ചോദിക്കുന്നതെല്ലാം നല്‍കണോ?

വെള്ളം കോരിയും വീട്ടുജോലിയെടുത്തും അലി(റ) തളര്‍ന്നു. അയല്‍പക്ക വീടുകളില്‍ മാവ്‌ അരച്ചരച്ച്‌ ഫാത്തിമ(റ)യുടെയും കൈ കുഴഞ്ഞു. പകല്‍വേളയിലെ വിശ്രമമില്ലാത്ത അധ്വാനത്താല്‍ വിവശരാവുന്ന ഇരുവരും രാത്രിയില്‍ പരസ്‌പരം പരാതി പറയും. ഒടുവില്‍ അലി ഇങ്ങനെയും പറയും: നിന്റെ പിതാവിന്‌ അല്ലാഹു എത്ര പരിചാരകരെ നല്‌കിയിട്ടുണ്ട്‌? ഒരാളെയെങ്കിലും നമുക്ക്‌ നല്‌കിക്കൂടേ? കൗമാരം വിടാത്ത ഫാത്തിമ(റ) ഓര്‍ക്കും: `ശരിയാണ്‌. ഉമ്മു അയ്‌മന്‍, ഉമ്മു സുലൈം, ഖൗല, ഏതു ജോലിയും ചെയ്യാന്‍ ഒരു വൈമനസ്യവും കാണിക്കാത്ത സ്ഥിരം സേവികമാര്‍. അബൂത്വല്‍ഹ, ഇബ്‌നു മസ്‌ഊദ്‌, അബൂറാഫിഅ്‌ അങ്ങനെ തിരുസേവകരും എമ്പാടും. അവരില്‍ ഒരാളെ കിട്ടിയാല്‍ ഞങ്ങളുടെ പെടാപ്പാട്‌ കുറയും.'

ഫാത്തിമ(റ) പിതാവിനെ കാണാന്‍ പോയി. മനസ്സില്‍ ചെറിയ ജാള്യതയുണ്ടായിരുന്നു. മകളെ കണ്ട തിരുനബി(സ) എഴുന്നേറ്റുവന്ന്‌ കരം ഗ്രഹിച്ച്‌ സ്വീകരിച്ചു. അടുത്തിരുത്തി ക്ഷേമങ്ങളാരാഞ്ഞു. തിരുമുഖത്ത്‌ എന്തെന്നില്ലാത്ത ആനന്ദം വിരിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഫാത്തിമ വന്ന കാര്യം തന്നെ മറന്നു. എന്തിനാണ്‌ വന്നതെന്ന ഉപ്പയുടെ ചോദ്യത്തിന്‌, സലാം പറയാന്‍ വന്നതാണെന്നു മാത്രം മൊഴിഞ്ഞു. വൈകുന്നേരം ഫാത്തിമ യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി. വെറും കൈയോടെ മടങ്ങിവന്ന ഭാര്യയെ കണ്ട്‌ അലി(റ) നിരാശനായി. ``ഉപ്പയുടെ സന്തോഷവും സ്വീകരണവും കണ്ടപ്പോള്‍ എനിക്കത്‌ പറയാന്‍ തോന്നിയില്ല.'' ഫാത്തിമ കാരണം പറഞ്ഞു. അടുത്ത ദിവസം ഇരുവരും ഒന്നിച്ചുപോയി. ദൂതര്‍ക്ക്‌ ഇരട്ടി സന്തോഷം. മടിച്ചുമടിച്ച്‌ ഫാത്തിമ(റ) കാര്യം പറഞ്ഞു: തിരുനബി മൗനത്തിലായി: ``നിങ്ങളെക്കാള്‍ പ്രയാസപ്പെടുന്നവര്‍ മദീനയിലുണ്ട്‌. പള്ളിയുടെ തിണ്ണയില്‍ കഴിയുന്ന അഹ്‌ലുസ്സുഫ്‌ഫക്കാരെ പരിചരിക്കാന്‍ ആവശ്യത്തിനാളില്ല. അതിനാല്‍ ഇവിടെയുള്ള പരിചാരകരെ വിട്ടുതരാനാവില്ല.'' മകളെയും മരുമകനെയും ചെറു നൊമ്പരത്തോടെ തിരുനബി യാത്രയാക്കി.

