളത്. സല്‍കര്‍മ്മങ്ങള്‍ ചെയ്തു ദൈവത്തിന്‍റെ സാമീപ്യം നേടുന്നതിലും പുണ്യം ആര്‍ജിക്കുന്നതിലും അവര്‍ തമ്മില്‍ ഒരു വിവേചനവുമില്ല. അവകാശങ്ങളിലും കടമകളിലും തുല്യര്‍ തന്നെ.

സ്ത്രീ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഇങ്ങനെയാണെങ്കിലും പ്രായോഗിക ജീവിതത്തില്‍ പലപ്പോഴും അവളുടെ അനുഭവം മറിച്ചാണ്. പുരുഷന്‍റെ പീഡനത്തിനിരയായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സ്ത്രീകളുടെ കദന കഥകള്‍ വാര്‍ത്തകളില്‍ നിറയാത്ത ദിവസങ്ങളില്ല! മാനസികമായും ശാരീരികമായും സ്ത്രീ നാനാഭാഗത്ത് നിന്നും ദ്രോഹിക്കപ്പെടുന്നു. ഭര്‍ത്താവില്‍ നിന്നും സ്നേഹം ലഭിക്കാതെ തീ തിന്നു ജീവിതം തള്ളിനീക്കുന്ന എത്ര ഹതഭാഗ്യകള്‍!, ഭര്‍തൃമാതാവിന്‍റെയും ഭര്‍തൃസഹോദരിയു ടെയും പീഡനങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള മോചനത്തിന് ആത്മഹത്യയെ ആശ്രയിക്കുന്നവരെത്ര! പണത്തിന്‍റെയും പണ്ടത്തിന്‍റെയും പേരില്‍ എത്രയോ നിര്‍ഭാഗ്യവതികള്‍ ശിക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു!

സ്ത്രീയുടെ മാനത്തിനു ഒരു വിലയും കല്‍പ്പിക്കപ്പെടുന്നില്ല. ബലപ്രയോഗത്താലും പ്രലോഭനത്താലും അവളുടെ ദാരിദ്ര്യാവസ്ഥയെ ചൂഷണം ചെയ്തും സൗഹൃദം ദുരുപയോഗം ചെയ്തും സ്ത്രീകളുടെ ചാരിത്ര്യം കളങ്കപ്പെടുത്തുന്നു. കൂട്ടബലാത്സംഗ വാര്‍ത്തകള്‍ സര്‍വസാധാരണമായക്കഴിഞ്ഞു. ഭക്തികേന്ദ്രങ്ങളെന്ന് പറയപ്പെടുന്ന പല ആശ്രമങ്ങളിലും മ0ങ്ങളിലും സ്ത്രീക്ക് രക്ഷയില്ലാതായിരിക്കുന്നു.

കഥ ഇത് മാത്രമാണോ? മറ്റൊരു വശത്ത് സ്ത്രീയുടെ ജന്മം ഒരു ശാപമായി കരുതി ഭ്രൂണാവസ്ഥയില്‍ തന്നെ അവള്‍ നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. വര്‍ഷത്തില്‍ എത്ര ലക്ഷം ഭ്രൂണഹത്യകളാണ് ലോകത്ത് നടക്കുന്നത്! സ്ത്രീ ആധുനികതയുടെയും പുരോഗതിയുടെയും പാതയില്‍ ഏറെ മുന്നോട്ട് പോയി എന്നത് വാസ്തവം തന്നെ. അതോടൊപ്പം അവള്‍ ഇത്രയും അപമാനിക്കപ്പെട്ട ഒരു കാലം ചരിത്രത്തിലുണ്ടായിട്ടില്ല എന്നതും ചേര്‍ത്ത് വായിക്കണം. ഇന്നത്തെ പെണ്‍ ഭ്രൂണഹത്യ പതിനാലു നൂറ്റാണ്ടു മുമ്പ് അറേബ്യയിലുണ്ടായിരുന്ന പെണ്‍ ശിശുഹത്യയുടെ തുടര്‍ച്ചപോലെയാണ്. പെണ്‍ശിശുക്കളെ ജീവനോടെ കുഴിച്ചു മൂടിയിരുന്ന അന്നത്തെ അവസ്ഥയുടെ ചിത്രം ഖുര്‍ആന്‍ ഇങ്ങനെ വിവരിക്കുന്നു : "പെണ്‍കുഞ്ഞു ജനിച്ചു എന്നു അവരില്‍ ഒരാള്‍ക്ക് സന്തോഷവാര്‍ത്ത അറിയിച്ചാല്‍ അവന്‍റെ മുഖം കരുത്തിരുണ്ടി രുന്നു. അവന്‍ സങ്കടവും കോപവും കടിച്ച്ചിര ക്കുന്നു. ഈ സന്തോഷ വാര്‍ത്തയുടെ വിഷമം കാരണം അവന്‍ ജനങ്ങളില്‍ നിന്നും ഒളിച്ചു കഴിയുന്നു. അപമാനം സഹിച്ചു ഇതിനെ വളര്‍ത്തുകയോ അതോ മണ്ണില്‍ കുഴിച്ചു മൂടുകയോ? എന്ത് വേണമെന്ന ആലോചനയാണ്!" പക്ഷെ, പ്രവാചകന്‍ (സ)യുടെ ബോധ വല്‍ക്കരണ ത്തിലൂടെ സ്ത്രീയുടെ ജന്മം ഒരു സൌഭാഗ്യവും അനുഗ്രഹവു മായി മാറി. അവള്‍ ആദരിക്കപ്പെട്ടു.

ലൈംഗിക പീഡനത്തിനുള്ള ശാശ്വതപരിഹാരം സദാചാര ബോധം മനസ്സില്‍ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയാണ്. ദൈവം കാണുകയും അറിയുകയും ചെയ്യുമെന്ന ഭായമാണത്‌. ഇത് മനുഷ്യനിലുണ്ടാക്കുന്ന മാറ്റത്തിന് പ്രവാചകന്‍ (സ) തന്നെ വിവരിച്ചു തന്ന ഒരു അനുഭവ കഥ പറയാം : ഒരു യുവതി കടുത്ത ദാരിദ്ര്യത്തില്‍ അകപ്പെട്ടു. സഹായമഭ്യര്‍ത്തിച്ചു അവള്‍ തന്‍റെ ബന്ധുവായ യുവാവിനെ സമീപിച്ചു. ഒരു നിബന്ധനയോടെ അയാള്‍ സഹായിക്കാന്‍ തയാറായി. അവളുടെ ശരീരം അയാള്‍ക്ക്‌ കാഴ്ച വെക്കണം. ആ വിശാമാവസ്ഥയില്‍ അതിനു സമ്മതിക്കുകയല്ലാതെ അവള്‍ക്ക് നിവൃത്തിയില്ലായിരുന്നു. അവര്‍ രതിക്കൊരുങ്ങി. പാപത്തില്‍ വീഴാന്‍ ഒരു നിമിഷം മാത്രം. അപ്പോള്‍ അവളില്‍ നിന്നും അപേക്ഷയുയാര്‍ന്നു ; "ഹേ, മനുഷ്യാ, ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടൂ! അന്യായമായി കന്യകാത്വം നശിപ്പിക്കരുത്". യുവാവ് അപ്പോള്‍ ദൈവത്തെയോര്‍ത്തു. പിന്നെ അയാള്‍ എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചു എഴുനേറ്റോടി. ജനങ്ങളില്‍ യഥാര്‍ത്ഥ ദൈവശക്തിയും മനുഷ്യസ്നേഹവും വളര്‍ത്തുകയാണ് സ്ത്രീപീഡനങ്ങള്‍ അവസാനിപ്പിക്കാനുള്ള മാര്‍ഗം.

