നേതൃത്വത്തിന്റെ സംസ്കാരം

സാമുദായിക പ്രശ്നങ്ങൾക്ക്‌ നേതൃത്വം നൽകുകയും മതപരമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ സംഘടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരിൽ രണ്ട്‌ തരത്തിലുള്ള ആളുകളെ കാണാൻ സാധിക്കും. മതകാര്യങ്ങളിൽ വളരെ ശ്രദ്ധയും ശുഷ്കാന്തിയുമുള്ളവരും അത്തരം കാര്യങ്ങളിൽ അത്രയൊന്നും ശ്രദ്ധയില്ലാത്തവരും. പല പ്രദേശങ്ങളിലും കാര്യങ്ങൾക്ക്‌ നേതൃത്വം നൽകുന്ന കാര്യപ്പെട്ടവർ ഈ രണ്ടാം വിഭാഗത്തിൽ പെട്ടവരാണെന്നത്‌ സങ്കടകരമാണ്. വ്യക്തിജീവിതത്തിൽ സംസ്കരണം സാധിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും സമുദായ നേതൃത്വം ഏറ്റെടുക്കാൻ അത്തരം ആളുകൾക്ക്‌ സാധ്യമാകുന്നതെങ്ങനെയെന്ന് നാം ചിന്തിക്കണം.

മതശാസനകൾ മുറുകെ പിടിക്കുന്ന സൂക്ഷതയുളള നല്ല മനുഷ്യരേക്കാൾ പണവും പ്രതാപവും ശക്തിയുമുള്ളവർക്ക്‌ സമൂഹം ആദരവ്‌ കൽപ്പിക്കുന്നത്‌ കൊണ്ടാണിത്‌ സംഭവിക്കുന്നത്‌. ആഴ്ചയിലൊരിക്കൽ പോലും പള്ളിയിൽ വരാത്തവർ പള്ളിക്കമ്മിറ്റി ഭാരവാഹി! ഇസ്‌ലാമിക സ്ഥാപനം നടത്തുന്നവർ സ്വന്തം മക്കളെ അവിടെ പഠിപ്പിക്കുന്നില്ല! സമുദായത്തിന്റെ ഐഡന്റിറ്റിക്ക്‌ വേണ്ടി ബഹളം വെക്കുന്നവന്റെ ഭാര്യയും മക്കളും പാശ്ചാത്യ പരിഷ്ക്കാരത്തിന്റെ പ്രചാരകൻ! ഇവിടെയാണ് പൊയ്മുഖം വ്യക്തമാകുന്നത്‌. ഉന്നതരെന്നും കാര്യപ്പെട്ടവരെന്നും മുസ്‌ലിം തറവാട്ടുകാരെന്നും വിശേഷിക്കപ്പെടുന്ന പലരുടേയും അവസ്ഥ ഇതൊക്കെത്തന്നെയാണ്. അവരുടെ കുടുംബത്തിൽ പർദ്ദയില്ല. അവരുടെ വീടുകളിൽ ഖുർആൻ പാരായണമില്ല. അവരാരും തന്നെ ദീനീ സദസ്സുകൾ ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നില്ല. അവരിൽ ദീനിന്റെ ചൈതന്യമില്ല. അവരുടെ സമ്പാദ്യവും വിനിയോഗവും മതകൽപ്പന അനുസരിച്ചുമല്ല. എന്നിട്ടും അവരെ സമുദായം ആദരിക്കുന്നു! അവരാണ് കാര്യപ്പെട്ടവർ എന്ന് കരുതുന്നു. അവരുടെ തോന്നിവാസങ്ങൾ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കുന്നു. അവരാണെങ്കിൽ കൂടുതൽ വൃത്തികെട്ടു പോവുകയും അവരുടെ സ്വാധീനവും തറവാട്‌ മഹിമയും ഉപയോഗിച്ച്‌ അധാർമ്മികത വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. 