മക്കള്‍ മിക്ക മാതാപിതാക്കളുടെയും ദൗര്‍ബല്യമാണ്‌. അവര്‍ പ്രത്യേകിച്ച്‌ പെണ്‍മക്കള്‍ ഒരാവശ്യവുമായി വന്നാല്‍ വെറും കൈയോടെ എത്ര പേര്‍ തിരിച്ചയക്കും? അവരൊന്നു കണ്ണു നനച്ചാല്‍ എത്ര പിതാക്കന്‍മാര്‍ അത്‌ സഹിക്കും? മകളുടെ വിവാഹത്തിന്‌ പത്തു പവന്‍ തികയ്‌ക്കാനാവത്തതിനാല്‍, ഇനിയെങ്ങനെ അവളുടെ മുഖത്തുനോക്കും എന്ന്‌ വേവലാതി പൂണ്ട്‌, വിവാഹത്തലേന്ന്‌ തീവണ്ടിക്കു മുന്നില്‍ ജീവിതമവസാനിപ്പിച്ച പിതാവിനെ ഈയുള്ളവനറിയാം. മക്കളെന്തും ചോദിക്കും. വിവേകമെത്താത്തവര്‍ വിശേഷിച്ചും. എന്നാല്‍ ആവശ്യങ്ങള്‍ തിരിച്ചറിയലും അവ നിവര്‍ത്തിച്ചു നല്‌കാന്‍ തന്നെക്കൊണ്ടാവുമോ എന്നറിയലും മാതാപിതാക്കളുടെ ബാധ്യതയാണ്‌. മക്കളുടെ കണ്ണീരിനു മുന്നില്‍ പതറിയാല്‍ ഒരുപക്ഷേ, വീണുപോവുക കുടുംബം തന്നെയാവും. ആവശ്യവും അത്യാവശ്യവും അനാവശ്യവും തിരിച്ചറിയലാണ്‌ ഇത്തരം വേളകളില്‍ വിശ്വാസി ചെയ്യേണ്ടത്‌. വെള്ളം കോരിയും മാവ്‌ കുഴച്ചും കുഴഞ്ഞ പ്രിയ മകളെയോര്‍ത്തല്ല, തുണയും കാവലുമില്ലാതെ പള്ളിത്തിണ്ണയില്‍ അഭയം തേടിയ അഹ്‌ലുസ്സുഫ്‌ഫയെ ഓര്‍ത്താണ്‌ തിരുനബി വേദനിച്ചത്‌. അന്ന്‌ രാത്രി, അലിയും ഫാത്തിമയും ഉറങ്ങാനൊരുങ്ങവേ തിരുനബി വീട്ടിലെത്തി. അനുവാദം വാങ്ങി കിടപ്പറയിലിരുന്നു. ഇടത്തും വലത്തും ഇരുവരെയുമിരുത്തി. ചേര്‍ത്തുപിടിച്ച്‌ പറഞ്ഞു: നിങ്ങള്‍ ചോദിച്ചത്‌ നല്‌കാന്‍ ഈ പിതാവിനായില്ല. മികച്ച മറ്റൊന്നു നല്‌കാം: ``ഉറങ്ങുന്നതിനു മുമ്പ്‌ സുബ്‌ഹാനല്ലാ, അല്‍ഹംദുലില്ലാ, അല്ലാഹു അക്‌ബര്‍ എന്നിവ മുപ്പത്തി മൂന്നു പ്രാവശ്യം ചൊല്ലുക. ജിബ്‌രീല്‍ എന്നെ പഠിപ്പിച്ചതാണിത്‌.'' ദൂതരുടെ പ്രവൃത്തി ഇരുവരുടെയും കണ്ണുകളെ നിറച്ചു.