by മുഹമ്മദ്‌ കുട്ടശ്ശേരി @ ജീവിതം സന്തോഷപ്രദമാകാന്‍ from യുവത ബുക്ക്‌ ഹൌസ്

കോപത്തെ നിയന്ത്രിക്കുക

കോപം എല്ലാവരിലും കാണപ്പെടുന്ന സ്വഭാവമാണ്‌. മനുഷ്യരുടെ പ്രകൃതിയിലുള്ള എല്ലാ സ്വഭാവങ്ങളെയും നിയന്ത്രിക്കാനും അവയെ നന്മയുടെ വീഥിയിലേക്ക്‌ തിരിച്ചുവിടാനും ഇസ്‌ലാം നമ്മോട്‌ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. കോപത്തിന്റെ കാര്യത്തിലും ദൈവിക മതത്തിന്റെ സമീപനം ഇതില്‍ നിന്ന്‌ ഭിന്നമല്ല. ചില നബിവചനങ്ങള്‍ നോക്കൂ:

അബൂഹറയ്‌റ(റ) പറയുന്നു: നബി(സ) പറഞ്ഞു: ``ഗുസ്‌തിയില്‍ വിജയിക്കുന്നവനല്ല ശക്തന്‍, കോപമുണ്ടാവുമ്പോള്‍ സ്വയം നിയന്ത്രിക്കുവാന്‍ കഴിയുന്നവനാണ്‌ ശക്തിയുള്ളവന്‍.'' (ബുഖാരി)

സുഫ്‌യാനുബ്‌നു അബ്‌ദില്ല സഖ്‌ഫിയില്‍ നിന്ന്‌ നിവേദനം: ഞാനൊരിക്കല്‍ നബി(സ)യോട്‌ പറഞ്ഞു: ``അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, താങ്കള്‍ എനിക്ക്‌ പ്രയോജനപ്രദമായ ഒരു ഉപദേശം നല്‌കിയാലും. അപ്പോള്‍ നബി(സ) പറഞ്ഞു: നീ കോപിക്കരുത്‌'' (ത്വബ്‌റാനി)

തനിക്ക്‌ ഇഷ്‌ടമില്ലാത്തത്‌ കാണുകയോ കേള്‍ക്കുകയോ അറിയുകയോ ചെയ്യുമ്പോള്‍ വെറുപ്പും കോപവുമുണ്ടാകുന്നത്‌ മനുഷ്യ സഹജമാണ്‌. പക്ഷെ, ചിലര്‍ക്ക്‌ തങ്ങളുടെ വികാരങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാന്‍ കഴിയുന്നുവെങ്കില്‍ മറ്റു ചിലര്‍ക്ക്‌ അതിനു സാധിക്കുന്നില്ല. കോപത്തെയും ദേഷ്യത്തെയും നിയന്ത്രിക്കാന്‍ കഴിയാത്തതുമൂലമുള്ള ദൂഷ്യത്തിന്‌ കയ്യും കണക്കുമില്ല. വികാര വിക്ഷോഭങ്ങള്‍ക്ക്‌ അടിമകളായിത്തീരുമ്പോള്‍ സ്വത്തിനും അന്യര്‍ക്കും ഉപദ്രവങ്ങളും നാശനഷ്‌ടങ്ങളുമുണ്ടാക്കുന്നു.

സൗഹാര്‍ദത്തോടെ ജീവിക്കുന്ന ചിലര്‍ കോപാന്ധരായി മാറുമ്പോള്‍ സുഹൃത്തിനെ ആക്ഷേപിക്കുകയും കയ്യേറ്റം ചെയ്യുകയും ചെയ്‌ത സംഭവങ്ങള്‍ നിരവധിയാണ്‌. എന്തിനേറെ, കോപാഗ്നി ജ്വലിച്ചപ്പോള്‍ കിട്ടിയ ആയുധങ്ങളെടുത്ത്‌ സുഹൃത്തിനെ കൊന്നുകളയുകയും പിന്നീട്‌ ഖേദിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടി വന്ന സംഭവങ്ങളും നാം കേള്‍ക്കാറുണ്ട്‌. കോപാന്ധനായ ഒരു പിതാവ്‌ വികൃതി കാണിച്ച സ്വന്തം മകന്റെ കഴുത്തു പിടിച്ചു ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു. അയാളുടെ അരിശം തീര്‍ന്നപ്പോഴേക്ക്‌ ആ കുട്ടി പരലോകത്തേക്ക്‌ യാത്ര പോയിരുന്നു. സഹപാഠികള്‍ തമ്മിലുണ്ടായ ശണ്‌ഠ ഈയിടെ കൊലപാതകത്തിലെത്തിയ വാര്‍ത്ത നാം കേരളത്തില്‍ നിന്നുതന്നെ വായിച്ചു.

അനിയന്ത്രിതമായ കോപം എത്ര കുടുംബ ബന്ധങ്ങളെയാണ്‌ തകര്‍ത്തത്‌! സമൂഹത്തില്‍ നടക്കുന്ന ത്വലാഖുകളുടെ വലിയൊരളവ്‌ കോപത്തിന്റെ സന്തതികളാണ്‌. അരിശം മൂക്കുമ്പോള്‍ നിന്നെ മൂന്നു ത്വലാഖും പിരിച്ചു എന്ന്‌ ആക്രോശിച്ച ചിലര്‍ പിന്നീട്‌ അതു മൂലം എത്ര വലിയ പൊല്ലാപ്പുകളിലാണ്‌ അകപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്‌.

കോപത്തെ നിയന്ത്രിക്കല്‍ വളരെ ദുഷ്‌കരമായ ഒരു ജോലിയാണ്‌. മൂസാനബി(അ) അല്ലാഹുവിന്റെ നിര്‍ദേശാനുസരണം നാല്‌പതു ദിവസം സീനാ താഴ്‌വരയിലേക്കു തിരിച്ചു. അവിടെ വച്ച്‌ അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തിന്‌ തൗറാത്തിന്റെ ഫലകങ്ങള്‍ നല്‌കി. താങ്കള്‍ പോയതിന്‌ ശേഷം താങ്കളുടെ ജനതയിലൊരു വിഭാഗം സന്മാര്‍ഗത്തില്‍ നിന്ന്‌ വ്യതിചലിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന്‌ അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തെ അറിയിക്കുകയും ചെയ്‌തു. അതിനാല്‍ മൂസാ(അ) വിഷണ്ണനും കുപിതനുമായാണ്‌ തന്റെ ജനങ്ങളുടെയടുക്കല്‍ തിരിച്ചെത്തിയത്‌. കോപത്തിന്റെ കാഠിന്യത്തില്‍ അദ്ദേഹം തൗറാത്തിന്റെ ഫലകങ്ങള്‍ എറിയുകയും സഹോദരന്‍ ഹാറൂനി(അ)നോട്‌ കയര്‍ക്കുകയും ചെയ്‌തു.

``കുപിതനും ദു:ഖിതനുമായി തന്റെ ജനതയിലേക്ക്‌ തിരിച്ചു വന്നപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം അവരോട്‌ പറഞ്ഞു. ഞാന്‍ പോയ ശേഷം നിങ്ങള്‍ ചെയ്‌തത്‌ എത്രമാത്രം നികൃഷ്‌ടമായിപ്പോയി. നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിന്റെ കല്‌പന കാത്തിരിക്കാതെ ധൃതി കാണിക്കുകയോ? അദ്ദേഹം ഫലകങ്ങള്‍ എറിഞ്ഞു കളയുകയും തന്റെ സഹോദരന്റെ തലക്ക്‌ പിടിച്ചുവലിക്കുകയും ചെയ്‌തു. (ഹാറൂന്‍) പറഞ്ഞു: എന്റെ മാതാവിന്റെ പുത്രാ, ജനങ്ങള്‍ എന്നെ നിസ്സാരനായി കാണുകയും കൊല്ലാന്‍ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്‌തു. താങ്കള്‍ ശത്രുക്കളെ ആഹ്ലാദിപ്പിക്കരുത്‌, എന്നെ അക്രമികളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തുകയും അരുത്‌.'' (വി.ഖു. 7:150) എന്നാല്‍ കോപം അടക്കിയപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം ശാന്തനാവുകയും ത ന്റെ സഹോദരന്റെ നിരപരാധിത്വം ഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്‌തു. തുടര്‍ന്ന്‌ സഹോദരനും തനിക്കും വേണ്ടി അദ്ദേഹം പ്രാര്‍ഥിക്കുകയും ചെയ്‌തു. മാത്രമല്ല, എറിഞ്ഞുകളഞ്ഞ തൗറാത്തിന്റെ ഫലകങ്ങള്‍ അദ്ദേഹം എടുക്കുകയും ചെയ്‌തുവെന്ന്‌ ഖുര്‍ആന്‍ തുടര്‍ന്നു പ്രസ്‌താവിക്കുന്നു.

