ഭരണവും സ്ത്രീകളും

ഇസ്‌ലാമിന്റെ ഒന്നാം പ്രമാണം പരിശുദ്ധ ഖുർആനാണ്. മനുഷ്യന്റെ കൈകടത്തലുകൾക്ക്‌ അതീതമായ ഗ്രന്ഥമാണത്‌. ഹദീസ്‌ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ നബി (സ) പറഞ്ഞതും നബിയുടെ പേരിൽ നിർമ്മിച്ചതുമുണ്ട്‌. ഒരു ഹദീസ്‌ ഗ്രന്ഥവും സംശയത്തിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായി സുരക്ഷിതമല്ലെന്ന് ഇമാം ഗസ്സാലി (റ) ഇഹ്‌യാ ഉലൂമുദ്ദീനിൽ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. സ്ത്രീകൾ ഭരണം നടത്തുന്നതിനെ പരിശുദ്ധ ഖുർആൻ വിമർശ്ശിക്കുന്നില്ല, വിലക്കുന്നുമില്ല. പുറമേ പുരുഷന്മാരേക്കാൾ നല്ല രീതിയിൽ ഭരണം നടത്തുവാൻ സ്ത്രീകൾക്ക്‌ സാധിക്കുമെന്ന് സബ്ത്ത്‌ രാജ്യത്തിലെ രാജ്ഞിയുടെ ചരിത്രം വിവരിച്ചു കൊണ്ട്‌ ഖുർആൻ പറയുന്നുണ്ട്‌. യുദ്ധത്തിലേക്ക്‌ എടുത്തു ചാടുവാൻ പുരുഷന്മാരായ മന്ത്രിമാർ നിർദേശിച്ചപ്പോൾ രാജ്ഞി ചെയ്ത പ്രസ്താവന ശ്രദ്ധിച്ചാൽ ഇത്‌ ബോധ്യമാകുന്നതാണ് (അദ്ധ്യായം നംല് 34). ഈ രാജ്ഞി മുസ്‌ലിമായപ്പോൾ അവരുടെ ഭരണം അവർക്ക്‌ തന്നെ പ്രവാചകൻ നൽകിയെന്നും ഖുർആൻ വ്യാഖ്യാതാക്കൾ എഴുതുന്നുണ്ട്‌ (ജലാലൈനി). എന്നാൽ സ്ത്രീകളെ ഭരണരംഗത്തു നിന്ന് അകറ്റുവാൻ വേണ്ടി ജലാലൈനിയുടെ മലയാള പരിഭാഷയിൽ നിന്ന് ഈ ഭാഗം വിട്ടുകളഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌ (തഫ്സീറുൽ ഖുർആൻ പേജ്‌ 384).

പൂർവ്വിക നബിമാരുടെ മാർഗം സ്വീകരിക്കുവാൻ മുഹമ്മദ്‌ നബി (സ)യോട്‌ പരിശുദ്ധ ഖുർആൻ കൽപ്പിക്കുന്നത്‌ കാണാം. പ്രത്യേക നിർദേശമില്ലാത്ത വിഷയങ്ങളിൽ ഈ നിർദേശം പാലിക്കുവാൻ അദ്ദേഹം കടപ്പെട്ടവനാണ്. അനുയായികളായ മുസ്‌ലിംകളും. പ്രവാചകൻ യുദ്ധരംഗത്തു പോലും പല വകുപ്പുകളും സ്ത്രീകളെ ഏൽപ്പിച്ചിരുന്നതായി ഹദീസ്‌ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും കാണാം. പല പ്രശ്നങ്ങളിലും അവിടുന്ന് സ്ത്രീകളോട്‌ അഭിപ്രായം ചോദിച്ചു നടപ്പിലാക്കിയത്‌ ബുഖാരിയിൽ കാണാം. പ്രവാചക പത്നി ആയിശ (റ) ഒരു യുദ്ധത്തിന് നേതൃത്വം നൽകുക പോലുമുണ്ടായി. സ്ത്രീകൾ ഭരണം നടത്താൻ പാടില്ലെന്ന് നബി (സ) വ്യക്തമായ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞ ഒരൊറ്റ ഹദീസും ഉദ്ധരിക്കപ്പെടുന്നില്ല. ഒരു ഹദീസാണ് അതിനു വേണ്ടി ചിലർ ദുരുപയോഗപ്പെടുത്താറുള്ളത്‌. ആ ഹദീസ്‌ ഇങ്ങനെ : പേർശ്യയിലെ കിസ്‌റാ രാജാവ്‌ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ആരാണ് ഭരണം ഏറ്റെടുത്തതെന്ന് നബി (സ) ചോദിച്ചു. കിസ്‌റയുടെ പുത്രിയാണെന്ന് മറുപടി നൽകിയപ്പോൾ 'തങ്ങളുടെ കാര്യം ഒരു സ്ത്രീയെ ചുമതലപ്പെടുത്തിയ ജനത വിജയിക്കുകയില്ല' എന്ന് നബി (സ) പറഞ്ഞു (ബുഖാരി).

