അമാനത്ത്‌ കൃത്യമായി നിർവ്വഹിക്കുക

സ്രഷ്ടാവ് നമ്മെ ഏല്പിക്കുന്നതും നാം ഏറ്റെടുക്കുന്നതുമായ അമാനത്തുകളുണ്ട്. ഭൂമിയിലെ പ്രാതിനിധ്യം നിര്‍വഹിക്കുന്ന ‘ഖിലാഫത്ത്’ (2:30) നമ്മെ നാഥന്‍ ഏല്പിച്ചതാണ്. ഹാജറുള്ളവര്‍ ഹാജറില്ലാത്തവര്‍ക്ക് എത്തിക്കുക’യെന്ന പ്രവാചകന്റെ (സ) കല്പനയും തഥൈവ. ഏത് വിധേനയാണെങ്കിലും ദൗത്യനിര്‍വഹണത്തില്‍ അണു അളവുപോലും ബോധപൂര്‍വമായ ‘വഞ്ചന’ ഉണ്ടാവാന്‍ പാടില്ല. വ്യക്തികളുടെ ജീവിതം, കഴിവ്, സിദ്ധികള്‍, സാഹചര്യങ്ങള്‍ തുടങ്ങി പലതിലും പ്രകടമാകുന്ന ‘വൈവിധ്യം’ പോലെ (തീര്‍ച്ചയായും നിങ്ങളുടെ പരിശ്രമം വിഭിന്ന രൂപത്തിലുള്ളതാകുന്നു - 92:4) തന്നെയാണ് ദൗത്യ നിര്‍വഹണത്തിന്റെ കാര്യവും. ഞാന്‍ ചെയ്തുതീര്‍ക്കേണ്ടതാവില്ല നിങ്ങള്‍ കൈകാര്യം ചെയ്യേണ്ടത്. അപ്പോഴാണ് പ്രബോധന ദൗത്യം സര്‍ഗാത്മകവും ക്രിയാത്മകവുമാവുന്നത്. അല്ലാഹുവിന്റെ തൃപ്തിയും സ്വര്‍ഗീയാനുഗ്രഹങ്ങളും, നമ്മെ തിരിച്ചറിഞ്ഞും നമ്മളിലുള്ളതിനെ സക്രിയമാക്കിയും നമുക്ക് നേടാനാവണം (അല്ലാഹു നിനക്ക് നല്‍കിയിട്ടുള്ളതിലൂടെ നീ പരലോകവിജയം തേടുക. ഐഹികജീവിതത്തില്‍ നിന്ന് നിനക്കുള്ള ഓഹരി നീ വിസ്മരിക്കുകയും വേണ്ട. അല്ലാഹു നിനക്ക് നന്‍മ ചെയ്തത് പോലെ നീയും നന്‍മചെയ്യുക - 28:77). അതാണ് യഥാര്‍ഥ വിജയം (ആര്‍ നരകത്തില്‍ നിന്ന് അകറ്റിനിര്‍ത്തപ്പെടുകയും സ്വര്‍ഗത്തില്‍ പ്രവേശിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നുവോ അവനാണ് വിജയം നേടുന്നത്‌ - 3:185).