ഇവിടെ സത്യവിശ്വാസികൾ ഉണരേണ്ടതുണ്ട്‌. മതചിട്ടയില്ലാത്ത സമുദായത്തിന്ന് മതപരമായ അംഗീകാരമില്ലെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുവാൻ നേരം വൈകി. മതനിഷ്ഠയും സദാചാരബോധവുമില്ലാത്തവരെ കാര്യപ്പെട്ടവരായി ചുമലിലേറ്റാൻ നമുക്ക്‌ ബാധ്യതയില്ല. പാവപ്പെട്ട വിശ്വാസികളെ അകറ്റിനിർത്തിയാൽ തങ്ങൾ ദീനിലേക്ക്‌ വരാമെന്ന് മക്കയിലെ ചില കാര്യപ്പെട്ടവർ നബി തിരുമേനി (സ)യോട്‌ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഭക്തരായ ആ പാവപ്പെട്ടവരോടൊപ്പം നിൽക്കുകയാണ് അവിടുന്ന് ചെയ്തത്‌. പണവും പ്രതാപവുമെന്നതിലേറെ ജീവിതവിശുദ്ധിക്കായിരുന്നു നബി (സ) വില കൽപ്പിച്ചത്‌. ആ മാനദണ്ഡം നാം മറക്കാതിരിക്കുക.

 by ഹുസൈൻ മടവൂർ @ പ്രാസ്ഥാനിക ചിന്തകൾ (യുവത)

പരീക്ഷണങ്ങള്‍ അനുകൂലമാക്കുന്നവര്‍

പരീക്ഷണങ്ങള്‍ ജീവിതത്തിലുണ്ടാകാത്ത ഒരു മനുഷ്യനും കഴിഞ്ഞുപോയിട്ടില്ല. അവിശ്വാസികളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അത് കര്‍മദോഷമോ പ്രകൃതിയില്‍ സംഭവിക്കാനുള്ളതോ ആയ സംഗതികളായി വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു. അപകടങ്ങള്‍, രോഗങ്ങള്‍, വൈകല്യങ്ങള്‍ എന്നിങ്ങനെ ശാരീരികമോ, നിരാശ, അവഗണന, എന്നിങ്ങനെ മാനസികമോ ആയ തരത്തില്‍ പരീക്ഷണങ്ങള്‍ വ്യത്യസ്തമായിരിക്കാം. ഇസ്‌ലാമികാദര്‍ശ പ്രകാരം പരീക്ഷണം എന്നത് വളരെ അത്യന്താപേക്ഷിതമായ സംഗതിയാണ്. ഈ യാഥാര്‍ഥ്യം മനസ്സിലാക്കുന്ന വിശ്വാസിയുടെ ഹൃദയം പരീക്ഷണഘട്ടത്തില്‍ പുഞ്ചിരിക്കുന്നു. സമാധാനം കൈവരിക്കുന്നു. അറബിയില്‍ പരീക്ഷണത്തിന് ഇബ്തിലാഅ് എന്നാണ് പറയുക. അക്രമികള്‍ക്ക് പരീക്ഷണം ഒരു ശിക്ഷയാണ്. വേദഗ്രന്ഥങ്ങളിലും മറ്റും ഫറോവയുടെ ആളുകള്‍ക്കും നൂഹിന്റെ സമുദായത്തിനും വന്നുചേര്‍ന്ന പരിണതി അതാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്. വിശ്വാസികളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം തങ്ങള്‍ തെറ്റു ചെയ്യുന്നവരാണെങ്കില്‍ കൂടിയും പരീക്ഷണത്തെ അപ്പാടെ ശിക്ഷയായി വ്യവഹരിക്കുകയില്ല. മറിച്ച് അല്ലാഹുവിനെക്കുറിച്ച ബോധവും ഭയഭക്തിയും സൂക്ഷ്മതയും ഈമാനും അങ്കുരിപ്പിച്ച് പരലോകത്ത് ഉന്നതവിജയം പ്രാപ്തമാക്കാനുള്ള മാര്‍ഗമാണ് പരീക്ഷണം എന്ന് അവര്‍ തിരിച്ചറിയുന്നു. ഈ അര്‍ഥത്തിലാണ് നബിതിരുമേനി(സ) പറഞ്ഞത്: 'അല്ലാഹു ആര്‍ക്കെങ്കിലും നന്‍മ വരുത്താന്‍ ആഗ്രഹിച്ചാല്‍ അയാളെ പരീക്ഷണങ്ങളിലകപ്പെടുത്തുന്നു' (ബുഖാരി).