ഈ ഹദീസ്‌ പിടിച്ച്‌ മതേതര സ്വഭാവമുള്ള ഒരു രാഷ്ട്രത്തിൽ സ്ത്രീകൾക്ക്‌ ഭരണത്തിൽ പങ്കുവഹിക്കാൻ പാടില്ലെന്ന് പറയുന്നത്‌ തനി വിഡ്ഢിത്തവും സ്ത്രീകളുടെ അവകാശത്തെ നിഷേധിക്കലുമാണ്. ഈ ഹദീസിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഇന്ത്യ പോലുള്ള രാജ്യത്ത്‌ ഭരണ-ഉദ്യോഗ രംഗങ്ങൾ സ്ത്രീകൾക്ക്‌ നിഷേധിക്കുന്നത്‌ ഒട്ടും ശരിയല്ല. കാരണം വ്യക്തമാക്കാം :-

ഒന്ന് : ഖുർആനിന്റെ പ്രസ്ഥാവനയെ മറികടന്ന് മതവിധി നൽകുവാൻ മാത്രം ശക്തമായ തെളിവല്ല ഈ ഹദീസ്‌. കാരണം, ഈ ഹദീസിൽ സ്ത്രീകളുടെ നേതൃത്വത്തെ ആക്ഷേപിച്ചിരിക്കുന്നത്‌ പേർശ്യക്കാരെ മാത്രം ബാധിക്കുന്ന ഒരു സംഗതിയാണോ അതല്ല സ്ത്രീ നേതൃത്വത്തെ തത്വത്തിൽ തന്നെ എതിർക്കുകയാണൊ എന്ന കാര്യത്തിൽ ഭിന്നാഭിപ്രായമുണ്ട്‌. ഇമാം ത്വബ്‌രി (റ), ഇമാം മാലിക്‌ (റ) മുതലായവർ ആദ്യത്തെ അഭിപ്രായത്തെ പിന്തുണക്കുകയും സ്ത്രീകൾക്ക്‌ അധികാരം മുഴുവൻ ഒരാളിൽ നിക്ഷിപ്തമായ ഭരണകൂടത്തിന്റെ നേതൃത്വം പോലും ഏറ്റെടുക്കാമെന്ന് പറയുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