 തന്റെ കഴിവുകള്‍ എല്ലാം അല്ലാഹു നമുക്ക് തന്ന് അനുഗ്രഹിച്ച ‘ഇഹ്‌സാനു’കളാണ്. അവക്കുള്ള നന്ദിയായി നാം നിര്‍വഹിക്കേണ്ട ദൗത്യത്തില്‍ വരുന്ന അപരാധങ്ങള്‍ ‘ഫസാദുകളാ’ണ് എന്നും ഖുര്‍ആന്‍ പഠിപ്പിക്കുന്നു (അല്ലാഹു നിനക്ക് നന്‍മ ചെയ്തത് പോലെ നീയും നന്‍മചെയ്യുക. നീ നാട്ടില്‍ കുഴപ്പത്തിന് മുതിരരുത്‌. കുഴപ്പമുണ്ടാക്കുന്നവരെ അല്ലാഹു തീര്‍ച്ചയായും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതല്ല - 28:77). നാം ഏറ്റെടുത്തതും ഏല്പിച്ചതുമായ മതപ്രബോധന പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളല്ലാത്ത മിക്ക മേഖലകളിലും നമ്മുടെ കഴിവുകള്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് നാം പ്രവര്‍ത്തിക്കാറുണ്ട്. രാപ്പകലുകള്‍ വ്യത്യാസമില്ലാതെ അധ്വാനിക്കുന്നു. ബന്ധങ്ങളില്‍ പരിക്കു പറ്റാതിരിക്കാന്‍ സന്ദര്‍ശനങ്ങളും യാത്രകളും സജീവമാക്കുന്നു. യോഗങ്ങള്‍, പരിശീലനങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയ രംഗങ്ങളില്‍ സാന്നിധ്യം ഉറപ്പുവരുത്തുന്നു. ചിലര്‍ സ്വയം സന്നദ്ധരായി ‘പണം മുടക്കി’ വിദഗ്ധ പരിശീലനം നേടുന്നു. ഉത്തരവാദിത്വങ്ങള്‍ സ്വയം സന്നദ്ധരായി ഏറ്റെടുക്കുന്നു. തൻ്റെ ഇടം തിരിച്ചറിഞ്ഞ് നല്ല ‘റിസള്‍ട്ട്’ ഉണ്ടാക്കുന്നതിന് വിയര്‍പ്പ് പൊടിഞ്ഞ് അധ്വാനിക്കുന്നു. പ്രാതികൂല്യങ്ങള്‍ വകവെക്കാതെ സധൈര്യം മുന്നോട്ടു കുതിക്കുന്നു. ഇതെല്ലാം തെറ്റായ കാര്യമൊന്നുമല്ല. എന്നാല്‍ ആദര്‍ശപ്രബോധന സംഘടനാ രംഗങ്ങളില്‍ നമ്മുടെ ‘അമാനത്തുകള്‍’ കേവലം അലങ്കാരങ്ങളായി മാറുന്നുവെങ്കില്‍ അത് ശിക്ഷാര്‍ഹമാണ്. അതുകൊണ്ടായിരിക്കണം പ്രവാചകന്‍(സ) ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞത്. "നിങ്ങള്‍ അധികാരം കൊതിക്കരുത്. അത് പരലോകത്ത് നിന്ദ്യതയും ദു:ഖവുമായിരിക്കും” (ബുഖാരി). സംഘടനാ പ്രവര്‍ത്തകന്റെ ഉള്ളുണര്‍ത്തേണ്ട ഒരു വചനമാണിത്.

 നേതൃത്വം ദൗത്യനിര്‍വഹണത്തിന്റെ ഉന്നത തലമാണ്. ശാഖ മുതല്‍ സംസ്ഥാന തലം വരെ ഒരേ സമയം അണികളും നേതാക്കളുമാണ് നമ്മള്‍ ഓരോരുത്തരും. അമാനത്തിന്റെ ‘ഭാരം’ നെഞ്ചേറ്റിയ ഭാരവാഹികള്‍ നാഥന്റെ മുന്‍പില്‍ തലയുയര്‍ത്തി നില്ക്കാനുള്ള നെഞ്ചുറപ്പ് നേടിയെടുക്കുക എന്നത് പരിശ്രമം ആവശ്യമുള്ള കാര്യമാണ്. നേതാവായതോടെ ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ടവരുടെ ചരിത്രം നമ്മുടെ മുന്‍പിലുണ്ട്. സമുദായം ഉല്‍കൃഷ്ടാവസ്ഥ നേടാതെ ഉറക്കം വരില്ലെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ച സമുന്നതരായ നേതാക്കള്‍ കൊണ്ട വെയിലാണ് നാം അനുഭവിക്കുന്ന തണുപ്പ് എന്ന് മറന്നുപോവരുത്. തര്‍ബിയ്യത്ത്, തസ്‌കിയത്ത്, സമകാലിക ബോധനങ്ങള്‍, സമര്‍പ്പണത്തിന് അണികളെ സജ്ജമാക്കല്‍, ഭാഷണങ്ങള്‍, സാമൂഹ്യ ജീര്‍ണതകള്‍ക്കെതിരെയുള്ള പോരാട്ടം തുടങ്ങി ഒരു ‘വടവൃക്ഷ’ മായി വരുംവിധം കര്‍മങ്ങള്‍ക്ക് കരുത്തുപകരേണ്ടവരാണ് നാം. നമ്മുടെ ഒരു മയക്കം, ക്ഷീണം നവോത്ഥാനത്തിന്റെ വേഗതയും ആവേശവും തണുപ്പിക്കുന്നുവെങ്കില്‍ കാലം മാപ്പു നല്കില്ല. ഒരു വ്യക്തിയെ സജീവനാക്കുന്നത് ദൗത്യനിര്‍വഹണമാണെങ്കില്‍ ഒരു വ്യക്തി ഒരു ഘടകം നിര്‍ജീവമായതിന് ശിക്ഷയും നേരിടേണ്ടി വരും. ഉള്ളുണര്‍ത്തുന്ന ഭീതിയോടെ ഈ വചനം നാം ഗ്രഹിക്കുക. പ്രവാചകന്‍ പറഞ്ഞു: "അമാനത്ത് കൃത്യമായി നിര്‍വഹിക്കാത്തവന് ഈമാന്‍ ഇല്ല. ഏറ്റെടുത്ത കരാറുകള്‍ പാലിക്കാത്തവന് മതവുമില്ല." (അഹ്മദ്‌).