ഇത്തരം പരീക്ഷണങ്ങള്‍ ഒരു പക്ഷേ കണ്ണിന്റെ ശക്തിക്ഷയമോ സ്ഥായിയായ വൈകല്യമോ പോലെ മാരകമായിരിക്കാം. ഖുദ്‌സിയായ ഹദീസില്‍ ഇപ്രകാരം വന്നിരിക്കുന്നു : 'തന്റെ ദാസന്റെ വിലപ്പെട്ട രണ്ടുസംഗതികളെ ഞാന്‍ നീക്കിക്കളയുകയും അവന്‍ അതിന്റെ പേരില്‍ ക്ഷമിക്കുകയും ചെയ്താല്‍ അതിന് പ്രതിഫലമായി നാം സ്വര്‍ഗം നല്‍കുന്നതാണ്' (ബുഖാരി).   അല്ലാഹുവിന്റെ സത്യസന്ദേശവുമായി രംഗപ്രവേശം ചെയ്ത മുഹമ്മദ്‌ നബി (സ)യ്ക്ക് ഒട്ടേറെ പരീക്ഷണങ്ങള്‍ നേരിടേണ്ടിവന്നത് അതിനാലാണ്. ഈസാനബിയുടെ ചരിത്രം നമുക്കറിയാവുന്നതാണല്ലോ. തന്റെ കൂട്ടത്തിലെ കപടവിശ്വാസികളുടെ ചതിപ്രയോഗത്താല്‍ കുരിശാരോഹണഭീഷണിനേരിടേണ്ടിവന്ന അദ്ദേഹത്തെ അല്ലാഹു രക്ഷപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു. അയ്യൂബ് നബി ഏറെനാള്‍ രോഗത്താല്‍ കഷ്ടപ്പെട്ടുവെന്ന് ഖുര്‍ആന്‍ തന്നെ വിവരിക്കുന്നു. പ്രവാചകശ്രേഷ്ഠരൊന്നും തന്നെ സുഖലോലുപജീവിതം നയിച്ചവരായിരുന്നില്ല. അല്ലാഹു അവരെ അത്യധികം സ്‌നേഹിച്ചതുകൊണ്ട് അവരെല്ലാം ഒട്ടേറെ കഷ്ടപ്പാടുകള്‍ അനുഭവിച്ചു.

 പരീക്ഷണങ്ങള്‍ ഒരുവേള പാപപരിഹാരാര്‍ഥം വരുന്നതാകാം. അതിലൂടെ പശ്ചാതാപബോധം ജനിപ്പിച്ച് കൂടുതല്‍ വിശുദ്ധി പ്രാപിക്കാന്‍ വിശ്വാസിയെ അത് പ്രാപ്തനാക്കുന്നു. ഈ കാഴ്ചപ്പാടിലാണ് നബിതിരുമേനി (സ) പറഞ്ഞത്. 'ക്ഷീണമോ, രോഗമോ, ദുഃഖമോ,സങ്കടമോ,വേദനയോ, കാലില്‍മുള്ളുകൊണ്ടതിന്റെ താല്‍ക്കാലികവിഷമമോ ഒരു മുസ്‌ലിമിന് വന്നണയുന്നത് അതിനുപകരമായി പാപം നീക്കംചെയ്തുകൊണ്ടു മാത്രമാണ്' (ബുഖാരി). മറ്റൊരിക്കല്‍ നബി തിരുമേനി ഇപ്രകാരം അരുളി:'മരത്തില്‍നിന്ന് ഇല പൊഴിയുംപോലെ കുറ്റകൃത്യങ്ങള്‍ പൊറുക്കപ്പെട്ടിട്ടല്ലാതെ യാതൊരുക്ലേശവും മുസ്‌ലിം അനുഭവിക്കുന്നില്ല.' തനിക്ക് ഏതെങ്കിലുംതരത്തിലുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകളോ പ്രയാസങ്ങളോ നേരിടേണ്ടിവന്നാല്‍ മനുഷ്യന്‍ തന്റെ സ്രഷ്ടാവിലേക്ക് അടുക്കുന്നുവെന്നത് മനുഷ്യപ്രകൃതിയില്‍ പെട്ടതാണ്. അതുവരെ താന്‍ സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ദുര്‍മാര്‍ഗം കൈവിട്ട് അവന്‍ നമസ്‌കാരവും പ്രാര്‍ഥനകളുമായി അല്ലാഹുവിങ്കലേക്ക് ഓടിയെത്തുന്നു. ജീവിതത്തില്‍ ഒട്ടേറെ പരീക്ഷണങ്ങളില്‍പെട്ട് ഉഴലുന്ന അധികമാളുകളും പിന്നീട് അല്ലാഹുവിന് കീഴൊതുങ്ങി ജീവിക്കാന്‍ അതോടെ ദൃഢനിശ്ചയംചെയ്യുന്നു. അത് അയാള്‍ക്ക് അനുഗ്രഹമായിത്തീരുന്നു അല്ലാഹു നമ്മെ രക്ഷിക്കുമാറാകട്ടെ.