By അബൂസയ്‌ന്‍ @ ശബാബ് 

യാത്ര ജീവിതത്തിന്റെ ഒഴുക്ക്‌

ഇമാം ഗസ്സാലി പ്രശസ്‌തമായ ഇഹ്‌യ ഉലൂമുദ്ദീനില്‍ ബിശ്‌റുബ്‌നുല്‍ഹാഫിയുടെ ഒരു വാക്യം ഉദ്ധരിക്കുന്നുണ്ട്‌: 'ഭൂമിയില്‍ ചുറ്റിക്കറങ്ങുകയാണെങ്കില്‍ നിങ്ങളുടെ ജീവിതം സന്തുഷ്ടമാകും. വെള്ളം ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നാല്‍ ശുദ്ധമാവുകയും അത്‌ കെട്ടിനിന്നാല്‍ മോശമാവുകയും ചെയ്യുന്നത്‌പോലെ'. യാത്ര മനുഷ്യജീവിതത്തില്‍ വഹിക്കുന്ന ധര്‍മത്തെ വളരെ മനോഹരമായി ആവിഷ്‌കരിക്കുന്നു ഈ മഹദ്‌ വചനം. എങ്ങും സഞ്ചരിക്കാതെ തന്റെ വാസസ്ഥലത്ത്‌ മാത്രം ഒതുങ്ങിക്കൂടുന്ന ഒരാള്‍ കെട്ടിനില്‍ക്കുന്ന ഒരു ജലാശയം പോലെയാണെന്ന ഉപമ എത്ര അര്‍ഥവത്താണ്‌! കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന ജലാശയം പെട്ടെന്ന്‌ ദുഷിക്കുന്നു. അതിലാണ്‌ കൊതുകുകളും കീടങ്ങളും പാര്‍ക്കുന്നത്‌. അത്‌ എളുപ്പം മാലിന്യക്കുണ്ടായി മാറുന്നു. എന്നാല്‍ ഒഴുക്കുള്ള ജലാശയം നിരന്തരം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അത്‌ തഴുകിയൊഴുകുന്ന വഴികളും ജീവികളും ശുദ്ധിവരുന്നു.

യാത്ര ജീവിതത്തിന്റെ ഒഴുക്കാണ്‌. സ്വാര്‍ഥതയും ആര്‍ത്തിയും മനുഷ്യ മനസ്സില്‍ അഴുക്കുകെട്ടുന്നത്‌ സമ്പര്‍ക്കമില്ലാതെ ഒറ്റപ്പെട്ടു ഒരിടത്ത്‌ കഴിയുമ്പോഴാണ്‌. പുതിയ വഴികളിലൂടെ, പുതിയ ദേശങ്ങളിലേക്കും ജനസമൂഹങ്ങളിലേക്കും അപരിചിതമായ കാഴ്‌ചകളിലേക്കും സഞ്ചരിക്കുന്ന ഒരാളുടെ മനസ്സിന്‌ വികാസമുണ്ടാകുന്നു. ലോകത്തിന്റെയും സംസ്‌കാരങ്ങളുടെയും വൈവിധ്യങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കാന്‍ ഇട ലഭിക്കുമ്പോള്‍ കൈവരുന്ന സംസ്‌കരണമാണ്‌ ഒരര്‍ഥത്തില്‍ സംസ്‌കാരം. മാനവിക സംസ്‌കാരം വികാസം പ്രാപിച്ചത്‌ യാത്രകളിലൂടെ ആയിരുന്നു.