 From ശബാബ്‌ വാരിക

മുഹമ്മദ് നബിയുടെ കാരുണ്യസന്ദേശം

വിശുദ്ധ മക്കയിൽ അനാഥനായി വളർന്നുവന്ന മുഹമ്മദ്(സ) സൽസ്വഭാവിയും എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടപ്പെട്ടവനുമായിരുന്നു. ഇബ്രാഹിംനബിയുടെ മകനായ ഇസ്മായിൽ നബിയുടെ കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച മുഹമ്മദ്(സ) ആ പ്രവാചകന്മാരുടെ ആദർശമനുസരിച്ചാണ് ജീവിച്ചുപോന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മുഹമ്മദ് (സ) ഒരിക്കലും വിഗ്രഹാരാധന നടത്തിയിരുന്നില്ല. നാട്ടിൽ നിറഞ്ഞുനിന്ന മദ്യപാനം, ചൂതാട്ടം, വ്യഭിചാരം തുടങ്ങിയ എല്ലാ തിന്മകളിൽനിന്നും അകൽച്ച പാലിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഒരു ജീവിതമായിരുന്നു അദ്ദേഹം നയിച്ചിരുന്നത്. ധ്യാനം ഇഷ്ടപ്പെട്ട മുഹമ്മദ് (സ) ദിവസങ്ങളോളം നൂർ മലയിലെ ഹിറാ ഗുഹയിൽ ആരാധനാനിരതനായി കഴിയുക പതിവായിരുന്നു. അങ്ങനെയിരിക്കെ അദ്ദേഹത്തിന് നാല്പത് വയസ്സായപ്പോൾ ജിബ്‌രിൽ എന്ന മാലാഖ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ഖുർആനിലെ ആദ്യമായി അവതരിച്ച അഞ്ച് വചനങ്ങൾ ഓതിക്കേൾപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇഖ്‌റഅ് (നീ വായിക്കുക) എന്ന് തുടങ്ങുന്ന ആ വചനങ്ങൾ ഖുർആനിന്റെ രത്നച്ചുരുക്കമാണെന്നു പറയാം. വായന, എഴുത്ത്, പഠനം, ഗവേഷണം, സൃഷ്ടിപ്പിലെ അദ്‌ഭുതങ്ങൾ, വിജ്ഞാനത്തിന്റെ അനന്തത തുടങ്ങിയവയായിരുന്നു ആ വചനങ്ങളുടെ ഉള്ളടക്കം. അന്നുമുതൽ മുഹമ്മദ് (സ) ഒരു നബിയായി മാറി. പിന്നീടങ്ങോട്ട് അടുത്ത കുടുംബക്കാരെയും നാട്ടുകാരെയും തന്റെ ദൗത്യമറിയിച്ചുകൊണ്ട് നബി (സ) പുതിയൊരു സംസ്കാരത്തിന് അടിത്തറ പാകി. ക്രിസ്തുവർഷം 610 ഓഗസ്റ്റ് പത്തിനായിരുന്നു ഈ മഹാ വെളിപാടിന്റെ തുടക്കമെന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ കണക്കാക്കിയിട്ടുള്ളത്. തുടർന്നുള്ള വെറും 23 വർഷങ്ങളാണ് നബി(സ)യുടെ പ്രവർത്തനകാലം.

 കാലുഷ്യം നിറഞ്ഞ ലോകത്തേക്ക് സമാധാനത്തിന്റെ ദീപശിഖയുമായാണ് മുഹമ്മദ് നബി (സ) കടന്നുവന്നത്. ഗോത്ര മഹിമയുടെ പേരിൽ പരസ്പരം പോരടിച്ചുകഴിഞ്ഞ മക്കയിലെ ജനങ്ങളോട് ‘‘ആദമിന്റെ മക്കളേ!’’ എന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ടാണ് നബി (സ) തന്റെ ദൗത്യം നിർവഹിച്ചത്. ആദ്യപിതാവായ ആദമിന്റെ സന്തതികളാണ് മനുഷ്യരെല്ലാമെന്ന സാർവലൗകിക സാഹോദര്യത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനമായിരുന്നു ആ അഭിസംബോധന. വർഗ, വർണ വ്യത്യാസങ്ങളാൽ ഉച്ചനീചത്വങ്ങൾ നിലനിന്ന അറേബ്യൻ സമൂഹത്തോട് മനുഷ്യരെല്ലാം ഒരു ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടികളും ഒരേ മാതാപിതാക്കളുടെ മക്കളുമാണെന്ന് തെളിവു സഹിതം വിളിച്ചു പറയുകയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. നബി(സ)യുടെ സഖാക്കളിൽ പ്രമുഖരായിരുന്ന ഖുറൈശി വംശജനായ അബൂബക്കറും റോമക്കാരനായ സുഹൈബും പേർഷ്യക്കാരനായ സൽമാനും ആഫ്രിക്കൻ അടിമയായിരുന്ന ബിലാലും ഒരു വ്യത്യാസവുമില്ലാതെ ഒരുമിച്ചാണ് ജീവിച്ചത്.