by കെ എം ഫൈസി തരിയോട് @ ഫേസ്ബുക്ക് 

അല്ലാഹുവിന്റെ പേരിൽ കള്ളം കെട്ടിച്ചമക്കുന്നവർ

`നിങ്ങളുടെ നാവുകള്‍ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നതിന്‍റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ഇത് അനുവദനീയമാണ്‌ (ഹലാൽ), ഇത് നിഷിദ്ധമാണ്‌ (ഹറാം) എന്നിങ്ങനെ കള്ളം പറയരുത്‌. നിങ്ങള്‍ അല്ലാഹുവിന്‍റെ പേരില്‍ കള്ളം കെട്ടിച്ചമയ്ക്കുകയത്രെ (അതിന്‍റെ ഫലം) അല്ലാഹുവിന്‍റെ പേരില്‍ കള്ളം കെട്ടിച്ചമയ്ക്കുന്നവര്‍ വിജയിക്കുകയില്ല; തീര്‍ച്ച´ [അദ്ധ്യായം 16 നഹ്‌ൽ 116]

മഹത്തായ ചില തത്വങ്ങളിലേക്ക്‌ ഈ സൂക്തം വെളിച്ചം നൽകുന്നു

 1. മതത്തിൽ ഒരു കാര്യം നിഷിദ്ധമാണെന്നു പറയണമെങ്കിൽ ശരിയായ അറിവ്‌ ആ കാര്യത്തിൽ ഉണ്ടായിരിക്കണം.

 2. പിൽക്കാലത്ത്‌ അറിവ്‌ ഉയർത്തപ്പെടുകയും അങ്ങനെ സമുദായം വിഢികളെപ്പിടിച്ച്‌ പണ്ഡിതന്മാരുടെ സ്ഥാനത്ത്‌ അവരോധിക്കുകയും ജനങ്ങൾ ഏതു പ്രശ്നത്തിനും അവരോട്‌ മതവിധി ചോദിച്ചാൽ ഉടൻ അവർ വിധി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുമെന്ന് നബി (സ) പ്രവചിക്കുകയുണ്ടായി (ബുഖാരി, മുസ്‌ലിം). റസൂലുള്ളയുടെ പ്രവചനം ഇന്ന് പുലർന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

 3. അല്ലാഹുവിന്റെ പേരിൽ കള്ളം കെട്ടിച്ചമക്കുക എന്നതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം ഈ സ്വഭാവത്തിന്റെ പര്യവസാനം വിവരിക്കുകയാണ്. അതായത്‌, ശരിയായ ജ്ഞാനം ഇല്ലാതെ ഒരു കാര്യം മതത്തിൽ നിഷിദ്ധമാണെന്നും അനുവദനീയമാണെന്നും നാം പ്രഖ്യാപിച്ചാൽ അതിന്റെ ഫലം അല്ലാഹുവിന്റെ പേരിൽ നാം കളവ്‌ കെട്ടിച്ചമക്കലായിത്തീരും. (ആ ലക്ഷ്യം ഇല്ലെങ്കിൽ പോലും).

 4. ഈ സൂക്തം ശരിക്കും ഗ്രഹിച്ചതിനാൽ മദ്‌ഹബിന്റെ ഇമാമുകൾ വരെ അറിയാത്ത കാര്യങ്ങൾ തങ്ങൾക്ക്‌ അറിയുകയില്ല എന്ന് പറയുവാൻ മടി കാണിച്ചിരുന്നില്ല.

 by അബ്ദുസ്സലാം സുല്ലമി @ ഖുർആനിന്റെ വെളിച്ചം  

Popular ISLAHI Topics

ISLAHI visitors