മൂസാനബി(അ)യുടെയും ഹാറൂന്‍ നബി(അ)യുടെയും ചരിത്രകഥനത്തിലൂടെ കോപം ഏതു മനുഷ്യനെയും അപാകതകളിലേക്ക്‌ നയിക്കുമെന്ന്‌ അല്ലാഹു നമ്മെ ഉണര്‍ത്തുന്നു. മാത്രമല്ല, കോപിഷ്‌ഠനായ സഹോദരനോട്‌ എങ്ങനെ പെറുമാറണമെന്നും അല്ലാഹു വരച്ചു കാണിക്കുന്നു. തന്നെ കയ്യേറ്റം നടത്തുന്ന മൂസായോട്‌ `എന്റെ മാതാവിന്റെ മോനേ' എന്ന ഹാറൂന്‍ നബി(അ)യുടെ സംഭാഷണ രീതി എത്രമാത്രം ഹൃദയഹാരിയാണ്‌. നമ്മുടെ സുഹൃത്തോ ബന്ധുവോ കോപത്തോടുകൂടി സംസാരിക്കുമ്പോള്‍ ശാന്തമായി പ്രതികരിക്കുന്നത്‌ അയാളുടെ കോപത്തെ തടയുകയും ശാന്തനാക്കുകയും ചെയ്യാതിരിക്കുകയില്ല. പക്ഷെ, അതിനുള്ള സഹനശീലം നമുക്കും ഉണ്ടാവണമെന്നു മാത്രം.

കോപത്തെ അടക്കിനിര്‍ത്തലും കോപിഷ്‌ഠനോട്‌ ശാന്തമായി പ്രതികരിക്കലും പ്രയാസമുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ തന്നെയാണ്‌. സാധാരണഗതിയില്‍ നമ്മോടൊരാള്‍ ദേഷ്യപ്പെട്ട്‌ സംസാരിച്ചാല്‍ നാമും കുപിതരാവുകയാണ്‌ പതിവ്‌. അപ്പോള്‍ നമ്മുടെ മനസ്സുകള്‍ പിശാചിന്റെ വിഹാരരംഗമായിത്തീരുന്നു. അങ്ങനെ ഒട്ടും പ്രശംസനീയമല്ലാത്ത വാക്യങ്ങളും കൃത്യങ്ങളും തമ്മില്‍ നിന്ന്‌ വന്നു ഭവിക്കാനിടയായിത്തീരുന്നു. അതിനാലാണ്‌ നബി(സ) ``കോപം പിശാചില്‍ നിന്നാണെന്ന്‌.'' നമ്മെ ഓര്‍മിപ്പിച്ചത്‌. കോപം വരുന്നവരോട്‌ പിശാചില്‍ നിന്ന്‌ രക്ഷ തേടാന്‍ നബി(സ) ഉപദേശിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. ചില വചനങ്ങളില്‍ കോപമുണ്ടാവുമ്പോള്‍ വുദൂ (അംഗശുദ്ധി) ചെയ്‌താല്‍ അതിന്റെ ശക്തി കുറയുമെന്ന്‌ സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുമുണ്ട്‌.

by അബൂമിഖ്‌ദാദ്‌ @ ശബാബ്

നബിദിനം ആഘോഷിക്കാത്തതെന്തുകൊണ്ട്?

മുസ്‌ലിം സമൂഹത്തില്‍ മതപരമായ അറിവും അവബോധവുമുള്ളവര്‍ റബീഉല്‍ അവ്വല്‍ മാസത്തില്‍ നബിദിനം ആഘോഷിക്കാറില്ല. അതിന് ചരിത്രപരവും വസ്തുതാപരവുമായ ഒട്ടേറെ കാരണങ്ങള്‍ അവര്‍ക്ക് പറയാനുമുണ്ട്. പ്രവാചകന്റെ ആദര്‍ശങ്ങളും അധ്യാപനങ്ങളും അവഗണിക്കപ്പെടുകയും പ്രവാചകന്‍ കേവലം ബിംബവല്‍ക്കരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന സമകാലിക സമൂഹത്തില്‍ പ്രവാചകാധ്യാപനങ്ങള്‍ ജീവിതത്തില്‍ അനുധാവനം ചെയ്യുന്നു എന്നതാണ് യഥാര്‍ഥ പ്രവാചകസ്‌നേഹം എന്ന് ഇവര്‍ ലോകത്തിന് കാണിച്ചുകൊടുക്കുന്നു. ഹൃദയാന്തരങ്ങളില്‍ നിന്ന് വിനയാന്വിതമായി വരേണ്ട പ്രാര്‍ഥനപോലും (സ്വലാത്ത് പ്രവാചകന് വേണ്ടി വിശ്വാസികള്‍ അല്ലാഹുവിനോട് നടത്തുന്ന പ്രാര്‍ഥനയാണ്)മുദ്രാവാക്യമായി പരിണമിച്ച ഇക്കാലത്ത് കുറേപേര്‍ ആദര്‍ശത്തെ മുറുകെ പിടിച്ച് നബിദിനാഘോഷത്തില്‍ നിന്ന് വിട്ടുനില്‍ക്കുന്നു എന്നത്് അഭിനന്ദനാര്‍ഹമാണ്. നബിദിനമാഘോഷിക്കാത്തതിന്റെ കാരണങ്ങള്‍ താഴെപ്പറയുന്നവയാണ്.

1. നബി(സ) പ്രവാചകന്‍ എന്ന നിലയില്‍ 13 വര്‍ഷം മക്കയിലും 10 വര്‍ഷം മദീനയിലും ആകെ 23 വര്‍ഷക്കാലം ജീവിച്ചു. അതിനിടയില്‍ ഒരിക്കല്‍പോലും അദ്ദേഹം തന്റെ ജന്മദിനം ആഘോഷിക്കുകയോ അനുയായികളോട് ആഘോഷിക്കാന്‍ നിര്‍ദേശിക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല.

2. നബി(സ) തനിക്കു മുമ്പ് കഴിഞ്ഞുപോയ ഒരു പ്രവാചകന്റെയും ജന്മദിനമോ ചരമ ദിനമോ ആഘോഷിക്കുകയോ ആചരിക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല.

3. രണ്ടര വര്‍ഷം ഇസ്‌ലാമിക ഭരണം നടത്തിയ അബൂബക്കര്‍(റ) 10 വര്‍ഷം ഭരിച്ച ഉമര്‍(റ), 12 വര്‍ഷം ഭരിച്ച ഉസ്മാന്‍(റ), 5 വര്‍ഷം ഭരിച്ച അലി(റ) എന്നീ സച്ചരിതരായ ഖലീഫമാര്‍ ഒരിക്കല്‍പോലും തങ്ങള്‍ക്ക് മറ്റാരേക്കാളും പ്രിയപ്പെട്ട പ്രവാചകന്റെ ജന്മദിനം ആഘോഷക്കുകയോ ചരമദിനം ആചരിക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല.

4. നബിയുടെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ഭാര്യമാരോ ബന്ധുക്കളോ സന്തത സഹചാരികളായ സ്വഹാബികളോ ആരും തന്നെ നബി(സ)യുടെ ജന്മദിനം ആഘോഷിച്ചിട്ടില്ല.