പൗരാണിക കാലത്തെ അപേക്ഷിച്ചു മനുഷ്യജീവിതത്തില്‍ ഇന്ന്‌ യാത്രകള്‍ക്ക്‌ അവസരങ്ങള്‍ കൂടുതലുണ്ട്‌. വ്യാപാരം, തൊഴില്‍, പഠനം, ചികിത്സ തുടങ്ങി പല ആവശ്യങ്ങള്‍ക്ക്‌ വേണ്ടിയും നാം യാത്ര ചെയ്യാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതരാണ്‌. അല്‌പമെങ്കിലും യാത്രചെയ്യാത്ത ദിവസം നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ അപൂര്‍വമായിട്ടുണ്ട്‌. വേഗതയേറിയ വാഹനങ്ങളുടെ ലഭ്യത യാത്രയുടെ സമയം ലാഭിച്ചുതരുന്നു. വിവര വിനിമയരംഗത്തുണ്ടായ കുതിപ്പ്‌ യാത്രയുടെ ആവശ്യകത വന്‍തോതില്‍ ഇപ്പോള്‍ കുറച്ചിട്ടുണ്ട്‌. വീട്ടില്‍ ഇരുന്നു തന്നെ തൊഴിലും പഠനവുമൊക്കെ ചെയ്യാവുന്ന ഒരു കാലത്തിലേക്ക്‌ നാം കടന്നുകഴിഞ്ഞു. പൊതുവില്‍ യാത്രയുടെ ആനന്ദം നഷ്ടടപ്പെട്ടു എന്നത്‌ ഒരു യാഥാര്‍ഥ്യമാണ്‌. ഏകാന്തതയുടെ പൂട്ട്‌ പൊളിച്ചു നമ്മെ ജനങ്ങളിലേക്ക്‌ കൊണ്ട്‌പോകാനുള്ള യാത്രയുടെ ക്ഷമത ഇല്ലാതായതാണ്‌ അതിന്റെ കാരണം. യാത്ര ഇപ്പോള്‍ വിരസതയുടെ വേളകള്‍ ആയി മാറിപ്പോകുന്നു.

പുതിയ ആളുകളെയും പുതിയ ദേശങ്ങളെയും പുതിയ കാഴ്‌ചകളെയും കാണുകവഴി ഓരോ ശ്വാസത്തെയും പുതുക്കാനും ശുദ്ധീകരിക്കാനും സാധ്യമാക്കുന്നതിന്‌ പകരം ഒറ്റയ്‌ക്ക്‌ മൊബൈല്‍ ഫോണില്‍ സല്ലപിച്ചാണ്‌ നമ്മുടെ യാത്രകള്‍ വഴിയില്‍ നഷ്ടപ്പെടുന്നത്‌. വാഹനം സഞ്ചരിക്കുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ മനസ്സ്‌ കൂടെ സഞ്ചരിക്കാതെ വഴിമാറിപോകുന്നു! ഓരോ നിമിഷവും ആസ്വദിച്ചു അനുഭവിക്കാന്‍ സാധിക്കുന്ന വിധമാകണം ഉല്ലാസ യാത്രകള്‍ ആസൂത്രണം ചെയ്യുന്നത്‌. കാഴ്‌ചകള്‍ കണ്ടും വര്‍ത്തമാനം പറഞ്ഞും ഇഷ്ടമുള്ള വിഭവങ്ങള്‍ കഴിച്ചും ദൈവത്തിന്റെ അത്ഭുതങ്ങളായ പ്രകൃതിയുടെ താളലയങ്ങളില്‍ മുഴുകിയും ആത്മീയമായ കുളിരു ലഭിക്കും വിധമാകണം കുടുംബ യാത്രകള്‍. നബി തിരുമേനി ഭാര്യമാരെയും കുട്ടികളെയും യാത്രകളില്‍ കൂടെ കൂട്ടിയിരുന്നു. അവരെ കാഴ്‌ചകള്‍ കാണിച്ചു കൊടുത്തിരുന്നു. മനസ്സിന്‌ അയവുനല്‍കുന്ന വേളകളാകണം യാത്രകള്‍. അതിലും തിരക്ക്‌ വരുമ്പോള്‍ യാത്ര മറ്റൊരു ടെന്‍ഷന്‍ ആകും. യാത്ര ഒഴുക്ക്‌ അല്ലാതെ മാറും. അറബികള്‍ ഉല്ലാസ യാത്രകളെ ഒഴുക്ക്‌ എന്ന്‌ അര്‍ത്ഥമുള്ള `സിയാഹ` എന്ന്‌ പേര്‌ വിളിക്കുന്നത്‌ എത്ര ഹൃദ്യമായിരിക്കുന്നു!

by മുജീബുർറഹ്മാൻ കിനാലൂർ @ പുടവ മാസിക 

Popular ISLAHI Topics

ISLAHI visitors