 മനുഷ്യർക്കിടയിൽ നിലനില്ക്കുന്ന വംശവ്യത്യാസങ്ങളും കുടുംബവൈവിധ്യവും മനുഷ്യരെ തിരിച്ചറിയാനുള്ള അടയാളം മാത്രമാണെന്ന ഖുർആൻ വചനം അദ്ദേഹം പ്രഘോഷണം ചെയ്തു. നബി(സ)യുടെ അന്ത്യപ്രഭാഷണത്തിൽ സകലമനുഷ്യാവകാശ നിയമങ്ങളും സവിസ്തരം പരാമർശിക്കുകയുണ്ടായി. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: ‘‘ഒരു അറബിക്ക് അനറബിയെക്കാളോ വെളുത്തവന് കറുത്തവനെക്കാളോ യാതൊരു ശ്രേഷ്ഠതയുമില്ല. ഓരോരുത്തരിലുമുള്ള സൂക്ഷ്മതാബോധമാണ് ശ്രേഷ്ഠതയുടെ മാനദണ്ഡം’’. പ്രമുഖ ചരിത്രകാരൻ മൈക്കിൾ എച്ച്‌. ഹാർട്ട് രചിച്ച ലോകചരിത്രത്തിൽ പ്രമുഖസ്ഥാനം നേടിയ നൂറ് മഹാന്മാരുടെ ഹ്രസ്വചരിത്രഗ്രന്ഥമാണ് ദി ഹൺട്രഡ്. അതിൽ ഒന്നാം സ്ഥാനം നല്കിയിട്ടുള്ളത് മുഹമ്മദ് നബി(സ)ക്കാണ്. അതിനദ്ദേഹം നല്കുന്ന ന്യായീകരണം തന്റെ ആദർശങ്ങളും സന്ദേശങ്ങളും ഹ്രസ്വകാലംകൊണ്ട് ലോകത്തിന് പരിചയപ്പെടുത്തുന്നതിലും നടപ്പാക്കുന്നതിലും നബി (സ) വിജയം വരിച്ചുവെന്നതാണ്. നബിയുടെ ജീവിതവും സന്ദേശവും പഠിപ്പിച്ച ശ്രീ നാരായണഗുരു പറഞ്ഞത്: ‘‘കരുണാവാൻ നബി മുത്തു രത്നമോ’’ എന്നാണ്. ജനപ്രിയനായ ആ മനുഷ്യസ്നേഹിയെ മക്കയിലെ ജനങ്ങൾ വിളിച്ചിരുന്ന ഓമനപ്പേരായിരുന്നു അൽ അമീൻ (വിശ്വസ്തൻ) എന്നത്. 

അവർക്കിടയിലുണ്ടായിരുന്ന തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ കക്ഷിഭേദമെന്യേ അവർ തിരഞ്ഞെടുക്കാറുള്ള മധ്യസ്ഥനും മുഹമ്മദ് നബി(സ)യായിരുന്നു. അബ്രഹാം (ഇബ്രാഹിം) പ്രവാചകന്റെ അനുയായികളാണ് തങ്ങളെന്ന് മക്കയിലെ ജനങ്ങൾ സ്വയം വാദിക്കുമായിരുന്നു. കാലക്രമേണ ഏകദൈവാരാധനയുടെ പാതവിട്ട് വിഗ്രഹാരാധന ശീലമാക്കിയ അവരെ കൃത്യമായ ഏക ദൈവാരാധനയിലേക്ക് തിരിച്ചുവിളിക്കുകയായിരുന്നു നബി (സ). മുൻ പ്രവാചകന്മാരായി ഖുർആൻ പരിചയപ്പെടുത്തിയ ഈസ (യേശു), മൂസ (മോസസ്) തുടങ്ങിയ എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരെയും ആദരിക്കാനും ബഹുമാനിക്കാനുമാണ് നബി (സ) പഠിപ്പിച്ചത്. ദൈവത്തിന്റെയും ദേവാലയങ്ങളുടെയും പ്രവാചകന്മാരുടെയും പേരിൽ കലഹിക്കുന്ന സമൂഹങ്ങൾക്ക് നബി(സ)യുടെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന്‌ ഒരുപാട് പഠിക്കാനുണ്ട്. ബഹുസ്വര സമൂഹത്തിൽ ഇടപഴകി ജീവിക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യനായിരുന്നു നബി (സ). മതത്തിന്റെയോ സമുദായത്തിന്റെയോ പേരിൽ ഒരു ധ്രുവീകരണം ഉണ്ടാക്കാൻ അദ്ദേഹം അനുവദിച്ചില്ല.