5. ഏറ്റവും നല്ല നൂറ്റാണ്ടുകളില്‍ മുസ്‌ലിം ലോകത്തെവിടെയും നബിദിനാഘോഷ പരിപാടി നടന്നിരുന്നില്ല.

6. മുസ്‌ലിം ലോകം മുഴുവന്‍ ആദരിക്കുന്ന ഇമാംശാഫി, ഇമാം മാലിക്, ഇമാം അബുഹനീഫ, ഇമാം അഹ്മദ് ബ്‌നു ഹസല്‍, ഇമാം ബുഖാരി, ഇമാം മുസ്‌ലിം തുടങ്ങിയ പണ്ഡിതന്മാരാരും നബിദിനം ആഘോഷിക്കുകയോ ആഘോഷിക്കാന്‍ 'ഫത്‌വ' നല്‍കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല.

7. മൗലീദ് കഴിക്കല്‍ മുമ്പ് പതിവില്ലാത്തതാണെന്നും അത് ഹിജ്‌റ മുന്നൂറിനുശേഷം വന്നതാണെന്നുമുള്ള തഴവ മൗലവിയുടെ പാട്ട് വളരെയധികം പ്രസിദ്ധമാണ്. തഴവയാകട്ടെ സുന്നി പണ്ഡിതനുമാണ്.

8. അല്ലാഹുവിനെ സ്‌നേഹിക്കുന്നവര്‍ നബി(സ)യെ പിന്‍പറ്റുകയാണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് ഖുര്‍ആന്‍ 3:31 ല്‍ വ്യക്തമായിരിക്കെ അല്ലാഹുവില്‍ വിശ്വസിക്കുകയും നബി(സ)യെ സ്‌നേഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവര്‍ക്ക് എങ്ങനെ നബിദിനമാഘോഷിക്കാന്‍ കഴിയും?!

9. സ്വര്‍ഗത്തിലേക്ക് നമ്മെ അടുപ്പിക്കുകയും നരകത്തില്‍നിന്ന് നമ്മെ അകറ്റുകയും ചെയ്യുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നബി(സ)നമുക്ക് വിവരിച്ചു തന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് നബി(സ) തന്നെ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. അതില്‍ നബിദിനാഘോഷം എന്ന ആചാരമില്ല.

10. നബി(സ) പഠിപ്പിക്കാത്ത പുതിയ ആചാരങ്ങള്‍ (ബിദ്അത്ത്)മതത്തില്‍ ആരെങ്കിലും കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്താല്‍ അത് തള്ളിക്കളയണം എന്നാണ് നബി(സ) ഈ സമുദായത്തെ ഉദ്‌ബോധിപ്പിച്ചത്.

11. ഒരു റബീഉല്‍ അവ്വല്‍ മാസത്തില്‍ തന്നെയാണ് നബി(സ)യുടെ വിയോഗവും നടന്നത്. ഹിജ്‌റ 11 റബീഉല്‍ അവ്വല്‍ 12 തിങ്കളാഴ്ച ഉച്ചയോടടുത്ത സമയത്താണ് നബി (സ) ഈ ലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞത്. അതിനാല്‍ അന്നൊരു ആഘോഷം നാം സംഘടിപ്പിച്ചാല്‍ അത് നബി(സ)യുടെ ജനനത്തിലുള്ള സന്തോഷമോ മരണത്തിലുള്ള സന്തോഷമോ?! നബിദിനാഘോഷക്കാര്‍ സഗൗരവം ചിന്തിക്കുക!

12. നബി(സ)യെ സ്‌നേഹിക്കേണ്ടത് എങ്ങിനെയെന്ന് ഖുര്‍ആനിലും ഹദീസിലും വ്യക്തമാക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അതില്‍ ജന്മദിനാഘോഷമോ ചരമദിനാഘോഷമോ ഇല്ല എന്ന് നാം അറിയുക.

13. ജന്മദിനമോ ചരമദിനമോ ആചരിക്കുന്നത് ഇസ്‌ലാമിക സംസ്‌കാരമല്ല. ഹിജ്‌റ ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ഇര്‍ബല്‍ എന്ന പ്രദേശത്തെ മുദഫ്ഫര്‍ എന്ന രാജാവ് ഉണ്ടാക്കിയ പുത്തന്‍ ആചാരമാണ് നബിദിനാഘോഷം. മുസ്‌ലിംകള്‍ പിന്‍തുടരേണ്ടത് മുദഫ്ഫര്‍ രാജാവിന്റെ അനാചാരത്തെയല്ല, മുഹമ്മദ് നബി(സ)യുടെ സദാചാരത്തെയാണ്.

14. റബീഉല്‍ അവ്വല്‍ മാസത്തില്‍ പള്ളികളിലും ചില വീടുകളിലും മുസ്‌ല്യാന്മാരുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ നടക്കുന്ന മൗലീദ് പാരായണങ്ങളില്‍ (ഉദാ: മന്‍ഖൂസ് മൗലീദില്‍) നബി(സ)യോട് പാപമോചനം തേടിക്കൊണ്ടുള്ള വരികളാണ്. പാപം പൊറുക്കാന്‍ അല്ലാഹുവല്ലാതെ മറ്റാരാണ് നിങ്ങള്‍ക്കുള്ളത് എന്ന് അല്ലാഹു ഖുര്‍ആനിലൂടെ (3:135) നമ്മോട് ചോദിക്കുന്നു. ഇതിനെ പരിഹസിച്ചുകൊണ്ടും വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ടുമാണ് നബിദിനാഘോഷക്കാര്‍ നബി(സ)യോട് പാപമോചനം തേടി പ്രാര്‍ഥിക്കുന്നത്. ഇത് എത്ര വലിയ ധിക്കാരമാണെന്നോര്‍ക്കുക!!

15. റബീഉല്‍ അവ്വല്‍ മാസത്തില്‍ വീട് വീടാന്തരം കയറിയിറങ്ങി മൗലീദ് കഴിക്കുകയും മൃഷ്ടാന്നഭോജനം നടത്തുകയും നൂറും അഞ്ഞൂറും കൈമടക്ക് വാങ്ങിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മുസ്‌ല്യാന്മാര്‍ പക്ഷെ അവരുടെ സ്വന്തം വീടുകളില്‍ മൗലീദ് കഴിക്കാറുണ്ടോ എന്ന് സത്യാന്വേഷികള്‍ ഒരന്വേഷണം നടത്തുക. അപ്പോഴറിയാം അവരില്‍ പലരുടെയും വീടുകളില്‍ ഈ ഏര്‍പ്പാട് ഇല്ല എന്ന്.

16. റബീഉല്‍ അവ്വല്‍ മാസത്തില്‍ നബിദിനമാഘോഷിക്കല്‍ പുണ്യകര്‍മമാണെന്ന് പറഞ്ഞ സലഫുസ്സാലിഫുകളായ (ആദ്യ മൂന്ന് നൂറ്റാണ്ടുകളിലെ സച്ചരിതരായ മുന്‍ഗാമികള്‍)പണ്ഡിതന്മാരില്‍ ആരെങ്കിലുമുണ്ടെങ്കില്‍ ഒരാളെയെങ്കിലും നബിദിനമാഘോഷക്കാര്‍ ഉദ്ധരിക്കുക! ഏത് ആയത്തിന്റെയും ഹദീസിന്റെയും അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് നബിദിനാഘോഷം പുണ്യകര്‍മമാണെന്ന് അവര്‍ പറഞ്ഞതെന്നും വ്യക്തമായി ഉദ്ധരിക്കുക!