രണ്ട്‌ : സ്ത്രീകൾ ഭരണം ഏറ്റെടുക്കുന്നത്‌ നിഷിദ്ധമാക്കുന്ന ശൈലി മേൽ ഹദീസിൽ കാണാനാവുന്നില്ല. മറിച്ച്‌ ഒരു വിമർശന ശൈലി മാത്രമാണത്‌. അധികാരം നേടാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനെ പൊതുവായി വിമർശിക്കുന്ന ശൈലി ഹദീസുകളിലുണ്ട്‌. ഒരു മതേതര രാഷ്ട്രത്തിൽ ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്‌, മുനിസിപ്പാലിറ്റി, കോർപ്പറേഷൻ, അസംബ്ലി, പാർലമന്റ്‌ പോലുള്ള ഭരണതലങ്ങളിൽ ഏതെങ്കിലും ഒരു വകുപ്പ്‌ സ്ത്രീ ഏറ്റെടുക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചല്ല ഹദീസിൽ പറയുന്നത്‌. മറിച്ച്‌ ഭരണാധികാരം ഒരാളിൽ നിക്ഷിപ്തമായ ഭരണരീതിയെ സംബന്ധിച്ചാണ്. ഇബ്നു ഹജർ (റ) ഇസ്വാബ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ അബ്ദുല്ലയുടെ പുത്രിയായിരുന്ന ശിഫാഅ് (റ) എന്ന സഹാബി വനിതയെക്കുറിച്ച്‌ എഴുതിയത്‌ ഇങ്ങനെ : 'ഖലീഫ ഉമർ (റ) ഭരണകാര്യത്തിൽ ഈ മഹതിയുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുകയും അവരുടെ അഭിപ്രായത്തിന്ന് മുൻഗണന നൽകുകയും പരിഗണിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ചില സമയങ്ങളിൽ അങ്ങാടികളുടെ ഭരണ നേതൃത്വം അവരെ ഏൽപ്പിക്കാറുമുണ്ടായിരുന്നു.' 

മുഗളന്മാരുടേയും മറ്റും ഭരണകാലത്ത്‌ എല്ലാ അധികാരവും ഒരാളിൽ നിക്ഷിപ്തമായ ഭരണം മുസ്‌ലിം സ്ത്രീകൾ ഏറ്റെടുത്ത്‌ നടത്തിയത്‌ ചരിത്രത്തിലുണ്ട്‌. ഇത്‌ നിഷിദ്ധമായിരുന്നുവെന്ന് പറയുവാൻ യാതൊരുവിധ തെളിവും ഖുർആനിലോ നബിചര്യയിലോ കാണാൻ സാധ്യമല്ല. നിഷിദ്ധമായി പ്രഖ്യാപിക്കാത്തിടത്തോളം എല്ലാ സംഗതിയും എല്ലാ വ്യക്തികൾക്കും അനുവദനീയമാണ് എന്നതാണ് ഇസ്‌ലാമിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്വം. 'ബറാഅതുൽ അസ്വ്‌ലിയ്യ' എന്ന് ഇതിനെ പറയുന്നു. ഇന്നത്‌ നിഷിദ്ധമാണെന്ന് അല്ലാഹുവിന്റെ നിർദ്ദേശം വന്നാൽ അത്‌ നിഷിദ്ധമായി. അനുവദനീയമാണ് എന്നതിന് പ്രത്യേകം തെളിവിന്റേയൊ മാതൃകയുടേയൊ ആവശ്യമില്ല. നിഷിദ്ധമാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്ന തെളിവിന്റെ അഭാവം ഉണ്ടായാൽ തന്നെ മതിയാകുന്നതാണ്. മതവിധികൾ കണ്ടുപിടിക്കുമ്പോൾ മുസ്‌ലിം പണ്ഡിതന്മാർ അടിസ്ഥാനമാക്കാറുള്ള ഒരു കാര്യമാണിത്‌.

By അബ്ദുസ്സലാം സുല്ലമി @ സ്ത്രീകളുടെ അവകാശങ്ങൾ പ്രമാണങ്ങളിൽ, ചരിത്രത്തിൽ (യുവത ബുക്സ്‌)