 വ്യക്തിജീവിതത്തിലും സാമൂഹികജീവിതത്തിലും മാനുഷികബന്ധങ്ങൾ കാത്തുസൂക്ഷിച്ചുപോന്നു. നബി(സ)യുടെ മുസ്‌ലിമല്ലാത്ത പിതൃവ്യൻ അബൂത്വാലിബിന്റെ സഹായം സ്വീകരിച്ചാണ് നബി (സ) ദീർഘകാലം ജീവിച്ചത്. ശത്രുക്കൾ മക്കയിൽ നബി(സ)യെ ഊരുവിലക്കിയപ്പോൾ നബി(സ)യുടെ കൂടെ കഴിയുകയും നബി(സ)ക്കുവേണ്ടി എല്ലാ സഹായസഹകരണങ്ങളും ചെയ്തുകൊടുക്കുകയും ചെയ്ത നിരവധി അമുസ്‌ലിം സുഹൃത്തുക്കളുണ്ടായിരുന്നു. മക്കയിൽ നിന്ന്‌ മദീനയിലേക്കുള്ള ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ ഹിജ്‌റയിൽ നബി(സ)യുടെ വഴികാട്ടിയായിരുന്നത് ഒരു അമുസ്‌ലിം ചെറുപ്പക്കാരനായിരുന്നു. മദീനയിലെത്തിയ നബി (സ) ഉടൻ തന്നെ അവിടെയുള്ള യഹൂദ, ക്രൈസ്തവ വിഭാഗങ്ങളുമായി കൂടിയാലോചനകൾ നടത്തി സമാധാനത്തിന്റെ വഴികൾ രൂപപ്പെടുത്തുകയുണ്ടായി. സുപ്രസിദ്ധമായ തന്റെ മദീനാ പ്രഖ്യാപനത്തിൽ ഓരോ മത വിഭാഗത്തിനും അവരുടെ മതമനുസരിച്ച് ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശം ഉറപ്പുവരുത്തി. 

 ഖുർആൻ വ്യക്തമാക്കിയ ‘‘നിങ്ങൾക്ക് നിങ്ങളുടെ മതം, എനിക്ക് എന്റെ മതം’’ എന്ന വിശാലമായ മതസ്വാതന്ത്ര്യം നബി (സ) ജീവിതത്തിലൂടെ നടപ്പാക്കി. നജ്റാനിൽ നിന്ന് തന്നെ കാണാൻ വന്ന ക്രൈസ്തവ നേതാക്കളെ മദീനാ പള്ളിയിൽ സ്വീകരിച്ചിരുത്തിയാണ് നബി (സ) അവരുമായി സംഭാഷണം നടത്തിയിരുന്നത്. അതിനിടയിൽ ആ ക്രൈസ്തവ സഹോദരങ്ങൾക്ക് പ്രാർഥനയുടെ സമയമായപ്പോൾ ആ പള്ളിയിൽ വെച്ചുതന്നെ അവർക്ക് പ്രാർഥനയ്ക്ക് സൗകര്യം ചെയ്തുകൊടുത്തു നബി. നബി(സ)യുടെ അന്ത്യകാലത്ത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പടയങ്കി ഒരു ജൂതന്റെ പക്കൽ പണയം വെച്ചിരുന്നുവെന്നും ചരിത്രം പറയുന്നുണ്ട്.