17. പാമരജനങ്ങളെ വഴിതെറ്റിക്കാന്‍ മുസ്‌ല്യാന്മാര്‍ ദുര്‍വ്യാഖ്യാനം ചെയ്ത് ഉദ്ധരിക്കുന്ന സൂറത്ത് യൂനസിലെ 58-ാം സൂക്തം റബീഉല്‍ അവ്വലിലെ നബിദിനാഘോഷത്തിന് തെളിവായി പ്രാമാണികരായ ഒരു മുഫസ്സിയും ഉദ്ധരിച്ചിട്ടില്ല. ഉണ്ടെങ്കില്‍ആ ഭാഗം ഉദ്ധരിക്കാന്‍ നബിദിനാഘോഷക്കാര്‍ സന്നദ്ധരാവുക!

18. ഖദീജാ ബീവിയുടെ നന്മകള്‍ നബി(സ) എടുത്തുപറഞ്ഞത് മഹതിയുടെ ജന്മദിനത്തിലോ മരണദിനത്തിലോ അല്ല. ആണെങ്കില്‍ മുസ്‌ല്യാന്മാര്‍ രേഖ ഉദ്ധരിക്കുക!

19. മരണപ്പെട്ടവരെപ്പറ്റി നല്ലത് പറയണം എന്ന് നബി(സ) നിര്‍ദേശിച്ചതന്റെ അര്‍ഥം മരണപ്പെട്ടവരുടെ ജന്മദിനവും ആണ്ടും കൊണ്ടാടണം എന്നാണെന്ന് സഹാബികളോ സച്ചരിതരായ മുന്‍ഗാമികളോ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടില്ല. ഉണ്ടെങ്കില്‍ സഹാബികള്‍ ആരുടെയെല്ലാം ജന്മദിനവും ആണ്ടും കൊണ്ടാടിയിട്ടുണ്ട് എന്നതിന് നബിദിനാഘോഷക്കാര്‍ രേഖ ഉദ്ധരിക്കുക!

20. മദീനാപള്ളിയില്‍ ഹസ്സാനുബ്‌നു സാബിത്തിന് മൗലീദ് കഴിക്കാന്‍ നബി(സ) വേദി ഒരുക്കിക്കൊടുത്തുവെന്ന് പ്രവാചകന്റെ പേരില്‍ കളവ് പറയുന്ന മുസ്‌ല്യാന്മാര്‍ അത് റബീഉല്‍ അവ്വലിലാണെന്നതിനും അതില്‍ പങ്കെടുത്ത സ്വഹാബികള്‍ ആരെല്ലാമാണെന്നതിനും തെളിവുദ്ധരിക്കുക! മൗലീദാഘോഷത്തെ ന്യായീകരിക്കുകയും അതില്‍നിന്ന് വിട്ടുനില്‍ക്കുന്നവരെ വിമര്‍ശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവര്‍ മുകളില്‍ എഴുതിയ ചരിത്രപരവും വസ്തുതാപരവുമായ കാര്യങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധിക്കുക! ചിന്തിക്കുക!!

by കെ പി എസ് ഫാറൂഖി @ വര്‍ത്തമാനം ദിനപത്രം

സമയം മനുഷ്യജീവിതത്തിലെ അമൂല്യനിധി

ക്രിസ്‌തുവര്‍ഷം 2011ഉം ഹിജ്‌റ 1432 ഉം നമ്മോട്‌ വിടചൊല്ലി. ചുമരിലെ കലണ്ടറും കൈയിലെ ഡയറിയും നമ്മള്‍ പുതിയതു വാങ്ങി. സമയരേണുക്കളുടെ നിശബ്‌ദ പ്രയാണത്തില്‍ മനുഷ്യന്‍ നിസ്സഹായനായി അന്ധാളിച്ച്‌ നില്‌ക്കുന്നു.

മനുഷ്യജീവിതത്തിലെ അമൂല്യനിധിയാണ്‌ സമയം. ഏറ്റവും വലിയ നഷ്‌ടം സമയനഷ്‌ടമാണ്‌. അധികാരം നഷ്‌ടപ്പെട്ടവര്‍ക്ക്‌ അടുത്ത തെരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ അത്‌ തിരിച്ച്‌ കിട്ടിയേക്കാം. പാവപ്പെട്ടവന്‌ കഠിനശ്രമത്തിലൂടെ പണക്കാരനാകാം. രോഗിക്ക്‌ ചികിത്സയിലൂടെ ആരോഗ്യവാനാകാം. പരീക്ഷയില്‍ തോറ്റവന്‌ അടുത്ത പരീക്ഷയില്‍ വിജയിക്കാനായേക്കാം. എന്നാല്‍ സമയത്തെ ഒരിക്കലും തിരിച്ചെടുക്കാന്‍ സാധ്യമല്ല. സമയത്തിന്‌ വലിയ പ്രാധാന്യം നല്‌കിയ മതമാണ്‌ ഇസ്‌ലാം. പുനരുത്ഥാന നാളില്‍ ഓരോ മനുഷ്യനും അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടി വരുന്ന സുപ്രധാനമായ ചില ചോദ്യങ്ങളുണ്ട്‌.

നബി(സ) പറയുന്നു: "അഞ്ച്‌ കാര്യങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച്‌ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാതെ ആദമിന്റെ പുത്രന്‌ പരലോക ദിനത്തില്‍ തന്റെ കാല്‍പാദങ്ങള്‍ മുന്നോട്ടുവെക്കാന്‍ കഴിയില്ല. തന്റെ ആയുസ്സ്‌ എന്തിനു ചെലവഴിച്ചുവെന്നും, യുവത്വകാലം എന്തിനു വിനിയോഗിച്ചു എന്നും തന്റെ ധനം എങ്ങനെ സമ്പാദിച്ചുവെന്നും ഏതാവശ്യത്തിന്‌ ചെലവഴിച്ചുവെന്നും തന്റെ വിജ്ഞാനം കൊണ്ട്‌ എന്ത്‌ പ്രവര്‍ത്തിച്ചുവെന്നുമാണവ" (തിര്‍മിദി). അഞ്ചില്‍ രണ്ടും സമയത്തിനെ സംബന്ധിച്ചാണ്‌.

വിശ്വാസിയുടെ ഓരോ ദിനവും പരലോകത്തേക്കുള്ള സമ്പത്തായിരിക്കണം. ഖുര്‍ആന്‍ ചോദിക്കുന്നു: ``ഓരോ വ്യക്തിയും താന്‍ നാളേക്ക്‌ വേണ്ടി എന്തൊരു മുന്നൊരുക്കമാണ്‌ ചെയ്‌തുവെച്ചിട്ടുള്ളതെന്ന്‌ നോക്കിക്കൊള്ളട്ടെ.''

നബി(സ) പറയുന്നു: ``കാലം അടുത്തുവരുന്നതു വരെ, ലോകാവസാനം സംഭവിക്കുകയില്ല. അങ്ങനെ വര്‍ഷം മാസം പോലെയും മാസം ആഴ്‌ച പോലെയും ആഴ്‌ച ദിവസം പോലെയും ദിവസം നാഴിക പോലെയും നാഴിക തീ കൊളുത്തിയാല്‍ കത്തിപ്പിടിക്കുന്നതുപോലെയും ആയിത്തീരും.''(തിര്‍മിദി)

പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ വ്യവസ്ഥകള്‍ക്കോ ക്രമീകരണങ്ങള്‍ക്കോ മാറ്റം വന്നിട്ടില്ല. പക്ഷെ, മനുഷ്യര്‍ തിരക്കിലാണ്‌. ഭൗതിക പ്രമത്തതയുടെ നെട്ടോട്ടത്തിലാണ്‌. ഓരോ മനുഷ്യനെയും സൃഷ്‌ടിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ അവന്‌ ഈ ഭൂമിയില്‍ അനുവദിച്ച വര്‍ഷവും മാസവും ദിവസവും സ്രഷ്‌ടാവ്‌ തീരുമാനിക്കുന്നുണ്ട്‌. നാം നടന്നുനീങ്ങുകയാണ്‌. ``പറയുക: നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഒരു നിശ്ചിത അവധി ദിനമുണ്ട്‌. നിങ്ങളതില്‍ നിന്നൊട്ടും പിറകോട്ട്‌ പോവില്ല. മുന്നോട്ട്‌ വരികയുമില്ല.'' (34:30)

ആ ദിനത്തിന്റെ ഭീകരതയെ ഭയപ്പെടുത്താവര്‍ ആരെങ്കിലുമുണ്ടോ? 20-ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഏറ്റവും വലിയ ശാസ്‌ത്രജ്ഞന്‍ ആല്‍ബര്‍ട്ട്‌ ഐന്‍സ്റ്റീന്‍, ജീവിതത്തിന്റെ അവസാന നാളുകളില്‍ മൂകനായിരിക്കെ, ഭാര്യ ചോദിച്ചു: ``താങ്കളെ അസ്വസ്ഥനാക്കുന്ന കാര്യമെന്ത്‌?'' മരണ ദിനമെന്നായിരുന്നു ഐന്‍സ്റ്റിന്റെ മറുപടി.