നഹ്സും ശകുനവും

ദിവസങ്ങൾ, മാസങ്ങൾ, പക്ഷിയുടെ ശബ്ദങ്ങൾ, പിശാചുക്കൾ എന്നിവയുടെ പേരിൽ ശിർക്കുപരമായ നിരവധി ഊഹാപോഹങ്ങൾ വെച്ചു പോറ്റുന്നവർ മുസ്‌ലിംകളിൽ അനവധിയുണ്ട്‌. സ്ത്രീകൾ മുതൽ ബുദ്ധിമാന്മാരായ പുരുഷന്മാർ വരെ ഇത്തരം മൗഢ്യവിശ്വാസങ്ങൾക്കിരയായിരിക്കുന്നു. ചില പ്രത്യേക ദിവസങ്ങൾക്കും മാസങ്ങൾക്കും അവർ നഹ്സ്‌ (അവലക്ഷണം) സങ്കൽപ്പിക്കുന്നു. പക്ഷികളുടെ ശബ്ദങ്ങൾ, മാസം മറഞ്ഞുകാണൽ, ഒരു സംഗതിക്ക്‌ വേണ്ടി പുറപ്പെടുമ്പോൾ വീണ്ടും തിരിച്ചു വരാൻ കാരണം ഉണ്ടാവൽ, എന്തെങ്കിലും ജീവികൾ എതിരെ സഞ്ചരിക്കൽ, കുട്ടികളൊ മറ്റോ വീണു അപകടം ഉണ്ടാവൽ മുതലായവ ശകുനവും അവലക്ഷണവുമായി അവർ കാണുന്നു.

അല്ലാഹു പവിത്രമാസമായി പരിശുദ്ധ ഖുർആനിൽ വിശേഷിപ്പിച്ച മുഹറം മാസത്തിലെ 1 മുതൽ 10 വരെയുള്ള ദിവസങ്ങൾക്കു വരെ നഹ്സ്‌ സങ്കൽപ്പിക്കാൻ ഇവരുടെ ശിർക്കുപരമായ ഊഹാപോഹങ്ങൾക്ക്‌ സാധിക്കുന്നു! നബി (സ) സുന്നത്താണെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ച വിവാഹങ്ങൾ നടത്താനും മതം അനുവദിക്കുകയും പുണ്യകർമ്മമായി പ്രോൽസാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത കച്ചവടവും മറ്റും തുടങ്ങാനും ഈ ദിവസങ്ങളിൽ അവർ ഭയപ്പെടുന്നു! മതപണ്ഡിതർ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നവർ ഇത്തരം ശിർക്കുപരമായ വിശ്വാസങ്ങൾക്കു നേരെ കണ്ണടക്കുകയും അജ്ഞത നടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

 അല്ലാഹു പറയുന്നു : "എന്നാല്‍ അവര്‍ക്കൊരു നന്‍മ വന്നാല്‍ അവര്‍ പറയുമായിരുന്നു : 'നമുക്ക് അര്‍ഹതയുള്ളത് തന്നെയാണിത്‌.' ഇനി അവര്‍ക്ക് വല്ല തിന്‍മയും ബാധിച്ചുവെങ്കിലോ 'അത് മൂസായുടെയും കൂടെയുള്ളവരുടെയും ശകുനപ്പിഴയാണ്' എന്നാണവര്‍ പറഞ്ഞിരുന്നത്‌. അല്ല, അവരുടെ ശകുനം അല്ലാഹുവിന്‍റെ പക്കല്‍ തന്നെയാകുന്നു. പക്ഷെ അവരില്‍ അധികപേരും മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല." [അദ്ധ്യായം 7 അഅ്റാഫ്‌ 131]. മനുഷ്യർക്ക്‌ എന്തെങ്കിലും തിന്മ സംഭവിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത്‌ കാലത്തിന്റേയോ മറ്റു ഏതെങ്കിലും വ്യക്തികളുടേയോ ദുശ്ശകുനം കൊണ്ടോ നഹ്സ്‌ കൊണ്ടോ സംഭവിക്കുന്നതല്ല. മറിച്ച്‌, അവന്റെ കർമ്മഫലമായി അല്ലാഹുവിൽ നിന്ന് സംഭവിക്കുന്നതാണ്. ഈ യാഥാർത്ഥ്യമാണ് അല്ലാഹു ഇവിടെ പറയുന്നത്‌.