 ജീവിതവ്യാപാരങ്ങളിലും ഇടപെടലുകളിലും യാതൊരുവിധ വിഭാഗീയതയും വർഗീയതയും കാണിക്കാതെയായിരുന്നു നബി(സ)യുടെ ജീവിതം. നബി(സ)യെക്കുറിച്ച് ഖുർആൻ പറയുന്നത് ലോകത്തിന്റെ കാരുണ്യം (റഹ്‌മത്തുൻലിൽ ആലമീൻ) എന്നാണ് .മനുഷ്യരോട് മാത്രമല്ല പക്ഷികളോടും മൃഗങ്ങളോടും പോലും കരുണയോടെ പെരുമാറണമെന്ന് അദ്ദേഹം പഠിപ്പിച്ചു. ദാഹിച്ചു വലഞ്ഞ ഒരു പട്ടിക്ക് വെള്ളം നല്കിയയാൾ സ്വർഗാവകാശിയായെന്നും ഒരു പൂച്ചയെ കെട്ടിയിട്ട് ഭക്ഷണവും വെള്ളവും കൊടുക്കാതെ കഷ്ടപ്പെടുത്തിയതിന്റെ പേരിൽ ഒരു സ്ത്രീ നരകാവകാശിയായെന്നും നബി (സ) പറഞ്ഞത് വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്. യുദ്ധവും സംഘട്ടനങ്ങളും ഇല്ലാതാക്കാൻ വിട്ടുവീഴ്ചയുടെ മാർഗം സ്വീകരിച്ച നബി ഒരിക്കലും യുദ്ധം വിളിച്ചുവരുത്തിയിട്ടില്ല. നിർബന്ധിത സാഹചര്യത്തിൽ വന്നുപെട്ടതായിരുന്നു അന്നത്തെ യുദ്ധങ്ങൾ. യുദ്ധത്തിൽ കുട്ടികളെയും സ്ത്രീകളെയും വൃദ്ധന്മാരെയും ഉപദ്രവിക്കരുതെന്നും മരങ്ങളും ജലസ്രോതസ്സുകളും നശിപ്പിക്കരുതെന്നും നബി (സ) പ്രത്യേകം ഉപദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നും പ്രവാചകനോട് ശത്രുത പുലർത്തിപ്പോന്ന ഒരു ജൂതന്റെ മൃതശരീരം കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ എഴുന്നേറ്റുനിന്ന നബി (സ) പറഞ്ഞത് അതൊരു മനുഷ്യനാണല്ലോ എന്നായിരുന്നു. മാനുഷിക ബന്ധങ്ങൾ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നതിന് മതവ്യത്യാസം തടസ്സമായിക്കൂടെന്നു പഠിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. എല്ലാ അർഥത്തിലും കാരുണ്യവും സമാധാനവും സമ്മാനിച്ച നബിയുടെ ജീവിതവും സന്ദേശവും ജീവിതത്തിൽ പകർത്താൻ നാം സദാ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്.

By ഡോ. ഹുസൈൻ മടവൂർ @ മാതൃഭൂമി ദിനപത്രം 

പ്രവാചക സ്നേഹം

സ്‌നേഹമെന്ന വികാരവും സ്‌നേഹപ്രകടനവും മനുഷ്യസഹജമാണ്‌ എന്നതോടൊപ്പം ഇസ്‌ലാം അത്‌ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നുമുണ്ട്‌. വിശ്വാസികള്‍ എന്ന നിലയില്‍ നാം ഈ പ്രശ്‌നം വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്‌. വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ പറയുന്നു : "അല്ലാഹുവിന് പുറമെയുള്ളവരെ അവന് സമന്‍മാരാക്കുന്ന ചില ആളുകളുണ്ട്‌. അല്ലാഹുവെ സ്നേഹിക്കുന്നത് പോലെ ഈ ആളുകള്‍ അവരെയും സ്നേഹിക്കുന്നു. എന്നാല്‍ സത്യവിശ്വാസികള്‍ അല്ലാഹുവോട് അതിശക്തമായ സ്നേഹമുള്ളവരത്രെ." [അദ്ധ്യായം 2 ബഖറ 165]. ഉള്ളറിഞ്ഞ്‌ സ്‌നേഹിക്കേണ്ടതും ഇഷ്‌ടപ്പെടേണ്ടതും നമുക്ക്‌ അസ്‌തിത്വം നല്‍കിയ സ്രഷ്‌ടാവിനോടാണ്‌. അതുവഴി അവന്റെ സ്‌നേഹം കരസ്ഥമാക്കുക എന്നതാണ്‌ മുഅ്‌മിന്റെ ലക്ഷ്യം. സ്രഷ്‌ടാവിനെ സ്‌നേഹിക്കുന്നതിന്റെ കൂടെ വിശ്വാസി ഏറ്റവുമധികം കടപ്പെട്ടത്‌ ആ സ്രഷ്‌ടാവിന്റെ ദൂതനായ മുഹമ്മദ്‌ നബി(സ)യോടാണ്‌ എന്നും അല്ലാഹു വ്യക്താക്കുന്നു : "പ്രവാചകന്‍ സത്യവിശ്വാസികള്‍ക്ക് സ്വദേഹങ്ങളെക്കാളും അടുത്ത ആളാകുന്നു." [അദ്ധ്യായം 33 അഹ്സാബ്‌ 6]. നബി(സ) സ്വന്തം വാക്കുകളില്‍ ഇത്‌ ഒന്നുകൂടി വ്യക്തമാക്കുന്നു : "തന്റെ മാതാപിതാക്കള്‍, മക്കള്‍ എന്നുവേണ്ട സകല മനുഷ്യരെക്കാളും ഒരാള്‍ക്ക്‌ ഏറ്റവും ഇഷ്‌ടപ്പെട്ടത്‌ ഞാന്‍ ആകുന്നതു വരെ അയാള്‍ വിശ്വാസി ആയിത്തീരുകയില്ല". ഇതാണ്‌ അല്ലാഹുവിനെയും റസൂലിനെയും സ്‌നേഹിക്കുന്നതിന്റെ മര്‍മം.