മരണത്തെ ബുദ്ധിക്ക്‌ കീഴ്‌പ്പെടുത്താന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കില്‍ ഈ ലോകത്ത്‌ എത്രയെത്ര ഐന്‍സ്റ്റീന്‍മാര്‍, ന്യൂട്ടന്‍മാര്‍, ഡാര്‍വിന്‍മാര്‍ ചിരഞ്‌ജീവികളായിരുന്നു. "ഭൂമിയില്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ അല്‌പകാലം കഴിയാന്‍ ഇടമുണ്ട്‌. കഴിക്കാന്‍ വിഭവങ്ങളും''(2:36). എത്ര വലിയ സമ്പന്നനും മരണത്തെ അതിജയിക്കാന്‍ സാധ്യമല്ല. ``നിങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം മരണം നിശ്ചയിച്ചവരും നാം തന്നെ. നമ്മെ കടക്കാന്‍ ആരുമില്ല.''(വി.ഖു 56:60)

ദാരിദ്ര്യം, കഷ്‌ടപ്പാട്‌, ശാരീരിക പ്രയാസങ്ങള്‍ തുടങ്ങി ഒട്ടേറെ കാര്യങ്ങള്‍ കൊണ്ട്‌ അല്ലാഹു നമ്മെ പരീക്ഷിക്കും. എന്നാല്‍, ആ ഘട്ടത്തിലൊന്നും മരണം കൊതിക്കരുത്‌. സ്വയം മരണം നിഷിദ്ധമാണ്‌. ഇസ്‌ലാം വന്‍ പാപമായി അതിനെ കാണുന്നു. മരണം ഒന്നിനും പരിഹാരമല്ല. നബി(സ)യുടെ താക്കീത്‌: ``നിങ്ങള്‍ മരണം കൊതിക്കരുത്‌. സുകൃതം ചെയ്യുന്നവന്‌ സദ്‌കര്‍മങ്ങള്‍ അധികരിപ്പിക്കുവാനും അക്രമിക്ക്‌ പശ്ചാത്തപിക്കുവാനുമുള്ള അവസരം ലഭിക്കും.'' (മുസ്‌ലിം)

മരണം ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനമല്ല- തുടര്‍ച്ചയാണ്‌. മറ്റൊരു ജീവിതത്തിന്റെ തുടക്കം അല്ലാഹുവിന്റെ വരദാനമായ ജീവനും ആരോഗ്യവും ആയുസ്സും സമയവും ഫലപ്രദമായി ഉപയോഗപ്പെടുത്തുമ്പോഴേ ജീവിതവിജയം നേടാന്‍ സാധിക്കൂ.

by അബ്‌ദുന്നാസര്‍ പൂക്കാടഞ്ചേരി @ ശബാബ്

മതപരിവര്‍ത്തനം എങ്ങനെ?

മതപ്രബോധനം വിശ്വാസിയുടെ ബാധ്യതയായി പരിഗണിക്കുന്ന ഇസ്‌ലാം മതപരിവര്‍ത്തനത്തിന്റെ മാര്‍ഗങ്ങളും വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്‌. നിര്‍ബന്ധിത മതപരിവര്‍ത്തനത്തെ അതൊരിക്കലും അംഗീകരിക്കുന്നില്ല. ഇസ്‌ലാം ഒരാദര്‍ശമാണ്‌. പരലോക മോക്ഷമാണതിന്റെ മുഖ്യഅജണ്ട. ആദര്‍ശമുള്‍ക്കൊണ്ടുകൊണ്ട്‌ സ്വജീവിതത്തില്‍ ഇസ്‌ലാമിനെ പകര്‍ത്താന്‍ കഴിഞ്ഞവര്‍ക്ക്‌ മാത്രമേ മതത്തില്‍ പരലോകമോക്ഷത്തിന്നര്‍ഹതയുള്ളൂ. കാനേഷുമാരി അനുസരിച്ച്‌ മുസ്‌ലിം മാതാപിതാക്കള്‍ക്ക്‌ ജനിച്ചവരെയെല്ലാം പരലോകജീവിതത്തില്‍ അല്ലാഹു നരകത്തില്‍ നിന്നും മോചിപ്പിക്കുകയില്ല. മുസ്‌ലിം മാതാപിതാക്കള്‍ക്ക്‌ പിറന്നവരാണെങ്കിലും ഇസ്‌ലാം എന്ന ആദര്‍ശം ഉള്‍ക്കൊണ്ടുകൊണ്ട്‌ ജീവിതത്തിലത്‌ സ്വമേധയാ അനുഷ്‌ഠിച്ചവര്‍ക്ക്‌ മാത്രമേ പരലോകവിജയം ലഭിക്കുകയുള്ളൂവെന്ന്‌ ഖുര്‍ആന്‍ ആവര്‍ത്തിച്ച്‌ വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്‌. (98:7,8)

ബാഹ്യശക്തികളുടെ സമ്മര്‍ദത്തിനു വഴങ്ങിക്കൊണ്ട്‌ നിര്‍ബന്ധിതനായാണ്‌ ഒരാള്‍ ഇസ്‌ലാമിലേക്ക്‌ പരിവര്‍ത്തനം ചെയ്യുന്നതെങ്കില്‍ അയാള്‍ക്ക്‌ പരലോകമോക്ഷം ലഭിക്കുകയില്ല. അതുകൊണ്ടാണ്‌ ഇസ്‌ലാം ആശ്ലേഷിക്കുന്ന കാര്യത്തില്‍ ഒരാളെയും നിര്‍ബന്ധിക്കേണ്ടതില്ലെന്ന്‌ ഖുര്‍ആന്‍ വിശ്വാസികളെ ഉണര്‍ത്തുന്നത്‌. ``മതത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ ബലപ്രയോഗമേ ഇല്ല. സന്മാര്‍ഗം ദുര്‍മാര്‍ഗത്തില്‍ നിന്നും വ്യക്തമായി വേര്‍തിരിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്‌ ആരെങ്കിലും ദുര്‍മൂര്‍ത്തികളെ അവിശ്വസിക്കുകയും അല്ലാഹുവില്‍ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവോ അവന്‍ പൊട്ടിപ്പോവാത്ത ബലിഷ്‌ഠമായ ഒരു പാശമാണ്‌ മുറുകെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നത്‌. ``അല്ലാഹു എല്ലാം കേള്‍ക്കുന്നവനും അറിയുന്നവനുമാകുന്നു'' (2:256).