"വിട്ടുമാറാത്ത ദുശ്ശകുനത്തിന്‍റെ ഒരു ദിവസത്തില്‍ ഉഗ്രമായ ഒരു കാറ്റ് നാം അവരുടെ (ആദ്‌ സമുദായം) നേര്‍ക്ക് അയക്കുക തന്നെ ചെയ്തു." [അദ്ധ്യായം 54 ഖമർ 19]. ദിവസങ്ങൾക്കല്ല നഹ്സ്‌, മറിച്ച്‌ മനുഷ്യന്റെ കർമ്മങ്ങൾക്കാണെന്ന് ഈ ആയത്ത്‌ വ്യക്തമാക്കുന്നു. കാരണം ഈ ദിവസം തന്നെയാണ് സത്യവിശ്വാസികളെ അല്ലാഹു രക്ഷപ്പെടുത്തുകയും സഹായിക്കുകയും ചെയ്തത്‌. അതിനാൽ ഈ ദിവസം അവരെ സംബന്ധിച്ച്‌ നന്മയായിരുന്നു. തഫ്സീറുൽ സ്വാവിയിൽ എഴുതുന്നു : "സത്യനിഷേധികളുടെ മേൽ ആ ദിവസം നഹ്സിന്റെ ദിവസവും സത്യവിശ്വാസികൾക്ക്‌ ബർക്കത്തിന്റെ ദിവസവുമായിരുന്നു." (സ്വാവി 4:148)

അബുഹുറൈറ (റ) നിവേദനം : നബി (സ) അരുളി : "അല്ലാഹു പറയുന്നു : 'ആദമിന്റെ മക്കൾ എന്നെ ഉപദ്രവിക്കുന്നു. അവർ കാലത്തെ ശകാരിക്കുന്നു. ഞാനാണ് കാലം. രാപകലുകൾ മാറ്റി മറിക്കുന്നത്‌ ഞാനാണ്'." മറ്റൊരു നിവേദനത്തിൽ നബി (സ) ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു : "നിങ്ങൾ കാലത്തെ ശകാരിക്കരുത്‌. നിശ്ചയം കാലം അല്ലാഹുവാണ്." [ബുഖാരി, മുസ്‌ലിം]. അപ്പോൾ ഏതെങ്കിലും ദിവസങ്ങൾക്കും മാസങ്ങൾക്കും നഹ്സും ദുശ്ശകുനവും സങ്കൽപ്പിക്കൽ അല്ലാഹുവിനെ ശകാരിക്കലും അവനെ ഉപദ്രവിക്കലുമാണ്. ഒരു ദിവസത്തിനും ഒരു മാസത്തിനും യാതൊരുവിധ കുറവോ ന്യൂനതയോ നഹ്സോ ദുശ്ശകുനമോ ഇല്ല. ഇവയെല്ലാം ഏതെങ്കിലും മനുഷ്യന് അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത്‌ അവന്റെ സ്വന്തം കർമ്മഫലമാണ്. അല്ലാതെ, മാസം കാരണമോ ദിവസം കാരണമോ സമയം കാരണമോ സംഭവിക്കുന്നതല്ല.

ഇബ്നു ഹജറുൽ ഹൈതമി (റ)യോട്‌ നഹ്സിനെക്കുറിച്ച്‌ ചോദിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം നൽകിയ മറുപടി ഇങ്ങനെ : "നഹ്സിനെക്കുറിച്ചോ അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവയെക്കുറിച്ചോ ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ അവൻ ചെയ്യുന്നതിനെ വിഢ്ഡിത്തമാക്കിയും അവനിൽ നിന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞും അതിന്റെ തിന്മ വ്യക്തമാക്കിയുമല്ലാതെ മറുപടി പറയുന്നതല്ല. തീർച്ചയായും അത്‌ ജൂതന്മാരുടെ സുന്നതാണ്. അല്ലാതെ, തങ്കളുടെ രക്ഷിതാവിൽ ഭരമേൽപ്പിക്കുന്ന മുസ്‌ലിംകളുടെ ചര്യയിൽ പെട്ടതല്ല." [ഫതാഫൽ ഹദീസിയ്യ].

By അബ്ദുസ്സലാം സുല്ലമി @ തൗഹീദ്‌ : ഒരു സമഗ്ര വിശകലനം

Popular ISLAHI Topics

ISLAHI visitors