 എന്നാല്‍ വിശ്വാസി തന്റെ മനസ്സിലുള്ള ഈ സ്‌നേഹം എങ്ങനെയാണ്‌ പ്രകടിപ്പിക്കേണ്ടത്‌ എന്നുകൂടി നോക്കണം. അല്ലാഹുവിനിഷ്‌ടമുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യുകയും അവനിഷ്‌ടമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങള്‍ വെടിയുകയും ചെയ്യുക. ഇതാണ്‌ ദൈവപ്രീതി നേടാനുള്ള മാര്‍ഗം. ഇതിനുവേണ്ടി വിശ്വാസി അവലംബിക്കേണ്ട വഴികള്‍ വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നു : " (നബിയേ,) പറയുക: നിങ്ങള്‍ അല്ലാഹുവെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ എന്നെ നിങ്ങള്‍ പിന്തുടരുക. എങ്കില്‍ അല്ലാഹു നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുകയും നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങള്‍ പൊറുത്തുതരികയും ചെയ്യുന്നതാണ്‌." [അദ്ധ്യായം 3 ആലു ഇംറാൻ 31]. "അല്ലാഹുവിന്‍റെ) ദൂതനെ ആര്‍ അനുസരിക്കുന്നുവോ തീര്‍ച്ചയായും അവന്‍ അല്ലാഹുവെ അനുസരിച്ചു. " [അദ്ധ്യായം 4 നിസാഅ് 8]. എന്തിനാണ്‌ ദൂതനെ അഥവാ മുഹമ്മദ്‌ നബിയെ അനുസരിക്കുന്നത്‌ എന്നും അല്ലാഹു വ്യക്തമാക്കുന്നു : "തീര്‍ച്ചയായും നിങ്ങള്‍ക്ക് അല്ലാഹുവിന്‍റെ ദൂതനില്‍ ഉത്തമമായ മാതൃകയുണ്ട്‌." [അദ്ധ്യായം 33 അഹ്സാബ്‌ 21]. ഇത്രയും വ്യക്തമാക്കിയതില്‍ നിന്ന്‌ അല്ലാഹുവിനെയും റസൂലിനെയും സ്‌നേഹിക്കുക എന്ന ഇസ്‌ലാമികാദര്‍ശത്തിന്റെ മര്‍മം നാം മനസ്സിലാക്കി. അല്ലാഹുവിനെയും റസൂലിനെയും സ്‌നേഹിക്കുക എന്ന ആദര്‍ശം എക്കാലത്തും പ്രാവര്‍ത്തികമാക്കാന്‍ സാധിക്കും. പ്രവാചകന്‍ ഇവിടെ നമുക്കുവേണ്ടി ബാക്കിവെച്ച വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആനും നബിചര്യയും മുറുകെപിടിച്ചു ജീവിച്ചുകൊണ്ടാണ്‌ അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രീതി നേടേണ്ടത്‌.