ഈ വചനം വ്യക്തമാക്കുന്നതുപോലെ പരലോകമോക്ഷത്തിനുതകുന്ന സന്മാര്‍ഗവും ദുര്‍മാര്‍ഗവും ഏതാണെന്ന്‌ ഇസ്‌ലാം വേര്‍തിരിച്ചു തന്നിരിക്കുന്നു. പരലോകത്തു വെച്ച്‌ ഒരാളുടെ രക്ഷയും ശിക്ഷയും തീരുമാനിക്കുന്നത്‌ സാക്ഷാല്‍ ദൈവമായ അല്ലാഹു മാത്രമാണ്‌. മനുഷ്യകല്‌പിത ബഹുദൈവങ്ങള്‍ക്കൊന്നും പരലോകമുക്തിയുടെ കാര്യത്തില്‍ തീരുമാനമെടുക്കാന്‍ കഴിയുകയില്ല. ഈ വസ്‌തുത മനസ്സിലാക്കി ആരെങ്കിലും സ്വയം സത്യമതത്തെ പുല്‍കുന്നുവെങ്കില്‍ അതവന്‌ ഗുണകരമായിരിക്കും. അതിനെ തിരസ്‌കരിക്കുന്നവര്‍ നരക ജീവിതത്തിന്നര്‍ഹരായിത്തീരും. ഇതാണ്‌ ഖുര്‍ആന്‍ മുന്നോട്ടുവയ്‌ക്കുന്ന ആദര്‍ശം. ഈ ആദര്‍ശം ബലപ്രയോഗത്തിലൂടെ അടിച്ചേല്‍പിക്കാന്‍ കഴിയുകയില്ല. ഉദ്‌ബോധനത്തിലൂടെ മാനസിക പരിവര്‍ത്തനം നടത്തിയാല്‍ മാത്രമേ പരലോകമോക്ഷമെന്ന ഉല്‍ക്കടമായ ആഗ്രഹം മനസ്സില്‍ അങ്കുരിക്കുകയുള്ളൂ. അതുകൊണ്ടാണ്‌ മതാശ്ലേഷണത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ നിര്‍ബന്ധം ചെലുത്തരുതെന്ന്‌ ഖുര്‍ആന്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നത്‌.

ഭൂമിയിലെ മുഴുവന്‍ മനുഷ്യരും തന്റെ മതം പുല്‍കണമെന്ന്‌ അല്ലാഹുവിന്‌ യാതൊരു നിര്‍ബന്ധവുമില്ല. അല്ലാഹു നല്‍കിയ വിവേചന ബുദ്ധിയുപയോഗിച്ച്‌ നന്മയും തിന്മയും വേര്‍തിരിച്ചു മനസ്സിലാക്കിക്കൊണ്ട്‌ പൂര്‍ണ സ്വതന്ത്രനായി ഒരാള്‍ ഇസ്‌ലാം സ്വീകരിക്കുന്നുവെങ്കില്‍ മാത്രം സ്വീകരിച്ചാല്‍ മതി എന്നതാണ്‌ അല്ലാഹുവിന്റെ നിലപാട്‌. അതിനു വേണ്ട ബുദ്ധിയും വിവേകവും എല്ലാവര്‍ക്കും അവന്‍ ജന്മനാ നല്‍കുകയും ചെയ്‌തു.

എന്നാല്‍ മുഹമ്മദ്‌ നബി(സ) തന്റെ പ്രബോധിതര്‍ ഇസ്‌ലാം സ്വീകരിക്കാത്തതില്‍ ദു:ഖിതനായിരുന്നു. അവരുടെ പരലോകഭാവിയോര്‍ത്ത്‌ അദ്ദേഹം അസ്വസ്ഥനായിരുന്നു. അവര്‍ക്കൊഴിഞ്ഞുമാറാന്‍ പറ്റാത്ത രൂപത്തില്‍ അദ്ദേഹം അവരെ നിരന്തരം ഉപദേശിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തോട്‌ അല്ലാഹു ചോദിക്കുന്നത്‌ നോക്കൂ: ``നിന്റെ രക്ഷിതാവ്‌ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നുവെങ്കില്‍ ഭൂമിയിലുള്ളവരെല്ലാം ഒന്നിച്ച്‌ വിശ്വസിക്കുമായിരുന്നു. എന്നിരിക്കെ ജനങ്ങള്‍ സത്യവിശ്വാസികളാകുവാന്‍ നീ അവരെ നിര്‍ബന്ധിക്കുകയോ?'' (10:99). പ്രബോധന പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ പോലും നിര്‍ബന്ധ രൂപത്തിലേക്ക്‌ മാറരുതെന്ന്‌ നിഷ്‌കര്‍ഷിക്കുന്ന ഇസ്‌ലാം ആയുധം കാണിച്ച്‌ ആളെക്കൂട്ടാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നുവെന്ന്‌ ആരോപിക്കുന്നത്‌ അപരാധം തന്നെയാണ്‌.

``നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ നിങ്ങളുടെ മതം. എനിക്ക്‌ എന്റെ മതം'' (109:6). മതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന പ്രമാണമായ ഖുര്‍ആനിന്റെ പ്രഖ്യാപനമാണിത്‌. പ്രവാചകന്റെ പ്രബോധിതരായ അമുസ്‌ലിംകളോട്‌ ഈ നയം പ്രഖ്യാപിക്കാനാണ്‌ ഖുര്‍ആനിലെ 109-ാം അധ്യായം അവതരിച്ചതു തന്നെ. പ്രവാചകനായ മുഹമ്മദ്‌ നബി(സ) അറേബ്യയുടെ ഭരണാധികാരി കൂടിയായിരുന്നു. ചെങ്കോല്‍ കൈവശമുണ്ടായിട്ടും അതുപയോഗിച്ച്‌ അദ്ദേഹം അമുസ്‌ലിംകളെ നിര്‍ബന്ധിത മതപരിവര്‍ത്തനം നടത്തിയില്ലെന്ന്‌ മാത്രമല്ല, ഖുര്‍ആനിന്റെ നയപ്രഖ്യാപനം നടപ്പിലാക്കുകയും ചെയ്‌തു.

പ്രവാചകാനും അനുയായികളും മദീനയിലെ പ്രവാസ ജീവിതത്തിനു ശേഷം മക്കയിലേക്ക്‌ തിരിച്ചെത്തുന്നു. ജനിച്ച മണ്ണില്‍നിന്നും ശത്രുക്കള്‍ നിരന്തരമര്‍ദനത്തിലൂടെ തുരത്തിയതാണവരെ. മദീനയില്‍ അഭയംതേടിയ പ്രാവചകന്‍ അനുയായികളോടൊപ്പം രക്തച്ചൊരിച്ചിലില്ലാതെ സമാധാനപരമായി മക്ക തിരിച്ചുപിടിച്ചു. പ്രവാചകനെ മതിവരുവോളം പീഡിപ്പിച്ച പ്രവാചകന്റെ പ്രഖ്യാപിത ശത്രുക്കള്‍ മക്കാവിജയവേളയില്‍ തങ്ങളുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച്‌ ആശങ്കാകുലരായിരുന്നു. മുഹമ്മദ്‌ തങ്ങളെ വധിച്ചുകളയുമെന്നോ ബന്ദികളാക്കുമെന്നോ അവര്‍ ഭയപ്പെട്ടു. പക്ഷെ അവരെ നോക്കിക്കൊണ്ട്‌ പ്രവാചകന്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചു: `നിങ്ങള്‍ പോയിക്കൊള്ളുവീന്‍. നിങ്ങള്‍ സ്വതന്ത്രരാണ്‌'. നിര്‍ബന്ധ മതപരിവര്‍ത്തനത്തിലൂടെ മുസ്‌ലിം സമുദായാംഗങ്ങളുടെ എണ്ണം വര്‍ധിപ്പിക്കാനാണ്‌ ഇസ്‌ലാം ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നതെങ്കില്‍ ഈ സുവര്‍ണാവസരം പ്രവാചകന്‍ പാഴാക്കുകയില്ലായിരുന്നു. പ്രവാചകമാതൃക ദൈവിക പ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ പ്രയോഗ മാതൃകയായിരുന്നു. അല്ലാഹു പറഞ്ഞു: ``പ്രവാചകരേ, പറയുക. സത്യം നിങ്ങളുടെ തമ്പുരാനില്‍ നിന്നുള്ളതാകുന്നു. അതിനാല്‍ ഇഷ്‌ടമുള്ളവര്‍ വിശ്വസിക്കട്ടെ. ഇഷ്‌ടമുള്ളവര്‍ അവിശ്വസിക്കട്ടെ.'' (വി.ഖു 18:29)