എന്നാല്‍ പ്രവാചകനോടുള്ള സ്‌നേഹപ്രകടനങ്ങള്‍ വഴിവിട്ടുപോകുകയും ഇതരമതസ്ഥരെ അനുകരിച്ചുകൊണ്ട്‌ പ്രവാചകസ്‌നേഹത്തിന്റെ പേരില്‍ മതത്തില്‍ പുതിയ ആചാരങ്ങള്‍ സൃഷ്‌ടിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന കാഴ്‌ചയാണ്‌ നാടെങ്ങും കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്‌. നബി(സ)യുടെ അപദാനങ്ങള്‍ വാഴ്‌ത്തുക എന്ന പേരില്‍ അതിശയോക്തികളും ഭാവനയില്‍ മെനഞ്ഞെടുത്ത സിദ്ധാന്തങ്ങളും ഉള്‍പ്പെട്ട കീര്‍ത്തനങ്ങള്‍ ദിനചര്യയെന്നോണം പാടുക, നബി(സ)യുടെ ജയന്തി ആഘോഷിക്കുക, നബിജനിച്ച മാസമെന്ന നിലയില്‍ റബീഉല്‍ അവ്വലിന്‌ പുണ്യംകല്‌പിച്ച്‌ ആഘോഷിക്കുക, നബിയുടെ പേരില്‍ ജാഥകളും ഘോഷയാത്രകളും സംഘടിപ്പിക്കുക, പള്ളികളും മദ്‌റസകളും അലങ്കരിക്കുക തുടങ്ങിയ ജാടകളാണ്‌ പ്രവാചക സ്‌നേഹപ്രകടനങ്ങള്‍ എന്ന പേരില്‍ മുസ്‌ലിംകളില്‍ ചിലര്‍ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്‌. വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആനില്‍ പരാമര്‍ശിക്കാത്ത, പ്രവാചകന്‍ പഠിപ്പിക്കാത്ത, സ്വഹാബികള്‍ക്ക്‌ പരിചയമില്ലാത്ത, ആദ്യകാല മഹാന്മാര്‍ ആലോചിക്കാത്ത, മദ്‌ഹബിന്റെ ഇമാമുകള്‍ എന്നറിയപ്പെടുന്ന പണ്ഡിതന്മാര്‍ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടില്ലാത്ത തികച്ചും നൂതനമായ സമ്പ്രദായങ്ങള്‍ ഇസ്‌ലാമിന്റെ പേരില്‍ ഇന്ന്‌ ആചാരമായി നടമാടുന്നു. ഇത്‌ സത്യവിശ്വാസികളെ സംബന്ധിച്ചേടത്തോളം ഗുരുതരമായ ആപത്താണ്‌. അല്ലാഹുവിനെയും റസൂലിനെയും സ്‌നേഹിക്കുക എന്ന അടിസ്ഥാനാശയത്തില്‍ നിന്നു മാറി, ശരിയായ നിലയില്‍ ജീവിക്കാന്‍ പോലും തയ്യാറാകാത്ത ആളുകള്‍ റബീഉല്‍ അവ്വല്‍ ആഘോഷിക്കുന്നതില്‍ നിര്‍വൃതി കണ്ടെത്തുന്നതില്‍ വിശ്വാസപരമായ വലിയ അപകടമുണ്ട്‌. മുസ്‌ലിംകള്‍ ഇക്കാര്യം ഉള്‍ക്കൊണ്ട്‌ ബിദ്‌അത്തുകളില്‍ നിന്ന്‌ പിന്മാറുകയും സുന്നത്തിന്റെ ശരിയായ പാതയിലേക്ക്‌ നീങ്ങുകയും ചെയ്യണമെന്നുണര്‍ത്തട്ടെ.

 `നബിമാസാചരണ'ത്തിലെ അപകടങ്ങള്‍ എത്ര ഗുരുതരമാണെന്നറിയാമോ? 

ഒന്ന്‌) ജന്മദിനാഘോഷം (ബര്‍ത്ത്‌ഡെ ആചരണം) നബി(സ) പഠിപ്പിച്ചതല്ല. 

രണ്ട്‌) നബിയെ ജീവനു തുല്യം സ്‌നേഹിച്ച സ്വഹാബികള്‍ അങ്ങനെ ചെയ്‌തിട്ടില്ല,

 മൂന്ന്‌) ഉത്തമ നൂറ്റാണ്ടുകളെന്ന്‌ പ്രവാചകന്‍ വിശേഷിപ്പിച്ച ഹിജ്‌റ ഒന്നും രണ്ടും മൂന്നും നൂറ്റാണ്ടുകാര്‍ക്ക്‌ പരിചയമില്ലാത്ത പുതിയ സമ്പ്രദായങ്ങള്‍ ദീനിന്റെ പേരില്‍ കടന്നുവരുന്നു.

 നാല്‌) `ഈസാ നബിയെ നസാറാക്കള്‍ പുകഴ്‌ത്തിയതു പോലെ എന്നെ നിങ്ങള്‍ പുകഴ്‌ത്തിപ്പറയരുത്‌' എന്ന നബിയുടെ താക്കീത്‌ അവഗണിച്ചുകൊണ്ട്‌ ക്രൈസ്‌തവ സംസ്‌കാരം നാം പിന്‍പറ്റുന്നു.

 അഞ്ച്‌) ആചാര്യന്മാരുടെ ജനിമൃതികള്‍ ആഘോഷിക്കുക എന്ന ഇതരമതങ്ങളിലെ ആചാരങ്ങള്‍ നാം സ്വായത്തമാക്കുന്നു.

 ആറ്‌) ഇതിനൊക്കെ പുറമെ നബിചര്യ ജീവിതത്തില്‍ പകര്‍ത്തുന്നതിനു പകരം ചില ജാട പ്രകടനങ്ങള്‍ കൊണ്ട്‌ മോക്ഷം നേടാമെന്ന തെറ്റായ `മെസ്സേജ്‌' പാമരസമൂഹത്തിലേക്ക്‌ നല്‌കുന്നു.

From ശബാബ്‌ വാരിക 

Popular ISLAHI Topics

ISLAHI visitors