ഇസ്‌ലാം മതം മുസ്‌ലിംകള്‍ക്ക്‌ മാത്രമുള്ളതല്ല. ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്‌ടികളായ മുഴുവന്‍ മനുഷ്യര്‍ക്കുമുള്ളതാണ്‌. അമുസ്‌ലിം സഹോദരന്‍ എന്നെപ്പോലെയുള്ള ഒരു മനുഷ്യനാകുന്നു. ഇസ്‌ലാമനുസരിച്ച്‌ ജീവിച്ചിട്ടില്ലെങ്കില്‍ മരണശേഷം ആ സഹോദരന്‍ നരകാഗ്നിയില്‍ കിടന്നെരിയേണ്ടിവരും. ഈ വസ്‌തുത അദ്ദേഹത്തെ അറിയിക്കുകയും നരകത്തില്‍നിന്നും അദ്ദേഹത്തെ തടയുകയും ചെയ്യുക എന്ന പവിത്രമായ ഏകലക്ഷ്യം മാത്രമേ ഇസ്‌ലാമിക പ്രബോധകന്‌ അമുസ്‌ലിംകളോട്‌ മതപ്രബോധനം നടത്തുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാകുവാന്‍ പാടുള്ളൂ എന്ന്‌ മതത്തിന്‌ നിര്‍ബന്ധമുണ്ട്‌. അവരില്‍ നിന്നും ഭൗതികമായ ഒരു നേട്ടവും ആഗ്രഹിക്കുവാനും പാടില്ല. വോട്ടുബാങ്കായും ധനസമാഹരണ മാര്‍ഗമായും പാര്‍ട്ടി വളര്‍ത്താനുള്ള മനുഷ്യവിഭവമായും അവനെ ഉപയോഗിക്കാമെന്നു കരുതി മതപരിവര്‍ത്തനം നടത്താന്‍ ശ്രമിച്ചാല്‍ അയാള്‍ മതം മാറിയാലും ഇല്ലെങ്കിലും മതപരിവര്‍ത്തനത്തിന്‌ ശ്രമിച്ച ആള്‍ക്ക്‌ നരകശിക്ഷ ഉറപ്പായി. ഇതാണ്‌ സത്യമതം പഠിപ്പിക്കുന്നത്‌. മതത്തിന്റെ ഈ സദുദ്ദേശ്യമാണ്‌ വിമര്‍ശിക്കുന്നതെങ്കില്‍ അത്‌ അവിവേകമാണ്‌. കാരണം, അകപ്പെടാന്‍ സാധ്യതയുള്ള അപകടത്തെക്കുറിച്ച്‌ മുന്നറിയിപ്പ്‌ നല്‍കല്‍ മനുഷ്യത്വമാണല്ലോ. മനുഷ്യര്‍ പരസ്‌പരം കാത്തുസൂക്ഷിക്കേണ്ട ഗുണകാംക്ഷയുമാണത്‌..

by ഖലീലുര്‍റഹ്‌മാന്‍ മുട്ടില്‍ @ ശബാബ്

വയറുകളില്‍ നരകാഗ്നി നിറക്കുന്നവര്‍

"അല്ലാഹു അവതരിപ്പിച്ച, വേദഗ്രന്ഥത്തിലുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ മറച്ചുവെക്കുകയും, അതിന്നു വിലയായി തുച്ഛമായ നേട്ടങ്ങള്‍ നേടിയെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാരോ അവര്‍ തങ്ങളുടെ വയറുകളില്‍ തിന്നു നിറക്കുന്നത് നരകാഗ്നിയല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല. ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍പിന്റെ നാളില്‍ അല്ലാഹു അവരോട് സംസാരിക്കുകയോ (പാപങ്ങളില്‍ നിന്ന്‌) അവരെ സംശുദ്ധരാക്കുകയോ ചെയ്യുകയില്ല. അവര്‍ക്ക് വേദനയേറിയ ശിക്ഷയുണ്ടായിരിക്കുകയും ചെയ്യും" (അദ്ധ്യായം 2 ബഖറ 174)

മാനവസമൂഹത്തിനു മഹത്തായ ചില നാമനിര്‍ദേശങ്ങ ളുമായാണ് വേദ ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. ഇവ പാലിക്കുന്നതിലൂടെ ശാശ്വതമായ സ്വര്‍ഗീയസുഖം അനുഭവിക്കാം എന്നതാണ് വേദഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ ഉണര്‍ത്തുന്നത്. പ്രത്യക്ഷത്തില്‍ ചില നേരിയ നഷ്ടങ്ങള്‍ ചില കാര്യങ്ങള്‍ അനുഷ്ടിക്കുമ്പോള്‍ സംഭവിച്ചേക്കാം. മഹത്തായ സൌഭാഗ്യത്തിന്റെ മുന്നില്‍ ഇവയെല്ലാം വളരെ നിസ്സാരം. എന്നാല്‍ താല്‍ക്കാലികമായ ചില നേട്ടങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി മതഗ്രന്ഥങ്ങളെ വളച്ചൊടിക്കുകയും യഥാര്‍ത്ഥ സത്യം മൂടിവെച്ചു അര്‍ദ്ധസത്യമോ അസത്യമോ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നവരും വേദഗ്രന്ഥത്തിന്‍റെ അനുയായികളെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിലുണ്ട്. പക്ഷെ, അവര്‍ നേടുന്ന താല്‍ക്കാലിക ലാഭം വയറില്‍ നരകാഗ്നി നിരക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയാണ്‌. ഐഹിക നേട്ടങ്ങള്‍ എത്ര വലിയതാണെങ്കിലും യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ അവ നിസ്സാരമാണ്. "പരലോകത്തിന്‍റെ മുമ്പില്‍ ഇഹലോകത്തിലെ സുഖാനുഭവം തുച്ഛം മാത്രമാകുന്നു" (അദ്ധ്യായം 9 തൌബ 38)

സത്യം മൂടിവെച്ച് ജനങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ ഉന്നതന്മാരായി ചമയുന്നവരെല്ലാം അല്ലാഹു അവഗണിക്കുന്ന നിസ്സാരന്മാരായി മാറുന്നതാണ്. അല്ലാഹു അവരെ വെറുക്കുകയും നിന്ദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഖുര്‍ആന്‍ കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കിയിട്ടും അതു പിന്‍പറ്റാതെയും മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുക്കാതെയും ജീവിക്കുന്നവര്‍ ഇതിന്‍റെ പരിധിയില്‍ വരും. ഖുര്‍ആനിന്‍റെ സന്ദേശം ജനമനസ്സുകളില്‍ എത്തിക്കാന്‍ മുതിരാതെ കേവലം ധനസമ്പാദനത്തിനുള്ള വിവിധ മാര്‍ഗങ്ങളായി വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആനെ ദുരുപയോഗപ്പെടുത്തുന്നവര്‍ ഏറെ ഭയപ്പെടേണ്ട ഒരു വചനമാണിത്. ഖുര്‍ആന്‍ പാത്രത്തിലെഴുതിയും ഓതി നൂലുകളില്‍ കെട്ടുകളിട്ടും വില്‍പ്പനച്ചരക്കാക്കുന്ന കാഴ്ച ഇന്നും കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇവര്‍ വയറുകളില്‍ നരകാഗ്നി നിറയ്ക്കുകയാണ് യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ചെയ്യുന്നത്. വിചാരണപോലും ഇല്ലാതെ നേരെ നരകത്തിലേക്ക് എത്തിപ്പെടാനുള്ള വഴിയാവും ഈ പ്രവൃത്തിയെന്നു പണ്ഡിതന്മാര്‍ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നുണ്ട്.

by അബ്ദു സലഫി @ പുടവ കുടുംബ മാസിക

Popular ISLAHI Topics

ISLAHI visitors